Ons pleintje nu:

donderdag, maart 19, 2009

Familiebezoek

Rick belt al vroeg (hij neemt een heel vroege vlucht terug uit Seattle), want hij herinnert zich opeens, dat zijn vader en Carol waarschijnlijk al vanochtend zullen aankomen.

Dat trekt een streep door mijn plannen voor vandaag. Ik had afgesproken met Marijke om haar en Dave bij Starbucks in het Outlet Center in Leesburg te ontmoeten. Ik had er zin in. Niet alleen omdat ik hen wilde ontmoeten, want dat zou het hoogtepunt geweest zijn natuurlijk, maar ook, omdat ik nog nooit rondgekeken heb in dat Outlet Center.

Gauw bel ik hun mobieltje, maar krijg een antwoordapparaat. Ik weet hun achernaam niet (dom!) en kan dus niet het hotel bellen. Heel vervelend vind ik dat, hopelijk zitten ze straks geen kostbare tijd van hun vakantie in de Starbucks te verdoen. Maar het is niet anders.

Ricks vader is nog vrij flexibel, maar Carol is echt zo'n prim en proper iemand, die ernstig beledigd zou zijn als er niemand thuis zou zijn bij aankomst. Leesburg is drie kwartier rijden hiervandaan, dus ik kan niet even op en neer. Ik houd er niet van afspraken zo op het laatste moment af te zeggen, vooral niet, als ik niet weet of de andere partij het bericht op tijd krijgt.

De dag begint zonnig en vrij warm en ik heb zin in een lange wandeling met Cosmo. Ik doe mijn nu zestien pond wegende vest aan en stel de Garmin in, klaar om er zeker een uur op uit te gaan.

Precies als we naar buiten stappen verdwijnt de zon en ik voel een druppel. Nee toch?!? Had ik dan toch naar Pilates moeten gaan? Gelukkig blijft het bij druppelen en ik loop door. Ik maak er een workout van met lunges en ski bewegingen, vooral in de straten, waar ik zeker niemand ken. Garmin houdt mijn hartslag goed bij en het wordt zo een goede interval.


Het regent wel af en aan, dus halfnat komen we terug. Denkend, dat Cosmo ook naar binnen wil, doe ik zijn riem in de garage af. Maar hij maakt rechtsomkeerts en rent de cul de sac in. Wat ik ook doe, lekkernijen aanbieden, lief roepen, boos zijn, niets helpt!

Het duurt een goed half uur en dan is een nieuw snoepje eindelijk interessant genoeg om hem binnen te krijgen. Ik ben inmiddels echt boos en overtuigd, dat ik Cosmo weer moet inschrijven voor een herhaaltraining! Hij vertoont me de laatste tijd teveel dominante trekjes, terwijl ik een goed afgerichte hond wil. Carol, de trainer bij Petsmart, waarschuwde hier al voor met een tweejarige hond.

Juist vandaag heb ik zoveel te doen. Het is eigenlijk maar goed, dat de Leesburg excursie niet doorging. Ik maak de basement klaar voor de gasten en hang een nieuw douchegordijn op in de gastenbadkamer.

Boven zie ik, dat ik helemaal geen wasdoekjes meer heb! Waar die naar toe zijn? De kinderen gebruiken ettelijke baddoeken, maar geen wasdoeken. Had ik er een paar maanden geleden een hele stapel van, nu vind ik er maar twee. Voor de duidelijkheid, Rick en ik hebben onze eigen linnenkast en de kast naast de badkamer van de kinderen is de algemene linnenkast. Ik heb al tijden geen wasdoekjes in de was gehad, dus waar zijn die heen verdwenen???

De twee, die ik heb gevonden, gaan naar beneden voor Ricks vader en Carol. Ik zeem de ramen, waar Cosmo's poten grote moddervlekken hebben achtergelaten. Ook de kattenbakken zijn aan vervanging toe. Na een paar uur van huishoudelijke taken ziet alles er weer keurig uit.

Saskia komt vroeg uit school met Laura. Eerst gaan ze zich zitten vervelen en willen, dat ik ze naar de mall breng. Dat weiger ik, want ik weet niet, wanneer onze gasten zullen komen. Ze kiezen eieren voor hun geld, vooral als Mary Kate ook nog komt, en gaan Guitar Hero spelen in de basement.

Gauw ga ik erop uit naar Whole Foods. De melk is bijna op en ik haal ontbijt voor de komende dagen. Ook neem ik een pot olijven mee. Om de een of andere reden heb ik daar opeens telkens zin in (nee, ik ben niet zwanger).

Thuis is het wachten geblazen en ik lees van alles bij op de computer. Ik verwacht onze gasten ieder moment en Rick zou om half vier landen. Om kwart voor drie belt Rick, dat ze wind mee hadden en drie kwartier te vroeg zijn geland. Om half vier hoor ik de garagedeur en Rick is thuis.

Terwijl hij zijn koffer haalt, hoor ik hem praten. Maar het regent buiten, dus wie kan daar zijn? Laten zijn vader en Carol nu ook precies aankomen! Achteraf gezien had ik dus best naar Leesburg gekund. Maar goed, nu is het huis ook vele malen schoner, dat telt ook.

We kletsen gezellig bij, want het is meer dan een jaar geleden, dat we Ricks vader en Carol zagen. Dan bestellen we kabobs bij Friends Kabobs. Die van mij is biefstuk met groentes, erg lekker! In West Michigan, waar Carol en Ricks vader wonen, is er nauwelijks ethnisch eten. Carol is niet zo avontuurlijk, dus kabobs zijn veilig.

Na het eten spelen de heren Wii Golf en het is zeer vermakelijk om te zien. Ze gaan er helemaal in op. Kai wint met gemak van zijn vader en grootvader. Maar het is een leuk gezelschapsspel, dat is duidelijk. We gaan vroeg naar bed, want morgen wordt het een lange dag.





11 reacties:

Anja zei

Wat jij met de wasdoekjes hebt had ik in Nederland altijd met de washandjes. Zo heb je een hele nieuwe stapel en zo zijn ze weg.Nu we met zijn twee├źn zijn heb ik er geen last meer van.

marijke zei

Hoi Petra! Dom van mij om geen familienaam door te geven, maar we hebben jouw berichtje goed ontvangen (we hadden de gsm uitgezet om niet in het midden van de nacht gewekt te worden door telefoontjes uit Belgie). Jammer dat onze afspraak niet kon doorgaan, maar misschien lukt het een andere keer wel.
Marijke (ja, weeral wakker door de jetlag)

Petr@ zei

Wat jammer dat je afspraak niet door kan gaan, vooral omdat je bezoek uiteindelijk pas laat in de middag kwam.
Maar wat je zegt, een schoon huis is ook erg fijn.
Fijn weekend!

Sally zei

Jammer dat het geplande bezoek niet door kon gaanmaar ik lees dat ze je smsje goed ontvangen hebben.
Ook leuk dat jullie familie over hebben.

Annemiek zei

Jammer dat je niet precies wist wanneer ze zouden komen. Veel plezier met het bezoek!

Bibi zei

Gelukkig dat Marijke de boodschap had ontvangen. Maar wat een mysterie van die wasdoekjes. Ik denk dan gelijk aan een ongelukje met veel troep wat iemand heeft geprobeerd op te ruimen zonder het je te vertellen ;-)

hennyb. zei

Dat kwijtraken van wasdoekjes klinkt mij ook bekend in de oren....
Veel plezier gewenst voor het komend familie-weekend.

Cisca zei

Heb jij ook van die kabouters in huis, waardoor er altijd van alles verdwijnt?

www.ine1149.web-log.nl zei

gezellig weekend met je gasten. Jammer dat het weer niet meewerkt.

gr, Ineke

Petra S. zei

Oh, ik wou dat ik je had zien lungen en skien over de weg....
Fijne dagen met je schoonvader en Carol. Ben benieuwd hoe de graduation was.

Marjon zei

Oh dat heb ik ook altijd met washandjes. Zo heb ik er twintig gewassen, zo zij ze allemaal wer verdwenen. Volgens mij wassen ze hier elk lichaamsdeel met een apart washandje!