Ons pleintje nu:

maandag, juni 08, 2009

Laatste Spaanse les

Na de afgelopen week met iedere dag wel een groot evenement om over te schrijven, voelt het vandaag bijna als een "vrije" blogdag!

Sharon heeft haar trainingsklasschema aangepast aan zomeruren. Nu begint iedere klas om half negen, wel zo makkelijk om te onthouden. Maar dat betekent wel, dat ik er vandaag een kwartier voor het einde vandoor moet. Anders haal ik mijn Spaanse les niet. Ik kan daar moeilijk in sportkleding en bezweet arriveren!

Voor deze laatste les van het jaar hadden we vorige week afgesproken allemaal iets lekkers mee te nemen. Ondanks mijn gehaast kom ik toch als laatste en net op tijd binnen. Gisteren heeft Rick tijdens het boodschappen doen een frambozenkoffiecake van Giant voor mij meegenomen. Die zet ik met servetjes en vorkjes bij de andere meegebrachte lekkernijen: een fruitsalade en een zoet brood van Great Harvest. Voor iedereen is er ook een kop Starbucks koffie van de vierde cursiste.

Halverwege de les nemen we pauze om wat te eten. Om de anderen aan te moedigen ook wat koffiecake te nemen, neem ik daar een klein stukje van. Ik moet zeggen, hij ziet er mierzoet uit en dat is gewoonlijk niet mijn smaak, maar hij blijkt buitengewoon lekker te zijn. Helaas zullen mijn mede-cursisten dat nooit weten, want niemand anders neemt ervan. Gelukkig heb ik een man en kinderen, die hem graag als ontbijt zullen eten.

Na afloop van de les vertelt Harry (Senor Diaz), dat er geen Spaans 3 zal zijn, als er minder dan vijf aanmeldingen zijn. Aangezien wij met zijn vieren zijn, ziet dat er somber uit. We bespreken de mogelijkheid om dan als groepje hem prive te betalen en de lessen bij ons thuis te houden. Gelukkig lijkt hij daar wel in geinteresseerd. We willen allemaal graag door nu en hij is een goede leraar. We wachten op de herfst om te zien, of er nog een aanmelding is bij het Community Center en anders slaan we die weg in.

Bij Whole Foods haal ik avondeten. Mijn oorspronkelijke plan was makkelijk worstjes (voor Katja en mij kipworstjes met feta en spinazie, die weinig vet en calorieen hebben), tomatensoep en brood. Maar die worstjes zijn er vandaag niet, alleen de volvette. Katja doet serieus het Weight Watchers dieet nu, dus dat gaat haar niet helpen.

Wat is dan lekker en gezond met deze warme temperaturen? Mijn keuze valt op de citruszalm voor Rick, Katja en mij en kipnuggets (in de oven) voor de andere twee. Daarbij worteltjes en het heerlijke meergranenstokbrood en we hebben een lekker maal.

Thuis tref ik Katja al in haar bikini aan. Of ik meega naar het zwembad? Daar heb ik zeker oren naar! Mijn middag is leeg en samen gaan we heel decadent op ligstoelen liggen lezen. Het water is mij nog te koud om te zwemmen, dus ik dompel me zo af en toe, als het te warm wordt, onder. Heerlijk, wat een luxe!

Om drie uur kondigt Katja aan, dat ze lunch gaat eten. Daar lach ik smakelijk om, maar zij snapt dat niet en zegt hoogst serieus, dat ze om half twaalf ontbijt at. Haar ritme ligt gewoon een aantal uur later, dan dat van mij. Als ik ver terugdenk, herinner ik me die periode in mijn leven ook wel, eigenlijk.

Mijn Libelles zijn nog niet uit, dus ik blijf nog even. Het zwembad wordt druk door de training van het zwemteam en Saskia en Aoife komen ook nog even. Ik zie een heel stel bekenden, die ik vrijwel de hele winter niet heb gesproken, en klets lekker bij.

Dan wordt het Saskia te koud en mijn luie bui is ook over. We lopen samen naar huis en Saskia vertelt me over haar problemen met een aantal "beste" vriendinnen. Wat kan dertien jaar oud zijn toch moeilijk zijn!

Een van die vriendinnen is Laura (Saskia's "beste" vriendin vanaf groep 3), die mij zaterdag bij hoog en laag beloofde te kunnen babysitten vanavond. Een van mijn kennissen vroeg om babysitters bij de basisschool tijdens de PTA (soort OR) vergadering van vanavond. Ik heb dus, na Laura's acceptatie, Saskia en Laura opgegeven.

Als Saskia Laura bij thuiskomst belt, wanneer ze er heen zullen gaan, kan Laura opeens niet. Als zwak excuus geeft ze op, dat ze dacht, dat ik volgende week maandag bedoelde. Mijn handen jeuken en mijn mening over Laura is weer eens bevestigd, maar nu zitten we met een acuut probleem. Men verwacht bij de school twee babysitters. Gelukkig vindt Saskia Samira op het laatste moment bereid om in te springen.

Terwijl dit mini-drama zich afspeelt, gaat mijn mobieltje. Ik ben de chiropractor straal vergeten! Oeps!!! Gauw springen we in de auto en binnen vijf minuten ligt Saskia op de behandeltafel.

De afgelopen week had Saskia weer meer hoofdpijn en na afloop van de behandeling klaagt ze erover, dat Dr. Brandon de knopen, die die hoofdpijn veroorzaken, niet behandeld heeft. De laatste tijd klaagt ze weer vaker over hoofdpijn en is het ook weer een meer gespannen tijd voor haar, op school en sociaal. We houden de chiropractor nog even vol, maar de twijfels komen gelijk weer boven. Misschien heeft ze toch meer baat bij massages. Stomvervelend, dat zij dit spierprobleem van mij lijkt geerfd te hebben!

Op de terugweg halen we Samira op en ik bedank haar hartelijk, dat ze zo op het laatste moment kan helpen. De meisjes lopen naar de lagere school en Katja gaat bij een ander buurtgezin oppassen voor dezelfde vergadering.

Rick, Kai en ik eten buiten op het deck. Dat geeft ons gelegenheid om met Kai over colleges te praten. In de herfst zal hij zich ergens moeten aanmelden, dus het is belangrijk, dat hij daar nu, al heeft hij er geen oren naar, over begint te denken. Ik maak me wel een klein beetje zorgen om zijn ongeinteresseerdheid, die zo anders is, dan Katja twee jaar geleden.

Aan de andere kant weet ik ook, dat hij in de herfst van 2010 ergens zal zijn, is het geen vier jaar college, dan een community college. Maar even in de toekomst kijken voor hem zou ik wel willen. Hij heeft zoveel capaciteiten, maar die moeten nu ook naar buiten komen.

10 reacties:

Annemiek zei

Ah, jongens. Zegt hij ook "I don't know"?
Wel moeilijk als je oudste zo goed wist wat ze wilde om dat verschil te zien.

Kasaka zei

Ja, precies, op alles "I don't know". Het helpt wel om te horen, dat andere ouders van jongens hetzelfde "probleem" hebben. Natuurlijk zijn ze niet allemaal zo, zo weet een van Kai's beste vrienden, dat hij naar William and Mary wil en geschiedenis wil studeren. Geen van beiden is voor Kai weggelegd ;). Het helpt mij ook om te zien, dat jouw jongens het prima doen. Echt zorgen maak ik me er niet om. Zolang hij straks maar happy is.

Anja zei

Ook wij hadden (en hebben nog steeds) dat probleem met onze zoon. Onze dochter wist precies wat ze wilde en is er ook helemaal voor gegaan.
Hopelijk komt er een 5e cursist voor de cursus Spaans.
Heerlijk dat warme weer bij jullie, hier is het een beetje wisselvallig.

Nina zei

Gezellig, zo'n laatste Spaanse les! Hebben ze thuis nog van de koffiecake gesmuld? Spanjaarden zijn toch ook gek op mierzoete dingen, je moet wel een beetje in de sfeer blijven, vind ik! En nu maar hopen op een vijfde cursist in de herfst. Misschien weetje zelfs nog wel iemand die een beetje Spaans kan (tenminste, zoiets schat ik in bij Spaans 3? of kletsen jullie al de oren van het hoofd?) en dat wil ophalen/verbeteren? Fijn dat Senor Diaz (Harry...haha!!) er postief tegenover staat jullie eventueel met z'n vieren verder les te geven.

Wat heerlijk, zo'n zwembadhangmiddagje met Katja!

Rot dat de chiropractor niet zo goed meer lijkt te helpen voor Saskia... Maar wel goed dat jullie een duidelijke grens en een 'alternatief plan' hebben.

En dan Kai...hij lijkt er zelf niet mee te zitten, toch? Het is natuurlijk wel goed dat jullie hem er bewust van proberen te maken dat hij een beetje een beeld moet gaan krijgen enzo... Hoe zit het met onderwijs op een community college? En krijgen ze op school verder iets van studiekeuzebegeleiding of zoiets? (vaak zijn dat trouwens hele stomme vakken waar je niks aan hebt...tenminste, in Nederland!) Ik heb zelf een jaartje verkeerd gekozen (deed klassieke talen...) en nu goed, (verpleegkunde) dat is dus een niveau-switch en dat is makkelijker als je van iets hoogs naar iets lagers wil switchen. Ik heb geen idee hoe dat bij jullie zit met de mogelijkheid tot switchen, denken jullie dat je daar ook nog rekening mee moet houden met Kai of denken jullie: áls hij kiest, is het meteen ook het goede? Bij mij kwam het goed door niet te denken wat ik op dat moment leuk vond, maar waar ik uiteindelijk in terecht wilde komen. Dan moet je dat natuurlijk wel (op z'n minst een beetje) weten... Hmmm...

Petr@ zei

Het zou mooi zijn als jullie Spaans 3 toch door kunnen zetten. Het is zonde om er vanaf nu niets meer mee te doen!

Ik kan me voorstellen dat het voor Kai moeilijk is om al zulke beslissingen over zijn toekomst te moeten maken. Niet iedereen weet al heel jong wat ze later willen gaan doen. Moeilijk hoor, vooral omdat hij toch redelijk snel moet kiezen.

Martin zei

'I don't know...', hahaha... Klinkt ook mij bekend in de oren, als ik onze zoon een mening vraag. Niets maakt uit, alles is hetzelfde en zodra er maar even een persoonlijke mening gevraagd wordt, dan weten ze het niet.

Ik geef altijd de opmerking 'Zo... daar ben je ook weer vanaf!' terug en dan moet 'ie lachen, wetende dat ik gelijk heb! LOL!


Maar dat gaat ook wel over hoor, tzt. (Hoop ik)! :-)

Ik zou ook zo graag Spaanse les willen nemen, alleen ontbreekt me de tijd als dit door de weeks zou zijn. Ik ben amper thuis. Toch ga ik deze zomer eens kijken naar mogelijkheden. Het lijkt me zo gaaf om het te kunnen begrijpen.

Sally zei

Geweldig al die reacties over zonen. Hier nog zo'n exemplaar. Met z'n lange haar, broek op half zeven en schouderophalend 'mij best of ik weet niet' - houding. Volgens mij werkt het aanstekelijk.
Ach, het zal allemaal wel op z'n pootjes terecht komen.

ik hoop dat Spaans 3 doorgang vindt. Zou zonde zijn na al jullie inspanningen en enthousiasme.

Marjon zei

Zo hebben wij het met Italiaanse les ook gedaan. Na het eerste jaar kregen we met zijn driéen privéles bij de lerares thuis. Helaas ben ik het, omdat ik het nooit meer bijgehouden heb al weer allemaal kwijt.

Vervelend dat Saskia weer zo'n last van hoofdpijn heeft. Als ik het zo hoor, lijkt het veel te maken te hebben met spanningen. Als ik naar mezelf kijk; Als ik gespannen ben trek ik mijn schouders op (let er maar eens op bij Saskia) daardoor raken mijn nekspieren verkrampt met als gevolg hoofdpijn.
Massage en een warmtekussen geeft bij mij direct verlichting. Dit tezamen met oefeningen om mezelf bewust te maken van die verkramping zodat ik er direct iets aan kan doen heeft mijn hoofdpijn aanmerkelijk doen verminderen.

Wat zijn jongens anders als het op school aankomt hè. Ik merk het bij Nick en hoor het van alle moeders van zonen waar ik mee praat. De jongens zijn allemaal vrij ongeínteresseerd en lijken zich niet erg te interesseren voor hun toekomst. Meisjes van die leeftijd zijn veel ernstiger en weten ook veel beter wat ze willen met hun toekomst.

Nick is ook eerst aan een studie begonnen omdat hij "toch iets moest doen" Daar is hij na een paar maanden mee gestopt, heeft een jaar gewerkt en nu is hij uit zichzelf met een nieuwe studie begonnen en haalt goede cijfers. Het komt uiteindelijk toch wel goed met die knullen, alleen wat later dan bij meisjes.

Bibi zei

Ik hoop maar dat jullie nog iemand vinden voor spaanse les of dat de leraar akkoord gaat met privelessen bij iemand thuis. Vervelend dat de babysitter op het laatste moment afzegde, ik zag je comment al op facebook;-). Ben wel blij dat ik niet in Kai's schoenen sta, ik zou nu pas beter weten wat ik wil studeren in de toekomst.

Jasmino zei

Ik ben zo na mijn vakantie je blog weer helemaal aan het bijlezen, het is aardag wat na 3 weken. Wel leuk om te doen op zo'n rustige zondag.

Nog even over de pijn van Saskia, en ook voor jou natuurlijk: misschien is dry needling een goede techniek om eens te proberen? Ik kende het niet tot een paar maanden geleden, maar nu heb ik al een aantal behandelingen gehad en ben er erg enthousiast over. Ik ben zelf iemand die enorm op spanningen reageert met spierspanning. Ik span mijn spieren aan, als een soort letterlijk " op je tanden bijten". Alle spieren staan met elkaar in verbinding, zodat in de loop van de tijd dat heel veel klachten oplevert. Zo heb ik ook al jaren bekkenbodem therapie om te leren beter te ontspannen. De bekkenbodem is nu eenmaal de meest centrale spier in het lichaam en levert nogal wat klachten op als die niet meer goed functioneert. Dat gaat heel goed, maar alleen bij mijn kaken en nekspieren leverde het niet de verbetering op die we graag willen, het is ook het lastigst aan te pakken omdat ik 's nachst ongemerkt doe klemmen en knarsen, en daarnaast ook ongemerkt mijn spieren aanspan, en tijdens je slaap is het natuurlijk lastig om je bewust te ontspannen. Ik heb nu voor mijn nek, schouders en kaken een paar behandelingen gehad en ik reageer er enorm goed op, zo ontspannen als mijn kaken nu zijn, zijn ze al heel lang niet meer geweest. Mijn behandelaar is heel goed, hij is gewoon fysiotherapeut en hij doet een deel van de behandelingen dus met dry needling, of soms ook manuele therapie als ik nog te heftig reageer op de naalden. Ik kan heel goed merken wat het doet! Ik ben er dus heel enthousiast over en kan het ten zeerste aanraden. Hij vertelt me ook dat hij veel kinderen behandelt die op de een of andere manier blijvende problemen hebben overgehouden aan een moeilijke bevalling. Je zou het in elk geval eens kunnen onderzoeken? Ik weet of het vlak bij jou in de buurt te vinden is, maar dat moet toch haast wel? Ik ben er echt heel enthousiast over, anders zou ik het ook niet zo maar aanraden. Ik wilde het al eerder schrijven, maar werd steeds tegengehouden omdat jullie al van alles geprobeerd hebben. Als je meer wil weten mail me dan gerust, je hebt mijn adres vast nog wel!