Ons pleintje nu:

vrijdag, januari 28, 2011

Rick is weer thuis

Omdat de scholen dicht zijn, gaat Sharons klas vandaag dus niet door. Sharon baalt daar zelf ook van, want zij kan de inkomsten goed gebruiken. Gelukkig voor haar wil ik wel echt met gewichten werken en ik huur Sharon in om me daarbij te helpen. In mijn eentje werk ik lang niet zo hard, als met haar.

Als ik naar de sportschool rijd, begint het weer te sneeuwen. Gelukkig wordt ons verzekerd, dat het alleen op de al gevallen sneeuw zal blijven liggen. Gisteren vond ik het nog erg mooi, vandaag mag het allemaal weer weg, wat mij betreft.

Het uur met Sharon is intensief. Ze laat me echt de zwaarste gewichten doen, die ik kan, en let goed op mijn houding. Ook Sharon, die vooral graag buiten hardloopt, vindt dit winterse weer vreselijk. Na de gewichten doe ik vijftien minuten op de stairmaster en dan nog een kwartier op de crosstrainer.

Als ik naar huis rijd, sneeuwt het nog steeds. Zoveel mensen hebben hun stoepen nog niet schoongemaakt, het is bijna onmogelijk Cosmo een goede wandeling te geven. Dat vind ik toch wel een van de meest irritante dingen na een sneeuwval. Er zou een boete op moeten staan, als je die stoep niet binnen 48 uur schoon hebt.

Saskia vraagt, of we Noodles als lunch kunnen hebben. Ik vind dat op zo'n koude dag ook wel lekker. Eerst haal ik een beker passion thee bij Starbucks en dan spaghetti voor Saskia en Stroganoff met champignons en Parmezaanse kaas voor mezelf bij Noodles & Company. Ik vind deze sneeuwdagen gezellig, anders zou ik alleen lunch eten, nu gezellig met mijn vijftienjarige.

Direct na de lunch komen Mary Kate en Delaney en Saskia verdwijnt de basement in. Volgens mij heeft Saskia al sinds woensdagochtend geen gewone kleding aan gehad. Ze ziet er altijd leuk uit, maar heeft allerlei verschillende pijama's aan. Mijn pogingen om haar naar buiten te krijgen de sneeuw in zijn tot nu toe allemaal mislukt.

Intussen zit ik met een dilemma. Volgend weekend heb ik met Pat een fotografieweekend geboekt in de Catskill bergen van New York State. Het leek toen echt prachtig, watervallen vlakbij en alles. Maar nu zie ik, dat het daar overdag tussen de -7 tot -10 zal zijn.

Dat is veel te koud voor mij! Het zou iets anders zijn, als we gingen skien, maar met fotografie sta je eigenlijk de hele tijd op een plek stil. Met alle pijnen, die ik nu al door de sneeuw hier heb, zie ik enorm op tegen dat weekend! Ik wil het liefst annuleren, zelfs, als me dat geld kost, maar ik voel me schuldig jegens Pat.

Tot overmaat van ramp is Pats zwager een paar dagen geleden overleden en zijn ze nu waarschijnlijk in Arizona voor de begrafenis. Dan wil ik niet met zo'n berichtje komen.

Wat nu te doen? Ik hoop op een enorme sneeuwstorm, waardoor we ueberhaupt niet zullen kunnen gaan, maar ik weet, dat dat kinderachtig is. Ik weet ook, dat ik in mijn huidige conditie die reis niet aankan. Wat zouden jullie doen? Pat nu bellen, wachten tot na de begrafenis, of toch gaan, mijn pijnen negerend, en zien, wat ervan komt?

De rest van de middag ga ik op zoek naar een soortgelijke superaanbieding, die Katja en ik vorig jaar hadden naar Puerto Vallarta. Dat lukt nog niet zo goed (we kunnen weer terug naar Puerto Vallarta voor hetzelfde geld, maar dat willen we niet echt). Kijken naar al die mooie hotels met hun turquoise wateren alleen al maakt me blij. Daarom vond ik het ook zo leuk reisagente te zijn.

Net na vieren belt Rick, dat hij weer veilig is aangekomen. Een half uurtje later loopt hij hier binnen. Helaas heeft hij van een van de vele mensen, die hij heeft ontmoet, een verkoudheid opgelopen, maar Rick is ook weer superblij thuis te zijn!

Rick heeft geen lunch gegeten, dus wil gauw ergens gaan eten. Ik stel Clare and Don's Beach Shack voor, een vleugje Florida in deze barre, witte wereld.

Het valt niets tegen! Wat in de zomer buiten is aan slippers en versieringen hangt nu in het restaurant en het is er behaaglijk warm. We beginnen met een makreel dip en hush puppies en dan bestel ik de ceviche, die voortreffelijk smaakt.

Verkouden Rick bestelt de Buffalo garnalen, die precies goed zijn voor zijn verstopte neus. Echt een aanrader is dit restaurant, goedkoop, maar gezellig en lekker. Toeristen zullen het niet vinden, het duurde jaren, voor wij het vonden!

Morgen gaan we richting Virginia Beach. Daar worden veel warmere temperaturen voorspeld, heerlijk! We hopen ook wat walvissen te gaan zien, zondag.

18 reacties:

www.vandijkjes.punt.nl zei

Er komt inderdaad een flinke sneeuw storm http://www.accuweather.com/blogs/news/story/45062/groundhog-day-storm-may-affect-1.asp aan mid eind volgende week. Catskill is inderdaad schitterend maar ook koud. -7 tot -10 maar dan heb je het nog niet over de gevoelstemp. Het voelt dan al gauw aan als -20. Ik zou haar gewoon bellen als ze thusi is van de begravenis. Volgens mij begrijpt ze dat wel.

Petra zei

Dank je, ik denk (hoop) ook wel, dat ze het zal begrijpen. Ik had er al om te beginnen niet mee in moeten stemmen, want het is daar natuurlijk altijd flink koud. Maar ja, te laat nu.

Bianca zei

Dat is zeker ook koud, zou niets voor mij zijn.
Ik zou haar ook bellen na de begrafenis maar als ik het echt zelf moest doen zou ik denk ik ondanks pijnen toch gaan om haar niet teleur te stellen terwijl ze dat misschien helemaal niet eens zou zijn. Ik heb eens een leuke gelezen: " vroeger was ik een twijfelaar maar daar ben ik nu niet meer zo zeker van"
Sterkte met de kou !

Anja zei

Ze weet van je pijnen en zal je wel begrijpen denk ik. En zo niet, tja je moet in dit geval toch aan jezelf denken vind ik. Wel lastig maar het is niet anders.

Wilma zei

Ik denk dat je voor jezelf heel eerlijk moet zijn, volgens mij trek jij dat niet die temperaturen.
En als Pat goed op de hoogte is van jou gezondheids situatie,zal ze daar alle begrip voor hebben.

Verdiep je maar heerlijk in een reisje met warme temperaturen,voor jou en Katja.

Fijn weekend
Wilma

Petr@ zei

Hè, wat een lastig dilemma. Zoals de rest ook al schrijft: Pat kent jouw situatie en zal daar toch vast begrip voor kunnen opbrengen. Het is natuurlijk voor allebei niet leuk als jij het veel te koud hebt en daar echt last van hebt.
Ik zou echter wel wachten met bellen tot na de begrafenis.

Heerlijk hè, om op zoek te gaan naar een heerlijk warme bestemming. Wat kun je daar van opfleuren.
Dat is iets wat ik zeker mis, nu ik geen reisagente meer ben.

Fijn dat Rick weer thuis is.

Anoniem zei

Ik hoop dat je lekker weekend hebt in Virginia Beach.
En wat Pat betreft,ik denk in dit geval dat je aan jezelf moet denken en haar eerlijk moet vertellen dat het niet gaat lukken met die kou.
Ik denk dat ze dat wel zal begrijpen.
Groet, Bea

Tink zei

Ik moet door ziekte ook vaak dingen afzeggen en merk dat het helpt om een alternatief bij de hand t hebben. Dan is de teleurstelling niet zo groot als je meteen iets anders voor kan stellen.
Ik zou wel bij elke afspraak die ik maak ik de winter als ik zo'n last had van het weer zeggen dat alles onder voorbehoud is en dat je een paar dagen van te voren pas definitief het vast kan leggen. Vrienden, echte vrienden dan, hebben hier altijd begrip voor. Ik weet dat als je toch doorzet en doet alsof er niets aan de hand is je daar dubbel en dwars voor moet betalen. Soms is dat nodig, alles heeft z'n prijs en is het het waard. Het zijn afwegingen die je voor jezelf moet maken, is de fysieke en emotionele prijs die je moet betalenvoor zo'n weekend het waard.

marianne zei

Kan me wel voorstellen dat je het moeilijk vindt om af te bellen. Maar eigenlijk weet je nu al dat het voor jou niet goed zal gaan. En Pat kent jou toch ook al heel lang, en weet van je pijnen. Misschien zal ze het niet echt leuk vinden, maar ze zal toch ook wel begrijpen dat jij liever wel zou gaan. En geen pijn zou hebben.

Annemiek zei

Het lijkt me leuker om een paar maanden later dit tripje te doen. Dan kun je wat meer buiten zijn als het alleen om te fotograferen is.

Anja zei

Ik zou gewoon eerlijk vertellen dat je het niet ziet zitten met deze temperaturen. Ze kent je toch en weet dat je niet met een smoes afzegt.
Groetjes,
Anja L.

B. zei

Ik zou het afzeggen en ook zonder smoes want je lichamelijke gesteldheid lijkt mij al belangrijk genoeg om om die reden af te zeggen. En ik denk dat Pat dat heus wel begrijpt en zich alleen maar bezwaard zou voelen als je ondanks je pijnen toch zou gaan alleen om haar niet teleur te stellen.
Je kan toch gewoon de afspraak verzetten naar een warmere periode.
En wie weet heeft Pat er door het overlijden van haar zwager eigenlijk ook geen zin in.

naomi zei

Ik snap je dilemma je wilt toch graag weg. Even wat leuks doen en ook Pat steunen. Maar ik denk dat je aan jezelf moet denken, want anders hebben jullie er uiteindelijk niets aan. En ik denk dat ze het goed begrijpt ze is een goede vriendin en kent je probleem.
Succes ermee.

Geniet van je weekend.

Liefs Naomi

DixieChick zei

Ik snap je dilemma helemaal, maar ik ben het met de vorige posters eens, dat je toch echt aan jezelf moet denken. Waarom stel je niet een alternatief voor? Bijvoorbeeld naar een ander gebied waar het minder koud is? Of misschien een stedentrip waar je vaker binnen bent? In musea kun je, weet ik van jouw blog ;), ook heel mooi fotograferen.

HennyB. zei

Hoe vervelend het ook is, je moet aan jezelf denken hoor! Er zal best een alternatief zijn voor jullie, Pat zal dat begrijpen. Op pad gaan met iemand die pijn heeft en zich daardoor niet lekker voelt, is ook niet leuk....
PS: 'k Ben zo benieuwd of je nog walvissen hebt kunnen spotten?!

Sil zei

Don't be so hard on yourself!
Afbellen! Het is heel erg jammer, maar als jij het niet aankunt, dan houdt het op.
Er komt vast een andere gelegenheid, en ik kan me niet voorstellen dat Pat het niet begrijpt!
Succes!

Hilde zei

Waarschijnlijk voelt zij zich ook helemaal niet in de mood om te fotograferen, nu haar zwager onlangs overleed. Hoe zou je zelf zijn?

Afbellen en eerlijk erover blijven, lijkt me het beste. En stel idd, misschien een alternatief voor...

Veel plezier bij de walvissen!

Groetjes,

Theo zei

Ik kan me alleen bij de andere schrijvers/sters aansluiten: Pat is een goede vriendin van je, en heeft daar zeker begrip voor! (Als ze dat niet zou hebben, zou ze geen goede vriendin zijn, nietwaar?)

Beter een nieuwe afspraak gemaakt, waar jullie het beiden naar de zin hebben, dan een van tweeën die met oprechte tegenzin de dag door gaat.

Theo