Ons pleintje nu:

woensdag, mei 06, 2009

Wilde rivier en watervallen!

Al vroeg vanochtend verlaat ik het huis, want ik heb de eerste afspraak van de dag bij mijn reumatologe. Deze dokter heeft later op de dag meestal wachttijden van meer dan drie (!) uur, dus ik zorg er altijd voor om acht uur terecht te kunnen.

Het verkeer valt alles mee en zo'n tien minuten te vroeg loop ik binnen. De receptioniste checkt me in en ik kan gelijk het kamertje in. Dat gaat lekker vlot! De verpleegster komt meteen binnen en vraagt haar gewoonlijk vragen en neemt mijn bloeddruk en pols. Helemaal blij, want ik houd nu eenmaal niet van naar de dokter gaan, denk ik, dat ik vast binnen het half uur weer buiten zal staan!

Maar dan komt de verpleegster terug en vraagt, of ze me een tijdschrift kan brengen, want de dokter (en ze kijkt op haar horloge) is duidelijk verlaat. Pas een half uur later komt Dr. Gradzka binnenzeilen. Geen wonder, dat ze zo lang uitloopt, als ze al bij de eerste patient een half uur achterloopt!

Het is echter een heel goede dokter, deze flamboyante Poolse, dus ik blijf naar haar toegaan. De dokter is vol lof over de vele beweging, die ik zorg te krijgen, en de supplementen (vooral de vitamine D), die ik neem. Met hetzelfde recept, dat al jaren goed voor me werkt (Trazodone om door de nacht te slapen, voor de kenners) sta ik tien minuten later weer buiten.

Het plan was vandaag met Pat in Washington de vlinders weer te proberen, maar Pat belde, toen ik op de dokter zat te wachten. Ze voelt zich niet lekker, hoest en keelpijn (klinkt als wat Saskia heeft) en houdt vandaag liever rust.

De zon probeert heel voorzichtig (met de nadruk op "heel") te voorschijn te komen en ik heb wel zin om de natuur in te gaan, in plaats van een museum. Als ik Rick bel om over het doktersbezoek te vertellen, rijdt hij net over de brug over de Potomac. De rivier zit ongewoon vol, meldt hij.

Mijn beslissing is genomen, Cosmo en ik gaan naar Great Falls! De Ranger bij de ingang herkent mij al en ik hoef mijn kaart enkel even heen en weer te zwaaien of hij wuift me al door. Als ik uitstap, hoor ik het water al veel harder razen, dan gewoonlijk.

Eerst lopen we in de richting van het adelaarsnest in de hoop te zien, of de vogels er nog zijn. Het gewoonlijk zo kalme kanaaltje langs het pad, waarin meestal zulke mooie reflecties te zien zijn, is vandaag een kolkende massa! Zo heb ik het nog nooit gezien!


Al gauw is het pad overstroomd en moeten we over de weg lopen. De rivier is ver buiten zijn oevers getreden en hier, waar hij gewoonlijk vrij rustig loopt, raast het water voorbij. Waar ik anderhalve week geleden nog met Rick liep en twee weken geleden met Ingrid en Eugene, komen de bordjes nog maar net boven het water uit. Het moet dus minstens anderhalve meter hoger, dan gewoonlijk staan.

Ietsje verderop zie ik opeens iets in het water zwemmen. Het is een bever! Dit is pas de tweede, die ik ooit in het wild zie, want ze laten zich overdag weinig zien. Hij lijkt echt te vechten tegen het snelstromende water, maar gelukkig ligt er een uitgeholde boomstam, waar hij opklimt. Daar gaat hij zich uitgebreid zitten wassen en ik blijf een tijdje staan kijken. Wat een schattige diertjes zijn het toch!


Vaag filmpje, maar je ziet hem bedrijvig zijn



Dan loop ik door in de hoop toch nog een stukje adelaarsnest te kunnen zien. Maar de uitkijkpunten zijn ondergelopen. Mijn plan om naar Riverbend park door te lopen moet ik ook laten varen, want het pad, waar ik loop, wordt ook opeens een kolkende rivier! Zo woest heb ik het hier werkelijk nog nooit gezien!


Tussen die bomen liepen we recentelijk nog op een pad

We lopen terug naar de watervallen. Zo razend en hoog heb ik het water sinds de orkaan Isabel in 2003 niet meer gezien! Een paar rotsen steken er nog bovenuit, maar het meesten ligt onder water. Bij een van de rotspartijen kun je goed zien, hoeveel troep zo'n wilde rivier meesleurt.


Woester heb ik het sinds 2003 niet gezien



Na de drie uitkijkpunten bezocht te hebben neem ik het rivierpad. Dit is echt "hiken", maar goed, dat ik mijn trailschoenen aanheb. Het pad is afwisselend zeer modderig en drassig of bezaaid met keien, waar we overheen moeten klimmen. We lopen hier hoog boven de rivier en de uitzichten zijn adembenemend.




We komen onderweg een aantal mensen tegen en Cosmo krijgt alle aandacht. Gebrek aan knuffels voor hem is er niet, als we naar Great Falls gaan. Ook ontmoet hij een aantal heel vriendelijke soortgenoten, die hem uitgebreid besnuffelen. Verder vindt hij de rotsen duidelijk prachtig. Ik bedenk me, dat ik hem eigenlijk verschuldigd ben tenminste een keer per week de natuur in te gaan, zo geniet hij.


Anderhalf uur later zijn we terug bij de van. Nadat ik hem afgedroogd heb, gaat Cosmo meteen achterin liggen slapen. Kennelijk had hij genoeg beweging voor nu.


Onderweg moet ik gewoon deze typisch Amerikaanse plaatjes schieten!

Op de terugweg stop ik bij Whole Foods om visolie capsules te kopen. Dat is het enige, wat de reumatologe nog aanraadde aan mijn supplementen toe te voegen. Zelfs de redelijk grote hoeveelheid vis, die ik per week eet, is volgens haar nog niet voldoende om genoeg Omega 3's binnen te krijgen. Ach, een capsule meer of minder doet er niet toe.

De wolken zijn weer helemaal terug en thuis ga ik maar gauw een foto van Hornsby maken. Die staat er nog parmant in zijn Cinco de Mayo tenue. Ik ben eigenlijk vergeten, wat de volgende feestdag is, waar hij voor wordt versierd. Waarschijnlijk Memorial Day.


Vanavond zouden Pat en ik naar een lezing van een fotograaf bij de bijeenkomst van de Vienna Photographic Society gaan. Die zou praten over avondfotografie, heel interessant, dus.

Helaas merk ik, dat ik twee avonden weg lichamelijk niet aankan met dit weer. Ik ben letterlijk pijnlijk vermoeid, dus met tegenzin bel ik Pat, dat het me niet gaat lukken. Zij lijkt opgelucht, want ze heeft een verschrikkelijke verkoudheid en weet niet of zijzelf wel zal gaan. Volgende keer beter, al had ik achteraf liever de fotograaf van vanavond horen spreken, dan die van gisteren.

10 reacties:

Bianca (Hollandranch) zei

Fascinerend de kracht van al dat water ! prachtig ! het staat inderdaad wel een heel stuk hoger het waterpeil.

Vind dat varken zo grappig elke keer. Maar niet zo leuk als de bever ;-)

Marion2 zei

Wat een prachtige reportage over Great Falls! Het lijkt me heerlijk om daar rond te lopen.
Hoe komt het eigenlijk dat het water ineens zo hoog staat?

Anoniem zei

Hoi Petra,
Nou, wat een verschil met toen wij er waren, het is bijna niet te geloven dat de rivier in maar twee weken tijd zo ontzettend kan veranderen! echt fascinerend om te zien en dus telkens weer naar Great Falls toe te gaan! Eugene en ik blijven maar tegen elkaar zeggen hoe ontzettend mooi je woont, en dat je eigenlijk alles in de buurt hebt wat je maar kan wensen. We hebben gisteren voordat we naar het vliegveld gingen nog even van de voorzichtige zon (die echt heel warm is als ie zich laat zien!!) genoten op het terras van de Starbucks (die naast de noedels&company zit), en nog even door de buurt gereden in de hoop het varken te zien. Maar helaas, dat lukte ons niet, dus blij met de foto. Ook genoten van de prachtig bloeiende azalea's. Het lijkt wel of die bij bijna ieder huis staan, wat een prachtige plaatjes geeft dat! Ja, je woont echt schitterend. En wat geweldig dat je een bever zo goed hebt kunnen zien. Ik zag er dinsdag onderweg een, maar dat ging veel te snel om een foto te maken.
We zijn dus inmiddels (net) thuis aangekomen, dus vakantiewasjes en nagenieten!!
groet,
Ingrid

Annemiek zei

Dat is heel wat water, dankzij al die regen van de laatste tijd. Wel eens leuk om het zo anders te zien.

Petra S. zei

Wow, wat een woest water! Hornsby ziet er mooi uit zeg.

Goed dat je extra omega3 gaat nemen. Nog een leuk trucje: leg een capsule in de vriezer en kijk de volgende dag of de inhoud bevroren is. Zo ja, dan zit er teveel water/vocht in. Visolie mag niet bevriezen.

Hoe gaat het met Saskia?

Bibi zei

@Petra S, goeie tip om te weten!
Wat een mooie foto's heb je weer gemaakt van die bladeren. Jammer dat je die lezing over avond fotografie niet hebt kunnen bijwonen, volgende keer beter!

Miranda zei

Jullie hebben duidelijk beter weer gehad woensdag dan wij. Hier heeft het bijna de hele dag geregend en T-storms, die we lijkt wel de hele week lijken te gaan krijgen. Nu schijnt de zon weer even. Is Saskia nog ziek geworden trouwens? Hier blaffen Joey en ik ook lekker en morgen vertrekt de familie weer. Groetjes en beterschap van Miranda

Petr@ zei

Wat een prachtig gezicht, dat woeste water. Is de vele regen van de afgelopen dagen toch ergens goed voor geweest!

hennyb. zei

Leuke natuurfilmpjes heb je gemaakt. Wat een geweld joh, heel mooi om te zien. En dan de bever, erg grappig!

Kasaka zei

@Marion -- Het heeft de afgelopen weken enorm veel geregend (en doet het nog!). Het zijn echt van die stortbuien, dus dat telt snel op.

@Petra -- Bedankt voor de tip, ik denk, dat deze wel goed zijn, want ze zijn van Whole Foods en die hebben een hoge standaard.

@Petra en Miranda -- Saskia is eigenlijk helemaal beter, ik vraag me af, of ze een allergische reactie ergens op had. Een verkoudheid gaat niet zo snel over.