Ons pleintje nu:

dinsdag, maart 12, 2013

Botanische tuin

Rick en Saskia zijn beiden al ruim voor ik wakker word op pad.  Meteen weet ik dat de rustmiddag van gisteren geen goed idee was.  Ik heb te veel gezeten en het voelt alsof er messen tussen mijn schouderbladen steken. 

Een blik naar buiten stemt me ook niet zo blij, bewolkt en regenachtig.  Gelukkig is het nog net droog als ik Cosmo uitlaat. Ik verheug me nu extra op de lunch met een vriendin vanmiddag.  Dat zal een goede afleiding zijn.

Alleen kan mijn vriendin net zo min tegen regen als ik en ze vraagt of we volgende week kunnen gaan.  Zij wil en gaat gewoon terug naar bed.  Toegegeven nu is het ook voor mij verleidelijk weer onder de wol te kruipen, maar ik weet dat dat niet aan te raden is.

In plaats daarvan maak ik mijn ontbijt van gepocheerde eieren met geraspte kaas en een paar koppen koffie.  Intussen is de zware regen waar mijn vriendin over klaagde ook bij ons gearriveerd.  Mijn hemel wat kan het hier toch plenzen! 

Binnen een mum van tijd is de achtertuin in een zwembad veranderd en ik kan bijna de overkant niet zien.  Intussen krijg ik een sms van Katja dat zij vandaag op Grand Cayman eiland zijn en met roggen gaan snorkelen.  Ik probeer me maar voor te stellen dat dat bruine water in de achtertuin een blauw Caribisch zwembad is.

Na de 100-10 routine gedaan te hebben rijd ik door de stortregens naar de sportschool.  Intussen bedenk ik me wat ik kan gaan doen om van deze "winter blues" gevoelens af te raken.  Het weerbericht stemt me wel blijer, want zo gauw en hard als de regens kwamen, zo snel moeten ze ook vertrokken zijn.

En inderdaad, na het uur cardio is het droog en komt de zon zelfs tevoorschijn.  Intussen heb ik mijn plan voor vanmiddag ook klaar. 

Na Cosmo nog een wandeling gegeven te hebben, loop ik naar de metro.  De zon schijnt inmiddels volop en ik zie zowaar twee narcissen in bloei!  Hoera!!  Alleen dat stemt me al een stuk vrolijker.


Mijn schouders doen nog net zoveel pijn als vanochtend, maar juist in beweging blijven is daar beter voor.  Bij Federal Center SW stap ik uit en ook in Washington is het intussen droog.  Het is altijd weer zo'n andere wereld als ik uit de metro in de stad weer boven de grond kom. 

Het loopt al tegen tweeen en ik heb nog geen lunch gegeten.  Die ga ik bij Mitsitam in het American Indian Museum eten.  Het is hier zelfs zo laat nog druk met lunchende toeristen.  Het valt me werkelijk op dat Washington een steeds populairdere toeristenbestemming wordt.  Vroeger was het half maart uitgestorven in de stad.

Iedere regio in dit restaurant heeft een apart menu, dus het neemt even om te kiezen wat ik wil eten.  Uiteindelijk wordt het ceviche van baby inktvis en geroosterde butternut squash.  Het is licht en zo ontzettend lekker!  Met uitzicht op de fonteinen buiten eet ik het op.

Vrijwel naast het museum staat de enorme kas van de U.S. Botanic Garden.  Hier is het entree gratis en het is alsof je in de tropen, woestijn of lente bent aangekomen, afhankelijk van de zaal.  Natuurlijk heb ik mijn fototoestel mee en leef me uit op close ups van de prachtige bloemen en planten. 
 
De tuinen liggen naast het Capitool

Ook hier is het drukker dan ik gewend ben, ook met schoolkinderen.  Er zijn ook duidelijk mensen, die hier hun toevlucht nemen om te ontspannen.  Er staan overal bankjes en ik zie mensen boeken lezen, haken en gewoon de kleuren in zich opnemen. 

Mijn fototoestel doet het weer prima en ik ben blij met de resultaten.  Ik zoek vooral naar primaire kleuren, die ik in bloemen toch zeker moet vinden.  Inderdaad lukt het een aantal foto's daarmee te nemen.  Anderhalf uur later heb ik volgens mij wel iedere plant, inclusief de cacao plant, gezien.

Voldaan loop ik terug naar de metro.  Helaas heb ik nog steeds veel pijn en dat betekent dat mijn energie nu echt helemaal weg is.  Hoopvol sms ik Saskia om te zien of ze me van het station kan halen.  Geen antwoord, dus ik probeer haar te bellen en krijg haar voicemail.  Dan maar de thuistelefoon bellen en na twee keer proberen neemt Saskia gelukkig op.

Gelukkig kan ze me nog net voor ze naar haar werk vertrekt mij ophalen.  Tussen neus en lippen door vermeldt Saskia wel dat ze nog heel veel huiswerk heeft.  Fijn dan weer dat ze dat na tienen nog even moet gaan doen.  Gisteravond was ze ook al laat bezig.  Ze heeft wel erg veel hooi op haar vork zo.

Rick heeft een werkdiner, dus ik eet vanavond in mijn eentje.  Een van de voordelen van de zomertijd is dat ik weer langer kan rijden 's avonds.  Dat is echt een vrijheid waar ik weer heel blij mee ben.  Ik bestel sushi van Yama en haal dat op.  Het smaakt me prima, al is het wel saai zo alleen. 

Voordeel daarvan is wel dat ik kan kiezen welke tv ik wil kijken.  Het nieuwe seizoen van Hell's Kitchen begint vanavond en ik ben dol op Gordon Ramsay.  Stiekem hoop ik dat hij ook hier in Washington een restaurant zal openen.  We hebben hier wel gerenommeerde Oostenrijkse, Franse en Belgische chefs, maar bij mijn weten nog geen Brit.
 
Er mag dan geen ander mens hier zijn, maar de dieren zijn ook goed gezelschap

Foto's van vandaag staan hier.

9 reacties:

Tineke zei

vervelend voor je , steeds pijn. Goed dat je toch weer iets te doet om het te verlichten. Bij mij in de tuin bloeien ook de eerste 2 narcisjes en dat in de winterkou die weer heerst.
Tieners in huis blijft steeds schipperen en het is lastig; ze moeten wat ruimte hebben om te 'leren' , maar om dat aan te 'zien' valt niet altijd mee.

Anoniem zei

Wat mooie foto's en een kleurenpracht waar je toch wel vrolijk van zal worden.
Sterkte met de pijnen en nu hopen op beter weer.
Hier heeft het gisteren nog hard gesneeuwd en deze morgen schijnt de zon al vroeg en is het prachtig met de sneeuw, die nog wel een tijdje zal blijven liggen wegens de koude temperaturen.
Groetjes van Hilde uit B.

Anoniem zei

Jammer dat de rust je geen goed heeft gedaan.
Ik moet eerlijk zeggen dat mijn fysiotherapeut ook altijd roept dat je moet blijven bewegen. Dus ik ga zo ook weer naar de sportschool.
Snorkelen met roggen op Cayman is zo ontzettend leuk, dat hebben wij een paar jaar geleden ook gedaan.
Groetjes, Bea

Anoniem zei

Ik had me best willen "opofferen" hoor om met jou de sushi te nuttigen ;-) !

Hang in there Petra, Spring is almost here......

Groetjes,
Evelyn

Marion2 zei

Ik vind het spijtig dat mijn kinderen inmiddels het huis uit zijn. Maar als ik dan weer over huiswerkperikelen lees, ben ik toch wel blij dat ik dat achter me heb gelaten. O, wat heb ik daar altijd last van gehad. Hele dagen kon ik erover piekeren.
Ik hoop dat Saskia, ondanks haar baantje, toch goede cijfers haalt.

Anja zei

Zo’n rustdag doet inderdaad niet veel goeds. Vorige week heb ik een dag op bed gelegen en dat heb ik geweten. Hopelijk gaat het inmiddels wat beter met je!!
Wat een heerlijk bezoek aan de Botanic Garden, mooie foto’s heb je gemaakt.

Anoniem zei

Heb genoten van je zeer mooie bloemenfoto,s die je maakte..prachtig hoor!
Maak ook geregeld foto,s als er wat bloeit in mijn tuin,maar het moet eerst maar eens lente worden hier.
Hoop dat je pijn gauw wat minder word.

Groetjes Joke

naomi zei

Wat goed dat je er lekker erop uit bent gegaan, ondanks je pijn.
Je foto's zijn weer prachtig zo mooi macro. Balen dat je zo 'n pijn weer hebt.

Jammer dat je alleen moest eten maar beesten zijn een heerlijke afleiding.

Liefs Naomi

Petra zei

@Tineke - Ja, het is een uitdaging, tieners.

@Hilde - Vreemd, hoor, zoveel sneeuw nog in maart.

@Bea - Er zal toch iets waar zijn van het gezegde "rust roest" ;)

@Evelyn - Zou gezellig geweest zijn samen sushi eten.

@Marion - Ja, ondanks de zorgen ben ik natuurlijk wel heel blij dat Saskia nog thuis woont.

@Anja - Daarom probeer ik ook niet ziek te worden, dat is funest voor mijn spieren.

@Joke - Die botanische tuin vind ik daarom zo heerlijk in de winter, al die kleuren!

@Naomi - Alleen voelde ik me inderdaad niet met de dieren hier.