Ons pleintje nu:

maandag, september 13, 2010

Kai even thuis

Kwart voor zes komt weer erg vroeg! Saskia gaat vanochtend weer met de bus mee, maar ik hoor later, dat die nog net zo vol zit, als de eerste dag. De telefoontjes naar de transportafdeling van FCPS hebben dus (nog) niets uitgehaald. Van iemand anders hoorde ik, dat het soms een maand neemt om alles recht te zetten. Hopelijk gebeurt dat, want met zijn vieren op een bankje is gewoon niet veilig!

De zon schijnt weer uitbundig en op het deck klets ik bij met Christine, terwijl ik een lekkere bak Douwe Egberts koffie drink. Als Christine en ik dichterbij elkaar hadden gewoond, zoals vroeger, waren we er vandaag samen op uit gegaan met dit prachtige weer.

In plaats daarvan ga ik naar de sportschool. Daar doe ik een half uur gewichten, twintig minuten op de stairmaster (iemand vroeg, wat voor soort machine dat is en hij ziet er zo uit, maar dan helaas zonder tv) en twintig minuten op de fiets.

Daarna houd ik het niet langer binnen uit. Ik rijd naar huis en beloof Cosmo een wandeling. Ik moet om hem lachen, want hij zeurt om uit te gaan en, als ik dan met de lijn kom, rent hij cirkels door het huis! Het duurt even voor hij netjes gaat zitten, de ondeugd! We lopen ongeveer een half uur door de buurt.

Nu we met zijn drieen zijn, merk ik, dat we bijvoorbeeld veel minder melk drinken. Voorheen gingen we met gemak door 3 gallons (ongeveer 12 liter!) per week, want Kai en Rick drinken veel melk. Nu halen we ternauwernood twee gallons.

Ook de wekelijkse Peapod bestelling heeft geen zin, want we hebben niet genoeg nodig om het rendabel te maken. Na meer dan een week hebben we wel melk en andere dingen nodig, ik moet duidelijk nog aan de "nieuwe" situatie wennen. Bij Whole Foods ga ik dus gauw even meer melk, brood en andere basisdingen halen.

Precies op tijd voor het telefoontje van General Electric, dat hun technicien onderweg is naar ons huis, ben ik terug. Er wordt met grote nadruk aangeraden eventuele huisdieren elders onder te brengen, dus ik laat Cosmo in de tuin als de deurbel gaat. Hij doet zo'n technicien natuurlijk niets, maar ik wil niet het risico lopen, dat die dan niet binnen wil komen of zo.

Onze bovenste oven warmt niet meer op en dat element is doorgebrand en moet opnieuw worden besteld. Gelukkig duurt dat niet lang en de technicien kan dinsdagmiddag al terugkomen om het te installeren. Dat kost weer een flinke duit, maar wel beduidend minder, dan een nieuwe ovencombinatie, dus we gaan er maar voor.

Saskia belt van school of ik haar en Laura en Abby op kan komen halen. Ze konden hun bus niet vinden. Dat zijn de kleine dingen, die laten zien, dat ze toch wel opeens naar een veel grotere school gaan, dan de veilige middle school. Ik stap meteen in de auto en haal ze bij de 7-Eleven op.

Thuis verkleedt Saskia zich, want ze heeft personal training. Sharon wacht ons al op. Ik besluit dan ook nog maar een uurtje te gaan sporten, want ik heb mijn boek mee. Op de cross trainer en fiets gaat de tijd lekker snel voorbij. Ik ga zo in mijn boek op (nieuwe serie van dezelfde auteur, als Amelia Peabody), dat ik schrik, als Saskia me op de schouder tikt, dat ze klaar is.

Rick is inmiddels ook thuis en hij en ik gaan samen naar Tysons Corner. Katja heeft bij de Gap een paar jeans weg laten leggen. Die zijn afgeprijsd van $69,50 naar $35 en in Blacksburg/Christiansburg is geen Gap te bekennen. Ik haal ze dus voor haar op.

Daarna lopen we naar Gordon Biersch voor hun "Oktoberfest" viering. Rick is lid van hun Steinclub en wordt ieder kwartaal voor zo'n avondje uitgenodigd. Ik probeer een van de bieren, die best lekker is, maar ik ben meer een wijnmens.

Het eten, dat we voorgeschoteld krijgen, is overwegend "Duitsig". Er zijn worsten met zuurkool en aardappelpuree, pretzels met mosterdsaus, schnitzels of gebakken zalm met spaetzle en rode kool en... steak taco's! Die laatsten werken op mijn lachspieren, want daar is toch niets Duits aan! Maar ze smaken voortreffelijk en de rest ook. Er gaat toch niets boven een gratis maaltijd. Voor Saskia nemen we de Southwest Rolls mee, die vindt zij heerlijk.

Thuis wacht ons een grote verrassing: Kai! Charlie en hij zijn hier vannacht voor een concert in Washington en het nam ze veel minder tijd om hier te komen, dan ze dachten.

Wat is het heerlijk om mijn grote zoon weer een flinke omhelzing te geven! Het is toch alweer 3,5 weken geleden, dat we hem voor het laatst zagen. Kai vindt het duidelijk heerlijk om zo als verloren held te worden binnengehaald, ha ha!

Ze blijven maar een kwartiertje, want dan is het tijd om naar het concert te gaan. Op weg daarheen belt Kai nog, want om de een of andere reden heeft de GPS hen naar Arlington geleid. Gelukkig ken ik de omgeving zo goed, anders zou ik geen idee hebben, waar ze zijn. Nu kan ik ze de goede kant opsturen en gelukkig werkt de GPS dan opeens ook weer mee. Ik ben maar blij, dat Kai niet alleen is gegaan, nu kan Charlie hem navigeren via mij.

In ieder geval ziet Kai er goed en verzorgd uit, hij kan dus duidelijk voor zichzelf zorgen. Ook Charlie ziet er netjes en happy uit. De mannen redden het wel daar in het verre, maar toch ook relatief dichtbije Richmond.

Er liggen trouwens overal nu al heel veel eikels op de grond en de eekhoorns zijn al vroeg bezig. Dat betekent in de folklore, dat we weer een lange strenge winter zullen krijgen. Dat mag ik toch even heel hard niet hopen!

17 reacties:

Kristel Holsbeek zei

Ik heb even die stairmaster gecheckt, dat is een cool ding zeg!!! Stond die hier ook maar;-)

Oh wat een leuke verrassing van Kai!! Toch zalig als alles goed gaat en je geen zorgen hoeft te maken.

Rick zou het goed kunnen vinden met belgen denk ik, die drinken ook heel graag een goed biertje;-)

Bianca zei

Wat leuk Kai weer even thuis en fijn dat het goed gaat met ze !

dat is al vroeg zeg die vallende eikels, hier gelukkig nog niet want zo'n winter als vorig jaar hoeft voor mij ook niet zo.

Suus zei

Wat heb je toch weer een volle dag achter de rug, en twee x gesport, én nog gewandeld... wauw... ze zeiden tegen mij dat ik discipline heb op maandagavond om 21.30uur en op zaterdagochtend om 8.00uur in het zwembad te liggen, maar dat is niets vergeleken bij jou.

Fijn dat Kai het zo goed doet... het is dan toch een hele geruststelling!

Suus zei

Om nog op je reactie terug te komen... het is allemaal in orde en prima verlopen... maar goed, na 13 maanden bikkelen ben je al lang blij als je je eigen plekje weer hebt... Wat kan een brand een hoop in de war gooien, eerst de verzekering, en dan de hele verbouwing....
Gelukkig zijn we weer functioneel en went het snel!

jeanny zei

Wat leuk, dat je die link van een Stairmaster erbij gezet hebt. Hij ziet er helemaal anders uit, dan ik gedacht had. Eigenlijk loop je dus op een trap. Grappig. In Nederland nog nooit gezien.

Petr@ zei

Die stairmaster ziet er goed uit. Beter dan de 'trap' die ik vroeger op de sportschool gebruikte.

Wat ontzettend leuk dat Kai even langs is geweest. Nou heb je zelf even kunnen zien dat het goed met hem gaat.

Ilse zei

Dat zou ik als mama ook een geweldige verrassing vinden om 'de verloren zoon', al is het maar even terug te zien.. Goed dat hij er goed uitziet, dat is nog niet zo evident in het studentenleven

Annemiek zei

Leuk dat Kai even thuis was!

Een paar jaar geleden hadden wij ook een situatie met de schoolbus die lang duurde om opgelost te worden. Hun stop was op een onveilige plek, uiteindelijk werd het wel veranderd. Vorige week belde ik hun voor wat anders, en ik moet zeggen dat die man heel erg vriendelijk en behulpzaam was.

Hilde zei

Eerst en vooral een late verjaardagswens vanuit Zwitserland!!

Ook vond ik het gedichtje dat Katja als 11-jarige schreef enorm pakkend! Waw, mooi geschreven...

Neen, een step mill hebben we hier niet nodig ;-) Ik loop hier dagelijks wel 30 keer 3 verdiepingen op en neer in ons hoge smalle huis... En net als je beneden bent, besef je dat je boven weer iets vergeten bent...

Wat fijn om Kai nog eens terug te zien na bijna 4 weken...

Groetjes,

Elke` zei

Dat was een leuke verrassing!

Hier staan veel bomen met van die kleine appeltjes aan, en je ziet de eekhoorntjes nu dus volop met zo'n appel in hun bekje rondlopen. Heel grappig!

Anoniem zei

Wat een verrassing dat je Kai eventjes kon zien!
Nu je hebt gezien dat hij het goed maakt, ben je nu ook wat minder ongerust over hem?

Groetjes, Silvia.

Marga zei

Bij ons zijn ook onze jong volwassenen uitgevlogen. Tweelingzonen van bijna 20. De ene is naar Breda en de ander voor 5 maanden naar Budapest voor studie. Eerst had ik ruim 1 brood per dag nodig en nu 1 brood per week. We gaan nog geld overhouden! Maar ze worden evengoed wel gemist.

Petra zei

@Kristel - Rick is dol op Belgisch bier!

@Bianca - Ik hoop, dat dat eikelverhaal een sprookje is!

@Suus - Om 21:30 zou ik niet meer gaan zwemmen! Dat is zeker discipline. Fijn, dat alles weer goed gaat, brand is zo verschrikkelijk!

@Jeanny - Ja, het is feitelijk een lopende band trap.

@Petra - Alleen als hij nu ook nog een tv had was het perfect geweest

@Ilse - Ja, vooral met jongens! Hij had zelfs zijn was gedaan zondag.

@Annemiek - Hier krijg ik altijd zo'n gevoel, dat ze je klacht wel aan moeten horen, maar er vervolgens niets mee doen. We zullen zien.

@Hilde - Nou, jij krijgt zeker je traplopen wel bij elkaar!

@Elke - Zijn dat crab apples? Daar zijn de eekhoorns hier ook dol op.

@Silvia - Ja, het hielp erg hem in levende lijve te zien.

@Marga - Echt wennen, he, opeens zoveel minder boodschappen? Interessant, Budapest, gaan jullie hem daar ook opzoeken?

Brigitte zei

Hebben jullie ook wel eens bij de Cracker Barrel gegeten?

Tijdens de groepreis aten we daar toen we in de staat Virgina waren.

Het was super lekker eten, alleen de biscuits waren verschrikkelijk. Ik snap niet hoe iemand die lekker kan vinden haha.

Als ik meer koffer ruimte had gehad, had ik zo de hele winkel leeg gekocht!

Kristel Holsbeek zei

Als we eens in Washington geraken gaan we er zeker is ene drinken hé;-)

Jesse zei

Dat is inderdaad een andere stairmaster!

Sally zei

Gaaf apparaat die heb ik hier nog niet gezien . Maar ik weet zeker dat manlief zou zeggen gebruik onze trap dan ;-} Wat een ondeugd die Cosmo. Ik zie hem gewoon rondjes rennen door de tuin.
Leuk dat Kai ff thuis was. Goed te lezen dat alles goed met hem gaat.