Ons pleintje nu:

maandag, mei 09, 2011

Zonovergoten maandag

Rick moet vanochtend al vroeg op weg voor een presentatie voor het Huis van Afgevaardigden bij het Capitool. Enthousiast belt hij me niet veel later op. Met een nog slaperig hoofd luister ik naar zijn lofzang. Het is zulk schitterend weer, de stad ziet er zo mooi uit en of ik plannen heb hiervan te gaan genieten. Dat niet specifiek, maar ik sta wel op, want ben nu klaarwakker.

Minder vrolijk word ik, als het waterreservoir van ons koffiezetapparaat lek blijkt. Even overweeg ik naar Starbucks te gaan voor een misto, want zonder koffie de dag beginnen vind ik niets (en nee, ik krijg er bij gebrek geen hoofdpijn van of zo, ik vind het gewoon erg lekker). Met wat proberen lukt het me echter om zonder al te veel morsen het reservoir toch vol in het apparaat te duwen. Wonder boven wonder gaat het verder goed.

Met een sterke kop koffie en mijn ontbijt ga ik op het deck zitten. Ik word weer toegezongen door een knalrood cardinaaltje. Ik vraag me af, of het telkens dezelfde is. Er nesten volgens mij een paar cardinalenparen in onze tuin. Een eekhoorntje haalt capriolen uit in een van de dogwoods. Het verbaast me altijd weer hoe ze niet van de dunste takjes vallen.

Sharon wacht me bij de sportschool al op. Ook zij heeft een goede moederdag gehad. Haar middelste zoon kwam onverwachts als verrassing thuis. De training is intensief vandaag. Soms denk ik, dat ik dat gewicht echt niet nog eens op kan tillen, maar het lukt wel. Ik heb net gelezen hoe belangrijk gewichtheffen is voor vrouwen. Getrainde spieren helpen tegen allerlei problemen met gewrichten.

Na mijn gewoonlijke halve uur op de crosstrainer ga ik huiswaarts. Daar staat Kai net op. Hij heeft om vier uur vanmiddag een examen, dus vertrekt na zijn "brunch". Morgen heeft hij er nog twee en dan begint de zomer voor hem officieel. Hij heeft een hoge GPA nu, dus hopelijk gaan de examens goed.

Bij Whole Foods haal ik avondeten. Met dit weer kan ik alleen aan buiten grillen denken. Wat is het toch met zomers weer, dat zelfs het avondeten er eenvoudiger door wordt. Ik koop zalmburgers (er zijn vier soorten, ik neem de gewone, want Rick houdt niet van feta kaas e.d.) met een paprikasalade, simpel, maar oh zo lekker.

Volgende week, als Katja thuis is, hebben we van alles te doen voor haar reis naar Ecuador. Op die lijst het vernieuwen van onze Nederlandse paspoorten, die in juli verlopen. Omdat we in persoon moeten verschijnen hebben we dus zeer beperkt tijd. We hebben geluk, dat we zo dicht bij de ambassade wonen.

Op mijn agenda van vandaag staat het invullen en afdrukken van de verschillende formulieren, die de ambassade online heeft staan. Alleen hebben we opeens geen internet! Wat zijn we toch afhankelijk van die virtuele hoofdweg!

Tijdens het bouwen van dit huis was Rick iedere avond bezig allerlei electronica aan te sluiten. In de basement hebben we een klein kamertje, waar alle draden bij elkaar komen. Het kloppende hart van ons moderne huis en hier, tussen alle snoeren (echt, je weet niet, wat je ziet), probeer ik het modem weer aan de praat te krijgen. Dat lukt niet, dus ik bel Megapath op.

Na voor mijn gevoel twintig keer een 1, 5 of 9 te hebben ingetoest, kom ik eindelijk in de wachtrij terecht. Die duurt nogal lang en ik baal ervan hier in de basement te moeten zijn met dit mooie weer.

Eindelijk komt er een heel vriendelijke dame aan de lijn, die om te beginnen vermeldt, dat er niets mis is. Het probleem ligt volgens haar aan onze lijnen in ons huis. Alleen heb ik op de hoofdcomputer ook geen aansluiting. Oeps, roept ze uit, jullie licht gaat net voor mijn neus uit (huh?).

Allerlei procedures volgen, die geen internetaansluiting tot gevolg hebben. Na meer dan een uur op "hold" krijg ik een ticketnummer en zal een van hun techniciens me binnen twee uur bellen. Dat klinkt als een niet zo een twee drie op te lossen probleem, dus naar boven lopend geef ik mijn voornemen om die formulieren voor het paspoort klaar te maken, maar op voor vandaag. Tot...ik aan mijn laptop ga zitten en het internet gewoon weer werkt! Pffff!!!

Wat er nu aan de hand was, geen idee. De middag is bijna voorbij, maar ik kan tenminste de formulieren klaarmaken. Daarna ga ik in het zonnetje lezen tot Rick thuiskomt. Samen eten we de superlekkere zalmburgers buiten op.

Saskia eet bij Alexandra en gaat daarna naar haar Relay For Life vergadering. Ook dit jaar zetten zij en haar vriendinnen zich weer in voor de American Cancer Society. Tijdens haar nog vrij korte leven heeft Saskia helaas al heel wat bekenden zien lijden onder verschillende vormen van kanker. Haar grootmoeder overleed eraan en helaas ook de eenjarige dochter van een van haar leraren en een meisje van school. Saskia is blij met iedere donatie, die ze krijgt, hoe klein ook. Wil je haar helpen, dan kan dat hier.

6 reacties:

Bente zei

Oh dat gedoe met internet. Heb het ook een keer met Cox gehad. Uur geen internet, bellen (veel te lang aan de lijn). Nee het moest en zou aan iets binnen bij mij liggen. Modem zou wel kapot zijn of zo. Afspraak voor monteur gekregen. Drie uur later deed de hele boel het opeens weer.
Geen monteur voor nodig gehad.

Nina zei

Haha, ik ben benieuwd naar jullie dradenkamertje! Internetgedoe kan inderdaad heel raar zijn. Hier is meestal het resetten van de modem (alle stekkers eruit en na 10/20 sec. er weer in) voldoende.

Wat lief dat Rick je belde toen het zulk mooi weer bleek te zijn. Hij had zeker zelf ook enorm veel zin om daar even van te gaan genieten!

Hopelijk gaan Kai's examens goed. Is hij nog tevreden over zijn studierichting? En hoe staat dat ervoor met Katja, trouwens?

En inderdaad...zomers eten is heerlijk!

Becs zei

Inderdaad, wat zijn we toch verschrikkelijk afhankelijk van het internet! Ben je later nog terug gebeld door een technician?

Sandrah zei

Niets zo ergerlijk als internet het niet doet. In de loop der jaren heb ik het ook wel een beetje opgegeven om de helpdesk te bellen. Vaak helpt inderdaad het resetten van modem en router wel, gelukkig. :-)

Wat goed van Saskia om zich weer in te zetten voor de Relay of Life.

Sandra

naomi zei

Hallo Petra

Dit was je kans om naar het huis van afgevaardigden te gaan. Ben benieuwd wat hij daar moest bespreken. Ik heb er helemaal een beeld bij doordat ik er binnen geweest bent.

Balen van die internet storing, dan zie je pas hoe gewend je eraan bent. Ik zou wel eens willen dat alle apparaten draadloos zijn. Je wilt ook niet achter onze tv kijken ook 1 snoeren bende.

Lekker dat de examens nu achter de rug zijn en de kinderen even allemaal thuis komen.

Ik zag dat ik Saskia ook via mijn credit card kan steunen ga dat zeker doen. Straks is even in orde maken.

Groetjes Naomi

Petra zei

@Bente - Inderdaad, zo verliep het hier ongeveer ook.

@Nina - Ik heb een foto genomen speciaal voor jou, ik zal hem vanavond plaatsen. Kai gaat volgend jaar anthropologie doen en voor Katja is het volgend jaar het laatste jaar Nutrition (wat haar interesse heeft) and Exercise. Wat ze daarna gaat doen verandert nog regelmatig ;).

@Becs - Nee, niets meer van gehoord, ze zullen wel door hebben gehad, dat het inmiddels werkte.

@Sandra - Voor ik belde had ik alles al geprobeerd. Meestal heeft dit bedrijf heel goede service, trouwens.

@Naomi - Nee, Rick heeft speciale "clearance" om overal binnen te mogen, ik had dus niet gemogen. Nogmaals heel hartelijk dank voor je Relay for Life bijdrage!