Ons pleintje nu:

woensdag, januari 12, 2011

Museum of Crime and Punishment

Er is vannacht precies genoeg sneeuw gevallen om mooi te zijn en de scholen twee uur verlaat te laten beginnen. Ons schooldistrict wachtte tot midden in de nacht met die beslissing, dus om kwart voor zes kijk ik online en kan ik Saskia het heuglijke nieuws verkondigen. Nu mag zij tot kwart voor acht slapen, nog niet erg lang, maar beter, dan kwart voor zes.

Met een kop koffie wacht ik op het telefoontje van de NOS. Dat wordt iets verlaat door een vergadering, maar om negen uur is het dan zover. Het valt me een beetje tegen, want ik dacht, dat het wat diepgaander zou worden.

Er schijnt in een artikel in Nederland geschreven te zijn, dat de Amerikaanse samenleving door het moddergooien tussen de Republikeinen en Democraten zozeer aan het verzuilen is, dat mensen wegverhuizen uit hun buurten om bij meer gelijkdenkenden te gaan wonen.

De vraag aan mij is, of ik dat, wonend in Amerika, ook zie. Het antwoord daarop is ontkennend. Ik zie dat in onze buurt niet, maar ik maak ook duidelijk, dat dat niet betekent, dat het nergens in "Amerika" gebeurt, want het land is enorm. We praten nog wat over hoe wij zowel heel conservatieven als zeer liberalen in onze kennissenkring hebben, die toch tijdens feestjes e.d. heel aangenaam met elkaar omgaan.

Eigenlijk worden onderwerpen als politiek en religie meestal vermeden en weten we van veel van onze kennissen ook niet, wat hun politieke standpunten zijn. Van echte vriendinnen weet ik dat natuurlijk wel, maar we bepraten die eigenlijk alleen rond verkiezingstijden en dan nog zonder felle discussies. Verder staan er rond de verkiezingen bij sommigen bordjes in de tuin, die hun partijkeuze laten zien, maar daar blijft het wel bij.

Na een kwartiertje is het interview afgelopen en zal ik te horen krijgen, of het onderwerp de uitzending zal halen. Ik verwacht het eigenlijk al niet, tenzij hij iemand anders, die hij aan had geschreven, heeft gevonden, die wel die stelling herkent.

Inderdaad vind ik na het sporten een mailtje in mijn virtuele brievenbus, dat het onderwerp is weggestemd. Ik heb wel laten weten, dat ik in de toekomst graag bereid ben mee te werken, als er nog eens iets over Amerika langskomt. Tot dusver dus, althans voorlopig, mijn NOS avontuur.

Het is een verschrikkelijk koude dag, dus ik vraag, zolang het nog kan, aan Kai om met Cosmo te wandelen. Deze winter wordt tot nu toe getypeerd door de keiharde ijskoude wind, die iedere keer na zo'n stormgebied volgt. Ik hoop van harte, dat we binnenkort een beetje een opwarming zullen krijgen, want ik mis de wandelingen in de natuur. Vandaag houd ik vandaag maar weer bij veertig minuten op de crosstrainer.

Ons beetje sneeuw is niets vergeleken bij wat er in het zuiden van het land is gevallen. Terwijl ik met een bezem onze oprit schoonveeg, klets ik bij met Christine. Bij hun in Huntsville, Alabama, is twintig centimeter gevallen, zeer zeldzaam voor dat gebied.

De scholen zijn nu al voor de derde dag dicht en Christine vertelt, dat de meeste van haar buren geen sneeuwschuivers hadden. Haar drie schuivers, nog meegebracht uit Virginia, waren constant in gebruik. Ook Atlanta is getroffen door de storm en Ricks zakenreisje daarheen morgen is afgelast.

Vorige week had ik Kai al een moeder-zoon uitje naar het Crime and Punishment Museum in Washington beloofd. Toen stonden onze hoofden er echter niet naar met de doodzieke Sushi en de dag na haar overlijden. De tijd begint nu te dringen en vandaag is de beste dag om te gaan. Eerst zou Katja ook meekomen, maar zij voelt zich niet lekker, dus blijft liever met haar katje thuis.

Dit museum ligt in Chinatown. We parkeren bij het convention center. Die parkeerplaats gaat binnenkort weg en ik zal hem missen, het is zo makkelijk voor Chinatown en de omliggende musea, restaurants en winkels. Er zal wel meer parkeerruimte voor in de plaats komen, maar dat zal nog een aantal jaren duren voor dat klaar is, vermoed ik.

Kai vraagt, of we eerst bij Matchbox kunnen gaan lunchen. De vorige keer, dat we dat probeerden, was de rij te lang en hij wil een van hun pizza's proberen. Daar heb ik ook zin in en we krijgen dit keer meteen een tafeltje, weliswaar helemaal op de derde verdieping, maar goed, dat we trap kunnen lopen.

De grote pizza's hier zijn enorm en de kleine ook te groot om in je eentje op te eten. Toevallig willen Kai en ik allebei de "fire and smoke" pizza met paprika en gerookte Goudse kaas. We delen dus een kleine pizza, die meer dan genoeg is voor ons tweeen.

Buiten worden we zowat omver geblazen van de wind. Het museum ligt een paar blokken verderop en verkleumd lopen we erbinnen. Online had ik al tickets uitgeprint voor 14 uur en het is pas 13:30. Gelukkig kunnen we meteen naar binnen. Er is tenslotte vrijwel niemand.

Langs allerlei misdaadstatistieken lopen we naar de bovenste verdieping. Daar wordt de geschiedenis van de misdaad en de straffen daarvoor chronologisch, beginnend in de Middeleeuwen, getoond. Ik word bijna misselijk bij de gedachte, wat de martelwerktuigen uit de Middeleeuwen, die er liggen, bij mensen deden!

Ook het Coloniale tijdperk hier in de VS en de bizarre "misdaden", waarvoor mensen in dat Puriteinse tijdperk gestraft werden, is interessant. Een kapitein moest dagen aan de schandpaal, omdat hij zijn vrouw op zondag had gekust na een afwezigheid van drie jaar!

Via de piraten en hun geschiedenis lopen we naar de 19e eeuw en de outlaws, waaronder Billy the Kid en de Daltons .

Er is enorm veel te lezen en te zien. We lezen over Al Capone, de New Yorkse Mafia en veel meer. In de moderne tijd aangekomen gaat het over seriemoordenaars, vermoorde presidenten, comische misdaden, cybermisdaad en nog veel meer!

We zien een gevangeniscel en een electrische stoel en allerlei moderne wapens. Het is gewoon bijna te veel om in ons op te nemen, maar ook bere-interessant. Na bijna twee uur zijn we klaar met de verdieping. Een medewerker vraagt ons, of we een revolver willen "schieten" en dat lijkt ons wel leuk. Het voelt erg echt en Kai en ik zijn kennelijk natuurtalenten, want we raken de misdadiger allebei.

Denkend, dat we het museum nu gezien hebben, lopen we naar beneden. Daar blijkt echter nog een hele verdieping te zijn met als thema het oplossen van misdaden. Ook heel erg de moeite waard natuurlijk, maar wij zijn verzadigd en besluiten dit gedeelte voor een andere keer te laten.

Helemaal beneden zien we nog de studio van America's Most Wanted, wat hier iedere zaterdagavond vandaan wordt uitgezonden. Al met al hadden we zo nog meer dan een uur in dit museum kunnen doorbrengen! Ik had wel gehoord, dat het een bezoek waard was, maar dit overtrof mijn stoutste verwachtingen. Vroeger had de FBI een heel interessante tour, waar dit museum me aan doet denken, maar dan vele malen uitgebreider.

Weer buiten in de scherpe kou haasten we ons terug naar de van. Het is net 16 uur en we zijn met zijn tweeen, dus we kunnen de I-66 nemen, die nu HOV is. Twintig minuten later zijn we weer thuis met een hoofd vol misdaadfeiten. Een grote aanrader vinden wij dit museum beiden.

Chuck, de man van Christine, is hier op zakenbezoek en komt langs. Het is alweer een tijd geleden, dat we elkaar zagen en de mannen vooral kletsen flink bij. Het is toch wel erg ver, dat Alabama, we zouden onze beste vrienden zo graag dichterbij willen hebben.

Vanavond is ook voorlopig weer (tot begin maart in ieder geval) Katja's laatste avond thuis. Zij wil nog graag bij de Lebanese Taverna eten en dat is ook toevallig een van Chucks favoriete restaurants hier. Ik heb om zeven uur een tafel gereserveerd voor ons zessen, wat maar goed is ook, want het restaurant zit propvol. Chuck vertelt, dat men in Alabama al om vijf uur gaat eten. Hier niet, duidelijk.

Het wordt weer een heel gezellige maaltijd. Het menu hier is bestemd om allerlei gerechten met elkaar te delen en dat doen we dan ook. Grappig is, dat Kai en Chuck veel dezelfde dingen kiezen en Katja en ik, zoals altijd, ook.

Er is fattoush salade, verschillende worstjes, gambas met knoflook, een soort pizza en veel meer. Katja en ik zijn dol op het gekruide rauwe lamsvlees, kibbeh nayeh. Dat is het enige gerecht, dat de anderen niet aanraken.

Thuis drinken we nog even wat en dan gaat Chuck terug naar zijn hotel niet ver hiervandaan. Katja gaat afscheid nemen van haar plaatselijke vrienden en vriendinnen. Saskia doet huiswerk en Kai en zij houden Zorro bezig. Hij is al een stuk minder bang van de andere dieren, zelfs van Cosmo krijgt hij geen hoog rugje meer.

Als ik zo zie, hoe snel Zorro aan onze dieren is gewend (en zij ook aan hem, al vindt Cosmo hem duidelijk nog eng) heb ik goede hoop, dat hij met zijn kittenbravoure Diego ook zal kunnen trotseren. Ik moet toegeven, dat ik Katja's berichten daarover met wat angst en beven tegemoet zie. Dank aan degenen, die tips gaven, ik heb ze doorgegeven.



De (film)auto van Bonnie en Clyde, voor meer foto's klik hier

19 reacties:

Bianca zei

Gelukkig dat het zoveel beter gaat al met Zorro, dat gaat heus wel helemaal goedkomen, vanmiddag heeft Marley hier Spooky bijna gemold, die suffe kat doet niets terug helaas.

Ik vind het allemaal nogal overtrokken met die zogenaamde politieke bedoelingen bij zo'n schietpartij maar dat geeft wel hoe hoe "gekleurd" de media is dat jouw verhaal niet interessant genoeg is omdat het het artikel niet ondersteunt. En ik vind zeker ook dat mensen die van dat soort vreemde idee-en hebben stevig in de gaten gehouden moeten worden, het is het zoveelste "geval" al van een volslagen idioot die zo nodig zijn frustraties moet uiten door andere mensen dood te schieten en dan nog een kind ook, begonnen dat soort gekken eerst maar met zichzelf...

p.s. ziet er koud uit bij jullie, hier nog 1 nachtje vorst en dan wordt het weer warmer (met regen, wat kunnen we nog meer wensen ?)

www.ine1149.web-log.nl zei

Interessant dat museum! Tip: als jullie, of Kai, ooit nog eens naar Duitsland gaan: het Kriminalmuseum in Rothenburg o/d Tauber.
Fijn dat het met Zorro goed gaat.

Margreet zei

Hee, wat leuk, dat museum. Vic gaat in maart naar Washington, met school, en dat museum is plan B op de dag van aankomst (plan A is het ontmoeten van een afgevaardigde van CO, maar Vic hoopt dat dat niet door kan gaan, die doet liever plan B, haha).
Fijn, dat Zorro het al zo goed doet!

Ilse zei

Ziet er een leuk museum uit. Ooit deed ik de FBI tour en die vond ik ook geweldig. Een aanrader dus voor als we ooit nog eens naar DC komen.

Silke zei

Wat klinkt dat museum ongelooflijk interessant.

En wat fijn dat het met zorro en overige dierlijke familieleden al wat beter gaat.

Sandra zei

Wat leuk dat je zulke museumbezoeken zo regelmatig onderneemt. Al kan ik me voorstellen dat je van de exposititie zelf niet echt vrolijk wordt. Jaren geleden bezocht ik met mijn man Malta, om precies te zijn Medina, de middeleeuwse stad. Ook daar bevond zich een museum over straffen in de middeleeuwen. Nu is Malta een zwaar bevochten landje, dus je kunt je voorstellen dat diverse culturen hun eigen methodes hadden om te handhaven. Inderdaad ook gruwelijk! Dat misselijke gevoel dat jij beschreef, bekroop ons destijds ook. Wat leuk dat je door de NOS bent benaderd. Jammer dat jouw mening niet te beluisteren valt. Het geeft maar weer eens aan hoe de media ons een mening opdringt, en dan het liefst de verhoudingen op scherp stelt. Have a very nice day!

Sally zei

Leuk dat Zorro zo snel wendt. Zal nog lastig zijn afscheid nemen van dat beestje als Katja terug gaat.En gezellig weer zo'n moeder-zoon dagje.

MDG zei

Ik was laatst in het gevangenismuseum in Veenhuizen, daar werd je inderdaad ook niet echt vrolijk van. Interessant wel, maar wat een verschrikkingen! Ik zou er niet nog een keer heen hoeven..

Fijn dat het wat soepeler gaat tussen Zorro en de andere dieren, zo'n verhuizing met allerlei nieuwe indrukken is voor zo'n beestje natuurlijk ook niet niks.

Anja zei

Wat een leuke dag zo samen met Kai!

Wij hebben afgelopen zomer ook voor dat museum gestaan, maar getwijfeld of het de moeite (en de entreeprijs) waard zou zijn en dus uiteindelijk niet naar binnen gegaan. Als ik je verhaal zo lees en de foto's zie lijkt het dus zeker wel de moeite waard.
Nou ja, wellicht iets voor een volgende keer dan.

Nicole zei

Jammer dat je toch niet op de radio bent geweest. Had me wel leuk geleken om jou te horen ;-)
Indrukwekkend museum zeg! Wel ideaal dat jullie er zoveel in de buurt hebben en zo vaak nog gratis ook. Dan is de drempel om ze te bezoeken een stuk lager, lijkt me.
Fijn dat Zorro al zo snel aan jullie dieren gewend is. Hopelijk lukt dat met Diego's ook zo snel. Ik vond de tip van Tink wel erg goed.

Annemiek zei

Dat lijkt me een intens museum.
Hier hoor ik ook zelden over politiek praten op feestjes of werk. Verhuizen al helemaal niet.

B. zei

Ik wil zelf wel heel graag verhuizen naar een meer liberale omgeving. Maar ik zit dan ook tussen de republicans en door hun niet al te vriendelijke houding qua politiek EN religie voel ik mij hier niet prettig.

Ella Rook, Iowa zei

Jammer van dat radio programma.
Als je ooit in Philadelphia bent moet je eens de Eastern State Penitentiary bezoeken. Hebben wij een aantal jaar geleden gedaan en dat was een grote hit bij de kids.

Brigitte zei

Jammer dat ik niet over dit museum wist toen ik er was met de groep!

Had het erg interessant gevonden, alleen de ruimte met de doodstraf artificiële zou ik liever overslaan, hou daar helemaal niet van. Als het in films voorkomt ga ik altijd de kamer uit en ook de ruimte in de Boise, Idaho gevangenis waar een misdadiger was opgehangen sloeg ik ook over..

Anoniem zei

Leuk om te lezen dat je het Crime & Punishment Museum hebt bezocht. Hier zijn wij van de zomer ook geweest en met een 13 jarige zoon en een 16jarige dochter die allebei gek zijn op Crime series ( CSI, Law & Order, NCIS etc. ) was dit museum een enorm succes. En mijn man en ik vonden het ook erg de moeite waard.
Groetjes vanuit een Nederland waar het al 4 dagen aan het regenen ( miezeren ) is....
Caroline

naomi zei

Hallo

Wat ziet dat museum er leuk uit Moet ik ook noteren als tip.

Ben laatst met mijn vriend hier in Den Haag naar de gavangenpoort geweest. Ook daar zie je lijfstraffen van uit de middeleeuwen en ook nog gevangenis cellen. Erg leuk.

Groetjes Naomi

Petra zei

@Bianca - Daar ben ik ook bang voor, dat Diego gewoon zal bijten, hij is niet goed getraind :(. Helemaal met je eens, het was alleen interessant geweest, als ik had kunnen bevestigen, hoe al die gekke Amerikanen opeens gaan verhuizen ;).

@Ineke - Kai gaat hopelijk in mei naar Duitsland met grandpa, dus ik zal die tip doorgeven.

@Margreet - Ik kan me voorstellen, dat hij hoopt op plan B, hoewel ik dan hoop, dat ze geen saaie rondleiding zullen krijgen.

@Ilse - De FBI tour was zo leuk, nog eeuwig jammer, dat die er niet meer is, maar dit is een goede vervanging.

@Silke - Nu wil ik eigenlijk terug voor de rest, maar toegang is wel $17.

@Sandra - Malta staat ook hoog op mijn lijstje. Zoveel geschiedenis! Wat de media betreft ben ik het helemaal met je eens!

@Sally - Je wilt niet weten hoe graag ik ook nog een kitten zou willen. Maar ja, ze groeien ook weer (snel) op.

@MDG - Veenhuizen, dat is in Groningen, of vergis ik me nu? Kleine Zorro maakt nu weer een verhuizing mee, misschien ook wel goed, wordt hij flexibel van.

@Anja - Van buiten lijkt dit museum ook echt helemaal niets te bevatten.

@Nicole - Dit museum was niet gratis, maar inderdaad heel veel in Washington wel. Ik had de $17 er graag voor over. Beter dan Madame Tussaud, die $20 vraagt!

@Annemiek - Intens is het juiste woord! Jouw jongens zouden het vast ook heel interessant vinden.

@B. - Zie, ik zei dat al tegen die verslaggever, ik kan alleen over mijn omgeving praten. Elders is het vast anders.

@Ella - Is dat zoiets als Alcatraz? Waar je een gevangenis bezoekt? Eerlijk gezegd ben ik verbaasd hoe interessant ik dat museum vond, ik heb helemaal niets met al die misdaad tv shows.

@Brigitte - Ik moest ook niet te ver doordenken bij een aantal van die dingen, brrr!

@Caroline - Als je die shows leuk vindt, is het helemaal een supermuseum. Bah, regen, ik klaag meteen niet meer over onze kou, de zon schijnt tenminste.

@Naomi - Jaren geleden (veel jaren!) ben ik daar ook geweest en ik herinner het me nog! Moet wel veel indruk gemaakt hebben. Was dat ook niet waar Johan de Witt vastzat?

Anja zei

Gezellig zo'n museumbezoek samen met Kai. Fijn dat het met Zorro steeds beter gaat. Jullie zullen hem vast en zeker gaan missen. Sterkte met het afscheid nemen van Katja en Zorro.

naomi zei

@ petra -Ja dat is de plek waar de gebroeders de wit hebben vast gezeten. In mooie luxe kamers voor die tijd dan.
http://www.gevangenpoort.nl/

Ja het maakte zeker veel indruk en we hadden een prive rondleiden van meer dan een uur. er werdt heel veel bij verteld.