Ons pleintje nu:

donderdag, maart 22, 2012

Eerste rondleiding van 2012

Om de een of andere reden ben ik om kwart voor zes al klaar wakker. Misschien toch een beetje nerveus voor de eerste rondleiding van dit jaar weer. Als Rick opstaat, volg ik ook meteen, veel vroeger dan anders.

Helaas is het weer heel mistig buiten. Het weerbericht belooft echter zon in de middag. Ik besluit meteen aan mijn klanten voor te stellen de volgorde van de rondleiding om te draaien.

Rick zet me af bij de metro en de trein staat al klaar. Het is duidelijk toeristenseizoen, want ik krijg nog net een zitplaats. Bij het volgende station moet iedereen al staan. Zelfs in het spitsuur is dat meestal niet het geval.

Een half uurtje later stap ik bij McPherson Square uit. Hier heb ik bovenaan de roltrap afgesproken met I. en G. Ik ben wat vroeg, dus vermaak me met het kijken naar wie allemaal de roltrap opkomen. Veelal zijn dat keurig geklede zakenmensen met sportschoenen onder hun pakken. Maar soms komen er wat flamboyantere types naar boven.

Hier staan ook een paar dames, die gratis krantjes uitreiken, een drietal mannen, die op kistjes zittend enkel de dames gezelschap lijken te houden en er staat een gitarist voor fooien te spelen. Het is een kleurig tafereel.

We hadden om half tien afgesproken, maar er is om tien over half nog geen teken van I. en G. Voor de zekerheid ga ik nog even beneden kijken, maar zie niemand, die aan de beschrijving zou kunnen voldoen.

Als ik weer de trap opkom staan ze er opeens. Ze hadden problemen met hun metrokaartje, omdat ze te vroeg op een dagkaartje hadden geprobeerd te reizen. Het kaartjessysteem van onze metro is helaas niet zo makkelijk uit te vogelen. Ze hebben heel lief een zakje van nota bene mijn favoriete zwart-witte dropjes meegebracht.

Het is nog steeds mistig en bewolkt, dus ik stel voor de monumenten voor vanmiddag te laten. Dat is prima, want zij weten toch niet wat te verwachten. Hopelijk komt vanmiddag zoals beloofd de zon tevoorschijn.

We beginnen bij de voorkant van het Witte Huis en lopen daarna via Chinatown naar het Capitool. Onderweg zien we wel mooi bloeiende boompjes, maar I. en G. kunnen zich de pracht, die we straks gaan zien, nog niet voorstellen. Ik voel me alsof ik een speciale schat ga laten zien, straks, want niemand kan je voorbereiden op de werkelijkheid van al die bloesems.

Het is overal druk met schoolgroepen, dus ik verwacht ook in de rij te moeten staan voor de Library of Congress. Tot mijn verbazing kunnen we zo naar binnen. Ze hebben nu een ingang beneden voor groepen en boven voor individuen, wat perfect werkt.

Zoals altijd maakt dit gebouw en dan vooral de leeszaal grote indruk. We kunnen die laatste nog net bekijken voor hij wordt afgesloten voor groepen. Ik ben dus eigenlijk maar blij dat we 's ochtends zijn gegaan, want vanmiddag hadden we wellicht de leeszaal niet kunnen zien. Sowieso bevalt deze volgorde me wel, misschien houd ik die erin.

Langs alle musea lopen we over de Mall naar de Old Ebbitt Grill. Hier heb ik (gelukkig, want het is er beredruk) een reservering gemaakt voor kwart over twaalf. Hoe het zo uitkomt weet ik niet, maar vrijwel altijd zijn we precies rond die tijd klaar met het eerste gedeelte van de rondleiding.

De host, Tony, die er zo trots op is dat hij de spelling van mijn naam weet, herkent mij vrijwel meteen. Ik krijg een vriendelijke handdruk en mijn gasten ook. We worden bijna onmiddelijk naar ons tafeltje geleid.

Zoals altijd raad ik de crab cakes aan. Dat is een gerecht uit dit gebied en dit restaurant maakt ze lekker. I. kiest dat ook inderdaad en G. neemt de forel, die hij ook zeer smakelijk vindt, getuige het lege bord dat terug naar de keuken gaat. Ik heb hun Norwegian sandwich gemist, gerookte zalm en ei op brood, dus bestel die en smul ervan.

Als we weer buiten staan laat de zon zich inderdaad zien. We lopen via de achterkant van het Witte Huis naar de monumenten. De oorlogsmonumenten voor de Tweede Wereldoorlog en Vietnam eerst, daarna het Lincoln Memorial en het Koreaanse Oorlog monument. Allemaal maken ze indruk, zelfs op mij nog, hoe vaak ik ze ook al gezien heb.

Dan is het eindelijk zover, we steken over naar het Martin Luther King Jr. Memorial, dat aan het Tidal Basin met alle bloesems ligt. Adembenemend vinden mijn compagnons het. Ze hebben vandaag nog niet zoveel foto's gemaakt, maar nu wordt er flink wat geklikt. Zo mooi hadden ze het zich inderdaad niet voorgesteld.

Foto's kunnen het niet overbrengen. Vooral nu de zon schijnt lopen we onder een dak van roze bloemen met prachtige blauwe lucht erachter. Ook het Franklin Delano Roosevelt Memorial staat vol bloeiende boompjes. Onderweg zien we ook weer allerlei schilders.

Als laatste is het Jefferson aan de beurt. Het is inmiddels flink warm geworden en I. heeft geen zin de trap nog op te gaan. Ik geef haar geen ongelijk, maar denk aan mijn Fitbit score, dus ga toch met G. naar boven. Uiteindelijk hebben we 36 trappen gelopen, 25250 stappen en meer dan 11 mijl (17,5 km). Zij hebben in New York ook al kilometers afgelegd, dus ze weten hoeveel je moet lopen om de steden hier te bekijken.

Eenmaal terug op de Mall is de rondleiding afgelopen. Ik neem afscheid bij het Smithsonian station en zij lopen verder naar het Air and Space Museum. Dat ze daar nog energie voor hebben! Maar ja, zij zijn op vakantie. Ik ben na de 17 kilometer klaar om naar huis te gaan.

Het is iedere keer weer zo vreemd om afscheid te nemen van mensen, waarmee ik zo'n intensieve dag heb doorgebracht, maar ze waarschijnlijk nooit weer zal zien. Zoals veel anderen zeggen zij ook weer dat een rondleiding zeer waardevol was, want zonder hadden ze in een dag niet geweten wat te bekijken.

De trein komt al gauw en ik krijg een zitplaats. Dat is van korte duur, want twee stations verder gaan de deuren van de trein niet meer automatisch dicht. Iedereen moet uitstappen, wat een heel vol perron beteken.

Gelukkig sta ik vrij vooraan en kan in de volgende trein ook meteen weer zitten. Het wordt zo vol dat veel mensen een half uur moeten staan. Dat vind ik gewoonlijk geen probleem, maar na meer dan zeventien kilometer voel ik mijn voeten wel.

Zo erg zelfs dat ik de kilometer naar huis niet meer wil lopen. Ik neem lui een taxi. Natuurlijk word ik met groot enthousiasme begroet door Cosmo.

Saskia is ook thuis en gespannen, want haar fotografie en Engels leerkrachten helpen haar helemaal niet, ondanks dat ze zoveel heeft moeten missen. Ze zit er echt even doorheen. Natuurlijk is ze overweldigd door alles wat ze in moet halen. Ik zeg haar dat ze enkel haar best kan doen, meer niet.

Het is moeilijk voor Rick en mij om niet te reageren. Die leerkrachten hebben Saskia is iemand, die laat zien dat ze ook echt wil, dan kun je als leerkracht minstens helpen, lijkt mij. De andere leerkrachten doen dat wel. Ik heb enorm met Saskia te doen, want Pfeiffer is niet als andere ziektes. Alleen omdat ze nu naar school kan betekent niet dat ze ook helemaal weer goed is. Ik ga toch maar weer eens in de pen klimmen daarover.

Tot na zevenen zit ik buiten. Dat is toch onvoorstelbaar op 22 maart? Het voelt als mei hier. Mij hoor je niet klagen!

Foto's van vandaag staan hier.

10 reacties:

Anja zei

Fijn dat je 1e rondleiding weer zo’n succes was. Prachtige bloesem foto's heb je gemaakt. Ook hier lijkt het wel Mei i.p.v Maart dat is echt genieten!!

Elke zei

Zo, de kop is er af, hopelijk volgen er nog veel rondleidingen!

Heb je zelf al contact gehad met die leerkrachten? Want misschien helpt dat wel, dat ze door jou uitgelegd krijgen wat er juist aan de hand is?
Ik ben in ieder geval blij dat men bij onze zoon toen wel heel erg hulpvaardig geweest is (nou ja, behalve 1 lkr, maar die is altijd zo).

Anoniem zei

Leuk weer de rondleidingen.... ik had vandaag niet jouw laatste 2 posten moeten lezen want ik ben even op een crashdieet deze week (4K eraf) en het water loopt me in de mond bij het zien van de foto's en de omschrijving van het eten.... maar gelukkig ga ik volgende weer ook weer heerlijke sushi etc eten.... morgen weer varen, het is ook bijna zomer maar volop lente (gisteren was de warmste 22 maart sinds bijna 50 jaar). Goed weekend! Groet, Evelyn

Ann zei

Geniet van het mooie weer - ik wil ook 25 graden !!!!

Sandrah zei

Leuk om weer te lezen over je rondleidingen. En vooral over het Library of Congress. Dat lijkt me echt een prachtig gebouw.

En je hebt gelijk. De zonfoto's van de bloesems zijn toch mooier! :-)

Jammer dat die leerkrachten niet mee (willen) werken. Heel frustrerend voor Saskia.

Sandra

naomi zei

Wat een prachtige foto's. Ze zijn echt wel rozer dan gister al weer. Ik ben blij dat je dinsdag nog een keer die kant opgaat en je mag van mij wel weer foto's maken. Ik geniet er zo weer van.

Ik ben wel blij dat ze vorig jaar niet zo vroeg bloeidde anders had ik ze niet gezien. Ik zou wel zo'n mooie foto van jouw op canvas willen afdrukken. Zeker die met de monumenten op de achtergrond.

Fijn dat je rondleiding weer een succes was en zeker goed dat je de route hebt omgedraaid. Wel een flink stuk 17 km. Ja je loopt zo veel.

Ik denk dat het goed is om toch de leraren te mailen het zijn ook haar 2 risico vakken. En een beetje hulp is toch een kleine moeite. Ze doet zo haar best.

Succes ermee en een fijn weekend.Het is hier ook net mei. heerlijk in de zon gezeten vandaag en dat voor maart. Mag zo blijven hoor van mij part.

Liefs Naomi

Sally zei

leuk hoor die 1e rondleiding vh nwe jaar. Mooie foto's ook. Wbt Saskia ik kan mij voorstellen dat ze wat down hierover is. Ze lijkt me een serieuse en secure student. Ik denk dat ik als ouder toch ook een mailtje aan de leraren zou sturen. Beetje clementie en hulp van hun kant is wel verdiend.
fijn weekend.

Nina zei

Super dat je rondleiding zo goed is verlopen en dat I en G zo hebben genoten. Terecht ook! Na 17km had je die taxi wel verdiend hoor...! Rot dat Saskia niet voldoende begrip krijgt van haar docenten op school. Ze zouden toch moeten weten dat "mono" niet zomaar weg is ook al kun je weer veel. Ik weet er helaas alles van al heb ik iets heel anders.... Vervelend is voor Saskia vast ook dat er niks aan haar te zien is! Wie weet kun je toch contact opnemen met de docenten zoals anderen al suggereren.

Petra zei

@Anja - Helaas voor de werkende mensen is het dit weekend juist weer minder.

@Elke - Ja, we hebben de leerkrachten al eerder gemaild en nu weer. Dit keer hebben ze kennelijk wel door dat Saskia echt haar best doet en helpen ze haar gelukkig beter.

@Evelyn - 4kg in een week? Hoe doe je dat?

@Ann - Ik wens het voor je.

@Sandra - De Library of Congress verveelt nooit.

@Naomi - Als je een foto wilt moet je het maar zeggen, dan stuur ik je de volle grootte. Ja, dat roze wordt steeds meer, de boom in onze achtertuin is nu ook helemaal roze.

@Sally - Ik heb inderdaad een mailtje gestuurd en daar reageerden ze gelukkig positief op.

@Nina - Inderdaad, het moeilijke is dat er niets te zien is, dat weet ik ook van de fibromyalgie. Gelukkig lijken de leerkrachten nu ook wel meer mee te werken.

naomi zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.