Ons pleintje nu:

dinsdag, april 17, 2012

Landing space shuttle Discovery

Al vroeg vertrekt Rick richting Washington Dulles. Hij wil een plek bemachtigen op de parkeerplaats van het Udvar-Hazy Air and Space Museum. Vandaag maakt de space shuttle Discovery, het meest gebruikte ruimtevaartuig ter wereld, namelijk haar laatste vlucht en zal op Dulles landen.  Vanaf die parkeerplaats schijn je het beste zicht op de landing te hebben.

Als Rick er eenmaal is, bemerkt hij dat hij zijn SLR fototoestel is vergeten!  Het is te laat om terug te keren, want het is enorm druk.  Gelukkig heeft hij wel zijn videocamera en telefoon mee.  Hij vraagt mij zijn fototoestel in de auto mee te nemen, voor het geval ik ook nog ga kijken.  Ik doe het wel, maar betwijfel ten zeerste dat ik dicht genoeg bij Rick kan komen straks om hem af te geven, als ik al op tijd ben om de shuttle te zien.

Voor ik wist van de landing van de space shuttle vandaag had ik al een doktersafspraak staan met mijn endocrinoloog.  Ik heb in tweestrijd gestaan om die uit te stellen, want de landing is iets heel unieks wat ik ook graag zou zien.  Maar ik heb een hekel aan naar de dokter gaan en wil er gewoon vanaf zijn.  De afspraak is om kwart over negen en de shuttle komt, volgens het schema, pas rond tien uur aan in Washington.  Hopelijk haal ik het dus nog.

Expres kom ik een kwartier vroeger bij de dokter aan en die blijkt ook eerder tijd voor me te hebben.  Hij vraagt naar mijn rondleidingen en is heel tevreden over mijn gezondheid.  Ik ook, want ondanks de pijnen van de afgelopen week voel ik me verder heel erg goed.  Ik moet nog even bloed laten afnemen en dan sta ik om tien voor half tien alweer buiten. 

Gauw bel ik Rick op om de stand van zaken te horen.  Hij heeft "slecht" nieuws, want de shuttle loopt een half uur voor op schema en is dus al bijna in ons gebied.  Toch besluit ik richting het vliegveld te rijden op goed geluk.  Op de radio hoor ik hoe druk het in dat gebied is, maar ik schiet vrij goed op.

Net als ik in druk verkeer op de 28, die naar het Air and Space Museum leidt, kom te staan, hoor ik op de radio dat de Shuttle nu net overvliegt.  Rick sms-t dat hij heel laag overkwam en hij heeft goede video.  Net als ik dat allemaal hoor, hoor ik vliegtuiggeronk en opeens vliegt de 747 met de Shuttle op zijn rug zo voor me de weg over!  Wat een prachtig gezicht, ik tril er helemaal van.

Dit was pas de eerste passage over het Air and Space Museum.  Hierna vliegt de Shuttle een laatste afscheidsronde boven de binnenstad van Washington en zal dan weer terug naar Dulles komen.  Ik probeer naar de parkeerplaats van het museum te komen, maar al ver daarvoor staat een bord met "LOT FULL".

Enige kans om Rick zijn fototoestel te brengen is er dus niet.    Ik stel hem daarvan op de hoogte en parkeer de van dan maar, zoals zovelen om mij heen, in de berm van de weg.  Dat er zovele honderden mensen op af zouden komen, had ik niet verwacht.  Ook in Washington zelf schijnt het een drukte van jewelste te zijn. 

Voor mij staat een ouder echtpaar geparkeerd en we raken aan de praat.  Hij is een gepensioneerde piloot en heeft deze plek uitgekozen vanwege de windrichting en de ligging van de landingsbaan, waar de Shuttle volgens hem moet landen.  Dat heb ik dan goed uitgekozen! 

Zij vragen naar de betekenis van mijn nummerbord DRAAKJE.  Ik leg uit wat dat betekent en vraag naar dat van hen BRITEX.  Zij blijkt Texaans en hij Brits te zijn, maar, zeggen ze, we zijn eigenlijk Virginiaans, want hier wonen we al heel veel jaren.  Dat kan ik me helemaal voorstellen, want zo voel ik het ook.

Dan vertelt zij dat ze ook een Nederlandse vriendin hebben, die in Vancouver woont, en deze herfst op bezoek zal komen.  Ik zie mijn kans schoon en geef ze mijn visitekaartje, voor het geval die vriendin een Nederlandstalige rondleiding wil.  Volgens hen zou zij daar zeker in geinteresseerd zijn, dus wie weet.

Op de radio hoor ik dat de Shuttle onze kant weer opkomt en om de beste foto's te krijgen open ik het zonnedak van de van en wurm me erdoorheen naar buiten.  Niet veel later zie ik in de verte boven de bomen de 747 met de Shuttle erop weer aankomen.   De kinderen om ons heen gaan helemaal uit hun dak: "It's coming, it's coming!"

Mijn fototoestel werkt overtijd, want ik heb er prachtig zicht op terwijl hij langzaam langsglijdt.   Het landingsgestel is niet uit en de Britse piloot gebaart dat hij nog een keer over zal komen.  Inderdaad, niet veel later komt het gevaarte weer in beeld.  Dit keer zijn de wielen naar beneden en gaat de Shuttle landen. 


Met een brok in mijn keel kijk ik ernaar en ik zie een aantal mensen een traan wegpinken.  Niet alleen is dit zo'n geweldig uniek iets om mee te maken, maar het betekent ook het einde van een tijdperk.  Er zullen geen shuttlevluchten meer plaatsvinden en voorlopig is niet bekend, wanneer de Amerikanen weer bemande ruimtevluchten zullen gaan maken. 

Na afscheid van mijn nieuwe vrienden te hebben genomen, stort ik mij in het verkeer.  Nu pas zie ik hoeveel mensen er waren!  Stapvoets rijd ik terug naar de interstate.  Rick bezoekt het museum eerst nog voor hij zelfs maar probeert te vertrekken.  Wat me gewoonlijk twintig minuten neemt, duurt nu een uur.  Maar wat ben ik blij dat ik gegaan ben en dit mee heb gemaakt!  Het is toch een stukje Amerikaanse geschiedenis.

Mijn maag rammelt en ik ga mezelf trakteren op een lunch van Panera.  Hun tonijnsalade op tomaat-basilicum brood en een kop kippensoep zijn mijn favorieten.  Zoals veel zaken hebben ook zij een kaart, waarmee trouwe klanten kortingen e.d. krijgen.  Vandaag heb ik daarmee een gratis drankje verdiend.  Ik neem een Acai ijsthee, die erg lekker smaakt.

Natuurlijk heb ik vanochtend nog niet gesport en ik kan me er niet toe zetten alsnog op een machine te gaan staan.  Het is echter schitterend weer en nog lekker warm, al is het koeler dan gisteren.  Ik lijn Cosmo dus aan, die graag meegaat.  Terwijl we lopen kletsen Rick en ik nog even na over het avontuur van vanmorgen en daarna belt mijn zus, dus de wandeling gaat lekker snel.

Het wordt een telefoonmiddag, want lekker buiten zittend bel ik Christine ook weer eens op.  Haar dochter weet nu zeker dat ze naar Auburn wil.  Voor hen is dit het laatste jaar met haar thuis en ik weet hoe moeilijk dat is.  Gelukkig hebben we nog twee jaar met Saskia thuis.

Wat een speciale dag was dit weer!  Ik had niet verwacht de Shuttle te kunnen zien en nu heb ik zoveel mooie foto's kunnen maken.  Echt genieten weer.  Die foto's vind je hier.

20 reacties:

Margreet zei

Fantastisch! En wat een geluk! Ik heb er natuurlijk over gelezen en had het ook graag gezien, maar ja, beetje ver weg.

Anoniem zei

Hallo Petra,
Oh wat mooie foto's heb jij gemaakt van deze speciale gebeurtenis. Jouw dag kon niet meer stuk.
Wil je nog eens uitleggen wat de betekenis is van jouw nummerbord "DRAAKJE", want dat is mij toch ontgaan.
Groetjes van Hilde uit B. en nog een mooie woensdag.

Wilma Loeffen zei

Heel bijzonder!!!!!
Zo te zien aan de foto's had je een geweldige plek om te fotograferen.
Als zich zoiets hier zou voordoen, gaan we ook altijd kijken.

Groetjes Wilma

Wilma Loeffen zei

Heel bijzonder!!!!!
Zo te zien aan de foto's had je een geweldige plek om te fotograferen.
Als zich zoiets hier zou voordoen, gaan we ook altijd kijken.

Groetjes Wilma

Anoniem zei

Wauww wat een foto's die had ik ook wel willen maken.

Groetjes Jolanda

Anja zei

Wow, wat bijzonder om dat van zo dichtbij mee te maken. Prachtige foto’s!!

marianne zei

Super zeg, echt bijzonder om mee te maken. En prachtige foto's. Ik had geen idee dat de spaceshuttle op de rug van een vliegtuig landt.

Anoniem zei

Bijzonder voor je om meegemaakt te hebben, de laatste vlucht van de spaceshuttle.
De beelden kwamen ook gisteravond in ons 8-uur-journaal.
En vervolgens werd er een topic behandeld (ik weet helaas niet meer waarover) en werd er ingezoomd in het Huis van Afgevaardigden in het Capitool, waar wij 3 weken geleden nog even op de publiekstribune mochten zitten.
Was voor mij wel bijzonder, al die Washington-nieuwsitems, nu ik er net geweest ben.

Groetjes,

Anika

Marion2 zei

Fan-tas-tisch! Wat bijzonder dat je dit hebt kunnen zien!

In mijn herinnering heb ik zo'n 33 jaar geleden een spaceshuttle zien vliegen (over Alabama?), maar ik vraag me af of ze toen al wel bestonden.

Een paar jaar terug heb ik er een zien vertrekken vanuit Florida, dat vond ik ook zeer indrukwekkend. Ook toen zag je overal mensen langs de weg staan kijken.

Familie Langens zei

Hoi Petra,

ik heb genoten van de foto's en film. Ik had het journaal gemist en toen zag ik het op facebook staan, echt prachtig!

Groeten,
Anne-Marie

Petr@ zei

Geweldig om mee te maken, Petra. Je hebt echt hele goede foto's kunnen maken. Je had echt geluk met deze goede plek. En dan ook nog zulke gezellige mensen tegenkomen én er misschien wel een rondleiding aan overgehouden. Helemaal top!

Wat zal het voor Christine moeilijk zijn als Mallory de deur uit is. Vooral omdat ze het al niet naar haar zin heeft in Alabama. Nu zal ze nog van alles om handen hebben om dingen voor Mallory te regelen, maar dat valt dan ook weg.

Marieke zei

Bijzonder om de laatste spaceshuttle vlucht van zo dichtbij mee te maken en wat een mooie foto's!

Anoniem zei

Wat gaaf zeg om IRL te zien en wat een top foto's! Groetjes, Evelyn

Anja zei

Wat een bijzondere ervaring en wat heb je er mooie foto's van gemaakt!

Leuk dat jullie weer naar Indian Rocks Beach gaan! Wij waren daar in 2009 en vonden het heerlijk, ondanks dat we een paar dagen minder goed weer hadden.

Anoniem zei

Wauw, wat een geweldige foto's. Mooi dat je er bij kon zijn. Dat had ik ook wel gewild.
Groetjes,
Anja L.

Sandrah zei

Wat gaaf om mee te maken! En wat een geweldige foto's. Je hebt een goede plek uitgekozen. :-)

Sandra

Anoniem zei

In een woord Super. Zo'n ervaring die je echt ook nooit meer zal vergeten.
Prachtige foto's.Wat een bof dat julie zo dichtbij wonen om dit te gaan zien.
Groetjes
Wil

Anoniem zei

Geweldig dat hadden we ook wel willen zien.
Wij hebben hem 2 jaar geleden de lucht in zien gaan in Florida, ook zeer speciaal.
Groet, Bea

naomi zei

Hallo

Wat een gaaf gezicht lijkt me dit zijn geweest. Echt apart en een stukje geschiedenis. Gaat hij het air and space museum in? Heeft Rick ook goed zicht gehad of was jouw zicht beter. Wel leuk dat ze extra rondjes er boven vliegen.

Raar ik had gister ook gereageerd en naar mijn idee was het gelukt, maar hij staat er niet meer tusen. Nu opnieuw proberen.

Geniet lekker van het weer en hoop dat je rondleiding geslaagd was vandaag. Was dit de chirurgen groep?

Liefs Naomi

Petra zei

@Margreet - Ja, het was zeker geluk!

@Hilde - Ik rijd in een groene minivan, die me aan een draakje doet denken, bovendien houd ik van mythologische figuren en heb een aantal draakjes en ik kan zelf ook wel een draakje zijn af en toe ;).

@Wilma - Deze plek bleek perfect te zijn, inderdaad.

@Jolanda - Mijn fotografenhart zong inderdaad.

@Anja - Het was een unieke ervaring.

@Marianne - Als hij zelf vliegt ook niet, maar wel als hij bijvoorbeeld van Californie naar Florida werd getransporteerd.

@Anika - Dat kan ik me helemaal voorstellen. Het zal toch anders voelen nu je die gebouwen in het echt hebt gezien.

@Marion - Het space shuttle programma begon in 1981

@Anne-Marie - Leuk dat wij jouw "journalisten" konden zijn!

@Petra - Inderdaad, ik denk dat ik Christine regelmatig aan de telefoon zal hebben volgend jaar.

@Marieke - Dat was het zeker!

@Evelyn - Dank je!

@Anja - Je helpt me eraan herinneren dat ik nog niet van die eigenaar heb gehoord. Vanavond maar even bellen.

@Anja - Ik was mijn dokter erg dankbaar voor de snelle behandeling!

@Sandra - Ja, dit was een top plek!

@Wil - Er zitten best veel voordelen aan dichtbij de hoofdstad wonen.

@Bea - We hadden bijna vorig jaar de launch kunnen zien, maar die werd helaas uitgesteld.

@Naomi - Ja, de shuttle gaat nu in het Air and Space museum bij Dulles. Rick had goed zicht, maar ik beter van de zijkant. Bij hem kwam het vliegtuig recht overvliegen. De chirurgen zijn morgen.