Ons pleintje nu:

vrijdag, april 22, 2011

Onze twee favoriete parken

Voor onze laatste Disney dag hebben we onze twee favoriete parken op het programma staan. Dit zal onze volle dag in de Magic Kingdom worden en vanavond eindigen we, waar we begonnen zijn, bij Epcot.

De Magic Kingdom blijft het populairste park, dus we verwachten grote drukte. De officiele opening van het park is om acht uur en wij willen daarvoor aanwezig zijn. Rick heeft derhalve zijn horloge's wekker voor tien voor half zeven gezet.

Dat is even moeilijk wakker worden, maar met een kop Via ben ik al gauw in het land der levenden. Aan Saskia is te merken, dat ze het vroege opstaan voor school gewend is. Of ze heeft mijn vermogen van meteen klaarwakker zijn geerfd. Rick heeft dat vermogen zeker niet en is het eerste uur weinig aanspreekbaar.

Om kwart over zeven al parkeren we bij het Disney Transportation en Ticket Center. We staan zo dichtbij, dat we geen tram hoeven te nemen. We lopen naar de monorail, maar zien tot onze teleurstelling, dat de hekken nog gesloten zijn.

Toch lopen er enkele mensen door. Het blijken gasten van Disney hotels te zijn en hee, laten wij dat nu ook zijn! Dit is een voordeel van de Disney resorts, dat wij vergeten waren. Met de resort monorail rijden we naar de Magic Kingdom.

Daar is het nog vrijwel leeg, het is pas vijf over half acht. Na de nodige foto's op Main Street lopen we meteen naar Space Mountain. We waren van plan daar een Fast Pass te halen, maar dat is niet eens nodig. We kunnen zo doorlopen en instappen.

Er is hier van alles verbeterd in de vroeger zo saaie wachtrij. Er zijn overal electronische spelletjes om de wachttijd door te komen. Wij hebben daar geen tijd voor, want er is geen rij. Space Mountain was vroeger Saskia's favoriete (en enige, waar ze in durfde) achtbaan.

Nu ze de grote achtbanen, zoals de Hulk en Dragon Challenge bij Islands of Adventure maandag, heeft gedaan zijn de Disney achtbanen maar tam. Ik moet toegeven, dat ik Space Mountain altijd al erg schokkerig heb gevonden.

Dit keer vind ik het zelfs maar zeer matig. Hij lijkt nog donkerder, dan ik me herinner. Ik dacht, dat er tenminste nog "sterren" te zien waren. Het vervelende van niet kunnen zien is, dat je niet van tevoren weet welke kant de coaster op gaat. Ik probeer dan altijd met die route mee te leunen, maar dat kan bij Space Mountain niet, waardoor ik er nekpijn aan overhoud. Tot mijn opluchting vonden Rick en Saskia het ook maar matig, dus we gaan niet nog een keer.

Het is nog voor achten, dus we zijn nog steeds alleen met de resortgasten in het park. Nummer twee op ons lijstje is de Haunted Mansion, mijn persoonlijke favoriet in dit park. Kennelijk is Disney hard bezig de wachtrijen op te leuken, want ook hier zijn interactieve muziekinstrumenten en boeken, die uit de muur springen.

De vorige keer, dat we de Haunted Mansion met Saskia deden, was ze doodsbang. Nu natuurlijk niet meer, dus het is voor haar de eerste keer om het griezelritje bewust mee te maken. We kunnen meteen de lift in. Saskia vindt dit toch nog wel een beetje eng en grijpt Ricks arm vast.

Met zijn drieen kunnen we in een karretje en Saskia en ik zoeken weer naar verborgen Mickeys. Ook zien we de verborgen Donald Duck op de achterkant van een stoel. De "Happy Haunts" zijn weer heel grappig. Voor we het weten hebben we een liftend spook bij ons en moeten we weer uitstappen.

Het is nog steeds voor achten en we hebben twee van onze favoriete attracties al gedaan! Ideaal! Het is al warm en Rick en ik willen graag Splash Mountain doen. Saskia wil echter per se niet nat worden. Geen gepleit over hoe schattig het binnen is helpt. Zij blijft dus op onze camera's passen, die ook niet nat willen worden.

Splash Mountain is zo leuk van binnen met Broer Konijn en zijn consorten en de liedjes van Song of the South. Het is ook een vrij lang bootritje met halverwege een stijle val in het water.

Erg nat worden we niet, maar we zitten wel in water, dus onze korte broeken zijn wel doorweekt. Dat was het ons zeker waard en met deze warmte droogt het toch snel op. Saskia vindt dat de reden om blij te zijn, dat ze er niet in is gegaan.

Big Thunder Mountain Railroad ligt naast Splash Mountain en ook daar kunnen we zo doorlopen. Dit is een leuk, maar volgens Saskia ook weer te tam, ritje voor het "Wilde Westen". Ook hier hoeft ze geen tweede keer in, terwijl ze dat vroeger zeker had gewild.

Het is echt anders om met een tiener door de parken te gaan. Het magische is er voor Saskia duidelijk (hopelijk tijdelijk) een beetje af hier. Ze zegt ook herhaaldelijk, dat ze haar broer en zus mist. Vooral Kai, want met hem had ze een verborgen Mickeys wedstrijdje kunnen doen. Ik ben een leuke tweede daarin, maar toch niet hetzelfde. Heel begrijpelijk.

Rick en ik genieten wel met volle teugen en Saskia gaat gewillig met ons mee de attracties in. De volgende is It's a Small World. Voor mij is een bezoek aan de Magic Kingdom niet compleet zonder dat liedje te horen en de vrolijk gekleurde poppen te zien.

Aan het eind met alle "tot ziens" borden in verschillende talen, staat er op het Nederlandse bord "Vaarwel". Rick kent dat woord niet en ik leg uit, dat het een nogal formele groet is en meer definitief, dan tot ziens.

Zelf gebruik ik "Vaarwel" nooit, vandaar, dat hij dat woord niet kent. Al probeer ik het wel, ik merk toch, dat ik na zoveel jaren in het buitenland een beperktere Nederlandse vocabulaire heb. Er is nu eenmaal veel minder gelegenheid die te gebruiken. Daarom is het schrijven van dit blog o.a. zo goed voor mijn Nederlands.

Peter Pan's Flight wil Saskia niet doen en Snow White's Adventures ook niet, maar Winnie the Pooh lijkt haar wel leuk. Nog steeds is het maar net na negenen en zijn de wachttijden op zijn hoogst een kwartier. We hebben nog geen Fast Pass hoeven halen.

Rick heeft trek in een snack en Saskia en ik hebben dorst. We nemen dus even pauze in het midden van Fantasyland. Achter ons is men hard bezig een nieuw gedeelte van het park te bouwen. Volgend jaar zal Fantasyland twee keer zo groot zijn. Het Mickey's Toontown gedeelte is daarvoor afgebroken.

Bij Winnie the Pooh kunnen we zo in ons "honingpotje" stapje. Het is een schattig ritje door het Hundred Acre Wood. We "springen" met Teigetje en worden bijna weggeblazen met Knorretje en rijden door een heel oerwoud Lollifanten (ik hoop, dat deze namen correct Nederlands zijn, ik heb ze bij Wikipedia opgezocht). Deze zomer komt er een nieuwe Winnie the Pooh film uit, ik kan niet wachten!

Nu zijn we "klaar" met Fantasyland en lopen naar Tomorrowland. Het is nog steeds supervroeg en we hebben al heel wat gezien. Onze eerste en enige Fast Pass halen we voor Buzz Lightyear, waar we binnen het halve uur mogen terugkomen ermee.

Intussen gaan we naar de Monsters Inc. Laugh Floor show. Mike Wazowski en andere "monsters" zijn zeer vermakelijk. Mensen uit het publiek worden op het tv scherm als "spelers" in hun verhaal gezet. Rick ook, die is Randall, en speelt, vind ik, het leukst mee van iedereen.

Het werkt enorm op de lachspieren allemaal. Ik vind dit soort shows, waar de tekenfilmkarakters het publiek duidelijk kunnen zien, iedere keer weer hilarisch.

Met de Fast Pass lopen we zo Buzz Lightyear binnen en Rick en ik houden een wedstrijd voor de meeste punten. Voor de verandering win ik die ruimsschoots met 13400 punten tegen Ricks 3600. Ook Saskia heeft maar weinig punten. Ik schoot meerdere malen op hetzelfde doel en zo schoot ik omhoog. Erg leuk ook weer, dit ritje.

Bij de Buzz Lightyear fast pass zat een bonuspas voor de Carousel of Progress. Ook dit is een attractie, die Rick en ik bij elk bezoek aan dit park vinden horen. De carousel begint in het begin van de 20e eeuw op Valentijnsdag en volgt een familie door de jaren en seizoenen, eindigend met Kerstmis 1999. Deze carousel is nog een origineel idee van Walt Disney zelf. Zelfs Saskia vindt hem leuk.

Het loopt tegen half twaalf en onze magen knorren. Het ontbijt was tenslotte al weer heel wat uurtjes geleden. We besluiten een vroege lunch te gaan eten bij het Starlight Cafe. Daar hebben ze een gegrilde kipsandwich op een bruin broodje, waar je zelf zoveel tomaten op kunt doen, als je wilt. Het is erg lekker en passend in Saskia's dieet.

We hebben nog maar een attractie op ons lijstje om in dit park te doen, de Hal met Presidenten. Obama staat daar ook bij en vooral Rick wil dat graag zien. Onderweg zien we van de zijkant de show over dromen met Mickey, Minnie, Donald en Goofy en de prinsen en prinsessen van de sprookjes.

Bij de presidenten hebben we de show net gemist. Geen zin hebbend om twintig minuten te wachten, stelt Rick voor wat winkeltjes te bezoeken. Al lopend zien we, dat de parade bijna van start gaat. Die wil Saskia heel graag zien, dus we stellen ons op bij een plekje helemaal vooraan.

Als er iets is, dat Disney goed doet, dan zijn het parades. Die zijn zo vrolijk en kleurig, dat je er gewoon blij van wordt. Om de een of andere reden krijgt Saskia heel wat aandacht van de voorbijkomende paradegangers. Woody van Toy Story klopt haar op het hoofd, Abu, de aap, doet haar gevouwen armen na en Tweedle Dee van Alice in Wonderland high five-t haar.

Nu hebben we de presidentenshow weer gemist, maar besluiten dan maar het kwartiertje tot de volgende in de airconditioned ruimte te wachten. Intussen zoeken Saskia en ik weer naar een verborgen Mickey in een van de schilderijen, maar vinden die niet.

De show met de presidenten heeft, behalve een nieuwe president, ook een nieuwe voorafgaande film. Morgan Freeman vertelt over de geschiedenis van het presidentschap. Daarna gaat het doek op en worden alle animatronische presidenten in chronologische volgorde voorgesteld. Als laatste dus Barack Obama, die een toespraakje geeft. Het einde vinden we wat overdreven patriottisch, maar de rest is wel interessant.

Net als de afgelopen dagen willen we het heetst van de dag aan het zwembad doorbrengen. Op weg naar de uitgang zien we, dat de show voor het kasteel, die we van verre van de zijkant zagen, over vijf minuten weer zal worden opgevoerd.

Saskia en ik willen hem wel goed zien en we staan dit keer vrijwel vooraan. Naast mij staat een als piraat verkleed jochie van een jaar of vier, die mij er heel ernstig van verzekert, dat hij een vriendelijke piraat is. Zo schattig!

Op weg naar het hotel tanken we benzine, zodat dat morgen niet meer hoeft, en halen wat frisdrank voor bij het zwembad. In de kamer maken we ons gauw klaar voor een frisse duik in het water. Nou ja, fris, het water is net iets koeler, dan lichaamstemperatuur, maar ik vind dat heerlijk.

We zwemmen wat en lezen wat en na een uurtje voel ik me weer helemaal uitgerust. Ik vind dit schema ideaal! Tijdens vroegere reizen naar Disney bleven we de hele dag in de parken, omdat we alles wilden doen en zien. Het gevolg was, dat ik tegen de avond uitgeblust was en de kinderen ook. Op deze manier heb ik weer nieuwe energie om ook van de avond te genieten.

We eindigen onze Disney vakantie, waar we ook zijn begonnen, bij Epcot. Als eerste gaan we in Spaceship Earth in de grote bal, want dat hebben we deze week nog niet gedaan. Siemens heeft deze attractie gemoderniseerd en we krijgen een interactief tv scherm, waar we op moeten aangeven, waar we vandaan komen en onze foto's worden genomen.

Langzaam gaan we naar boven de bal in, terwijl Dame Judy Dench ons over de geschiedenis van communicatiemiddelen vertelt. Net voor het leuk wordt, staan we stil. Duidelijk mechanische problemen en allerlei medewerkers rennen met zaklampen de trap op en af. Intussen wordt er telkens omgeroepen, dat we moeten blijven zitten. Het is pikkedonker, dus iets anders doen kunnen we toch niet.

Na zo'n tien minuten is het euvel gelukkig gemaakt. Dit is de tweede keer, dat we in een Disney attractie vast komen te zitten. De vorige keer was zeker een half uur in de Carousel of Progress. Daarna konden we dat "It's a great big beautiful tomorrow" liedje een tijdje niet horen, ha ha.

Turtle Talk with Crush is een van mijn favoriete shows hier in Epcot. Rick en Saskia zijn er niet in geinteresseerd. We splitsen dus even op. Rick gaat met Saskia een ring met haar naam erop bestellen en ik ga naar de schildpad luisteren.

Dit is net zoiets, als de Monsters Inc. show van vanochtend. "Crush" kan ons zien en praat met kinderen en volwassenen in het publiek. Sommige dingen zijn standaard, zoals de kinderen Dude en Dudette noemen en onze armen vinnen. Verder is het echter helemaal geimproviseerd en ik vind het iedere keer weer knap hoe grappig de acteurs zijn.

Het loopt inmiddels tegen zessen, onze reserveringstijd voor het avondeten. We gaan bij Bistro de Paris in het Franse paviljoen eten. Ik ontmoet Saskia en Rick weer bij de ingang. We moeten even wachten en mogen dan mee naar boven naar de sjieke eetzaal. Dit is het duurdere restaurant in Frankrijk en het enige in Epcot, waarvoor we nog een reservering konden krijgen een aantal weken terug.

Toch vallen de prijzen ons, in vergelijking met het Canadese restaurant, nog mee. Goedkoop is anders, maar het is dan ook heel erg lekker. Rick en ik bestellen de voortreffelijke gerookte zalm vooraf. Daarna neem ik een tweede voorafje als hoofdgerecht, de tuna tartare, ook heerlijk.

Rick en Saskia nemen beiden de biefstuk, die prima bereid is. Als dessert delen we met zijn drieen een prachtig opgemaakt toetje van een paar hapjes chocoladeijs, verschillende bessen en hazelnootmousse op meringue. Om je vingers bij af te likken!

Vanavond willen we vanuit een andere ooghoek de vuurwerk en lasershow Illuminations of Earth bekijken. Rick vindt een heel goede plek bij het Italiaanse paviljoen en zet daar het statief klaar. Hij stelt voor, dat Saskia en ik nog door de World Showcase lopen, want die heb ik dit keer nog niet helemaal gezien. Rick blijft bij het statief om onze plek te reserveren.

Saskia en ik lopen eerst naar Noorwegen. Er staat een wachttijd van twintig minuten voor Maelstrom, het bootritje daar. We sluiten aan in de rij, die vrij snel gaat. We vinden ook onze laatste verborgen Mickey in de viking boot op de muur.

Het bootritje is leuk met trollen en dergelijke, maar wel heel kort. We slaan de film over Noorwegen over (die heb ik nog nooit helemaal gekeken, moeten we een volgende keer toch eens doen). In de winkel kijken we snel rond, maar zien niets van onze gading.

Saskia's zilveren naamring is inmiddels klaar en we halen hem op bij het Mexicaanse paviljoen. Hij staat leuk aan haar duim. Op de terugweg haal ik een glaasje pinot grigio in Italia en Saskia en ik bedenken ons, dat we dit over een paar maanden in het echt gaan zien. Vreemd idee is dat!

Rick heeft mijn fototoestel inmiddels helemaal opgezet. We kletsen wat met de mensen naast ons. De man heeft ook een Canon 60D en Rick en hij wisselen wat tips uit. Dan begint onze laatste show van deze vakantie. Van deze show krijg ik nooit genoeg, vooral de muziek vind ik prachtig.

Toch een beetje bedrukt, omdat deze heerlijke Orlando vakantie er weer bijna opzit, lopen we naar de uitgang. Nog een laatste zwaai naar de bal van Epcot en dan draaien we de weg naar ons hotel op. In de verte zien we het vuurwerk voor de Magic Kingdom. Wat Disney zo heel goed doet, is, dat je je echt in een andere wereld waant, waar alles mooi, vrolijk en kleurrijk is. Gelukkig is ons echte leven dat over het algemeen ook.

Foto's van vandaag staan hier.

12 reacties:

Brigitte zei

Wauw wat een lange blog post vandaag! Zal het dadelijk eventjes allemaal doorlezen!

Ik moest wel lachen om het Haunted mansion stukje, net als Saskia was ik er doodsbang voor als kind. De eerste keer heb ik er nog een week lang nachtmerries van gehad als kid. haha

Monique zei

Het was weer erg leuk om over jullie reis te lezen. Alberts zus en haar man gaan in juli en ik lees toch een beetje door hun ogen nu. Vooral omdat ze met een 11-jarige dochter reizen die behoorlijk druk is (ADHD).

Goed te lezen dat de wachtrijen tegenwoordig ook vermaak bieden!

www.ine1149.web-log.nl zei

Jammer dat jullie Disney vakantie er weer op zit.
Goede reis terug naar huis!

Jesse zei

Dat is ook altijd precies ons gevoel, dat je bij Disney in een andere wereld bent. Dat doen ze zo goed! Jullie hebben heerlijke dagen achter de rug. Inderdaad een gek idee om straks echt in Italië te zijn! En vaarwel, dat woord gebruik je inderdaad niet vaak om gedag te zeggen. Je hebt de betekenis heel goed uitgelegd!

Anja zei

Jullie kunnen terug kijken op een heerlijke trip!
Goede reis terug naar huis.

Anoniem zei

Hoi petra,

Wat jammer dat het er weer opzit. Ik heb van je verhalen genoten en krijg er zelf weer heelmaal zin in echt super.
Goede terug reis.
groetjes sharon.

Sally zei

tjonmge wat gaan die dagen eigenlijk snel. Goed te lezen dat je je nog kunt 'vermaken'tijdens het wachten want dat vind ik altijd zo'n crime die wachttijden. Goede reis terug, rij voorzichtig.

Petr@ zei

Prachtig, het vuurwerk bij Epcot.

En dan zit de laatste dag er al weer op! Wat gaat dat snel, hè, helaas.

Een goede terugreis!

Anoniem zei

Ik heb genoten van je blogs over Orlando. Wij zijn er al vele malen geweest en gaan ook dit jaar in december weer. Pff wat duurt dat nog lang.

groetjes Karla

Petra zei

@Brigitte - Het is ook best intens voor kleinere kinderen.

@Monique - Hun dochter zal het prachtig vinden bij Disney. Al die oudere mensen zorgen ervoor, dat iedereen zich er kiplekker voelt. Een soort algemene opa en oma verwengevoel is het.

@Ineke - Bedankt!

@Ingrid - Ik vraag me altijd af, wie hen Vaarwel heeft gegeven, in plaats van Tot ziens.

@Anja - Absoluut het was super!

@Sharon - Alvast heel veel plezier!

@Sally - Ik ook! Disney is het minst erg, bij andere pretparken sta je meer in de rij, dan dat je ritjes maakt.

@Petra - Het gaat snel, maar ook weer niet. Ik heb het gevoel, dat we heel lang weg zijn geweest. Waarschijnlijk omdat we iedere dag zoveel deden.

@Karla - Wel heerlijk zo'n vooruitzicht na de zomer!

B. zei

Wat een heerlijk verslag, ik zou er ook zo heen willen. Ik wordt ook altijd vrolijk van die Disney parades.

naomi zei

Hallo

Genoten vannacht van je superlange verhaal. Leuk om je foto's te zien zie toch weer wat nieuwe dingen zoals bij de Haunted Mansion.

Het woord vaarwel gebruik ik hier in NL eigenlijk nooit. het is zo definitief. Wel als iemand overlijd bv. maar anders niet. Ik hou het meestal op tot ziens.

Mooie foto's heb je gemaakt.