Ons pleintje nu:

zaterdag, december 12, 2009

Kersttradities

Zaterdag

Rick en Kai vertrekken al heel vroeg, want het is de grote dag voor Kai: ze gaan zijn auto kopen. De Kia garage is (heel ongewoon) op zondag gesloten en we hebben vandaag nog meer op het programma staan, dus willen ze er bij de opening van de zaak zijn.

Mary Ellen kan vanochtend niet gaan lopen, dus ik kijk eens op het klassenschema van Anytime Fitness. Daar staat step aerobics om tien uur. Dat heb ik al jaren niet gedaan, dus lijkt me wel leuk om weer eens te doen.

Een kwartiertje te vroeg loop ik de sportschool binnen. Er is nog een spinklas gaande, dus ik warm vast op op de stairmaster. Julie leidt de step klas en er is slechts een andere deelneemster. Van Julie ben ik pittige lessen gewend en dat wordt deze ook!

Jee, ik dacht toch echt een goede conditie te hebben, maar ik moet zo af en toe even pas op de plaats maken om mijn hartslag wat omlaag te brengen! Duidelijk is step weer een heel andere manier van bewegen. Ik moet het toch weer vaker gaan doen, want behalve intensief is het ook erg leuk.

Thuis ben ik net op tijd om een trotse Kai in zijn groene Kia Soul de oprit op te zien rijden. Het is een mooi autootje en vooral wat groter, dan Katja's Kevertje. Die vind ik, hoe leuk ook, eigenlijk nog steeds eng klein.


We grappen natuurlijk, dat een Kia prima bij een Kai past. Het is goed, dat hij nu een paar maanden hier in de omgeving kan rondrijden en meer ervaring opdoen, voor hij naar college vertrekt en de lange ritten zal gaan maken. Bovendien ben ik blij mijn van niet meer met hem te hoeven delen, want die was de laatste tijd toch wel erg vaak weg.

Rick en Kai hebben McDonald's meegenomen voor een snelle lunch (voor mij een barbecue kip snackwrap, mmmm!), want nu staat de Kerstboom omkappen op het programma. Daarvoor gaan we naar Berryville, waar Ricks vroegere wiskundeleraar sinds vorig jaar een Kerstboomboerderij heeft.

De rit naar Berryville is, zodra we uit het stedelijke gebied rond Washington zijn, erg mooi. Hier, verder naar het westen, ligt er ook nog wat sneeuw, wat de Kerststemming nog verhoogt. Natuurlijk zingen we uit volle borst mee met de Kerstliedjes, die onafgebroken op Wash FM spelen. Na iets meer dan een uur zien we de rijen met Kerstbomen voor ons opdoemen.

De Moose Apple Christmas Tree Farm is bij lange niet de enige in de omgeving en ook niet de grootste. Maar de reden, dat we hier komen, behalve het feit, dat Rick de eigenaar kent, is, dat het ook een van de goedkoopste is. Iedere boom kost hier $50, terwijl dat bij andere boerderijen $75 of meer is.

Het weer is lekker, zonnig en fris, maar niet zo koud als de afgelopen dagen. Met een kop hete appelcider (ik) of chocola (de anderen) in de hand gaan we op zoek naar de perfecte boom voor ons.

Dat is ieder jaar toch weer even zoeken. Ik vind namelijk de bomen met lange naalden, die zo'n belvorm hebben, niet mooi, terwijl dat Ricks favorieten zijn. Hij vindt dan weer niet de bomen met heel korte naalden mooi. Kai schaart zich bij mijn smaak, terwijl Saskia aan Ricks kant staat.


Gelukkig is er een Kerstboomcompromis in de vorm van de Schotse pijnboom. Die heeft wel langere naalden, dan ik gewend ben, maar niet zo heel lang, dat het geen Kerstboomgehalte meer heeft voor mij. Bovendien zijn ze ook niet in zo'n rare belvorm gesneden.

Nu hebben we de mooiste boom al snel gevonden en Rick zaagt hem om. De zonen van de eigenaar komen met een tractor om hem op te halen. De boom wordt uitgeschud en er wordt een net omheen gedaan.

In het midden van de stam wordt een gaatje geboord en Rick koopt een nieuwe houder, waarin de boom meteen rechtop moet staan en die zwaar genoeg is om zo'n hoge (2,5 m) boom niet te doen omvallen (iets wat ons de afgelopen paar jaar met de oude plastic houder is overkomen). Daarna helpen de jongens Rick hem bovenop de van te binden.

Intussen koop ik binnen een paar Kerststerren. Ze hebben hier ook witte, die ik graag in onze keuken heb. Verder neem ik een rode mee als cadeautje voor de gastvrouw van het feest, waar we vanavond zijn uitgenodigd. Kerststerren zijn een van mijn favoriete planten, eigenlijk zou ik ze het hele jaar wel willen hebben staan.

Thuis halen we met zijn allen de boom van de van. Al gauw staat hij in de kamer te pronken (en ruikt heerlijk!). Omdat Rick en ik zijn uitgenodigd voor een feestje, gaan we al vroeg eten. We hebben zin in "comfort food" en kiezen de plaatselijke "pub" Vienna Inn daarvoor.

Dit is een zogenaamde "hole in the wall", gevestigd in een oud gebouwtje langs de hoofdweg van Vienna. In 1960 opende het zijn deuren als de "Vienna Inn" en is dus al meer dan veertig jaar populair. Toen Ricks ouders hier nog woonden, was dit zijn vaders favoriete plek voor een biertje en een chili dog.

Wij zijn vroeg, dus krijgen zo een tafeltje, maar al gauw staat er een rij wachtenden. Hun vegetarische chili smaakt heerlijk en kost maar liefst $3,50! Geen wonder, dat het zo populair is!

Thuis doen Rick en ik gauw wat feestelijker kleding aan. Dan rijden we naar de andere kant van Vienna. Edu, die Nederlands is, en Tatiana, die Peruviaans is, kennen we al vele jaren, maar zijn nog nooit bij hen thuis geweest.

Ze wonen in een prachtige buurt en hun huis is van buiten al heel mooi en smaakvol versierd. Maar binnen staan Rick en ik helemaal met onze mond open! Iedere kamer zou zo in een tijdschrift kunnen verschijnen! Volgens Tatiana komt het, omdat ze part time bij Pottery Barn werkt, maar daar bovenop heeft ze ook een heel verfijnde smaak!

We dachten hier niemand, behalve de gastvrouw en -heer, te kennen, maar dan blijkt weer, wat een klein wereldje Vienna toch is. De ouders van een van Katja's vriendinnen van high school zijn er en een aantal mensen, die ik van de sportschool ken. We blijven dus ook langer, dan verwacht (en doen ons tegoed aan de heerlijke hapjes, waaronder sushi!).

Thuis heeft Rick nog genoeg energie om met behulp van Kai met de Kerstboomlichtjes te worstelen. Na een uurtje staat die vrolijk te fonkelen. Morgen zullen we de rest van de versieringen aanbrengen.

Zondag

Wat is het toch met het geluid van regen op het dak, dat maakt, dat ik absoluut niet wil opstaan! Ik ben al om zeven uur wakker en Rick gaat er om half negen uit, ik rek het tot na negenen.

Rick komt net terug van Starbucks met ontbijt en koffie en we trommelen de kinderen uit bed. Het gezamenlijke zondagse ontbijt vind ik altijd een van de hoogtepunten van de week. De kinderen denk ik minder, want die vinden het te vroeg om op te staan. Hopelijk kijken ze er later toch met plezier op terug.

Tot mijn verbazing belt Mary Ellen om kwart over tien, dat ze eraan komt. Ze wil niet hardlopen, maar wel een flinke wandeling maken. Prima, ik ben blij met elke beweging, die ik vanochtend kan krijgen. Door de plenzende regen lopen we zo'n drie kilometer. Al kletsend merk je de nattigheid niet zo, maar eenmaal thuis ben ik tot op de laatste draad doorweekt! Ook Cosmo moet even uitgewrongen worden (was het maar zo makkelijk hem droog te krijgen!).

Na een warme douche kleed ik me weer netjes aan. Ook Saskia maakt zich mooi. Zij en ik hebben namelijk een "moeder-dochter" uitje naar het theater vanmiddag. Een paar weken geleden verzuchtte Saskia, dat ze zo graag het Notenkrakerballet weer zou willen zien. Ik zag Rick al verbleken bij de gedachte en aan Kai is het helemaal niet besteed, dus vond ik het een leuk iets om met zijn tweetjes te gaan doen op Saskia's verjaarsweekend.

Door de stromende regen rijden we naar Washington, tot mijn verbazing zonder oponthoud. In de garage tegenover het Warner Theatre kunnen we voor $12 parkeren.

In de mooie historische schouwburg (uit 1924) kopen we een drankje en moeten dan even wachten voor we naar onze plaatsen kunnen. Naar mijn mening is dit de mooiste schouwburg in Washington. Zelfs de "exit" bordjes zijn Tiffany glas!

Wij zitten vrij bovenaan, maar helemaal in het midden. Ongeduldig wachten we op het begin. Intussen kijk ik om me heen en valt het me op, dat de meeste mensen zich hier keurig kleden voor het theater. Er zijn ook heel wat kinderen, meisjes in de liefste jurkjes en jongetjes in pakjes. Slechts een handjevol draagt jeans.


Tien minuten te laat begint de voorstelling. Septime Webre, de art director van het Washington Ballet, die dit ballet zijn speciale "Washington" stempel heeft gegeven, introduceert de (van origine Britse) "first lady" van Washington, Michelle Fenty, de vrouw van de burgemeester. Zij praat over het goede werk, dat het Washington Ballet in Washington DC.

We (vooral de vele aanwezige kinderen) krijgen nog instructies, hoe we de balletdansers kunnen prijzen (bravo voor de danser, brava voor de danseres of bravi voor beiden). Dan begint het officiele ballet.

De dansers zijn werkelijk super! Ik geniet met volle teugen, al ben ik niet zo'n balletfanaat. Ze spelen het klaar een toneelstuk zonder woorden neer te zetten. Sommige dansers zijn super atleten en springen zo hoog, dat het bijna onnatuurlijk lijkt!

Het is Septime Webre gelukt allerlei Washintonian en Amerikaanse accenten aan te brengen, zonder af te doen aan het klassieke verhaal van Clara en Herr Drosselmeijer. Het is werkelijk subliem gedaan, ik geniet van iedere minuut!

Het verhaal begint met een feest in Washington. Dat het in Washington speelt is o.a. te zien aan het feit, dat Frederick Douglass een van de gasten is. George Washington is de Notenkraker, dat is ook duidelijk.

Later, als we al in Clara's droom zitten, zijn er Kersenbloesems, een achtergrond met de monumenten van Washington en een paar Anacostaanse Indianen (de stam, die in deze buurt woonde). Het is allemaal super gedaan, het dansen is fantastisch en ik kan dit ballet van harte aanraden, als je met Kersttijd in Washington bent. Het is zeker geen traditioneel Notenkrakerballet.

Ook Saskia heeft genoten en tevreden rijden we naar huis. Daar staat de boom nog klaar om verder opgetuigd te worden. Rick heeft de slingers aangebracht en nu is het aan de kinderen om ook de versieringen aan te brengen. De boom is zo hoog, dat dat met een laddertje moet gebeuren!


Intussen kijken we de ene Kerstshow na de andere. Vanavond een nieuwe film "Santa Baby 2".

19 reacties:

Bianca (Hollandranch) zei

Dat is inderdaad een leuke boom ja, die geknipte/geschoren bomen in zo'n belvorm hebben wij dus 2 keer gehad, hartstikke duur en net zo kunstmatig bijna als de boom die we nu hebben.

Aan Kai: veel plezier met je auto !

Anja zei

Wat leuk toch om zelf je boom uit te zoeken en te kappen. Het is een mooie boom die jullie prachtig versierd hebben.
Wauw, wat een leuke auto voor Kai, veel plezier ermee voor hem!!

Petr@ zei

Wat is dat toch een leuke traditie; met het hele gezin een kerstboom uitzoeken en dan zelf om moeten zagen.

Kai is vast erg blij met zijn auto. Het is ook een hele leuke.

Gezellig om samen met Saskia naar een balletvoorstelling te gaan. Ballet is aan mij ook niet besteedt, maar dit klonk wel erg leuk. En wat een chique theater.

Vita zei

Het is het eerste wat wij willen doen als we bijgeslapen zijn na de jetlag woensdag: de heuvels bij Hollywood inrijden en onze eerste eigen kerstboom uitzoeken. Dat het dan 20 graden is, mag de pret niet drukken!

HennyB. zei

Dit was weer een gezellig weekend! Leuke Kia heeft Kai 't past inderdaad goed bij elkaar, haha! Mooie boom hebben jullie staan, 't lijkt me wel veel werk om hem zo mooi te versieren, maar het resultaat mag er zijn.

Anja zei

Wat een gezellig weekend weer!!

Wauw, wat een mooie grote en volle boom!! Prachtig! Die van ons is dit jaar wat slanker en niet zo vol, maar met alle versieringen erin ziet het toch wel heel gezellig uit.

Wat een mooie auto, voor Kai! Daar zal hij vast veel plezier van hebben.

Tink zei

Ook ik vind de kerststerren zulke mooie planten, jammer dat ze zo giftig zijn. Sinds ik poekies heb die aan alle levende planten graag knabbelen heb ik ze niet meer in huis gehad. Ze maken echt geen onderscheid in wat wel en niet eetbaar is, overal moet aan geknabbeld worden!

Oh zo'n plaatjes inrichting! Daar voel ik me altijd zo misplaatst in en het zou echt iets voor mij zijn om een hapje omgekeerd op de witte sofa of zo te laten vallen!
Lijkt wel of zo'n perfectionisme klunzigheid bij mij opwekt:-)

Annemiek zei

Fijn dat Saskia de Notenkraker leuk vond. Goh, de laatste keer dat ik hem zag was net voor Niels geboren was; Voor Tim was het lang, hij viel in slaap.
Mooie boom.

Anoniem zei

Zo geweldig om naar zo'n farm te rijden en dan zelf je boom om te zagen! Met chocolademelk en warme appelcider nog wel....mmmm! De boom is ook heel mooi in huis.
Voor $ 3,50 chili, hoe is het mogelijk....

Dat Kai maar heel veel veilige kilometers mag maken in zijn Kia.

groet,
Ingrid
CadIJ

Sally zei

Eat een mooie auto van Kai. Ook leuk die groene kleur.
verder een erg leuk weend zeg. Met eenmooie grote kerstboom. Zo'n echte heeft toch meer sfeer dan die kunstgevallen (die ik ook heb trouwens)

Petra S. zei

Gaaf hoor, een eigen auto voor Kai. Leuk dat jullie weer je eigen boom mochten omzagen. Een kennisje van ons gaat dat ook doen, alleen ik weet niet meer waar.
Gezellig dat je samen met Saskia op pad was.
Voel je je kuiten niet van het steppen?

Sandra zei

Hi Petra,
Kijk voor de grap eens op mijn site. Ik heb van het weekend een kerstster van suiker gemaakt. Want ook ik met de katten kan geen echte in huis halen.
Coole auto van Kai, mooie kleur ook!

Kasaka zei

Hoi Sandra,

WOW!!! Wat prachtig, zeg! Hij lijkt net echt. Je hebt echt talent!

www.ine1149.web-log.nl zei

Wat een heerlijk weekend hebben jullie gehad. Mooi autootje heeft Kai, je hebt hem zeker niet veel meer gezien!

Kristel Holsbeek zei

Kai heel veel plezier met je nieuwe auto en je hebt een leuke kleur gekozen;-)

Oh zo leuk een verse boom;-)

Ellen zei

Kai heeft inderdaad een mooie auto.

Beetje een late reactie misschien, maar ik vroeg me iets af. Kan het me ook voorstellen als je er geen antwoord op zou willen geven want het is natuurlijk niet zo netjes om naar andermans geldzaken te vragen.

Maar ik vroeg me dus af of Katja en Kai hun autootjes helemaal zelf bij elkaar gespaard hebben of dat ze bijvoorbeeld maar een gedeelte betaald hebben en de rest op afbetaling om zo een goede credit history op te bouwen?

Ik lees namelijk de blog van Martin uit Colorado (en straks Las Vegas) ook, die heeft onlangs ook een blog geschreven over het credit systeem en daar begreep ik wel uit dat dat hele credit systeem vrij lastig is.

Kan het dan bijvoorbeeld voor je credit history voordeliger zijn om iets op afbetaling te kopen en netjes op tijd te betalen ipv het hele bedrag gewoon direct te betalen?

Kasaka zei

Hoi Ellen,

Wij hebben ze geholpen met een flinke aanbetaling en de rest betalen ze inderdaad maandelijks af, waardoor ze al een beetje een credit history opbouwen.

Leonoor zei

Hey zo'n Kia heb ik ook! Alleen dan in het blauw, echt een super fijne auto met genoeg ruimte. Kia en Kai passen inderdaad heel goed bij elkaar.

Joris zei

Had het nooit verwacht dat KIA ook voorkwam in de VS, misschien heel lomp...