Ons pleintje nu:

woensdag, juli 18, 2012

Een relaxed dagje

Rick heeft me gisteravond voor het slapen gaan wat bezorgd gemaakt om Kai.  Hij merkte op dat hij nog geen sms van Kai had gekregen, dus die kon zomaar niet terug zijn gekomen uit Bratislava zondag.  Nu weet ik wel dat Kai niet in zeven sloten tegelijk loopt, maar mijn moederzorgvoelsprieten zijn uit.

Het eerste wat ik vanochtend dan ook doe is Kai's Facebook checken.  Ik slaak een zucht van verlichting, als ik zie dat hij nieuwe foto's heeft geplaatst, ook uit Bratislava (wat zo te zien een erg mooie stad is trouwens).  Kai is nu de enige in ons gezin, die in Slowakije is geweest.

Om negen uur is het al 32 graden en dat vind ik te warm om Cosmo een lange wandeling te geven.  Gelukkig moet het na vandaag koeler worden, dus hopelijk gaat het vrijdag lukken er wel met hem op uit te gaan.  Hij heeft die beweging gewoon nodig, maar op het moment komt hij na een paar minuten al hard hijgend binnen, dus het is zaak hem zo koel mogelijk te houden.

Mijn cardio ga ik ook binnen doen, want het voelt als 40 graden buiten.  De airconditioning in de sportschool houdt het ook niet zo goed vol, want het is binnen ook nog erg warm.  Ik ben vast van plan mijn boek, waar ik helemaal in zit, vandaag uit te lezen.  Het is zo'n verhaal, waarvan je eigenlijk niet wil dat het afloopt en aan de andere kant wel het einde wilt weten. 

Na een uur heb ik nog een stukje te gaan en besluit er een half uur op de Cybex bij te plakken. Ook dan is het boek nog niet uit, maar ik heb genoeg van de machine en besluit het later vandaag uit te lezen. 

Eerst moet ik wat boodschappen halen bij de Safeway.  Daar zie ik dat de Yellow Tail rose "bogo" is (buy one, get one free).  Die vind ik erg lekker dus neem zes flessen mee, dan komt er nog een 10% korting bovenop.  Ik ben zo blij eindelijk meer keuze in rose's hier te vinden, want het is mijn favoriete wijn in de zomer en nog maar een paar jaar geleden was er alleen white zinfandel en dat is me te zoet.

Tijdens de lunch lees ik mijn Firefly Beach boek uit en bezoek dan de "Kindle Store" op mijn laptop en koop Divergent.  Sinds ik mijn Kindle heb lees ik zoveel meer dan voorheen!  Het feit dat je met een druk op de knop een boek meteen in je bezit hebt helpt daar natuurlijk ook erg aan mee.

Als Saskia wordt opgehaald voor haar derde rijles, loop ik naar het zwembad.  Het water is werkelijk heerlijk en ik ga aan de rand in het water liggen lezen.  Meteen ben ik in het boek, alleen vliegt er een ergerlijke steekvlieg, die me blijft bijten.  Eindelijk lukt het me hem te verdrinken, rotbeest! 


Net als ik dus weer rustig kan gaan lezen zie ik de donkere wolken boven ons samenpakken.  En jawel, hoor, even later hoor ik de eerste donder.  De lifeguards hebben die niet gehoord, maar ik weet dat het een kwestie van tijd is voor de tweede komt, dus pak op en loop het zwembad uit.  Net als ik de deur uit ben, volgt de tweede donder en hoor ik het lange fluitje wat "iedereen het bad uit" betekent.  Na elke donder moet het zwembad 45 minuten gesloten blijven.

Het regent hier nog niet, dus na mijn douche ga ik op het deck verder lezen.  Bij ons blijft het droog, maar het rommelt in de verte bijna constant.  Wij kunnen de regen wel gebruiken, maar zoals wel vaker komt er geen druppel, terwijl elders zware onweersbuien vallen.  Divergent heeft me al meteen in zijn greep, dus ik lees door.  De temperatuur is door de onweersbuien omlaag en zeer aangenaam.

Pas als Rick thuiskomt ga ik ook naar binnen.  Rick doet een Max Capacity routine en zet daarbij de airconditioning zo koud dat ik mijn spieren begin te voelen.  Gauw vlucht ik weer naar buiten.  Geen straf, want ik zit al helemaal in het Divergent boek.  Het doet me in sommige opzichten aan de Hongerspelen denken, maar is een heel ander verhaal.

Gisteren kondigde Rick aan vanavond zijn befaamde omeletten te willen maken.  Daarvoor heb ik eerder vandaag de ingredienten gekocht.  Rick had ooit een bijbaantje als omeletchef bij een Italiaans restaurant en maakt werkelijk de lekkerste omeletten, die ik ooit heb gegeten.  Hij maakt een flinterdunne omelet en vult die met paprika, ui, champignons, garnalen, ham en kaas.  Werkelijk heerlijk!

Saskia gaat nog naar Vienna met Aoife, die haar rijbewijs en de auto van haar opa heeft.  Ik vind het nog steeds zo vreemd om deze meisjes, die in mijn gedachten nog zo klein zijn, al achter het stuur te zien.  Voor Niall en Serena, Aoife's ouders, is het vast anders, want zij is de oudste en ik herinner me dat ik Katja destijds er zeker oud genoeg voor vond. 

2 reacties:

Petr@ zei

Lang leve Facebook. Zo kun je mooi een beetje het leven van je tiener overzees volgen. Het kan maar zo zijn dat zijn sms-je niet is aangekomen of dat hij geen bereik had in Bratislava. Gelukkig is hij weer heelhuids terug in Wenen.

Heerlijk om in het zwembad te kunnen lezen. Nog twee dagen en dan kom ik jullie kant op (alleen nog een paar uurtjes verder vliegen) en dan zal ik misschien af en toe snakken naar de koelte in NL. Maar vooral genieten van de zon en de warmte!

Petra zei

@Petra - Inderdaad! De hitte is wel lekker, hoor, tenzij je erin door een stad moet sjouwen ;).