Ons pleintje nu:

maandag, maart 07, 2011

Naar San Jose del Cabo

Om kwart over vier gaat Ricks wekker al. Ik doezel nog even en sta dan op. Rick maakt koffie, terwijl ik Katja wek. We hebben vrijwel alles al ingepakt, dus binnen het halve uur zijn we klaar om naar het vliegveld te vertrekken. Zo vroeg is er nog weinig verkeer, dus Rick brengt ons zonder oponthoud naar Reagan National Airport.

We nemen afscheid van Rick, die zegt thuis zijn bed weer in te zullen duiken. Bij de Continental balie is het heel rustig, dus we zijn zo ingecheckt en geven onze bagage af bij de TSA roentgenmachines. Ook bij de veiligheidscontrole gaat het van een leien dakje. In plaats van door een poortje te lopen moet iedereen in een soort scanner met de handen omhoog. Katja en ik kijken nog even gefascineerd naar de “foto’s” daarvan. Al dat gedoe over hoeveel de TSA medewerkers van je lichaam zouden kunnen zien is zwaar overdreven.

Ruim een uur voor we aan boord zullen gaan komen we bij de gate aan. Daar recht tegenover is een restaurant, dat ontbijt serveert. Het menu klinkt aantrekkelijk en we willen beiden de omelet met groentes. Alleen blijkt dat pas na zessen gemaakt te kunnen worden. De medewerkster, die nauwelijks Engels spreekt, is daar heel streng in.

Alleen een sandwich met ei, kaas en verschillende vleessoorten kan nu worden gemaakt. De kokkin is een en dezelfde persoon, dus wat er magisch na zessen verandert is ons een raadsel, maar goed. We kiezen dan maar die sandwich op bruin brood, Katja met kalkoenworst en ik met ham. Het vult in ieder geval de maag.

Met onze reis naar Puerto Vallarta in gedachten zijn we toch een beetje nerveus om weer met Continental via Houston te vliegen. Thuis heb ik gelukkig al gezien, dat we dit keer niet van terminal hoeven te veranderen. Dan zal een uur om over te stappen meer dan genoeg zijn. Vorig jaar hebben we hard moeten rennen om onze vlucht te halen.

Omdat ik nu Premier status bij United heb, mogen we ook vrijwel als eersten aan boord. Het is een moderne 737 met tv schermpjes bij iedere stoel. Voor $6 kun je sateliettelevisie van Direct TV kopen. Dat doe ik dan ook meteen, lekker Animal Planet, Travel Channel en TLC kijken, zo gaan de drie uur wel vlot voorbij. Katja heeft er geen interesse in, zij heeft gisteren een aantal films gedownload.

Keurig op tijd vertrekken we en de vlucht is zeer aangenaam. We krijgen het gewoonlijke drankje aangeboden en daarna komen de flight attendants nog twee keer langs met water en jus d’orange. Ik kijk op Animal Planet naar een show, waar positieve training van honden, diezich buitenshuis misdragen, wordt getoond. Ik steek er zeker wat van op voor Cosmo’s geblaf, als er andere honden langskomen.

Ietsje voor op schema landen we in Houston. Inderdaad hoeven we maar een paar gates te lopen voor onze vlucht. Heerlijk, zo rustig als het gaat. We laten onze paspoorten zien en al gauw is het tijd om in te stappen. Als ik mijn boarding pas geef, vertelt de Continental medewerkster me, dat ik een upgrade naar eerste klas heb. Of ik daar interesse in heb?

Dat heb ik natuurlijk, maar dat zou betekenen, dat Katja alleen in economy moet zitten. Katja zegt echter meteen, dat ik het aan moet nemen We doen tijdens de vlucht toch onze eigen dingen. Zo zit ik opeens een beetje beduusd in stoel 3A en er komt niemand naast mij zitten! Ik kan mijn luxe niet op!

Voor we opstijgen krijgen we een drankje aangeboden en ik neem decadent een bloody mary. De sateliettelevisie is ook in dit vliegtuig aanwezig en in eerste klas natuurlijk gratis. Als we eenmaal op vlieghoogte zijn, krijgen we een blad met daarop een bakje fruitsalade, crackers met verschillende kaas en worst en lekkere koekjes. Daarbij wordt een glaasje wijn geserveerd. Ik vind het de extra kosten absoluut niet waard om voor eerste klas te betalen, maar zo gratis verwend worden, daar zou ik wel aan kunnen wennen, hi hi.

Na zo’n anderhalf uur zijn we buiten bereik van de Directv satelieten en kijk ik uit op zeer droog Mexicaans land. Hele stukken zijn spierwit, waarschijnlijk zoutvlaktes of zoiets. Hoe meer we naar het westen vliegen, hoe bergachtiger het wordt. Volgens de piloot is Los Cabos zijn favoriete bestemming, dus ik ben heel benieuwd!

De tweeenhalf uur vliegen voorbij en voor ik het weet landen we weer in west Mexico, dit keer Los Cabos. Met een trapje lopen we het vliegveld uit de warmte in. Ik wacht even op Katja, die ook een prima vlucht heeft gehad, want er zat niemand naast haar.

We staan vooraan bij de paspoortcontrole en krijgen een mooie stempel in ons paspoort. Door het raam zie ik onze tassen al circuleren op de lopende band. Premier zorgt er ook voor, dat je bagage als eerste uit het vliegtuig komt. Ik mag dit Premier gedoe wel, ik zou er bijna (nog) meer voor gaan vliegen!

De douane hier is interessant. We moeten al onze tassen door een roentgenmachine doen en dan op een rode knop drukken, die een electronisch douanemannetje groen maakt. Dan mogen we door. Niemand wordt gestopt, dus iedereen drukt enthousiast het knopje in voor het groene mannetje.

We hebben via Expedia met Gray Line een busje naar ons hotel. Dit keer (vorig jaar stonken we erin) negeren we de vele timeshare verkopers en lopen naar buiten. Het is nog even zoeken, voor we de in groene polo’s gehulde Gray Line medewerkers vinden. Onze van staat al klaar en er gaan nog een paar stellen mee. Iedereen, behalve wij, komt uit Minnesota. Dat is ook een staat, waar ik van mijn levensdagen niet zou kunnen aarden in de winter!

Ons hotel, Presidente, is het eerste op de route. Het ziet er goed uit, een gezellige open lobby en iedereen is heel vriendelijk. Nadat we hebben ingecheckt neemt de concierge ons mee en legt uit, wat er hier allemaal te doen is. Dat is heel wat en het meeste zit bij de prijs inbegrepen.

Er zijn drie zwembaden, allerlei bars, waarvan twee in de zwembaden en ontbijtrestaurants, lunchrestaurants en twee a la carte restaurants voor het avondeten. Verder kan er getennist worden, zijn er fietstochten (zou ik wel willen doen, maar weet niet of Katja daarvoor te vinden is) en nog veel meer. Het enige jammere, maar dat wisten we van tevoren, is, dat de zee hier gevaarlijk is om in te zwemmen. Het is de Grote Oceaan en de stromingen zijn te sterk.

Katja en ik zijn heel moe, maar ik wil eigenlijk onze excursies ook wel boeken. We hebben maar drie volle dagen en willen twee dingen heel graag doen: een zipline en een walvisvaart. We boeken de ene voor donderdagmiddag en de ander voor woensdag. Die laatste zal de hele dag nemen, want er zit ook een rondleiding in Cabo San Lucas bij. Katja is daar minder van gecharmeerd, maar ik wil, als ik een plaats bezoek, daar ook wel iets van zien.

Na dit alles brengt Luis ons met onze bagage naar onze kamer. Onderweg kletst hij honderduit over wat we allemaal kunnen doen. Hij krijgt dan ook een flinke fooi van mij, want het duizelde ons toch een beetje. De kamer, die we krijgen, ligt op de derde verdieping en kijkt uit over een van de zwembaden en verderop de zee. We hebben een klein balkonnetje en zijn helemaal tevreden.

We doen onze badkleding aan en gaan naar beneden. Eerst kiezen we een paar ligstoelen op het heel brede strand. In de verte aan de waterrand zien we groepjes paardrijders lopen. Er staat een koel windje, dat ik wel lekker vind.

Katja vindt het echter te koel en wil liever naar een van de zwembaden. Bij het bad het dichtst bij onze kamer vinden we twee vrije stoelen. Katja is zo moe, dat ze prompt in slaap valt. Ik haal een lekkere gin en tonic en lees, al genietend, in het zonnetje. Intussen vermaak ik me ook met het luisteren naar de conversaties om mij heen. De meesten hier zijn Amerikaans (ook weer heel veel Minnesota), maar er zijn ook Mexicanen, Canadezen en Ieren.

Een Amerikaanse heeft binnen de kortste keren iedereen aan de praat, alsof ze elkaar al jaren kennen. Ook mij krijgt ze aan de praat, want ze vertelt een van de Mexicanen, dat ze wilde, dat ze meer talen sprak, ze kent alleen een paar woorden “Dutch”. Daar moet ik toch op reageren, natuurlijk? Haar ouders blijken Nederlands te zijn en zo kan ze een aardig woordje Nederlands, zo grappig!

Tegen vijven gaan Katja en ik naar boven om ons klaar te maken voor het diner. We hebben vroeg gereserveerd om zes uur, want dat is voor ons acht uur en we zijn allebei moe. Nu blijkt, dat de badkamer wel heel erg klein is voor twee vrouwen, die zich willen oppoetsen. Maar ach, maakt niet uit, het gaat om die mooie zon, de warmte en de prachtig blauwe zee buiten. Gelukkig is Katja het daarmee eens en het lukt om zonder onenigheid op tijd klaar te zijn.

In het restaurant krijgen we een tafel bij het raam met uitzicht op zee. Het menu klinkt erg lekker en het is vreemd gewoon te kunnen bestellen, wat we willen, zonder ons om de prijs te bekommeren. Ik neem koude komkommer-meloensoep als voorafje en zalmtartaar en risotto met scallops als hoofdgerecht (twee voorafjes, eigenlijk). Katja neemt de zalmtartaar vooraf en de vis van de dag.

Alles wordt mooi gepresenteerd en smaakt erg lekker. We hebben beiden nog wel plek voor een dessert. Katja neemt de “Harlekijn”, die verschillende smaken chocolademousse, en ik wil het olijfolieijs uitproberen. Mijn keuze blijkt de betere te zijn. Katja’s dessert ziet er mooi uit, maar smaakt niet zo lekker. We delen dus mijn olijfolieijs, wat heel bijzonder smaakt, maar veel te veel is voor mij.

Nu zijn we dus helemaal uitgeteld na het vroege wakker worden en de lange reis. Morgen hebben we een complete rustdag, die vooral Katja echt goed kan gebruiken.

17 reacties:

Anja zei

Fijn zo'n upgrade, wij hebben dat ook regelmatig.
Geniet van de zon, zee, het strand en de excursies!!

Corry zei

Krijg er helemaal zin in om ook mijn lijf in een stoel aan het strand te draperen. HEERLIJK!!!! Geniet lekker en laat je botjes lekker doorwarmen.
XX
C

Anoniem zei

Hele fijn vakantie!
Marjon

Suus zei

Dat klinkt als heerlijk genieten... doe dat maar ook lekker samen....

Fijn dat de vlucht dit keer goed ging!!! Ik vind overstappen inderdaad ook een hoop stress ;)

Fijne dag samen!

Nina zei

Het klinkt allemaal heerlijk relaxed...geniet er maar van met z''n tweetjes!

HennyB. zei

Gelukkig is de reis goed verlopen met de luxe van een upgrade. Het hotel klinkt niet verkeerd, genieten jullie er maar lekker van de zon, zee, zwembaden, excursies en wat al niet meer.....

Nicole zei

Wat een verademing dat jullie vlucht dit keer zo probleemloos verlopen is. En heeeeeeeerlijk zo'n upgrade. Altijd fijn als je gratis verwend wordt.
Jullie hotel klinkt erg goed. Ook ideaal dat het meeste all-in is.
Heel veel plezier nog met uitrusten en de excursies. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen.

Sil zei

O, wat zaaaaalig!!
Geniet ervan!
Silvia.

Anoniem zei

Cabo San Lucas, wat heeeerlijk, staat (ook) op mijn bucket list!
Have fun, groet Evelyn

B. zei

Heerlijk zeg, je omschrijft het allemaal zo goed. Als ik op vakantie ben dan blog ik nooit zo uitgebreid terwijl er dan juist zoveel leuks te melden is.
Geniet ze!

Elke zei

Spijtig toch dat ze Katja dan ook geen stoel aanbieden naast jou...Maar ja, dat zijn nu eenmaal de regeltjes.
Geniet nog van jullie vakantie! Het klinkt in ieder geval goed!

Margreet zei

Klinkt zalig, veel plezier!

Petr@ zei

Gelukkig is jullie vlucht goed verlopen en jij zelfs nog een fijne upgrade gehad! Goed begin van de vakantie.

Jullie hotel ziet er super uit. Het water liep me in de mond toen ik las wat jullie aten, mmmm. Maar olijfolie-ijs? Geen idee wat ik me daar bij moet voorstellen. Ik was waarschijnlijk ook voor de chocolademousse gegaan. Jammer dat dit tegenviel.

Oh zipline, geweldig. Ik heb dit voor het eerst in Canada gedaan en vond het eerst doodeng, maar was zo blij dat ik doorgezet heb. Vorig jaar in Disneyland Paris hebben we dit met het hele gezin gedaan.

Ik kan me voorstellen dat Katja vooral voor het uitrusten komt, maar achteraf is ze vast blij ook wat van de omgeving gezien te hebben. Zo zonde om alleen bij het hotel te blijven.

Veel plezier de komende dagen.

Sandrah zei

Dat klinkt al als een heerlijke eerste vakantiedag. Lekker genieten de komende dagen.

Sandra

Jesse zei

Een zalige vakantie gewenst met katja. De heenreis ging in ieder geval al lekker. En het hotel/strand/zwembad/branding/eten klinkt heerlijk.

naomi zei

Hallo

Fijn dat de vlucht goed is gegaan. En een upgrade.

Ik zie jullie zo zitten in de zon aan het zwembad. Alleen moet ik niet aan het ijs denken ben een echte ijsfan.

Ook je excursies klinken goed. Je wilt toch wat zien.

Groetjes Naomi

Marion zei

Ah klinkt heerlijk allemaal, ik snak ook naar flink wat zon maar dat zal helaas nog even duren.

Jullie hadden een all inclusive resort? Ik vind dat ook ideaal, zeker ook vroeger toen de kinderen nog echt jong waren, zelfs met een ijsje hoefde je niet eens mee met geld omdat ze alles zelf konden halen.

Heerlijk als mensen zo makkelijk beginnen te kletsen, wat dat betreft zit ik hier in het zuiden goed. Mensen zijn hier ook wat makkelijker met praten dan toen ik in het midden van het land woonde of in de Randstad. Van het weekend nog op het vliegveld van Budapest echt een heel leuk en interessant gesprek gehad. Heerlijk vind ik dat.