Ons pleintje nu:

vrijdag, juni 10, 2011

Hoe zielig kunnen mensen zijn?

Rick heeft alweer pech met zijn reis van vandaag. Nam hij eerder deze week een te vroege trein naar Philadelphia, gisteravond vond hij uit, dat zijn op een redelijke tijd vertrekkende vlucht naar Atlanta was gecanceled.

Het enige alternatief is een vlucht van kwart over zes vanochtend. Rick gaat dus maar weer in de basement slapen, zodat hij mij niet midden in de nacht hoeft te wekken. Ik heb echt met hem te doen, want hij is bepaald geen ochtendmens. Het is maar goed, dat we duidelijk hebben gemaakt, dat hij geen nachtchaperone gaat zijn morgenavond!

Cosmo heeft vannacht bij mij geslapen en ik heb geen piep uit hem gehoord. Ik sta op tijd op om hem zijn medicijnen toe te dienen. Ik sta eigenlijk wel versteld, want aan niets is aan hem te merken, dat hij een kies kwijt is. Hij eet goed, likt de medicijnen, in pindakaas verstopt, enthousiast op en is verder helemaal zijn gewone zelf. Gelukkig maar!

Sharon en een paar anderen hebben op Facebook mijn berenfoto's van eerder deze week gezien. De berenverhalen komen meteen naar boven tijdens het gewichtheffen. Sharons familie heeft een boerderij dichtbij de Shenandoah en zij hebben regelmatig beren in hun appelbomen. Het uur vliegt voorbij.

Inmiddels ben ik helemaal in het Bernini Mysterie. Na het halve uur op de crosstrainer blijf ik nog langer om door te lezen. Ik zag online, dat er ook in Rome rondleidingen zijn, gebaseerd op dit boek. Rick is het ook weer aan het lezen, maar of we geinteresseerd zijn in zo'n rondleiding weet ik nog niet.

Thuis haal ik Kai op om te gaan winkelen. Eerst eten we gauw een broodje bij Whole Foods. Daarna gaan we naar Tysons Corner.

Voor het Witte Huis op zondag moeten we netjes gekleed gaan en Kai heeft alleen maar jeans en korte broeken. De meeste jongens van zijn leeftijd hier hebben allerlei nette kleding, omdat ze naar de kerk gaan. Kai niet, dus tijd om zijn garderobe uit te breiden.

Het is zo anders winkelen met jongens, dan met meisjes. Kai probeert een paar broeken aan bij Macy's en twee daarvan passen goed, een wat sportievere Tommy Hilfiger en een wat formelere Dockers. Klaar is Kai. We kopen ook nog een shirt met korte mouwen, zodat hij er zondag keurig uit zal zien.

Kai is er niet een, die vaak kleren wil gaan kopen, dus als hij om een paar korte broeken vraagt, vind ik dat prima. Binnen de kortste keren heeft hij er een paar gevonden bij PacSun. We zijn nog geen uur in de mall geweest, dat noem ik nog eens efficient shoppen!

Het is vandaag minder warm, dan gisteren en voor mij voelt het ook minder vochtig. Ik ben vastbesloten zoveel mogelijk Italiaans te leren voor we vertrekken, dus ik ga op het deck zitten met mijn laptop en doe onafgebroken Rosetta Stone. Kai houdt me af en toe gezelschap en werkt ook aan zijn Italiaans.

Gisteren kreeg ik de kaartjes voor het Vaticaan, die ik had besteld, en daar staat een heel verhaal op in het Italiaans. Het meeste daarvan begrijp ik nu in ieder geval wel. Ik hoop tenminste de basiskennis als reiziger te hebben, straks. Frustrerend aan Rosetta Stone vind ik wel, dat je door allerlei gedeeltes moet met informatie, die niet relevant is, als je reist.

Saskia komt thuis uit school en meteen zitten we weer in het chaperone drama. Mijn hemel, zeg, wat kunnen sommige mensen kinderachtig zijn! Het gaat nota bene om een heel uur voor een goed doel, dat is alles! Een paar ouders kan helemaal niet, want ze hebben al andere plannen. Ok, kan gebeuren.

Maar het volgende "probleem" maakt me echt razend. We hebben het hier wel over een evenement, waar mensen, die of kanker hebben (gehad) of geliefden en bekenden met die ziekte hebben, aan meedoen. Hoe kun je dan zo, ik kan niet eens op het Nederlandse woord komen, "shallow" zijn?

De ouders van twee meisjes zijn namelijk boos, dat ze niet zijn ingedeeld bij mensen, die ze kennen. We hebben het hier over een heel uur, gewoon zo zielig! Saskia komt me boos vermelden, dat die meisjes het schema hebben aangepast en een nieuwe email hebben gestuurd aan alle ouders.

Nu kunnen hun ouders tegelijk chaperone zijn, maar anderen hebben nu dus zomaar een nieuwe tijd gekregen. Ik vind het hondsbrutaal en zou graag reageren, maar dat mag niet van Saskia. Dus ik schrijf hier mijn ergernis dan maar. Ik hoop die mensen morgen niet te zien, want ik weet niet of ik mijn mond zal kunnen houden. Aan de andere kant wierp een van de andere vaders zich op om te overnachten met de groep. Dus dat is wel weer heel fantastisch (al had ik liever, dat Saskia een goede nachtrust zou hebben, maar de Relay gaat de hele nacht door).

Rick is vanavond niet thuis voor het avondeten, dus Kai en ik bestellen een Pizza Hut pizza. Hun "thin and crispy" pizza vind ik heel lekker. Kai wil spicy Sicilian en ik Veggie Lover's, je kunt ze half half bestellen, dus dat komt mooi uit.

Na al dit gedoe ben ik heel benieuwd, hoe de Relay morgen gaat verlopen. Saskia en een aantal anderen van haar team zijn er heel serieus mee bezig geweest, maar, zoals ook altijd met Katja het geval was, sommigen zien het gewoon als een kans om rond te hangen.

Jammer vind ik, dat hun ouders zich er niet meer mee bezig houden en hun kinderen aansporen, want er is tegenwoordig toch niemand meer, die niet met kanker in aanraking is gekomen. Enfin, ik ben in ieder geval blij, dat onze meisjes wel heel erg begaan zijn met dit goede doel.

15 reacties:

Margreet zei

Inderdaad, hoe zielig kun je zijn. Diep ademhalen maar. Ook in onze omgeving zijn slachtoffers gevallen door kanker, ik vind zulke evenementen heel goed. Steven deed dit jaar mee op college, hier op de scholen heb ik er niet over gehoord.
Veel succes en plezier dit weekend.

Anja zei

Inderdaad zielig.......waar maken die mensen zich druk om!! Ook wij hebben familie en pas geleden nog een vriend aan kanker verloren. Het is zo’n rotziekte.
Het geeft een goed gevoel als je een steentje bij kunt dragen. In Nederland collecteerde ik ieder jaar voor de kankerstichting.

Heel herkenbaar dat winkelen met Kai, zo gaat dat met Jordy ook.

Marsha zei

Oh Petra, wat naar om te lezen. Respectloos tegenover Saskia, die zoveel inspanning levert! Ik vind het haar sieren dat ze niet wil dat jij reageert en hoop inderdaad dat jij die meisjes en ouders vandaag niet te zien krijgt, dat hoef je er niet bij, het is zo al een emotioneel evenement.
Ik ben vandaag in gedachten bij jullie!

Marie zei

Het is eigenlijk van de gekke he, dat ouders (en met als gevolg uiteindelijk ook hun kinderen) zo vreselijk moeilijk doen, en inderdaad, erg kinderachtig zijn. Heel goed dat jullie vasthouden aan jullie morals and principles, en het uiteindelijke doel niet uit het oog verliezen. Knap van Saskia dat ze hier gewoon boven staat en zich niet van de wijs laat brengen. Heel veel succes met de Relay! lieve groet uit een zeer nat Zug!
PS: enne, 'Klaar is Kai' vind ik een hele leuke, leuker dan Kees haha

Anoniem zei

Jemig..wat zielig zijn sommige mensen. Kan me voorstellen dat je er kwaad om wordt!

Leuk dat je het Bernini mysterie opnieuw aan het lezen bent. Dat wil ik ook gaan doen. Ik ga 7 juli naar Rome toe. Ik lees dat jij online tickets voor het Vaticaan hebt gekocht. Is misschien inderdaad ook wel handig om te doen.
Veel succes dit weekend met de Relay.

Groetjes, Julia

Sandrah zei

Bij dit soort gevallen zijn het altijd dezelfde die klaar staan voor hun kinderen.

Het is juist zo fantastisch dat die meisjes en jongens zich zo willen inzetten en dan is het jammer als het niet gestimuleerd wordt vanuit de ouders. Want inderdaad, iedereen heeft op de een of andere manier met deze rotziekte te maken.

Ik hoop voor jullie dat het uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht komt. Jammer genoeg levert het wel enorm veel ergernis op.

Fijn dat Cosmo nergens last van lijkt te hebben.

Sandra

Nina zei

Vreselijk kortzichtig zijn sommige ouders... Wel stoer van Saskia en de andere serieuze meiden dat ze het zelf willen oplossen. Ik hoop dat het helemaal goedkomt en wens Saskia's team (en alle anderen) een mooie Relay toe!

Rot voor Rick dat al zijn reizen zulke ongunstige tijdstippen hebben, echt balen, zeker als iets van gunstig naar ongunstig wordt gewijzigd.

Handig dat shoppen met Kai. Ik ben ook een beetje zo, maar vier dingen in een uur...? Weet niet of me dat ooit is gelukt.

Wat gaan jullie doen bij het Witte Huis, heb ik wat gemist?? Veel plezier in ieder geval, lijkt me bijzonder.

Anoniem zei

Oh joh, mensen kunnen soms zo dom, zielig, kortzichtig oftewel shallow zijn! Laat je niet kisten, vandaag/vanavond wordt weer een hele speciale dag. Er gebeurt iets heel moois en dat is het allerbelangrijkst.
Veel succes voor Saskia en heel fijn dat je een luminaria aansteekt voor Caroline. Dat zal ze erg op prijs stellen.
Liefs, Petra S.

HennyB. zei

Voor sommige mensen zijn geen woorden te vinden die je hier zomaar kunt neerpennen, wat een vreselijke kortzichtigheid van die mensen. Gelukkig dat Saskia erboven staat, heel goed van haar hoor en ik wens haar heel veel succes toe!

Ineke zei

Geen wonder dat je p.ssig bent, het zijn inderdaad altijd dezelfde ouders die voor dat soort dingen opdraaien. Sterkte en voor morgen veel plezier in het Witte Huis.

Annemiek zei

Vervelend hoe die mensen reageerden, dan moet een ander opeens veranderen van tijd en het maar goed vinden. Maar goed, hopelijk verloopt de rest soepeltjes. Succes!

naomi zei

Balen d at sommige mensen zich zo kinderachtig gedragen en het is z'n goed doel. en vindt het niet terecht dat ze zomaar het rooster omgooien. saskia regelt het allemaal goed. fijn dat er een vader voor de nacht is. Gelukkig heb je ons als je uitlaat klep

Veel plezier in witte huis.Wie gaan ermee.?

Groetjes

Petr@ zei

Shallow = oppervlakkig. En dat is exact wat die ouders zijn, als je niet eens een uurtje met mensen door kan brengen die je niet kent, omwille van het goede doel. Ik ben benieuwd of andere ouders nog gereageerd hebben op het wijzigen van hun uur. Hopelijk is het dan niet naar jullie toe, maar naar de ouders die zomaar iets veranderen.
Wel fijn dat een vader het nachtgedeelte wil opnemen, nu Rick dat niet kan doen. Volgens mij is dat vorig jaar niet gelukt?

Ondanks alle perikelen rondom het chaperonne-gedoe hoop ik dat de Relay succesvol is geweest! Petje af voor Saskia, om zich zo in te zetten.

Heel veel plezier in het Witte Huis vandaag!

marianne zei

Vreselijk zulke ouders, zo kleinzielig! Petje af hoor voor Saskia en haar vriendinnen dat ze zich zo inzetten voor het goede doel. Hopelijk is het vannacht goed verlopen?

Ik dacht eigenlijk dat er ook een boekje bestond met een beschrijving van de plekken uit de Da Vinci Code of het Bernini Mysterie, maar ik kan het helaas niet vinden. Wel kwam ik deze link nog tegen:

http://www.routeyou.com/route/view/115653/walking-and-hiking-route-angels-and-demons-walk-in-rome.en

Veel plezier vandaag in het Witte Huis. En hopelijk kan Rick een beetje uitslapen!

Petra zei

@Margreet - Goed, dat Steven ook meedeed. Het is een goede manier van begaan zijn.

@Anja - Zeker een goed gevoel om een steentje bij te kunnen dragen.

@Marsha - Gelukkig eindigde het verhaal gunstig wat betreft de ouders, ik schrijf er vanavond wel over.

@Marie - Leuk, dat je mijn woordspeling zag ;). Ik heb wel weer mijn vertrouwen in de mensheid terug, want de ouders bleken totaal in het ongewisse van hun dochters' gedoe.

@Julia - Ik hoorde van iedereen, dat kaartjes van tevoren lange wachttijden voorkomen.

@Sandra - Gelukkig is het allemaal helemaal goedgekomen.

@Nina - De ouders bleken er niets van te weten, uiteindelijk. We hebben vanmiddag de West Wing bezocht.

@Petra - Het was weer heel indrukwekkend en er werd door velen aan Caroline gedacht.

@Henny - Gelukkig viel het wat de ouders betreft allemaal heel erg mee.

@Ineke - We hebben uitgevonden, dat ze met zo'n schema voor een fait accompli te stellen, werkt.

@Naomi - Het zouden Kai en Saskia zijn, maar uiteindelijk werden het alleen Rick en ik, ik schrijf er zo over.

@Petra - De ouders kwamen allemaal keurig op de hun aangewezen tijd.

@Marianne - Bedankt voor de link. Ik vond al een andere ook, ik ga ze uitprinten. Hoeveel we er uiteindelijk van gaan zien weet ik niet, maar het is leuk om te hebben.