Ons pleintje nu:

zaterdag, oktober 29, 2011

Afscheid en brandweertraining

Om kwart over zes sta ik naast mijn bed, gaap! Rick maakt meteen koffie, want die heb ik wel nodig. Christine maakt zich klaar en dan sjouwt Rick haar zware koffer naar boven en in de van. Dan neemt Christine afscheid van Rick en gaan we op weg.

Gelukkig komt de zon net op, als we wegrijden, want rijden in het donker is voor mij erg moeilijk. Op weg naar BWI komen we een paar keer in een korte file te staan, maar we zijn na een uurtje in Baltimore.

Dan is het ook voor mij tijd om afscheid van Christine te nemen. We geven elkaar een flinke hug en ik moet toch even slikken. We weten niet, wanneer we elkaar weer zullen zien, en dat vind ik toch wel weer even moeilijk. Ik heb een hekel aan afscheid nemen!

Op de heenweg heb ik gezien, dat er een heel lange file op de andere helft van de Beltway stond. Ik besluit dus maar door de stad te gaan. Daar is ook wel veel verkeer, maar dan heb ik tenminste iets te zien, behalve verkeer, en het is een kortere route.

Door onder anderen door Georgetown, waar het heel rustig is zo vroeg op de ochtend, rijd ik via de Key Bridge Virginia weer binnen. Even overweeg ik om bij een Starbucks te stoppen, want ik heb nog niet ontbeten en mijn maag protesteert daartegen. Ik zie echter, dat de I-66 voor de verandering rustig is qua verkeer, dus neem de interstate naar huis en maak daar ontbijt.

Thuis tref ik Jose en zijn medewerkers hard aan het werk aan de lekkende muur buiten. Er wordt geschuurd en gehamerd en ik ben blij, dat ik meteen naar huis ben gegaan, want Cosmo is doodsbang voor alle geluiden. Hij trilt helemaal, de arme hond!

Na de inwendige mens tevreden gesteld te hebben, neem ik Cosmo dan ook maar gauw mee voor een lange wandeling door de buurt. Het is prachtig zonnig weer, al is het erg koel voor de tijd van het jaar. De herfstkleuren zijn nog steeds prachtig, dus het is een genot buiten te zijn.

Gisteren zag Rick brandweerlieden hooibalen een huis, dat binnenkort afgebroken zal worden, inslepen. Dat betekent meestal, dat ze een live training gaan houden. Inderdaad zien we dat op de website aangekondigd en ik heb Rick beloofd te gaan kijken en foto's en video te nemen.

Er zijn een drietal brandweerwagens en twee ambulances aanwezig. Ik schat verder zeker twintig brandweerlieden, waaronder een vrouw. Ze zijn allemaal in vol ornaat gekleed, inclusief zuurstoftanks en gasmaskers. Gelukkig voor hen is het maar een graad of dertien, want al die kleding moet heel warm zijn.

Na een tijdje wordt het huis in brand gestoken en geblust, als de vlammen naar buiten komen. Een mooi gezicht, maar wel alleen omdat het met opzet gedaan werd. Een huisbrand is een van die dingen, die ik nooit hoop te hoeven meemaken!

Terwijl Cosmo en ik staan te kijken komen er allerlei mensen langswandelen. De meesten blijven ook even staan en maken een praatje. Cosmo geniet weer eens van alle aandacht. Omdat hij zo bang was thuis, blijf ik zeker een half uur kijken.

Er staat ook een stretcher en een andere keer, dat ik zo'n training zag, werd er een "slachtoffer" gered. Ik verwacht hier ook zo iets, maar er gebeurt niets en als de lunchtrommels tevoorschijn komen besluit ik verder te lopen. Kennelijk vindt de "redding" pas vanmiddag plaats. Ik heb mijn foto's en video.


Als Saskia thuiskomt, gaan we naar Target. Zij koopt daar spullen voor haar kostuum en voor haar Halloweenfeestje morgenavond. Ook vindt ze er een paar leuke truien en warme pijamabroeken. Ze hebben er ook heel leuke pijama's met voeten, die Saskia op haar Kerstlijst gaat zetten.

Saskia wordt opgehaald door Laura en haar ouders. Ze gaan in Old Town Alexandria eten en daarna de ghost and graveyard tour daar doen. Wij hebben dat jaren geleden met een verjaarspartijtje van Kai gedaan, dus ik weet, dat ze lekker gaan griezelen. Er zijn allerlei enge verhalen te vertellen over het oude stadje!

Wij hebben eindelijk na maanden proberen afgesproken om weer eens met Niall en Serena te gaan eten. Zij hebben drie fanatiek sportende kinderen en zijn vrijwel nooit vrij. Gisteravond zag Niall mijn Facebook berichtje over ons etentje bij Seasons 52 en daar willen zij ook wel eten. Rick en ik gaan graag nog eens terug.

Het wordt een heel gezellige maaltijd. We hebben heel wat bij te kletsen, natuurlijk. Ook Niall en Serena zijn zeer tevreden over het eten bij dit restaurant. Ik neem dit keer de Griekse salade en de garnalen"appetizer", allemaal weer erg lekker. Nu maken we ons klaar voor het koudste oktoberweekend sinds ik in dit gebied woon!

De foto's van vandaag staan hier.

10 reacties:

Anja zei

Afscheid nemen is nooit leuk maar jullie kunnen terug kijken op een gezellige week! Het is wit bij jullie, zie ik op de webcam, hopelijk blijft het hierbij.

Anoniem zei

Ha Petra ik zie dat het bij jullie ook sneeuwt. Bij vrienden van ons in Noord New Jersey is de power out en komen er bomen en takken naar beneden. het is gevaarlijk daar en er wordt geadviseerd om niet de straat op te gaan. Absurd he zo vroeg in het jaar.
Groetjes Jolanda

Jesse zei

Even een moeilijk moment om weer gedag te moeten zeggen. Ik kan me voorstellen dat je moest slikken....wel een hele bijzondere en mooie vriendschap die jullie hebben. Veel raakvlakken en ondanks de afstand toch in stand weten te houden. Iets om te koesteren, zi'n vriendschap heeft niet iedereen.
Apart om mee te maken, een brandweeroefening.

Margreet zei

Balen, afscheid nemen.
Is dat sneeuw op de auto? Nee toch.

naomi zei

Hallo

Na zo'n week is afscheid nemen altijd pijnlijk en moeilijk. Jullie hebben zo'n leuke week weer gehad. Maar blijf je herrineren. Hoe lang zijn jullie al bevriend?

Wel balen van dit rare weer lees ik over new York en al 10cm sneeuw en dat in oktober. De natuur is gek.

Bijzonder dat de brandweer zulke trainingen houdt wel goed. En dat je mag kijken en foto's maken. hier hebben ze speciale trainings gebouwen waar ze dat simuleren.

Fijn weekend met de Halloween activiteiten en succes met de kou.

Groetjes Naomi

Sally zei

Jammer dat Christine wee weg is, afscheid nemen vind ik ook altijd erg moeilijk, maar jullie hebben een leuke tijd om op terug te kijken.

Petr@ zei

Gelukkig geen sneeuw bij jullie, zo te zien op de webcam. Ik zou er nu ook nog niet aan moeten denken.

Altijd lastig om afscheid te moeten nemen. Gelukkig is jullie vriendschap erg close en hebben jullie regelmatig contact.

Spannend zo'n live brandweeroefening.

Ineke zei

Jammer dat je vriendin weer vertrokken is. Jullie kunnen terugkijken op een fantastische week.

Petra zei

@Anja - Gelukkig was het net genoeg om leuk te zijn en is het nu weer weg.

@Jolanda - Gelukkig hebben wij slechts een laagje gekregen. Moet er niet aan denken zonder stroom te zitten in de kou :(.

@Ingrid - Inderdaad is het een bijzondere vriendschap. Ik ben daar zeker blij mee.

@Margreet - Ja, toch! Maar gelukkig enkel een laagje.

@Naomi - We zijn bijna twaalf jaar vriendinnen. We ontmoetten elkaar begin 2000.

@Sally - Dat zeker!

@Petra - Gisteren wel wat sneeuw en vanochtend het van de auto krabben, maar we mogen niet klagen!

@Ineke - Ja, herinneringen zijn gemaakt, zoals Christine zei.

marianne zei

Jammer dat Christine zo ver weg woont, kan me voorstellen dat je haar mist.
Hier is het nu weer warmer dan gewoonlijk. Wat een raar weer is het toch!