Ons pleintje nu:

zaterdag, augustus 14, 2010

Dag 13: Pannenkoeken en zwemmen

Omdat het gisteravond in het casino laat werd, blijven we vanochtend allemaal wat langer liggen.  Dit is onze laatste volle dag in Aruba, dus we hebben weinig ingepland, zodat we volop van de zee, zon en zwembad kunnen genieten. 

Kai is toegewijder, dan ik, want hij gaat gewichten doen in bij Westin Workout.  Ik laat het voor vandaag gaan, want ga liever de zee in. Rick en ik gaan voor de eerste keer deze vakantie snorkelen bij de rotspartij links van ons hotel.  Meestal gaan we daar vaker heen, maar dit keer lokten Mangel Halto en Arashi meer.  We zien toch heel wat onderwaterleven, waaronder cow fishes, French angels en een heel stel mooie crabbetjes en zeesterretjes onder de stenen, die we zo af en toe omdraaien.

Na een uurtje gaan we op zoek naar de kinderen om te gaan lunchen.  Eerst gaan we langs Little Switzerland in de lobby van het hotel.  Bij de balie lagen kaarten voor een gratis kettinkje met een dolfijnenbedel per kamer.  Ik denk er dus voor beide meisjes een te kunnen vragen, aangezien we twee kamers hebben in het hotel. 

Volgens de Little Switzerland medewerkster is het echter een per familie, want zoveel kettinkjes hebben ze niet.  Dat staat toch echt niet op die kaarten.  Rick bedenkt al, dat hij dan later met de andere kaart bij een andere medewerkster terug kan komen voor het tweede kettinkje, maar de medewerkster haalt toch haar hand over haar hart en geeft ons er twee, er de nadruk op leggend, dat dit wel cadeautjes zijn.  De meisjes hebben intussen in de winkel rondgekeken en wat leuke zilveren dingen gezien.  Die kopen we (nog) niet, maar dat lijkt me dus wel het doel van die "cadeautjes", anders waren we de winkel niet eens binnengegaan.

Voor de lunch gaan we vandaag Hollandse pannenkoeken bij Linda's gaan eten.   Dat is ook ieder jaar een "traditie" geworden.  Er staat een lekker briesje, dus het is op het terras goed uit te houden.  De kinderen bestellen Chocomel en we hebben al gauw de keuze aan pannenkoeken gemaakt.  Katja neemt kaas, aardbei, ananas en spek, Kai kaas, perziken en brie, Saskia aardbeien met slagroom, Rick champignons, appel, spek en kaas en ik gember, champignons, kaas en spek.  Ze smaken werkelijk heerlijk, maar Rick is de enige, die het hele ding opkrijgt.  Ik krijg nog niet eens de helft naar binnen, zo machtig is het!

Vanmiddag besteden we met zwemmen in zee en aan het zwembad lezen.  De kinderen spelen met de volleybal en maken zo heel wat heel kleine vriendinnetjes.  Een ervan is een schattig tweejarig Duits meisje, dat helemaal idolaat is van Kai.  Het is grappig onze drie groten zo lief bezig te zien met de kleintjes.  Het is jammer, dat Kai niet wil babysitten, want hij is super met kinderen.

Tegen vijven hebben we zin in een drankje.  De bar bij het hotel is nogal saai, dus we lopen naar Bugaloe.  Daar bestellen Rick, Katja en ik een van hun shots.  Ik neem de lemon drop: wodka, citroensap en suiker, erg lekker! 

Te snel naar mijn smaak is het alweer tijd om ons klaar te maken voor onze laatste avondmaaltijd van deze vakantie.  Helaas is de zonsondergang vanavond maar matig, maar we mogen niet klagen.  Zelden heb ik hier zoveel mooie zonsondergangfoto's kunnen maken, als tijdens deze twee weken!

Bij Marandi krijgen we een tafeltje aan het water en zien in de verte de mooiste bliksemschichten.  Alleen komen die wel angstig snel dichterbij en voor we het weten begint het tussen het voorgerecht (een gigantisch bord carpaccio, dat Katja en ik delen) en het hoofdgerecht keihard te onweren!  Zo'n zware storm hebben wij in Aruba nog niet meegemaakt.

Gelukkig ligt het restaurant onder een palapa, wat een redelijk waterdicht dak blijkt te zijn.  We verhuizen wel van tafeltje, want de wind blaast de regen recht op ons.  We kennen een aantal restaurants op Aruba, die helemaal in de openlucht liggen, waaronder Papiamento en Passions, waar we eerder deze vakantie aten.  We vragen ons af, wat die doen met hun gasten, als het zo tekeer gaat!

Tegen de tijd, dat Rick en ik ons dessert van kletskoppen met ijs delen en de kinderen zich tegoed doen aan chocolade mousse, is het weer droog.  Door diepe plassen rijden we terug naar het hotel.  Rick oppert nog om even naar het casino gaan, maar daar krijgt hij een storm van protest tegen.  De kinderen willen hun winst niet kwijt en ik ben te moe.  Boven doen de kinderen nog een poging tot inpakken, maar het merendeel zal morgen moeten.  We zijn allemaal moe en gaan snel slapen.

2 reacties:

Anoniem zei

ja wat een noodweer he?bij ons begon het rond 11.00 am.Bliksem onweer en heeeel veel regen,ik moest net het water in,mijn studente was een beetje bang geworden,maar onder water merk je er weinig van.alhoewel we het wel hoorde onweren.ons huis stond natuurlijk weer blank.maar vandaag was alles weer normaal.goede reis terug naar huis!!

Karin uit Bonaire

Anja zei

Jullie kunnen terug kijken op een heerlijke vakantie. Goede reis terug naar huis!