Ons pleintje nu:

donderdag, september 13, 2012

Teddy Roosevelt Island

Alweer een schitterend mooie dag daagt!  Net als ik mijn koffie klaar heb, krijg ik een Facebook berichtje van Petra of ik thuis ben, zodat zij kan bellen.  En of!  Het is zo leuk haar stem weer te horen en te bespreken wat we onder anderen gaan doen, als Lisa en zij hier half oktober een paar dagen komen.  Mijn dag begint dus helemaal goed!

Na mijn yoghurt met fruit kan ik het niet langer meer uitstellen.  Op naar de sportschool, waar ik een uur cardio doe.  Ik heb weer ontzettende last van mijn rechterenkel, dus houd het bij de twee soorten crosstrainer.  Waarschijnlijk heb ik zondag toch die enkel verdraaid, verdorie.  Ik wil zo graag weer beginnen met hardlopen, maar dat zit er zo niet in.

Het is zulk prachtig weer dat ik Cosmo weer de natuur in wil nemen.  Ik bedenk me dat we alweer een tijd niet naar Roosevelt Island zijn geweest.  Op dit eiland ligt ook het monument voor president Theodore (Teddy) Roosevelt, aan wie we de National Parks te danken hebben.

Mijn weg erheen leidt me langs het Lincoln Memorial en over de Memorial Bridge, altijd een prachtig gezicht.  Het eiland ligt in de Potomac Rivier en ik parkeer op de grote parkeerplaats, die op zo'n doordeweekse dag bijna leeg is. 

Cosmo en ik lopen het bruggetje over het eiland op.  Het is er rustig en mooi.  We komen telkens op strandjes aan de rivier en zien een paar jachten voor anker in het midden daarvan.  Ook zijn er roeiers van Georgetown University, kayakers en paddleboarders.  De rivier is heel kalm en er staat weinig wind, dus ik denk dat die het een stuk makkelijker hebben, dan wij in Aruba.

Een deel van de route hier is een boardwalk over het moeras.  Hier begint Cosmo opeens heel vreemd te doen en op een gegeven moment zelfs te blaffen.  Ik verbeeld me dat ik wat herten weg hoor rennen, maar ik zie ze niet.  Toch moeten ze dichtbij geweest zijn, want wat verderop wordt Cosmo weer stil en rustig.

Voor we het eiland verlaten brengen we natuurlijk een bezoek aan het monument van Teddy Roosevelt zelf.  Dit is zo'n passend monument voor deze natuurliefhebbende president.  Wij hebben het naar hem genoemde nationale park in North Dakota een aantal jaren geleden bezocht.  Het enige wat me hier op het eiland eraan herinnert dat we vlakbij de stad zijn, is de constante stroom vliegtuigen op hun weg om te landen bij Reagan National.

Cosmo heeft net zo genoten, als ik, en valt in de auto prompt in slaap.  Het is nog net voor het spitsuur, maar we staan toch af en toe in de file op de I-66.  De parkeerplaats van Washington noemt Rick die weg vaak, maar vandaag valt het alles mee.

Saskia is inmiddels ook weer terug uit school en gaat een stuk hardlopen.  Ik draag haar op het hart op te passen, want ze vertelde dat er gisteren een auto langzaam naast haar mee bleef rijden.  Saskia denkt dat het allemaal niets betekende, maar Rick en ik vinden dat we toch in een stedelijk gebied wonen en je weet maar nooit. 

Hoewel, als je het politierapport van Vienna leest krijg ik wel echt het gevoel in een veilig stadje te wonen.  Dit stond er gisteren in en als dat het caliber van "misdaden" hier is... Je schaamt je toch dood als je deze mensen bent, ik moet telkens lachen als ik het lees:
•A resident on the 200 block of Audreys Court SE reported she and her husband became involved in a heated argument around noon Sept. 3. The wife wanted to buy her son an umbrella and the husband wanted to buy their son a raincoat. The argument escalated when the husband threw food in the direction of his wife. The husband and wife agreed to separate for the day and to avoid anymore altercations.

Mijn boek is weer heel leuk en ik ga buiten zitten lezen.  Cosmo zeurt dat hij honger heeft, maar hij zal toch echt moeten wachten tot het boek uit is (maar zo'n vijf minuten, voor nog meer mensen denken dat ik een egoistische dierenbeul ben)!  Flapjack komt Cosmo helpen met zeuren, want hij eet ook altijd smakelijk mee uit Cosmo's bak.  Toch lukt het me ze te negeren tot de ontknoping van het boek.  Ik ben blij dat er nog een heel aantal boeken van deze schrijfster zijn!

September is altijd de maand dat de Clyde's restaurant keten hun kreeftspecial heeft.  Laat dit nu dus ook met mijn verjaarsweek overeenkomen!  We rijden naar de Tysons Corner Clyde's, waar Rick heeft gereserveerd.  Ik zie op mijn Foursquare dat ik hier voor het laatst in september 2011 was.  Ook om kreeft te eten, herinner ik me.

Alex is onze serveerder en hij is werkelijk precies hoe Rick het wil hebben. Hij zorgt voor drankjes en de voorafjes komen keurig op tijd.  De mijne is een kop linzensoep en die is hap voor hap heerlijk!  Ricks garnalenspiesje ziet er wat droogjes uit en het komt met couscous, die ik voornamelijk eet, want daar houdt Rick niet van, maar het is echt erg lekker.

Onze hoofdgerechten zijn echter grote hits.  Mijn kreeft ziet er prachtig uit en smaakt net zo.  Rick heeft bratwurst gekozen en vindt dat duidelijk ook erg lekker.  Die kreeft is trouwens wel echt een trekpleister, want ik zie die vrijwel constant geserveerd worden.  Het is dan ook echt heel erg lekker!

 
Before
 
 
After

Vanavond is de finale van America's Got Talent en Rick en ik hebben tijdens het eten onze voorspelling gedaan dat William Close het gaat winnen.  Maar eerlijk gezegd zijn het allemaal heel goede talenten. Volgens ons wel het beste seizoen.

Foto's van vandaag staan hier.

9 reacties:

Anoniem zei

Hoi Petra,

Nog bedankt voor je felicitatie via FB! Ik kom daar niet zo vaak meer dus bij deze, nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Beter te laat dan nooit ;)

groet,

Bas N.

Petr@ zei

Heerlijk zo'n middagje in de natuur. Jammer dat je de herten niet hebt gezien.

Eng hoor, dat een auto naast Saskia gaat rijden terwijl ze hardloopt. Je kunt in een stad wonen of in een dorp wonen en ook al is het over het algemeen een veilige plaats, er kan van alles gebeuren. Zulke griezels heb je helaas overal!

Je kreeft zag er heerlijk uit.

Herna zei

Sorry,maar je hond en kat laten wachten tot je boek uit is vind ik not done. Hoelang duurt het om 2 bakjes eten neer te zetten?

Petra zei

@Bas - Graag gedaan

@Petra - Ik vind het ook maar een eng verhaal.

@Herna - Ik moet gewoon lachen om jouw reactie. Kom op, zeg, het was vijf minuten wachten. Ik weiger mezelf nu als hondenbeul te zien .

Petra zei

Maar ik zal mijn blog aanpassen, alsof het niet al duidelijk genoeg is dat Cosmo voor ons als een vierde kind is, pfff.

naomi zei

Hoi

Ik weet wel zeker dat je geen dierenbeul bent maar ze weten wel heel goed hoe ze moeten zeuren om een eten of om uit te gaan. Stitch heeft het meer met uit gaan. En vaak wil hij dan gewoon lekker sneufelen en doet niets. Dus ook hem negeer ik tot ik vindt dat het tijd is. Hij wil wel elke 2 uur. Hij loopt 4x per dag buiten en dan ook nog in de tuin.

Ja het is zeker oppassen er zijn altijd en overal zieken geesten die weet ik wat doen.

Die kreeft ziet er lekker uit maar ik heb geen idee hoe je eet. Ik zou het wel eens willen proberen.

Groetjes Naomi

Herna zei

@Petra, sorry ik had er overheen gelezen dat het maar 5 minuten waren.

Petra zei

@Herna - Geen probleem, ik had alleen gedacht dat zo langzamerhand wel uit mijn blog duidelijk is geworden hoe gek ik op Cosmo ben en dat ik gewoonlijk meteen opspring om hem eten te geven. Hem vijf minuten laten wachten is voor mij dus al veel ;).

Kristel Holsbeek zei

Hihi ik weet niet waarom je ook maar zou denken dat je een dierenbeul bent hoor, jou 'kindjes' worden wel lekker verzorgd vind ik toch!!! Cosmo loopt er altijd wel goed verzorgd bij en ik vermoed (ik heb geen hond maar zal wel overeenkomen met iemand die lang haar heeft zekers;-)))dat dat toch wel veel werk met zich meebrengt, zo borstelen voor de knopen eruit te houden, nee?
Zo fijn dat je zoveel natuur om te wandelen hebt bij jou in de buurt!