Ons pleintje nu:

dinsdag, mei 17, 2011

Wachtkamers en shoppen

Gisteravond heb ik Katja al gewaarschuwd, dat ik voor de opening bij de Urgent Care Clinic wil zijn. Niet van vroeg opstaan houdend, was ze daar niet blij mee, maar ik ben vastbesloten. Als je later komt wacht je zo een paar uur.

Katja liet mij vorige week weten, dat zij voor haar reis een gele koorts inenting en een gezondheidsverklaring van een dokter nodig heeft. Op zo'n korte termijn heeft een "gewone" dokter geen tijd voor een check up, die meestal langer duurt, dan een gewone afspraak. Vandaar dat we op de Urgent Care zijn aangewezen.

Enfin, met enige moeite hijsen we onszelf op tijd uit bed. We eten samen ontbijt en zorgen, dat we tien minuten voor openingstijd bij de kliniek zijn. Daar staat al een vrouw te wachten, maar wij zijn nummer twee.

Katja vult de formulieren in en mag al gauw naar achteren. Denkend, dat het vrij snel zal gaan, blijf ik in de wachtkamer wachten. Die gedachte is echter altijd gevaarlijk bij een urgent care clinic. Voor Katja werd opgeroepen ging een oudere man voor iedereen naar binnen, omdat hij pijn in zijn borst had. Ik zei nog tegen Katja, dat ik naar het ziekenhuis zou gaan, als ik een hartaanval vreesde.

Al wachtend zie ik het steeds drukker worden. Er staat zelfs een rij voor de receptioniste, terwijl de wachtkamer niet zo groot is. Na Katja wordt er zeker een half uur lang niemand naar achteren geroepen, dus de stoelen vullen zich op.

Er zijn twee doktoren aanwezig komt een verpleegster vertellen, maar er is op het moment een noodgeval, waardoor andere patienten moeten wachten. Als er iemand is, die meteen hulp nodig heeft, moet die zich aan haar bekend maken. Ik bedenk me, dat ik net zo goed tussendoor had kunnen gaan sporten. Anytime Fitness ligt slechts een paar meter verderop.

Katja sms-t me na een half uur, dat ze nog steeds wacht op de prik en de dokter. Een verpleegster heeft haar bloeddruk opgenomen en sindsdien heeft ze niemand meer gezien. Net als ik die sms lees hoor ik sirenes, die heel dichtbij stoppen, en een ambulance parkeert naast de kliniek. EMT's komen binnen en mijn gedachten gaan meteen naar de man met pijn op de borst.

Even later komt er een tweede ambulance, waar een stretcher uitkomt. Daar wordt inderdaad de borstpijn man op naar buiten gereden. Als hij door de wachtkamer komt valt er opeens een stilte. Heel vreemd, alsof de tijd even stilstaat. Het is toch altijd indrukwekkend, als iemand in een ambulance moet. Gelukkig is de man bij kennis en alleen aan wat zuurstof, dus hopelijk is het enkel voor onderzoek.

Katja sms-t me intussen allerlei technische vragen, zelf EMT zijnde, die ik niet kan beantwoorden. Dan schrijft ze, dat ze eindelijk de prik heeft gehad.

In mijn herinnering, want wij moesten hem vroeger voor Afrika ook krijgen, is de gele koorts inenting een venijnige. Ik probeer maar te denken, dat de zware reacties erop maar in een op de 200.000 mensen voorkomen, maar ik maak me toch een beetje zorgen erover. Niet, dat ik er nu nog iets aan kan veranderen en het risico van gele koorts oplopen in de jungle is natuurlijk vele malen gevaarlijker.

De dokter laat daarna weer op zich wachten, maar eindelijk, na twee uur daar, komt Katja met haar inentingspaspoort en de brief van de dokter naar buiten. Mijn plan om naar de sportschool te gaan laat ik maar varen. In plaats daarvan doe ik een snel half uur op onze crosstrainer boven.

Dan rijden Katja en ik naar Tysons Corner. Zij kiest Coastal Flats om te gaan lunchen, ook een van mijn favorieten. Er is geen betere garnalencocktail, dan die van hun. Het zijn acht grote garnalen in een pittige tomaten en citrussalade, groot genoeg voor de lunch.

Ook hier bij de mall hebben we weer een lijstje af te werken voor Katja. Na een stop bij Victoria's Secret voor een schokkend dure bh, maar nodig voor haar officiele kleding, lopen we naar Lenscrafters.

Behalve de late vermelding van de inenting en dokter bemerkte mijn lieve dochter ook pas vorige week, dat ze (letterlijk) nog maar een contactlens had. Een telefoontje aan onze gewoonlijke oogdokter gisteren leverde niets op. De eerste afspraak zou vrijdag zijn en de contactlenzen besteld moeten worden. Dan zijn al de een uur wachten en het is klaar plaatsen hier wel fijn!

Bij Lenscrafters heeft Katja een afspraak voor half twee. Nog geen half uur later staan we weer buiten met zes maanden aan contactlenzen. Gelukkig, want Katja zag het echt niet zitten de hele twee komende maanden alleen een bril te dragen.

In Ecuador gaat Katja bij een alleenstaande moeder en haar negenjarige dochter logeren. Voor hen wil ze graag wat cadeautjes meebrengen. Voor het meisje is dat al gauw gevonden, een Zoo Purr kussen. Het is alleen even kiezen welk dier. We zijn het al gauw over de bij eens. Die zit ook nog in plastic en is helemaal plat, perfect om in het vliegtuig mee te nemen, dus.

Van haar professor heeft ze te horen gekregen, dat men zich redelijk netjes kleedt bij de universiteit in Ecuador. Geen t-shirts met logo's of teenslippers is het verhaal. Gelukkig is daar dan Wet Seal, een goedkope winkel met precies de topjes, die Katja zoekt.

Saskia sms-t, dat ze van school moet worden opgehaald. Gelukkig is Kai thuis en vindt het geen probleem dat even te doen. Stiekem vindt Saskia dat ook een stuk leuker. Kai is cool en heeft veel betere muziek in zijn auto, dan ik (die eigenlijk vrijwel altijd naar de nieuwszender luistert).

Bij Old Navy kopen we nog een paar korte vestjes voor Katja om over de topjes te dragen. We zijn nu wel een beetje uitgeshopt, dus maken onze laatste stop Barnes and Noble. Daar kiezen we een mooi boek met foto's van Washington DC uit voor Katja's "host mom". Dat en een doosje Virginia peanuts zullen een leuk cadeautje zijn.

Al de hele dag wordt er zwaar onweer voorspeld, maar dat komt maar niet. Als we terug naar huis rijden is het zelfs zonnig, al ziet het er in het westen onheilspellend uit. Leah is in de tuin bezig met bloemen planten, Diego met haar. Katja en ik laten Cosmo ook naar buiten en wij kletsen, terwijl de honden spelen, met Leah. Ik ben blij te zien, dat de vriendschap tussen de meisjes weer helemaal heel is.

Intussen dondert het vervaarlijk en daar is Cosmo erg bang voor. Ik neem hem dus gauw mee naar binnen, voor hij in paniek raakt. Zoals zo vaak krijgen wij enkel wat regen, het zware onweer blijft ten zuiden van ons.

Rick at gisteravond in Los Angeles al sushi en aangezien dat Katja's favoriete eten is, gaan wij dat vanavond doen. Kai en Saskia hebben geen zin in Aziatisch eten, dus Katja en ik gaan samen naar Sushi Yoshi. Ik moet zeggen, dat ik echt geniet van deze tijd met mijn oudste. Over drie dagen zal ze weer lange tijd weg zijn, maar voor nu zijn we gezellig samen.

Zoals altijd krijgen we een waar stukje kunst van sushi en sashimi voorgeschoteld. Ik hoor, dat een van de serveerders Indonesisch is en maak een praatje met hem. We zijn het erover eens, dat er veel meer Indonesische restaurants in dit gebied zouden moeten zijn. Van hem verneem ik, dat de chef van Cafe Asia in Arlington Indonesisch is. Helaas staat er niets Indonesisch op hun menu.

Na een heerlijke maaltijd gaat Katja uit met haar vrienden naar Red Mango. Rick belt uit LA, waar het nota bene kouder is, dan hier. Morgenmiddag komt hij weer thuis, gelukkig. Zonder hem zijn we niet compleet hier.

17 reacties:

Annemiek zei

Je zou ze toch wat! Hoe lang weet ze al dat ze weg gaat, en dan in de laatste week nog een spuit moeten. Ik weet niet hoe lang het duurt eer je na deze vaccinatie je immuniteit hebt, maar dat moet ook opgebouwd worden. Bij ons op de urgent care worden ze niet gegeven, je hebt geluk dat ze het daar wel doen. We doen alleen tetanus vaccins, rabies, en voor physicals PPD's. Ik moet eerlijk bekennen dat ik me vaak erger aan de mensen die voor een physical komen. Had je dat niet aan zien komen, denk ik dan. Soms zijn ze nieuw in de stad en moeten ze voor een baan een physical gehad hebben, en als je dan nog geen primary care dokter hebt is dit een uitkomst. Maar vaak houdt het de boel zo lang op voor anderen als het druk is.
Het klinkt trouwens precies zoals mijn afgelopen 3 dagen op het werk waren... dweilen met de kraan open, hoe harder je werkt, hoe sneller de wachtkamer weer vol zit. Dan hopen we met alle macht dat er niemand met pijn op de borst of andere ernstige klachten naar de urgent care komt!

Petra zei

Ha ha, ik dacht al, dat jij zou reageren en ik weet zeker, dat de mensen bij de Urgent Care hier er net zo over dachten. Wetend, dat Yellow Fever geen "gewone" injectie is, had ik dat al van tevoren uitgevonden, maar toen kwam Katja ook nog op vrijdag "even" met die gezondheidsbrief, zucht! Inderdaad, van tevoren plannen is er niet bij, hopelijk leert ze dat met de tijd wel. Ook haar contactlenzen waren kantje boord.

Petra zei

Oh, en de immuniteit voor gele koorts neemt tien dagen. Dat is ok, want het voor als ze de jungle ingaan en dat is pas later.

Annemiek zei

Ik heb nog even op de website van jullie urgent care gekeken, en daar staat bij dat ze physicals doen, en travel medicine (een speciale tak om precies te weten welke vaccins voor welke landen nodig zijn). Dus ze zijn er daar misschien beter op berekend dan wij. Ik heb ook eens op onze website gekeken, er staat alleen een adres en openingstijd.... daar ga ik toch eens achteraan om erop te krijgen wat we wel en niet doen (en dan vooral om die pijn-op-de-borst mensen bijvoorbeeld niet te krijgen).

Petra zei

We wonen hier natuurlijk wel in een enorm internationaal gebied met veel mensen van het State Department en DOD, dus die zullen zulk soort prikken ook regelmatig nodig hebben.

Annemiek zei

Hier ook wel internationaal (maar kleiner natuurlijk), maar de kliniek op Cornell heeft een travel department waar ze die spuiten kunnen halen.

Anja zei

Alles op het laatste moment.....Heel herkenbaar , ik zie het ook bij onze jongste. Gelukkig is het zwaar onweer jullie deur weer voorbij gegaan!

Becs zei

Ook alles op het laatste moment. Ik kan daar zelf ook "zo goed" in zijn. Van medicijnen bestellen tot kerstinkopen doen hahahaha.

Wat leuk dat kussen! Skyler heeft er ook een, een hondje. Wij noemen ze pillow pets

naomi zei

Hallo Petra

Weer een lange dag om het lijstje af te werken. Hier in Den Haag hebben we aparte kantoren voor reis inentingen en dat soort dingen. Moet ze geen malaria pillen voor in de jungle en natuurlijk muggenmelk met deet tegen de knokkelkoorts/ Dengue.

Leuke kadootjes voor het gasthuis waar ze mag verblijven. Ben benieuwd hoe Katja het land vindt. Gaat ze alleen 2 maanden naar de universiteit of ook werken of ook nog iets toeristisch doen?

Oh dat alles op het laatste moment zou mij zoveel stress geven. Ik plan alles altijd vooruit en zeker bij reizen.

Fijn dat Kai Saskia uit school kon halen. En vanaf maandag val je denk ik weer in een gaat zijn de 2 oudste al weer weg.

Groetjes Naomi

Petr@ zei

Fijn om zoveel tijd met Katja door te brengen deze dagen, voordat ze naar Ecuador vertrekt.

Ik heb zelf geen bijwerkingen van de gele koorts vaccinatie gehad, dus hopelijk valt het met Katja ook reuze mee.

Nicole zei

Altijd fijn dat alles op het laatste moment... Nu moet ik zeggen dat ik daar met de 'normale' zaken ook wel een handje van heb. Maar zo'n reis zou ik wel vantevoren uitgezocht hebben. Denk ik... ;-)

En wat ziet dat eten er heeeeeerlijk uit! Zo jammer dat er hier in de buurt niet zo'n restaurant zit...

Anja zei

Wat een volle dag weer!! Jullie hebben het maar druk met de voorbereidingen van de reizen van de kinderen. Maar zo te lezen hebben jullie heel wat van het lijstje gedaan gekregen.

Geniet er nog maar goed van deze week, want volgende week zal het wel weer even tegenvallen dat de twee oudsten er niet zijn.

Natasja Valentijn zei

Wat fijn voor je om wat tijd door te brengen met Katja. Geniet van haar verblijf, ook al is het maar kort!

marianne zei

Haha, je zou ze toch, alles op het laatste nippertje! Ben benieuwd hoe Katja het zal hebben in Ecuador, lijkt me een prachtig land.

syl zei

ooit zal het plannen vast wel komen, herken er wel veel van mijzelf in. Pas sinds de kids er hier zijn gekomen gaat alles veel gestructureerder en in de planning ;-) Komt vast goed!

Indisch eten is ook heel erg lekker, mijn man is (half) indisch en we eten het regelmatig! Ook de kinderen vinden het heel erg lekker en vaak is het ook redelijk gezond!

Sandrah zei

Haha! Zo bekend, alles op het laatste moment. Hier nog zo een die daar (nog steeds) heel goed in is!

Leuke kadootjes heeft Katja uitgezocht.

Sandra

Petra zei

@Anja - Ook vandaag weer net ten westen van ons noodweer, hier (tot nu toe) geen centje pijn.

@Becs - Dit is volgens mij gewoon een concurrent van Pillow Pets

@Naomi - Ze gaat ook op een paar excursies en wilde graag naar de Galapagos, maar heeft daar niet genoeg geld voor en wij vinden die twee maanden al duur genoeg. Ze gaat een keer de jungle in, vandaar de gele koorts en zal ook Off! meebrengen. Over malaria hebben wij niets vernomen.

@Petra - Tot nu toe ook nog geen bijwerkingen voor Katja gelukkig.

@Nicole - Dat eten is ook zo ontzettend lekker, ik zou het wel iedere dag kunnen eten ;).

@Anja - Volgende week zal het zeker opeens weer stil zijn!

@Natasja - Doe ik zeker!

@Marianne - Ik ben ook heel benieuwd, zij is de eerste van ons, die naar Zuid-Amerika gaat.

@Syl - Soms heb ik onbedwingbare zin in een rijsttafel. Ik zou er bijna voor naar Nederland komen ;).

@Sandra - Dat laatste moment gedoe heeft ze van Rick, ik ben een planner!