Ons pleintje nu:

vrijdag, februari 05, 2010

De sneeuwstorm van de eeuw

Om kwart voor zes schrikken we wakker van de telefoon. Als eerste gaat er dan toch altijd een familienoodgeval door mijn hoofd, maar ik ben altijd onmiddellijk klaarwakker en zeg tegen Rick (die mijn meteen bij positieven zijn nooit zal begrijpen), dat het waarschijnlijk Virginia Tech is.

Inderdaad is het het automatische belprogramma voor noodgevallen bij VT, dat ons mededeelt, dat de universiteit vandaag gesloten zal zijn. Later hoor ik van Katja, dat dit vrijwel nooit voorkomt. Het is jaren geleden, dat de universiteit vanwege het weer sloot. Als ik met haar MSN ligt er bij hen al twintig centimeter.

Rick vertrekt nog voor zijn werk naar Washington, maar zal rond lunchtijd thuiskomen. Hij heeft vergaderingen met een groep NATO medewerkers uit Belgie, die hier dit weekend dus gestrand zullen zijn, want hun vlucht op zaterdag is al afgelast.

De kinderen slapen nog lekker, maar ik haast me naar de fitness. Daarin ben ik niet alleen, bijna alle apparaten zijn bezet, zelfs de stairmaster. Alleen de fietsen zijn open. Waarom dat is, is me een raadsel, want je kunt flink zweten op zo'n fiets! Dat doe ik dus voor een half uur, ik stel hem in op een zwaar programma.

Dan is de stairmaster vrij en ik doe ook daar nog een half uur op. Nu heb ik echt het gevoel goed te hebben bewogen. Toen ik aan kwam rijden, om kwart over tien, begon het te sneeuwen en inmiddels sneeuwt het echt.

Het blijft nog niet liggen, want de wegen zijn warm, maar op de radio hoor ik, dat vrijwel alles vroeg dicht gaat. Zelfs de federale regering gaat vier uur vroeger dicht, dan gewoonlijk. Dat is te merken op de wegen, ik schuifel voort op de hoofdweg van Vienna, de parkeerplaatsen van alle supermarkten zijn overvol. Blij, dat ik alles al heb ingeslagen!

En toch... Ik heb zo'n zin in een groene thee en sandwich van Starbucks! Ik waag het erop en rijd naar Pan Am Center. Daar zie ik de drukte en besluit, dat het het toch niet waard is.

Maar dan loopt er een man naar zijn van en die van staat net voor mij! Dat is een teken! Ik parkeer en loop naar Starbucks. Naast mij parkeert ook net een oudere man en hij grijnst mij toe. "Klaar voor een warm drankje?", vraagt hij. Ik knik beamend. "Wat een geluk hebben wij, he?", vervolgt hij en gezamenlijk lopen we de behaaglijke Starbucks binnen.

Daar is het zo gezellig! Dat valt me altijd al op, maar vooral als het sneeuwt. Het gezellige meubilair en de lucht van koffie en thee, ik wil er gewoon neerzijgen en genieten. Helaas willen anderen dat ook en zijn alle stoelen bezet. Terwijl ik wacht, kletst iedereen onderling over de naderende storm. Twee van zulke stormen in een winter is nog nooit voorgekomen. Gewoonlijk krijgen we gemiddeld 35 centimeter sneeuw per winter, nu zitten we al op bijna een meter.

Met mijn mozzarella en tomaat panini en groene thee ga ik terug naar de van. Natuurlijk staat er al meteen iemand klaar om mijn parkeerplaats in te nemen. Ik zegen mijn geluk van gisteren en vandaag, waar anderen uren over deden, nam het mij maar minimale tijd. Iedereen, die gewoonlijk boodschappen doet in het weekend, doet het vervroegd en dat is te merken!

Thuis eet ik mijn sandwich en zijn de kinderen ook eindelijk beiden op. Aoife gaat naar huis en Saskia eet "ontbijt" (om half een). Kai komt even later naar beneden en eet ook ontbijt (cereal), later in de middag, als ik al trek in het avondeten begin te krijgen, komt hij boven water, op zoek naar "lunch". Mijn ouders lieten het ons nooit toe om ons eigen ritme aan te houden, dus ik zie het met interesse aan, dit tienerritme, dat ik destijds zo graag had aangehouden. Zolang het hun schoolwerk niet beinvloedt en ons niet deert is het prima.

Rick belt, dat hij onderweg is naar huis. De sneeuwblazer is aangekomen, dus hij en buurman Don (met truck) gaan die om half vier ophalen. Vijf van de buren delen in de kosten van dit ding. Met zulke grote sneeuwstormen en alle mannen in hun veertiger en vijftiger jaren, niet in de beste conditie, is dat een hele opluchting voor mij. In een buurt dichtbij overleed in december een veertiger aan een hartaanval tijdens het sneeuwruimen.

Mijn zus belt en we zitten lekker lang aan de telefoon, terwijl zij haar was opvouwt (waarom dacht ik er nu niet aan om mijn was tegelijkertijd op te vouwen???). Zij hebben in Massachusetts bijna geen sneeuw. Ook deze storm zal aan hen voorbij gaan. Heel ongewoon, wij zijn dit seizoen de "bull's eye" kennelijk.

De mannen komen triomfantelijk terug met de sneeuwblazer. Die gaat in de garage bij Chuck, onze naaste buur. Zij zijn altijd bij dag en dauw op, dus perfect. Morgenochtend zal er genoeg te "blowen" (andere betekenis, natuurlijk) zijn, want dan zal er volgens de voorspelling zeker 45 centimeter sneeuw liggen.

Als avondeten hebben we turkey taco's (in plaats van rundergehakt, kalkoengehakt), iets, wat iedereen in het gezin lekker vindt. Op de televisie horen we, dat er in Virginia vandaag al meer dan 500 ongelukken zijn gebeurd door de gladheid. Twee daarvan waren helaas fataal.

Op het nieuws wordt wel honderd keer geadviseerd van de wegen te blijven, maar er zijn altijd mensen, die dat negeren, met alle gevolgen vandien. Wij gaan in ieder geval (hopelijk) nergens heen.

Misschien ook wel leuk om wat persoonlijke geschiedenis omtrent de sneeuwstormen hier te vertellen. De winter van 1983 moet in Nederland ook koud geweest zijn, want in januari brak ik mijn enkel, na met mijn fiets op een stuk ijs te zijn uitgegleden. Daarvoor moest ik een operatie ondergaan en twee weken in het ziekenhuis verblijven.

Een dag later hadden mijn ouders een reis naar de VS gepland om op zoek te gaan naar behuizing, want ons gezin (behalve ik) zou in de zomer naar Washington verhuizen. Mijn moeder bleef vanwege mijn operatie uiteindelijk hier en mijn vader ging alleen. Dat was precies tijdens de sneeuwstorm van februari 1983, waardoor hij ingesneeuwd raakte en pas een week later, dan verwacht, terugkeerde.

Sinds ik hierheen ben verhuisd, zijn er een aantal grote sneeuwstormen geweest, maar de volgende, die ik nooit zal vergeten, is de "Blizzard of '96".
Bij de eerste twee kinderen had Rick nauwelijks vrij, maar na de geboorte van de jongste had hij een (voor Amerikaanse maatstaffen revolutionaire) 4 weken doorbetaald vaderschapsverlof. Dat zou na het nieuwe jaar aflopen. Dat niet alleen, maar hij zou meteen een week naar Seattle moeten voor zijn werk, mij met drie heel kleine kinderen achterlatend. Het noodlot wilde anders.

Net voor hij zou vertrekken, begon het te sneeuwen en het hield niet op tot er 65 cm sneeuw lag. In plaats van naar Seattle te gaan, kreeg Rick nog een week vaderschapsverlof, want tegen de tijd, dat de vliegvelden open gingen, loonde het niet voor hem om nog te gaan. Hij werkte die week dus gewoon van huis uit.

Deze storm vandaag zal die stormen evenaren, zo niet overtreffen. De webcam spreekt voor zich. Vanavond hadden we een paar keer stroomuitval en dat vind ik pas echt eng!

24 reacties:

Bianca zei

Tjee wat een sneeuw !! ik zie jullie oprit niet een meer en de boom is een stuk "korter" geworden.
Sterkte met alle sneeuw ! maar het ziet er prachtig uit weer

www.ine1149.web-log.nl zei

Zoveel sneeuw kan ik me (bijna) niet voorstellen. De meeste sneeuw die ik me kan herinneren wat in de barre winter van 1963 en daarna nog een keer in, ik meen, 1979.

Sterkte Petra, hopelijk geen electriciteitsuitval, daar moet je toch niet aan denken. Brr.

Marie zei

Wat een sneeuw! Het ziet er op je webcam nu, in het donker, wel heel sprookjesachtig uit! Fijn weekend!

Anja zei

Tjeetje, wat een sneeuw. Heel veel sterkte het aankomend weekend. Het ziet er voor ons wel sprookjesachtig uit maar kan me voostellen dat het voor jullie minder is.

Kristel Holsbeek zei

Veel sterkte met al die sneeuw...
Wel prachtig vind ik hoor...

Vita zei

Woeha! Jullie cul de sac is gewoon uit beeld verdwenen! nog wel stroom zo te zien, want een weekend zonder verwarming of internet (en sneeuwblazer - is dat zoiets als een bladblazer? die waren in Santa Monica verboden - vanwege teveel herrie in die keueueurige wijk!) is pas echt horror.

Het lijkt me geweldig om een keer mee te maken, maar dan liever in Aspen of Val d'Isere :)

Anja zei

Wauw, wat een sneeuw. Wat zullen jullie een lol hebben van de snowblower!
Hier is gelukkig alle sneeuw weer weg. Helaas is het nu heel erg mistig.
Heel veel sterkte met al die sneeuw en ik hoop dat jullie stroom houden.
Groetjes,
Anja L.

Anoniem zei

Het ziet er flink wit uit, de mannen kunnen hun lol op met de sneeuwblazer. Waar laat je zoveel sneeuw? hmmm misschien Vancouver?
Groetjes, Bea

Familie Langens zei

ik schrok er van hoe klein die boom is geworden. Ik hoop dat jullie inderdaad geen stroomstoring of zoiets hebben krijgen en veel plezier/succes met de snowblower, die komt goed van pas.

Groeten,
Anne-Marie

Petr@ zei

Wat een enorme berg sneeuw! Zelfs al zou je er uit willen, volgens mij kun je niet eens weg.

Dus blijf lekker binnen, behaaglijk bij de open haard en fingers crossed dat de stroom gewoon aanblijft!

Petra S. zei

Allemachtig, wat een berg sneeuw! Gelukkig heb je genoeg eten en drinken in huis.

Ik zie Rick al voor me, met die snowblazer!
Doe voorzichtig!

Sally zei

tjonge wat ee n sneeuw zo te zien via de webcam. Dat is verplicht gezellig binnen blijven

Annemiek zei

Denk er nog maar niet eens aan om ergens heen te gaan. Laat die sneeuwploegen maar eerst hun werk goed doen. Maar goed dat dit in een weekend is. Lekker bij de open haard zitten en niks moeten.

Tjeerd en Kiki zei

Hi!
How are things? Al ingesneeuwd?
Ik hoop dat je nog stroom hebt en dit kan lezen :).

Good Luck and stay warm!

Cisca zei

Ik kwam ook even spieken naar de plaatjes van de webcam. Wat een pak he!
Ik heb niet eerder zoveel sneeuw gezien, dat weet ik zeker. Maar ja, ik ben natuurlijk ook pas 25 en nog een paar jaar. ;-)
Hier hadden we inderdaad ook al twee keer stroomuitval, en een aantal bomen in de voortuin hebben afbrekende takken. Ik ben benieuwd hoeveel er nog gaat vallen, is het al gestopt bij jullie?

Ymkje zei

Whauw, wat een berg sneeuw ligt er nu. Indrukwekkend om jullie webcam te zien van de cul de sac. Sterkte ermee, en geniet van het lekker binnen zitten bij de haard.

Kasaka zei

Het is nu half tien en we hebben gelukkig nog stroom. Er zijn 75000 huizen hier in Noord-Virginia, die zonder zitten. Het is nog niet voorbij, er ligt ongeveer 60cm en sneeuwt nog. Ook waait het hard, dus het gevaar, dat we alsnog stroom verliezen is er nog. Hoeveel ligt er bij jullie, Cisca?

Martin zei

Er gaat inderdaad niets boven een heerlijke sneeuwstorm, zolang je allemaal maar lekker veilig thuis bent, de open haard aan en voldoende eten hebt ingeslagen zodat je niet weghoeft!!! Ik vond sneeuwstormen altijd heerlijk en moet zeggen dat ik dit best wel mis.

Maar wat een sneeuw valt er overal in de wereld de laatste tijd.

vv zei

ja, als het bij jullie wintert, dan wintert het precies wel heel goed! ik kan me inderdaad inbeelden dat je het nu wel al hebt gehad met de sneeuw!

Marjon zei

Wat een sneeeuw ligt er bij jullie zeg.
Het is te hopen dat jullie niet zonder stroom komen te zitten, want dat lijkt me geen pretje. Sterkte.

Derk zei

Wauw, veel sneeuw! Ik las her en der het een en ander over sneeuw en zag vanavond op het nieuws pas wat voor een heftige storm het is. En toen ik naar je webcam ging kijken voor een livebeeld zag ik daar een groep mensen staan, ik neem aan dat jullie het waren?
http://api.photoshop.com/home_d6b358cf6aea40408c295c336d660ece/adobe-px-thumbnails/cde89786013a45d4aad1b56ddade4f70/fullsize.jpg

Succes daar!
Derk

Kasaka zei

@Derk - ja, dat zijn wij, ik ben degene met de hond

margreet zei

Zo leuk, even op de webcam kijken hoeveel sneeuw er nu ligt bij jullie. Nou, da's best veel. Sinds we in Denver wonen ben ik wel wat gewend, vind het een sneeuwdag toch ook wel heel speciaal en gezellig, als je er niet uit hoeft tenminste. Hier ook een senior, die er in het weekend een heel ander ritme op na houdt. En inderdaad, ik mocht dat vroeger ook niet, maar zolang de cijfers goed blijven en ik niet 's-nachts wakker wordt van hem (behalve dan om te zeggen dat ie weer thuis is en dat moet voor 12 uur hier, dat is de wet) vind ik het prima.
Succes in de sneeuw!
Margreet

Margreet zei

Oeps, moet natuurlijk "ik word" zijn, zonder t....
Margreet