Ons pleintje nu:

woensdag, juli 15, 2009

Lui zijn

Eigenlijk stond er voor Kai en mij een ritje naar Richmond op het programma voor vandaag. Maar ik word met veel pijn en erg moe wakker en kan mezelf er niet toe zetten voor negen uur op te staan. Bijna twee uur in de auto zitten trekt me al helemaal niet! Ik besluit het bezoek aan de hoofdstad van onze staat (en het college, dat we daar gaan bezichtigen) een dag uit te stellen. Kai vindt dat gelukkig prima.

Het weerbericht geeft ook aan, dat het vandaag voorlopig de laatste lekker zonnige en niet vochtige zomerdag zal zijn, dus dat werkt ook mee aan mijn beslissing. Eigenlijk voel ik me te moe om te sporten, maar ik weet, dat het me beter zal doen voelen. Ik doe de derde "30 Day Challenge" op de Wii Sports Active, die precies een half uur duurt. Dat helpt zeker wel met de pijnen, maar de vermoeidheid blijft.

Katja is al vroeg weg om te babysitten, maar van de andere drie zie of hoor ik helemaal niets. Als Christine om half twaalf belt om te vragen, of haar dochter al in het land der levenden verkeert, moet ik daar negatief op antwoorden. Met heel veel moeite krijg ik Saskia en Mallory op, want Chuck komt Mallory om half een weer ophalen. De meisjes zijn, hoor ik later van Katja, tot diep in de nacht opgebleven.

Opeens heb ik een onbedwingbare zin in Starbucks voor de lunch. Ik neem een van hun heerlijke mozzarella en tomaat sandwiches, warmgemaakt in de oven, en een ijskoffie met suikervrije caramelsiroop. Die eet ik op hun terrasje op. Ik smul van iedere hap!

Onderweg terug luister ik naar het einde van Marley and Me, ik kan het niet laten, al weet ik, dat het zielig is. Ik kan mensen, die niet tegen zielige eindes van boeken kunnen, van harte aanraden dit boek niet te lezen en de film niet te zien. Ik huil eigenlijk nooit bij zielige boeken of films met mensen, maar als het om honden gaat, komen de waterlanders zeker! Net als Katja ook thuiskomt, stap ik uit de auto. Arme Katja weet niet wat haar overkomt, snikkend val ik haar in de armen. De laatste keer, dat ik om een boek of film heb gehuild was Eight Below.

Gelukkig troosten Katja en Kai me gauw met lieve knuffels. Ik weet ook wel, dat dit boek een aantal jaren geleden plaatsvond en heb zelf ook al afscheid van een heel lieve hond moeten nemen. Maar de bijnaam "Man's best friend" geldt echt wel voor deze diersoort, zo voelt het bij Cosmo ook en Brynna voor hem. Ik ben dol op onze katten, maar de connectie is voor mij niet hetzelfde als met de honden.

Nu ik onverwachts een hele vrije middag voor me heb liggen, besluit ik die in het zwembad door te gaan brengen. Mijn boek is super spannend en ik kan het niet meer neerleggen. Ik dwing mezelf toch tien baantjes te trekken, want wie ligt nu in het zwembad zonder nat te worden? Verder lees ik het boek in een ruk uit! Het lijkt erop, dat er ruimte is voor een vervolg, dus daar hoop ik nu op.

Katja komt om een uur of vier met haar zesjarige oppasmeisje Cammy (werkelijk een schattig kind) naar het zwembad. Ze vertelt me, dat haar motor een vreemd geluid maakt en het "check engine fluid" lichtje aan is. Ze lijkt daar niet erg van onder de indruk, maar ik wel!

Iedere dag rijdt Katja met kleine kinderen rond en het laatste, wat ze wil, is panne krijgen! Ik druk haar op het hart om naar Jiffy Lube te gaan, als ze klaar is met oppassen. Het treft me trouwens, haar zo gadeslaand, dat ze een heel leuke oppas is! Er zijn een paar andere meisjes in het zwembad, die "nanny" zijn deze zomer en sommigen zijn niet zo lief tegen de kinderen onder hun hoede!

Rond vijf uur is mijn boek uit en ga ik huiswaarts. Ik sta op het punt om onder de douche te gaan, als mijn mobieltje rinkelt. Het is Linda van de chiropractor (en het is half zes, terwijl onze afspraak om vijf uur was, S-H-I-T!). Gelukkig doet ze niet moeilijk en kunnen we alsnog terecht. Pfff!! Ik weet niet wat het is in de zomer, maar ik heb de grootste moeite afspraken te onthouden!

Binnen tien minuten ligt Saskia op de behandelingstafel. Ik sta er nog met natte haren van het zwembad! Laten we hopen, dat ik volgende donderdag een beter geheugen heb! Dan is het "patient appreciation day" en de behandeling gratis. Die mag ik niet vergeten!

Vanavond maken we het makkelijk en bestellen pizza van Domino's. Daarvoor heeft Rick een coupon van $10 voor een large pizza met alle toppings, die je wilt. Nu vind ik Domino's toppings lekkerder, dan Pizza Hut, want ze zijn helemaal vers. We bestellen alle groentes. Alleen vind ik de dunne pizzakorst smakeloos. Die eet ik dus maar niet.

Katja belt van Jiffy Lube, want ze willen iets meer, dan gewoonlijk, met haar auto doen. Nu zijn wij van Jiffy Lube gewend, dat ze altijd proberen extra geld te trommelen uit de gewone beurt. Rick spreekt dus met de mechanicien, verwachtend, dat het onzin zal zijn. Maar wat blijkt? Katja heeft al 11.000 mijl geen olie verversende beurt gehad!

De olie in haar auto is bijna op en wat er nog in zit is teer geworden! Voor $79 kunnen ze dat schoonmaken. Gezien het feit, dat Katja van plan is dit weekend naar Fredericksburg (een uur rijden op zijn minst) en over een paar weken naar Justin in North Carolina te rijden, is het maar goed, dat dat lichtje vandaag aanging! Ik zie haar zo langs de interstate met pech!!! Ben ik even blij, dat ik erop aan heb gedrongen de beurt vanavond te laten doen!

Rick en ik zitten tot we naar bed gaan buiten. Hij heeft net onze speakers hier op het deck weer gemaakt, dus we luisteren naar een gezellig muziekje. Vanavond is het voor mij zaak op tijd naar bed te gaan. Ik heb een massage nodig, maar heb al een paar berichtjes voor Laura achtergelaten en die belt niet terug. Hopelijk is alles goed met haar, want we zijn haar ook de cheque voor het verzorgen van de katten, toen we in Michigan waren, verschuldigt.

Natuurlijk heb ik op dit blog al een aantal foto's van ons huis laten zien, maar een internet vriendin vroeg om foto's (zij heeft een zoon van Kai's leeftijd, vandaar zijn kamer er ook bij), dus hier een up to date serie van ons huis:

14 reacties:

Anja zei

Velend die pijnen en je vermoeidheid. was het nu erger door de aankomende weersverandering?
Inderdaad een geluk dat het lampje in Katja's auto nu ging branden. Je moet er niet aan denken dat ze langs de weg komt staan ergens ver van huis.

Petr@ zei

Goed van je om toch te gaan sporten, ook al voelde je je niet lekker. Jouw doorzettingsvermogen vind ik echt bewonderenswaardig!

Ik kan me herinneren dat ik vroeger ook altijd vergat om olie bij te vullen. Gelukkig herinnerde mijn vader mij er regelmatig aan, zodat het nooit zover kwam als bij Katja. Gelukkig kan ze nu de komende tijd weer veilig op pad.

Wat jammer dat je Christine maar even hebt kunnen zien gisteren. Wat jammer is het toch, als zo'n goede vriendin zo ver weg gaat wonen. Ook mijn beste vriendin woont een eind weg, alhoewel niet zo ver als jullie natuurlijk.

naomi zei

Ik reed pas ook bijna 2 jaar met dezelfde olie. Alleen niet zoveel als Katja. En weet ik veel dat je dat moet wisselen.
Wat een mooie foto's van het huis. Erg leuk om nu ook gezien te hebben waar het deck zit. En hoe je huis eruit ziet.

Angelika zei

Ik had moeite om me voor te stellen wat je altijd met 'deck' bedoelde. Maar het is dus een soort ruime balkon. Wij hebben zelf vanuit de woonkamer een balkon waar we met een trap naar de tuin kunnen lopen. De buren hebben dit balkon vergroot (in de diepte) en dat lijkt nu dus op jullie deck. Wij zitten trouwens veel meer op balkon dan in de tuin.

Nina zei

Wauw, ik ben onder de indruk van de achterkant van jullie huis! Dat is natuurlijk eigenlijk ongekeerde wereld, juist de voorkant moet indruk maken, maar goed.
Rot van je pijnen, maar goed dat je wel weer geWiid hebt. Gelukkig vond Kai het niet erg zijn bezoekje aan Richmond uit te stellen, lief van hem ook. Hopelijk lukt het dan 'morgen' wel! En hij is dus blijkbaar toch wel uit zijn studiekeuze, da's mooi!

Anja zei

Vervelend dat je zoveel pijn hebt, hopelijk kun je snel een massage krijgen.

Inderdaad maar goed, dat het lampje van Katja's auto nu ging branden. Ze rijd ook veel hè. Ik vergeet zelf ook altijd het oliepeil te controleren, mijn vriend moet me daar altijd aan herinneren.

Ik heb Marley & Me ook gezien en tranen met tuiten gehuild op het einde.

Prachtig huis hebben jullie!!!

Groetjes,
Anja

Annemiek zei

Het blijkt dat Micky's auto (die Tim dus rijdt en waar bijna geen olie meer in zat) al een jaar geen olie meer ververst had. Leuk, dat kan ik ook nog wel op mijn auto-lijstje zetten. Ja, zijn check engine lampje is ook altijd aan...

Anoniem zei

Wat hebben jullie toch een mooi huis.
Ik hoop dat de pijn vandaag weer dragelijk is.
Groet, Bea

Bianca (Hollandranch) zei

Ha ha, ik kijk nooit Walt Disney films als daar dieren in voorkomen, als ik maar denk dat een hond (of ander dier) doodgaat of gewond raakt zit ik al in tranen op de bank, kan ik helemaal niet tegen.

oliepeil controleren etc is hier wel noodzaak gezien de afstanden die gereden worden, had vorig jaar bijna de motor van mijn truck kapot gereden door er niet op te letten. (en dat is DUUR)

www.ine1149.web-log.nl zei

Groot gelijk, Petra, om geen 2 uur in de auto te gaan zitten, als je niet fit bent.
Leuk die foto's van jullie huis.

gr, Ineke

Petra S. zei

Hopelijk voel je je vandaag een stuk beter!
Ach, Marley and Me...ik heb 'm gezien en vreselijk gehuild. Nu huil ik al om een dode mier, maar toch was het een ontieglijk lieve film met een ontieglijk zielig einde.
Jemig, Katja en haar lampje: dat zal nu niet meer voorkomen. Ik word al panisch als er een piepje afgaat of een lampje gaat branden.

vv zei

leuk die foto's van jullie huis. ik ben altijd wel geïnteresseerd hoe andere mensen wonen, daar kan ik dan dikwijls inspiratie van opdoen voor mijn eigen huis.

Monique zei

Leuke fotoserie van jullie huis :-) Alweer bijna twee jaar geleden dat we bij jullie waren.

Maar ... 2010 zit in de planning!

Nicole zei

Wat hebben jullie een mooi huis! En zoveel ruimte. Heerlijk... Daar past mijn kleine stulpje tig keer in ;-)
Ook heerlijk dat deck en die mooie ruime tuin. Ik snap meteen dat je hier graag woont.