Ons pleintje nu:

donderdag, juli 30, 2009

Splashdown Waterpark

Altijd als Ayesha hier is, bezoekt ze ook een aantal vrienden en vriendinnen van vroeger. Ik vind dat altijd een beetje jammer, want het gaat van onze tijd samen af, maar natuurlijk ook heel begrijpelijk. Ik was dan ook blij verrast, toen Ayesha voorstelde met zijn allen haar vriendin Christine en haar kinderen bij een waterpark te ontmoeten. Saskia was daar ook meteen voor te vinden en haar vriendin Kaylee ook.

Voor we op weg gaan doe ik een Sports Active routine met een aandachtig publiek. Stefan en Natalya volgen iedere beweging op de voet, met commentaar. Ik lig inwendig dubbel om hun opmerkingen! Stefan zegt tegen Ayesha, dat zij nu ook een Wii nodig hebben, want Ayesha vindt sport ook leuk. De wens is de vader van de gedachte, want meneertje is helemaal weg van de Wii spelletjes.

Als ik mijn bikini aan ga doen, breekt het haakje af! Daar baal ik van, want ik heb hem net vorig jaar niet bepaald goedkoop in Aruba gekocht. Mijn andere bikini is nog nat, dus moet ik het met een oude zwart-witte stellen.

Zodra iedereen is ingesmeerd en de volksverhuizing, die het naar het zwembad gaan met drie kleintjes, nu eenmaal met zich meebrengt, in de van zit, gaan we op weg. Ayesha's vriendin woont bij Manassas, dus gaan we naar het Splashdown Waterpark daar.

Alleen hebben we geen van beiden de richtingaanwijzingen bekeken, denkend, dat het wel goed aangegeven zou zijn. Inderdaad staat er een groot bruin bord met Splashdown Waterpark en het uitrit nummer langs de interstate, maar daarna niets meer. Op een gegeven moment zijn we Manassas uit en geen park in zicht.

Ayesha heeft geen kaart of GPS en ik heb wel GPS op mijn telefoon, maar die geeft geen richting aan. Ik kan de website van het park niet vinden op mijn mobieltje. Uiteindelijk bel ik Rick maar op om te vragen of hij het op zijn laptop op kan zoeken. Met behulp van zijn aanwijzingen rijden we weer in de goede richting en vinden het park. Ayesha belt Christine, die er gelukkig ook nog maar net is.

We lopen naar de kassa om onze kaartjes te kopen en staan net op het punt netjes in de rij aan te sluiten, als een oudere dame haar twee kleinzonen en zichzelf voor ons in de rij dringt. Dit is zo ongewoon voor hier, eigenlijk wil ik er wat van zeggen, maar besluit, dat het de moeite niet waard is. Dan zijn zij maar wat eerder in het park, dan wij, zullen wij niet minder van worden.

Net wil ik aan mijn zus vertellen, hoe onbeschoft de dame voor ons was, als ik haar kleinzonen samen Nederlands hoor spreken. Zij hebben ook door, dat wij Nederlands spreken, maar zeggen verder niets. Hun oma is druk aan het onderhandelen over de prijs, want zij gaat niet zwemmen, dus die hoort niets. Ik fluister Ayesha toe, dat ik haar straks iets grappigs moet vertellen, want ik vind dit toch wel weer heel frappant. Helemaal grappig was het geweest, als ik er wel iets van had gezegd, hi hi.

Vandaag treffen we het, want het zijn "customer appreciation days" deze week. Daardoor betalen we slechts $11 per persoon (gewoonlijk $14,95), geen geld voor dit toch wel grote waterpark.

We vinden Christine al gauw en ook genoeg stoelen, al zullen we daar met vijf kinderen onder de acht weinig gebruik van maken. Saskia en Kaylee gaan meteen naar de grotere glijbanen. Maar goed ook, want nu is het nog rustig. Al gauw komen busladingen kampkinderen en staan er lange rijen.

Voor de massa's ons voor zijn gaan we lunch eten. De prijzen zijn hier een stuk redelijker, dan bij Sandy Point State Park (waar een hot dog $3,75 was en hier $2,50). Ik bestel een gardenburger, die veel beter smaakt, dan ik had gedacht. De kinderen halen na hun burgers nog een Dippin Dots ijsje.

De rest van de middag brengen we door in het gedeelte bestemd voor kleinere kinderen. Stefan is er zelfs te groot voor, maar die gaat heel lief met zijn jongste zusje spelen. Na een uurtje wordt Sasha moe en het is ook wel heel erg warm, vooral voor deze Noorderlingen, die tot nu toe nog niet veel zomer hebben gehad. We nemen dus afscheid van Christine en haar kinderen en gaan huiswaarts.


Tot mijn grote vreugde struikel ik over een pakketje in de garage (waarom UPS zoiets gewoon de garage in gooit is me nog steeds een raadsel): mijn nieuwe bikini. Ik probeer hem meteen aan en hij zit waarempel goed. Iedereen aanwezig keurt hem ook goed, gelukkig.

Vandaag weer viel het me op, dat veel meer vrouwen bikini's dragen, dan vroeger. Toen wij hier pas kwamen, waren Ayesha en ik vrijwel de enigen in bikini. Nu zie je ook "oudere" vrouwen, zoals ik, er vaak in lopen. Ook zijn het niet alleen meer de superslanke vrouwen, maar ook wat molliger. Ik vind dat een goed teken, dat meer vrouwen zich goed voelen in hun lijf (en meestal zijn de bikini's nog leuk ook).

Onderweg naar huis is Sasha in slaap gevallen en Ayesha laat haar in de auto liggen. Saskia en Kaylee nemen Natalya mee naar ons zwembad. Stefan gaat weer aan de Wii met Kai. Ik ben trots op mijn zoon en al het geduld, dat hij met de kleintjes laat zien. Die wordt later een goede vader!

Ayesha doet wat werk op de computer en ik zoek naar nog een bikini online, want mijn andere "Aruba" bikini staat ook op stuk gaan. Na veel zoeken vind ik een zwart bovenstukje en zwart-wit broekje. Vrijwel alle sites zijn uitverkocht.

Rick komt thuis met eten voor de kinderen van Taco Bell. Hij (met behulp van Kai en Saskia, Katja is inmiddels naar North Carolina vertrokken) gaat oppassen, zodat Ayesha en ik samen uit eten kunnen.

Wij hebben vrijwel dezelfde smaak in eten en zijn dol op Aziatisch. In Ayesha's omgeving zijn er geen Vietnamese restaurants, dus ik stel voor naar de Four Sisters te gaan. Dat restaurant zit altijd vol, dus ik heb een reservering gemaakt. We krijgen een heel comfortabele "booth" met zijn tweeen.

Het menu hier is een heel boek. Er zijn allerlei verschillende gerechten te krijgen. We beginnen met hun loempiaatjes, die werkelijk heerlijk zijn. Ayesha bestelt de garnalen en scallops, die ik ook al eens heb gegeten. Ik probeer niet telkens hetzelfde te bestellen, dus neem garnalen met rijstcrepes gevuld met varkensgehakt en champignons. Het is lekker, maar ik vond wat Ayesha had lekkerder. Dat het een goed en vooral goedkoop (mijn hoofdgerecht is $9,95) restaurant is, is duidelijk, ook omdat het alweer helemaal vol zit.

Ayesha heeft na afloop zin in een ijsje van Coldstone Creamery, die naast het restaurant ligt. Ik ben niet zo'n dessert persoon, dus laat dat gaan. Eenmaal in de salon zien we, dat ze ook pints van verschillende mengsels hebben. We besluiten daar een paar van mee te nemen, zodat iedereen thuis ook mee kan genieten.

Duidelijk heeft niemand ons gemist, want we zien Saskia en Sasha lachend op het gras voor en de andere (buurt) kinderen en Natalya maken een krijttekening op onze oprit. Stefan en Kai spelen binnen op de Wii en Rick werkt op zijn computer. Toch fijn, zo'n ingebouwde set babysitters!

De kinderen vermaken zich allemaal prima en Rick maakt een lekker Margarita drankje voor Ayesha. Het is ook fijn voor haar om wat te ontspannen, want ik herinner me nog hoe constant drie kleine kinderen je nodig hebben. Als er dan wat extra handen zijn, is dat heerlijk.

9 reacties:

Bianca (Hollandranch) zei

Wat een leuk waterpark ! vreselijk gedrag dat voordringen. had die gezichten van die Nederlanders wel eens willen zien als je er wat over gezegd zou hebben ha ha

Petr@ zei

Heerlijk dat je zus er is met haar kinderen. En leuk dat jullie samen uit eten zijn geweest. Dan heb je toch even wat meer tijd om bij te praten, dan met al die kinderen om je heen die de aandacht opvragen.

Larissa Malestein zei

Wat vervelend van je bikini! Mij gebeurde precies hetzelfde tijdens onze vakantie. Ik heb toen veiligheidsspelden gehaald bij de Longs Drugs en met 2 spelden de 2 uiteinden aan elkaar vast gemaakt. Binnenkort laat ik de twee uiteinden aan elkaar naaien door de kledingmaker.

Saskia heeft een leuk badpad trouwens!

Erg grappig van die Nederlandse vrouw. Was inderdaad echt te grappig als je er wat van gezegd had tegen je zusje, haha. Wel weer lekker toevallig dat dit een Nederlandse vrouw was.....of eigenlijk niet, gezien je al zei dat voordringen eigenlijk nooit voorkomt daar. Zegt wel weer wat over Nederlanders;)

Marion2 zei

Ik heb last van plaatsvervangende schaamte. Echt walgelijk, die voordringers.

Ik moet toegeven dat ik me ook altijd moet aanpassen in Amerika.
Niet dat ik onvriendelijk ben, maar ik ben gewoon niet gewend om iedereen te begroeten en overal "please" bij te zeggen. Daar moet ik echt om denken.
Ik vind dat overigens 100.000 keer beter dan zoals het er in deze omgeving (in dorpen zal het denk ik ook nog anders zijn) aan toegaat.
Als ik pas terug ben, heb ik ook altijd de neiging om mensen een beetje te willen opvoeden. B.v. als de vakkenvuller bij AH weigert opzij te gaan als ik iets wil pakken en me dan ook nog eens boos aankijkt. Dan zou ik hem op cursus naar Amerika willen sturen.
En voordringen laat ik niet gebeuren. Vaak zie je al iets aan de houding van mensen. Ik zeg er altijd vriendelijk wat van. En ja, sommige mensen zijn onverbeterlijk en de woede niet waard.

Wat een heerlijke dag hebben jullie gehad. Geniet nog van de resterende tijd samen!

Petra S. zei

Je hebt helemaal gelijk: je hebt de schattigste nichtjes en neefjes! Wat zijn het toch een hummeltjes.
Leuk om elkaar te ontmoeten bij het waterpark. Sas d'r badpak is inderdaad erg leuk, leuk met die haltersluiting!
Geniet van het zalige weer, kan Rick voor mij ook een drankje maken? lol
(Weet je dat je webcam er uit ligt? Hij staat op de 25e.)

Sally zei

Gezellig zo'n dagje waterpark. Dat is hier ook altijd favoriet. Leuk badpak van Saskia, Die valt goed op. Sportief bijtje haha.
En zonde van je bikini. Gelukkig dat je nog reserve had. Ik heb laats alle oude exemplaren weggegooid maar heb nu dus geen reserve meer.

Martin zei

UPS zet bij ons (als de garagedeur openstaat) ook altijd de pakjes in de garage. Ergens vind ik het wel fijner dan dat ze het voor de deur zetten, want wij gebruiken de voordeur nauwelijks. Het is veel gemakkelijker als je de oprit op komt rijden, dat de garagedeur automatisch opengaat (wij moeten wel op de afstandbediening in de auto drukken natuurlijk, want anders zou iedereen naar binnen kunnen, haha...) en via de garage naar binnen loopt.

Hahaha, weet je... Ik las het verhaaltje over die voordringers. Precies zoals je zegt, dit is zo ontzettend ongewoon in Amerika dat iemand voordringt. Ik moest gelijk aan de Nederlandse mentaliteit denken, waar het heel gewoon is om voor te dringen. Nou ja, niet echt gewoon, maar het is eerder regel dan uitzondering.

Pas later las ik dat het ook echt om Nederlanders ging! LOL! Leuk dat je dit ook weer eens meemaakt! LOL! (Even voor de duidelijkheid: ik weet dat veel meer Nederlanders ook een hekel hebben aan voordringen en netjes op hun beurt wachten, dus ik haal niet uit naar de Nederlanders in het algemeen).

Zo, dat moest er ook even uit! LOL!

Cisca zei

Haha, ik lag me rot om die Nederlandse voordringmevrouw, wat een verhaal!

Bibi zei

Wat een leuk waterpark, jullie komen nog eens ergens!:-)
Volgens mij hoef jij als je een bikini draagt je echt nergens druk over te maken, zoveel als jij traint zul je waarschijnlijk geen grammetje vet hebben;-)
Typisch ook weer die voordring dame, inderdaad zou je dat hier normaal gesproken nooit tegenkomen. Heerlijk dat iedereen hier elkaar de persoonlijke ruimte gunt.