Ons pleintje nu:

vrijdag, juli 01, 2011

Dag 3: Positano en Pompei

Al om zeven uur gaat de wekker. We hebben vandaag een lange dag voor de boeg, dus maken snel een bak Via koffie (oploskoffie van Starbucks) en eten een yoghurtje. Dan gaan we op weg naar de Europcar ongeveer een kilometer verderop, waar Rick een Fiat Panda heeft gehuurd voor de dag.

Die straat staat niet meer op onze kaarten, dus lang leve het internet, waar ik de route heb opgezocht. Alleen staan we na een eindje lopen opens op een heel andere weg! Gelukkig weet Rick de GPS van zijn telefoon te gebruiken en zijn we niet verschrikkelijk verdwaald. Sterker nog, toevallig staan we vrijwel met onze neus op het verhuurbedrijf. Toch handig, hoor, de modern techniek!

Na de nodige formaliteiten krijgen we een grijze Fiat Panda mee. Eenmaal gezeten, maakt Rick een meegebracht flesje Cola Light open, wat prompt helemaal over hem heen spuit. Aangezien hij nu kleddernat is, zit er niets anders op, dan terug naar het appartement om te verkleden. Dat komt mij en Kai eigenlijk ook wel uit, want ik ben mijn polarisatiefilter vergeten en Kai zijn bril. Al met al duurt het maar een paar minuten en dan gooien we onszelf (bijna letterlijk) in het Romeinse verkeer.

Mijn hemel, ik ben in heel wat steden geweest, maar hier houd ik me regelmatig aan de deur vast. Van alle kanten schieten mensen links en rechts langs elkaar. Het is gewoon een wonder, dat er niets gebeurt! Rick laveert zich er bekwaam en koel als een komkommer doorheen. Ik ben opgelucht, als we eindelijk de A24 opdraaien!

Die nemen we naar de A1, waar we een biljet voor de tol moeten trekken. Zonder stoppen rijden we de ongeveer 250 kilometer naar Napels. Het is bewolkt, als we wegrijden, maar verder naar het zuiden klaart het wel wat op. Bij Napels betalen we de meer dan 13 euro tol en rijden dan verder op de A3, een van de autostrade meriodionale, die maar 2 euro kost.

Opeens zien we ook de Vesuvius naast ons opdoemen, helaas met de top vrijwel helemaal in de wolken. Hopelijk wordt dat vanmiddag beter. Ons eerste doel van vandaag is Positano aan de Amalfi kust. Via een prachtige bergweg langs de kust met schitterende uitzichten op de kliffen, maar helaas weinig plekken om te stoppen, komen we in dit schattige plaatsje aan.

Het badplaatsje is helemaal tegen een klif aangebouwd met felgekleurde huisjes en overal paarse bougainville bloeiend. We parkeren de auto bij een garage en gaan dan op zoek naar een restaurant voor de lunch. In een van de gezellige winkelstraatjes vinden we het verhoogde terrasje van Il Mulino Verde met uitzicht op de straat en het plaatsje.

We bestellen allemaal een broodje, ik een met tonijn en tomaat. Alleen Saskia neemt een heerlijk uitziende salade met mozzarella, knalgroene olijven en de roodste kersentomaatjes, die ik heb gezien. Ik heb spijt, dat ik die niet ook heb besteld, al is mijn broodje ook erg lekker. Als toetje nemen we een kleine gelato. Ik mijn favoriete smaak, citroen, en die stelt niet teleur, geen lekkerder citroenijs, dan van de Italiaan!

Al genietend lopen we naar beneden naar het strand. Dit is een rotsachtig strand met allemaal kleurige parasols. We lopen naar het water en zien in de verte Capri liggen. Het is vol met allerlei boten en boven ons zien we het kleurige plaatsje. Rick is helemaal in zijn nopjes, want hij wilde al heel graag hierheen en eerst leek het erop, dat het te ver zou zijn vanuit Rome.

Kai, Rick en ik gaan ook even pootje baden in de Tyrrheense zee. Weer een zee, die we op ons lijstje kunnen zetten. Saskia wil liever haar voeten niet nat en vindt ons, geloof ik, maar gek met onze wens om te kunnen zeggen, dat wij in het water hebben gestaan.

Met een beetje tegenzin, want het is hier zo leuk, maar de tijd begint te dringen, lopen we weer naar boven. Bij de garage krijgen we de auto meteen en dan gaan we op weg naar ons volgende doel, de opgravingen van Pompei. Inmiddels is het weer helemaal opgeklaard, dus hopelijk Vesuvius ook.

Pompei ligt maar een half uurtje rijden van Positano, maar we rijden een paar keer mis, dus het wordt eigenlijk drie kwartier. De top van Vesuvius is inderdaad uit de wolken, gelukkig. We parkeren en kopen kaartjes. Eindelijk wijs geworden heb ik nu de paspoorten van de kinderen wel mee en Saskia mag gratis naar binnen en Kai tegen gereduceerd tarief.

Rick en ik willen ook weer een audiogids, de kinderen zijn daar niet in geinteresseerd. Ik vind al gauw uit, dat er ook allerlei informatie instaat over het leven van de inwoners van Pompei, wat ik bereinteressant vind. Natuurlijk zijn verhalen over de gebouwen e.d. ook interessant, maar juist hoe dat dagelijkse leven in zijn werk ging maakt hier rondlopen leven. Ik zie in mijn verbeelding de vrouwen naar de markt gaan en de kinderen spelen.

Wat kan ik over Pompei schrijven, dat overbrengt hoe overweldigend bijzonder en interessant het is? Je loopt door de straten met “stoepen”, je ziet in sommige huizen nog delen van de prachtige schilderingen en mozaieken. De tempels en het theater zijn nog zeer gaaf, het laatste is zo gerestaureerd, dat het weer in gebruik is. Intussen bedenk je je, hoe het geweest moet zijn op die fatale dag in het jaar 79. Er staan ook gipsen beelden van hoe de mensen aan werden getroffen. Een daarvan is een man, die ineengedoken met zijn handen over zijn gezicht zit. De ezelman wordt die genoemd, want hij werd naast zijn ezel aangetroffen.

Heel interessant vind ik ook, hoe ze in hun "atrium" (binnenplaatsje, waar de huizen omheen werden gebouwd) een gat in het dak hadden en daaronder een mooi klein vijvertje. Daarin werd, voor het aquaduct werd aangelegd en er stromend (!) water was, het regenwater opgevangen. Dat liep door naar een grote kan onder het huis, waar het water dan van werd gebruikt. Op de foto's kun je dat een paar keer goed zien.

We lopen er zeker twee uur rond en hebben dan nog bij lange niet alles gezien. Dat zou minstens een halve dag in beslag nemen. In ieder geval ben ik heel blij, dat we de beslissing hebben genomen hierheen te gaan. Ik vond het nog indrukwekkender, dan het Romeinse Forum en dat zegt wat!

Op de terugweg gaan we halverwege op zoek naar een plaatsje om te eten. We komen zo in het kleine Cassino terecht, waar bovenop de heuvel een groot oud klooster staat. Het plaatsje ziet er matig uit, tot we op het gezelllige hoofdpleintje komen. Daar zien we een restaurant met roze tafelkleedjes, Riscio, dat er wel goed uitziet.

Na op de gratis parkeerplaats geparkeerd te hebben, lopen we erheen en vinden nog een leeg tafeltje. Hier zijn we in het echte Italie, geen Engels of andere taal te horen en de serveerster spreekt ook geen woord. Precies, wat ik leuk vind, dus. Grappig is ook, dat iedereen meteen het woord aan mij richt, misschien zie ik er toch het minst Amerikaans uit?

Het wordt een heerlijke maaltijd! We krijgen eerst gratis bruschetta en een bakje met garnalen en ik bestel de gegrilde calamari. Ik heb die werkelijk nog nooit zo lekker gegeten! Ook de anderen zijn zeer tevreden met hun keuzes. Als “toetje” bestel nog een limoncello, want die heb ik nog nooit geprobeerd. Ook dat is weer zo lekker!

Helemaal voldaan rijden we het laatste stuk terug naar Rome. Rick ligt nog wel een paar keer in de clinch met de GPS, die de straatnamen werkelijk lachwekkend onverstaanbaar uitspreekt, maar dan zijn we weer veilig terug op Via Santamaura. We vinden ook nog eens een parkeerplek voor de deur, wat willen we nog meer.

Het is al na elven, dus de lichten gaan vrij snel uit. Morgenochtend doen we het een beetje rustig aan, dat zal wel even nodig zijn.

De foto's van gisteren staan hier en van vandaag hier.

14 reacties:

Petr@ zei

Ik heb net je foto's bekeken op Facebook. Echt een schitterende omgeving, de Amalfi kust. Ik krijg helemaal zin in vakantie.

Geniet van je 'rust' dag morgen/vandaag.

Anoniem zei

Wat een geweldige foto's! En wat een heerlijk land, he! Ik was een paar jaar geleden in Pompeii en Napels. Leuk om de foto's weer eens te zien. Jammer dat jij er niet op staat. Heb ik ook altijd. Ik ben de enige die fotografeert en sta er dus bijna nooit op.
Wat zag Saskia er mooi uit in haar lange jurk en het viel mij op dat de huid van Kai zo gaaf eruit ziet. Als jij daarover schreef moest ik altijd aan mijn zoon denken, die is 1 jaar ouder en heeft ook last gehad van acne. Is er nu ook al een tijdje van af. Maakt ze zoveel zekerder!!

Ik heb trouwens wel het hele pad gevolgd naar de kapel van Rafael. Was een enorm eind lopen, kwam geen eind aan en ik vond het niet heel bijzonder. Dat komt omdat je al zo overvoerd bent met alle pracht en praal. Ik zou er maar niet te veel spijt van hebben. Je moet toch keuzes maken.
Nog veel plezier! Groet, Lauren

Nina zei

Mooi hè de Amalfikust! Bij mij zit de uitbarsting van de Vesuvius in mijn hoofd als 25 augustus (echt, mijn lerares Latijn en Grieks was jarig op die dag, daarom heb ik het onthouden) NA Christus dus moest ik even 2x lezen toen je schreef 'in het jaar 79', maar dat is natuurlijk gewoon zo.

En het Romeinse verkeer, inderdaad...dat is niet bepaald "Rooms"! ;-) Geniet van jullie heerlijke dagen in Italië!

Ineke zei

Wat een schitterende dag hebben jullie weer gehad, jammer dat jullie geen tijd hadden om het klooster/kerk van Monte Casino te bezoeken.

Anoniem zei

Ohhhh, dit brengt herinneringen van 2 jaar terug. Wat is de Amalfi kust mooi.
We hebben toen met onze Florida vrienden een bootje gehuurd en om Capri heen gevaren. Helemaal top.
Nog veel genieten en plezier.
Bea

Marion2 zei

Schitterende foto's!

Dapper dat jullie in Rome durven te rijden! Ik ben, geloof ik, nog nooit zo bang geweest als de keer dat we in een taxi door Rome reden. De chauffeur reed zelf in volle vaart tegen het verkeer in. Ik vind de Italianen (te) gevaarlijk rijden.

Wel ontzettend ver, trouwens, 250 km enkele reis. Maar ik begrijp het, zeker Pompeii is de lange rit meer dan waard.

marianne zei

Prachtige foto's, wat is die kust daar mooi! En Pompeii helemaal, lijkt me zo bijzonder om daar rond te lopen.

Dapper van Rick dat hij in Rome durft te rijden! Die GPS-perikelen zijn zeer herkenbaar. Toevallig had ik gisteren de mijne ook net geinstalleerd en voor de fiets had ik alleen engelse begeleiding beschikbaar. Die straatnamen, echt hilarisch, ik kende Amersfoort niet meer terug, haha.

Jasmino zei

Ik ben weer helemaal bijgelezen op je weblog, in onze vakantie heb ik dat even geparkeerd. En ik had heel wat te lezen ;-)

Fijn dat Katja een nieuw gezin heeft gevonden, en leuk dat Kai zich zo geamuseerd heeft met zijn opa in Europa.

Wat ook nog is blijven hangen: je zou eens kunnen proberen om je zwembril in te smeren met shampoo en dan droog te wrijven (niet afspoelen), dat wil goed helpen tegen beslaan!

En verder wens ik jullie heel veel plezier verder in Rome en in Italië. Wij waren in februari in Rome en ik heb alweer veel bekende dingen voorbij zien komen. Ik ben echt gaan houden van Italie en ik ga er graag nog eens terug. Geniet ervan!

naomi zei

Hallo Petra

Ik moet erg lachen om je opmerking koel als een komkommer leuk nieuw gezegde voor onze taal.

Ik heb vanochtend al genoten van de foto's van Rick op FB. Doordat jij je tagged kan ik ze ook zien ben natuurlijk geen vrienden met hem. Maar ook dat zijn erg mooie foto's.

Heerlijk zo'n echt italiaans dorpje en dan zo lekker eten. Ik geloof als ik jouw verslagen lees dat Italie echt het land van lekker eten is. En je ervan geniet.

Groot gelijk dat je een rustdag neemt het is ook nog vakantie. Geniet ervan

Liefs Naomi

Anoniem zei

Wat een mooie 'watervallen' van bloemen!
Marjon

Larissa zei

Zo, ik ben weer helemaal bij! Wat een prachtige reis zijn jullie aan het maken zeg! Ik was nooit zo geïnteresseerd in Rome, maar nu wel!

Sally zei

Echt een super vakantie.
Geniet maar lekker.

Petra zei

@Petra - Ja, ik kan me voorstellen, dat mensen van verre komen om daar vakantie te vieren.

@Lauren - Ik sta wel op Ricks foto's, hoor, maar die staan op zijn Facebook pagina. Inderdaad ziet Kai's gezicht er stukken beter uit. Bedankt voor het inzicht in Rafaels gedeelte.

@Nina - Inderdaad, ik dacht er nog over AD er achter te zetten ;).

@Ineke - Er is hier zoveel moois! Dat klooster zag er ook interessant uit, maar ja.

@Bea - Leuk lijkt me dat, een paar dagen Amalfi Coast, wie weet ooit.

@Marion - Rick kent geen angst ;). Ik moet zeggen, dat de taxichauffeurs me alles meevielen. Wat die afstand betreft, ach, we zijn nu eenmaal Amerikanen ;).

@Marianne - De GPS is echt waardeloos, je moet maar op de afstanden letten tot de volgende afslag, dat is de enige manier. Pompeii zou je super vinden!

@Jasmino - Aan jouw verslag over Rome heb ik heel veel gehad, nog bedankt daarvoor! Bedankt voor het zwembril idee, ga ik proberen.

@Naomi - Ik dacht er nog over "Amerikaanse uitdrukking" achter de komkommer te zetten, maar vond het zo ook wel leuk ;). Italie is zeker het land van lekker eten, maar ook wel gezond eten. Ik heb niet het gevoel me hier vol te vreten.

@Marjon - Ja, he?

@Larissa - Rome is echt superinteressant, zeker eens heengaan!

@Sally - Dat doen we zeker!

Elke zei

Tip: limoncello mengen met champagne! De heerlijkste cocktail die ik ooit gedronken heb!