Ons pleintje nu:

woensdag, september 02, 2009

Insekten

De lucht, die momenteel boven ons hangt, komt uit het noorden, waardoor de temperaturen minder heet en de lucht minder vochtig (lees: gortdroog) is. Daardoor koelt het 's nachts genoeg af, om de airconditioning uit te laten en de ramen open te gooien. Heerlijk toch, die frisse lucht, die de kamer binnenstroomt?

Althans, dat is, wat ik Rick gisteravond voor het slapengaan vroeg, toen hij protesteerde, dat het te lawaaierig zou zijn. Midden in de nacht word ik wakker van een vreemd gegons. We hebben een fan boven ons bed, die een rustig achtergrondgeluid levert. Maar daarbovenuit hoor ik nog iets raars.

Als ik Rick vraag, of hij het ook hoort, gromt hij, dat het de insekten buiten zijn. Precies de reden, waarom hij de ramen gesloten wilde houden. I get it. Het is echter wel lekker koel in de kamer, dus ik slaap weer in.

Het krekel- en cicadeconcert zwelt tegen het ochtendgloren nog meer aan, vergezeld door het geklik van de cardinaal en een vreemd "tsjk tsjk tsjk" van een ander insekt. Rick staat voor zijn wekker afgaat op en ik ben ook veel vroeger klaarwakker, dan de afgelopen dagen.

Op zich is het insektenconcert, waar ik bij dit schrijven ook weer naar luister, best mooi en rustgevend. Niet voor niets worden er meditatie apparaten verkocht met "witte geluiden", die onder anderen een opname van zo'n concert hebben. Saskia heeft er zo eentje als wekker (sic!). Op een gegeven moment zou ik echter wel een volumeknop willen hebben in de natuur, zoals die ook op zo'n apparaat zit. In deze tijd van het jaar is het nooit helemaal stil.

Alweer is het werkelijk schitterend weer. Wel iets te koel naar mijn smaak, vooral, omdat ik graag zou gaan zwemmen. Het is het soort weer, dat je geen minuut binnen wil doorbrengen. Gauw doe ik dus een uur Sports Active en wandel dan met Cosmo en kam hem op het deck (iets, waar hij dol op is).

Kai is deze week mijn avondetenadviseur en hij heeft zin in taco's. Bij Giant ga ik daarvoor de benodigdheden halen. De maaltijd vanavond wordt extra gezond, want de tortilla's, die ik koop, hebben per stuk net zoveel calcium, als een glas melk. Ik zie andere klanten de hand held scanner gebruiken, die wil ik binnenkort ook eens uitproberen.

Bij het inpakken van mijn spullen (ik gebruik de self checkout), tref ik een kletsgrage medewerker, Darius. Ik doe hem denken aan zijn nicht, zegt hij, en dan moet hij erg lachen om de herinnering aan een anecdote met die nicht. Hoe ik op haar lijk, weet ik niet precies, want hij is Afrikaans-Amerikaans en ik neem aan zijn nicht ook. Maar hij heeft zo'n lol in zijn verhaal, dat het aanstekelijk is.

Het is wel zo'n "you had to be there" herinnering. De nicht had een verspringwedstrijd gewonnen en zijn tante belde haar zus (zijn moeder) trots op. "X. heeft 4 voet 11 inches gesprongen!", riep ze enthousiast door de telefoon. Waarop de moeder van Darius vroeg: "Waarom? Wat is er met haar gebeurd?" Dubbel ligt hij over mijn boodschappen! Heerlijk toch? Ik lach hartelijk mee, niet zozeer om de "grap", maar om zijn vrolijkheid!

Dit vind ik zulke leuke interacties! Eigenlijk zijn veel Amerikanen van nature zo "sociaal". Ze vertellen je gerust hun hele leven, wachtend op de bus, bij wijze van spreken. Ik mag dat wel.

Na de lunch komt Pat mij ophalen. We moeten natuurlijk van dit mooie weer gebruik maken en gaan naar Meadowlark Gardens. Daar kopen we een jaarpas, die toegang biedt aan de houder en een gast. Aangezien we telkens samen hierheen gaan, betalen we ieder $12,50 en hebben de kosten er zo na vandaag en nog anderhalf bezoek al uit.


Het is een idyllisch park





Een vissende blauwe reiger

Omdat het midden op de dag is, is het licht wel wat fel voor landschapsfoto's. We concentreren ons dus op de insekten. Want daarvan zijn er genoeg. Grote hommels hangen aan de bloemen en bijen gonzen van de ene naar de andere. Vervelend zijn de "gnats" kleine insektjes, die het op je gezicht begrepen hebben. Ik loop ze constant van me af te slaan.

Onze aandacht gaat echter naar de vlinders in de speciaal aangelegde vlindertuin. Daar vliegen de ook in onze tuin ruim aanwezige Eastern Tiger Swallowtails, maar ook tenminste een Monarch en een soort vlinder, die ik nog niet eerder hier in het wild heb gezien.


Deze planten trekken kennelijk ook mooi gekleurde vogeltjes aan, want ik zie felgele Amerikaanse goudvinkjes en felblauwe blue birds. Helaas zijn die te schuw om er een goede foto van te maken. Dichter bij de vijvers zijn de libelles wel weer heel actief en poseren op bloemen en bladeren. Ook dit park verveelt nooit!


De uren vliegen en al gauw is het tijd om Pats dochter Katie en haar vriendinnen op te halen van Tysons Corner.
Katie moet naar cheerleading training, dus halen we haar pompoms bij hun thuis op.

Dat cheerleading is zoiets Amerikaans. Het is een sport op zichzelf, maar na al die jaren hier snap ik er nog weinig van. Nu ik iemand in het team persoonlijk ken, wil ik dit jaar naar een Varsity footballwedstrijd om haar in actie te zien. Pat neemt de mooiste foto's tijdens de verschillende cheerleading competities (er komt nog veel meer bij kijken, dan de optredens tijdens de wedstrijden).

Na het eten vertrekt Kai naar de high school om zijn rooster op te halen. Kai's vakken dit laatste high school jaar zijn AP (Advance Placement) Environmental Science, AP Government, Precal with Trig Honors, Computer Graphics 3 portfolio prep, Combating Intolerance (hier ben ik heel benieuwd naar!), English 12 en German 2. Hij is blij met zijn rooster en heeft drie vakken samen met een van zijn beste vrienden, Michael.

Saskia zal pas de eerste schooldag haar rooster krijgen. Rick en zij gaan vanavond op weg om haar schoolspullen te kopen. Rick stond erop dit samen met zijn jongste te doen. Volgens hem is dat hun traditie. Saskia komt helemaal blij terug, want ze heeft de roze grafische rekenmachine! De dag eindigt weer helemaal goed!

13 reacties:

Annemiek zei

Hier was zo'n stralend weer met strak blauwe lucht zodat je echt niet binnen wilt zitten. Leuk die interacties die je wel eens onverwacht kunt hebben. Maakt de dag wat leuker.

Cisca zei

Haha, weet je wat een van de eerste reacties van mijn schoonouders was hier? Je raadt het al, hoe kunnen jullie slapen met al die herrie van die krekels op de achtergrond...

Bente zei

Dacht bij de titel van je blog dat we een spannend verhaal over allerlei vreemde insecten bij je binnen zouden krijgen....
Pfff, wat een luxe probleem: te hard tsjirpende krekels en cicaden.
Ik ken het hoor. Hier zijn ze overigens niet altijd "aan". Maar ik hoor hen liever dan de compressor van de AC. :-) En het geeft me zo'n zomers gevoel!

Ik denk dat ik maar eens een blogje moet schrijven over het insectenleven in mijn huis. Ramen en deuren open is lekker, maar ik ben nooit alleen thuis: kakkerlakken, spinnen, lieveheersbeestjes en diverse andere geleedspotigen waarvan ik de namen niet ken. (nee, ik wil geen horren!). Hebben jullie dat niet?

Bianca (Hollandranch) zei

Die cicades kunnen echt verschrikkelijke herrie maken, vooral als ze hier op het sheetmetal van de porch zijn gevallen. Het is nog veel te warm om de ramen lekker open te kunnen zetten 's nachts dus de airco staat nog aan. Ik heb inmiddels ontzettend zin in de herfst, koeler en regen (vooral dat laatste)

www.hildezug.info zei

Ja, ik mis de openheid van de Amerikanen enorm. In de States maakte ik ook altijd praatjes met de verkopers of kassiersters. Of met de klanten die me bv. 3X hoorden niesden en me 'Bless you' toeriepen... wat dan weer aanleiding gaf tot een kort gesprek. Ook de interacties met de buren die zo spontaan verliepen... Ja, dan zijn Zwitsers toch wel heel anders. Veel geslotener. Het duurt veel langer om vriendschappen te sluiten...

Hier slapen we al maanden met de vensters open. Dat vind ik nu weer leuker dan in St.Louis, waar het of te heet of te koud was. Slechts een paar weken per jaar konden we de vensters openen...

Geniet maar van je krekelconcerten! De natuur brengt me ook altijd tot rust...

Groetjes,

Bibi zei

Haha ja die krekels hier zijn soms ook oorverdovend en ook de vogels kunnen er wat van zeg! Uitslapen is hier niet bij als we vergeten zijn het raam dicht te doen.
Wat je zeg over hoe sociaal de doornsee Amerikaan is, ervaar ik hier ook. Het is erg makkelijk om een praatje aan te knopen, en als je een beetje actief bent in de community heb je al snel vrienden.
Ook weer schitterende foto's heb je gemaakt!

Martin zei

Ik herinner me nog de vakanties in Amerika van vroeger, waar je ook altijd de krekels enzo een koncert hoorde geven. Het was zo typisch Amerikaans, haha... Nu hoor ik het niet eens meer. Nou ja, ik hoor het wel, maar het valt niet meer op. LOL!

Haha, heerlijk is dat, als je boodschappen doet en het personeel is uiterst vrolijk en heel open. De mensen hier zijn echt ontzettend vriendelijk en er wordt inderdaad ontzettend veel gelachen, om eigenlijk niets. :-) Ik geniet er elke dag van.

Miranda zei

Ook ik geniet van dit Nederlands aandoende zomerweer. Behalve dat ook ik de hele dag buiten wil zijn, heb ik zelfs gefietst in het straatje! Valt niet echt mee in die bergen kan ik je verzekeren.
Groetjes

naomi Overdan zei

Hallo

Heerlijk dat je kan genieten van het weer. Hier is het nu eigenlijk al herfst weer. wind en regen.

Wat houden de vakken van Kay in en welke richting gaat hij er mee op??


Groetjes Naomi

HennyB. zei

Heerlijk toch dat het nog een beetje zomers is bij jullie, hier in Ned. is het plots zeer herfstachtig weertje! Mooie foto's heb je gemaakt voor de foto's met de libelles zijn heel goed!
Tijdens onze vakanties in de USA geniet ik altijd van de openheid en het sociale gedrag van de Amerikanen, heerlijk is dat....

Anja zei

Ook hier hele krekelconcerten, het geeft mij een vakantiegevoel. Het doet me altijd denken aan de krekels in Zuid-Frankrijk.
Heerlijk die openheid van de Amerikanen!

Petra S. zei

Een krekelconcert gaat nog wel, maar een 'zingende' mug boven je hoofd gedurende de nacht, die mag wat mij betreft wegblijven.

Leuk uitje heb je weer gehad met Pat. Hier in de vijver (in het bos) is ook vaak een reiger. Wat er als visjes in die vijver zit eet hij op! Als Donna eraan komt rennen, schrikt hij op en vliegt luidkeels schreeuwend weg.

Een roze rekenmachine....wow!

Nina zei

Avondetenadviseur, wat een mooie kreet! Kai kan het zo op een visitekaartje laten drukken!

En ik moet ook wel lachen om Darius' verhaal, raar hè!