Ons pleintje nu:

dinsdag, maart 26, 2013

Rijden naar Berlijn


Vannacht heb ik minder goed geslapen en ben dan ook om kwart over acht klaar wakker.  Een blik uit het raam laat zien dat het een beetje gesneeuwd heeft.  In de verwachting voor thuis in Vienna zat ook sneeuw, dus nieuwsgierig kijk ik naar de webcam foto op mijn blog.  Die laat een hele witte wereld zien!  Ongekend voor 25 maart, ik kan me niet heugen dat het zo laat in ons gebied nog gesneeuwd heeft dat het bleef liggen.
 
Bewijs via onze webcam
Na twee “100-10” routines achtereen gedaan te hebben, neem ik mijn douche.  Saskia is al klaar en Rick pakt intussen in.  Na het ontbijt vertrekt hij naar Vodafone om werkende SIM kaarten te kopen, T-Mobile hier wil alleen Duitse creditkaarten aannemen en die hebben we natuurlijk niet.
Terwijl Rick op pad is laad ik de bagage in de auto en regel de check out.  Ik moet zeggen dat we enorm te spreken zijn over Belle Blue Zentrum.  Het ligt centraal, is schoon, het internet werkt goed en het ontbijt was ook zeer smakelijk (en met 7 euro per persoon ook zeer redelijk). 
Rick komt blij weer terug want de SIMs werken.  We geven de sleutels terug aan de aardige receptionist en nemen afscheid.  Muenchen was in ieder geval een heel leuk bezoek, hier hoop ik nog eens terug te komen.
We zetten het adres van het hotel in Berlijn in de GPS en dat is zo’n 580 kilometer rijden.  Het wordt even maneuvreren door Rick om de auto uit de nauwe parkeerplaats te draaien, maar uiteindelijk gaat dat toch makkelijker dan gedacht.
Muenchen uitkomen is ook wat moeizaam, maar dan draaien we de A 9 op en kunnen er kilometers gevreten worden.  Rick moet wel duidelijk aan het verkeer wennen.  De ene keer staat er ook als snelheidslimiet 100 km/u, tweehonderd meter verder (of althans zo lijkt het) is het weer 80 of 120.  Pas als we ver uit Muenchen zijn voelt Rick zich veilig genoeg (lees: geen angst voor een boete meer) om 130-140 te rijden.
De Duitsers hebben langs de autobahns om de zoveel tijd bruin met witte borden met bezienswaardigheden geplaatst.  Grappig genoeg zijn de borden met bezienswaardigheden in de VS ook bruin met witte letter, alleen zijn het hier plaatjes. 
We rijden langs van alles interessants, maar doen dit keer Duitsland op zijn Amerikaans.  We hebben helaas geen tijd om ergens echt te stoppen.  Met maar acht nachten moesten we keuzes maken.
Bij Ingolstadt begint het ligt te sneeuwen en dat blijkt heel vervelend door de zoutspray.  Onze prachtige Audi met alles erop en eraan blijkt een elementair onderdeel minder goed te hebben: ruitenwissers.  Regelmatig heeft Rick echt moeite de voorruit schoon te krijgen. 
Zoals ik had gehoopt zijn we precies met lunchtijd in Nuernberg.  Saskia heeft op haar telefoon gezocht naar een restaurant daar en dat werd Auguste.  Het is een burgerrestaurant, maar heeft ook een aantal vegan opties.
Het blijkt een populair tentje te zijn en zonder reserving resteert ons nog een bar-achtige tafel met zeer ongemakkelijke krukken.  Maar ach, het is lunch, dus lang hoeven we er niet op te zitten. 
De bediening, volgens ons de eigenaars, is wel heel vriendelijk en met een mengelmoesje van Duits en Engels (ik verstond bij binnenkomst "anrufen" even niet, dus dat was meteen reden over te stappen op Engels,  hoewel dat van hun net zo slecht is als mijn Duits) komen we er wel.
Het is een interessant menu dat is zeker.  Rick neemt de Kahuna burger, een dubbele burger met van alles erop en eraan.  Saskia de vegan optie van de advocado burger, die er ook erg lekker uitziet.  Ik probeer eens een vlees dat ik nog nooit heb gegeten: kangeroe.  Het is vrijwel vetloos vlees en erg lekker, maar als iemand me gezegd had dat het struisvogel of bison was had ik het zo ook geloofd.
Eigenlijk vind ik het zo jammer dat we in Nuernberg niet langer kunnen rondkijken!  Ik haal Rick nog wel over door de "Altstadt" te rijden en hij is het met me eens dat deze stad eigenlijk een veel langer bezoek verdient. 
Maar ja, wij hebben onze zinnen op Berlijn gezet, want daar zien we ons niet nog eens terugkeren. Doorrijden wordt het dus.  Gelukkig is het inmiddels droog en na een korte stop in Muenchburg voor wat drankjes zien we zelfs de zon doorkomen.
Hoe verder we naar het oosten rijden, hoe zonniger het wordt,  Het landschap is wat heuvelachtig met veel dennenbossen.  We zien zelfs een drietal herten op een vlakte staan.  Rick is nu zo gewend aan de autobahn dat hij zelfs af en toe 190 rijdt.  Hij is duidelijk in zijn element!
Wat ons enorm opvalt onderweg zijn de hele velden met zonnepanelen en heel veel enorme windmolens overal.  Niet dat die in de VS niet voorkomen, maar met zulke regelmaat toch zeker niet. 

Op een gegeven moment rijden we over de "Eenheidsbrug tussen west en oost" Thueringen binnen en dan realiseer ik me dat ik nu in Oost-Duitsland ben.  Toen ik nog in Europa woonde lag dit achter het IJzeren Gordijn.  Het geeft toch een bijzonder gevoel, al is de wereld na de val van de Berlijnse Muur al 24 jaar verder.
Een uur of wat later komen we langs Wittenburg.  Waar komt me die naam bekend van voor?  Ik denk aan Martin Luther (en zeg tegen Rick "Martin Luther King", want die naam heb ik veel vaker in mijn mond).  Inderdaad is dit waar hij zijn Protestantse gedachten ophing (ben vergeten hoe die heetten).  Rick heeft er hoegenaamd geen interesse in en dus karren we lustig door.
Postdam laat ik echter niet zomaar voorbijrijden.  Ik wil tenminste een paleis zien daar.  Dat wordt een beetje een gevloek en gezucht tussen Rick en mij, want hij is moe en de GPS leidt ons verkeerd.  Uiteindelijk komen we toch bij het Nieuwe Paleis uit en dat is toch ook wel mooi genoeg voor Rick om uit te stappen en te fotograferen.
Ook dit doen we weer op zijn Amerikaans, want natuurlijk is hier veel meer moois te zien en doen.  Saskia laat echter duidelijk tekenen van verveling merken, ook al omdat het sms-en via Vodafone opeens niet meer lukt.  Ik laat haar op mijn telefoon sms-en met Lawrence, maar dat kost 50 cent per sms, dus ik zet een limiet van tien.  Tenminste heeft ze weer contact met hem gehad.
 
Het is al donker als we Berlijn binnenrijden en we hebben hard diesel nodig.  Rick tankt bij een Aral bij en intussen bedenken we waar te eten.  Saskia heeft haar oog op een veganistisch pizza restaurant hier, maar dan blijkt wel hoe groot Berlijn is.  Dat restaurant is vijftien kilometer verderop in een voorstad. 
Toch besluiten we vanavond te gaan.  We zijn toch onderweg.  Na wat omzwervingen komen we eindelijk op de bestemming aan, alleen is daar geen restaurant te zien.  Het is een beetje louche woonwijk met kleine winkeltjes.  Uiteindelijk vinden we het restaurant, maar het is hermetisch (met tralies) afgesloten en duidelijk op maandag niet open.
Kijkend naar de buurt vindt Saskia dat geloof ik toch niet zo erg en protesteert ook niet als wij zeggen daar niet weer heen te willen rijden (het is 10 kilometer weg van ons hotel).  Net na achten komen we eindelijk bij het hotel, Tryp Mitte, aan.
We checken in en Saskia en ik brengen onze bagage naar boven.  Rick parkeert de auto en komt met zijn bagage ook hierheen.  We frissen ons even op en hebben al gezien dat er beneden in het restaurant mogelijkheden voor Saskia zijn om mee te eten. 
Druk is het er zeker niet dus we kiezen gewoon een tafeltje.  Genoeg op het menu dat Rick en ik lekker vinden.  Saskia en ik nemen beiden de tomatenconsomme, zij zonder de ricotta gnocchi erin.  Het is vreemd een heldere soep echt van tomaat getrokken, maar smaakt lekker en fris.

We hebben aan de serveerster uitgelegd dat Saskia veganistisch eet en volgens mij toch echt duidelijk gemaakt dat ze daardoor ook geen kaas eet.  Haar spaghetti wordt daar echter toch mee geserveerd.  Als Rick dat opmerkt grijpt de serveerster het bord roepend dat niemand haar verteld heeft dat er geen kaas op mocht (op het menu stond kaas ook niet als ingredient vermeld). 

Rick is er helemaal beduusd van.  Hij heeft nog nooit meegemaakt dat een serveerder boos werd om een in zijn ogen zeer redelijke opmerking.  De serveerster trekt verder haar handen van ons af en laat haar collega de rekening brengen.  Mijn biefstuk tartaar was overigens wel erg lekker.

Boven computeren we nog even en gaan dan slapen. Morgen hebben we een volle dag Berlijn voor de boeg.
Foto's staan hier.

12 reacties:

Theo zei

Klinkt goed, Petra. Berlijn staat nog op mijn wenslijst, al is het wel een stuk gezakt na de val van de muur, destijds. Merkwaardig toch, dat zo'n onmenselijke scheiding ook zo veel interesse op roept.

Is er bij jullie nog iemand thuis? Op de webcam stond een uur geleden een donkergroene auto, midden op de oprit, en nu niet meer. Tussen 4 en 5 uur AM (Vienna-tijd) is die auto dus verdwenen...

Veel plezier nog.

Anoniem zei

tja van klantvriendelijkheid kan men hier in Europa wel een voorbeeldje nemen aan de VS (en dat is niet altijd en alleen om een fooi te krijgen, de algemene attitude is gewoon anders - en beter)
Erwin uit B

Anoniem zei

Ja de bediening aan deze kant van het water is een stuk minder dan in de USA waar ze waarschijnlijk meteen ontslagen zou worden.
Hoop dat je een mooie dag in Berlijn hebt.
Groet, Bea

Anoniem zei

Ja nu merk je dus pas hoe top de service in de USA altijd is..... hier moet je altijd in discussie als iets niet goed of naar je zin in... belachelijk! Maar dan hoef je in ieder geval geen fooi te geven met zo'n reactie, dat scheelt weer!

Leuk hoe jullie door Duitsland heencrossen (pas goed op hoor bij die snelheidslimiet borden want als je daar gepakt wordt ben je de L..) Doet me denken aan een film over een groep Amerikanen die in 1 week heel Europa bezoeken en die heet: "If it's Tuesday this must be Belgium"......

Veel plezier in Berlijn!
Groetjes, Evelyn

Anoniem zei

In Duitsland hebben ze heel veel subsidie gehad op zonnepanelen vandaar dat je ze zoveel ziet.
Berlijn wil ik ook nog eens zien, wie weet komt het er dit jaar nog van.
Service in Duitsland vindmik normaal gesproken veel beter dan in Nederland, misschien had de serveerster last van de maandag blues.
Groetjes Anja L.

Petr@ zei

Probeer weer even je blog op te pakken. Door persoonlijke omstandigheden ben ik een poosje afwezig geweest. Hopelijk gast het nu weer lukken je verhalen dagelijks te volgen.
Geniet van Berlijn!

Marion2 zei

Wow, 190 km/uur. Ik zou echt heel bang zijn. Ik dacht eigenlijk dat je in Duitsland maximaal 130 mocht (en vroeger zo hard als je maar wilde), maar blijkbaar is dat niet zo.

Ik ben vegetariër en tegenwoordig hebben ze gelukkig overal wel een vegetarisch gerecht. Bij veganistisch eten is dat zo te lezen nog lang niet het geval. Het lijkt me een kunst apart om het op reis vol te houden.

Ik ben voor het laatst in Berlijn geweest, toen De Muur er nog stond. Maar als het goed is, ga ik dit jaar weer eens. Extra leuk dus om jouw verhalen te lezen.

Petra zei

@Theo - Nee, niemand thuis, maar ons buurmeisje zorgt voor de katten. Het kan zijn dat iemand iets kwam brengen. Zo gebruiken wij die webcam dus ook, Rick krijgt emails als er iemand de oprit oprijdt.

@Erwin - Ja, inderdaad, veel mensen zeggen dat de vriendelijkheid enkel om de fooi is, maar dat is echt niet zo. Maar die Duitse serveerster gisteravond was een uitzondering, we hebben verder enkel erg vriendelijke mensen getroffen hier.

@Bea - Ontslagen weet ik niet, maar zeker een flinke reprimande van de baas. Maar ja, niemand hoorde het behalve wij en daarover klagen wij alleen als het echt heel bar zou zijn. Nu krabden we (vooral Rick) ons vooral op het hoofd en dachten dat ze haar dag niet had.

@Evelyn - Ja, we doen het echt op zijn Amerikaans. Vinden we natuurlijk ook wel jammer, maar anders denk ik niet dat we ooit hier in Berlijn terecht zouden zijn gekomen, dus het is niet anders.

@Anja - Interessant weetje van de subsidies en ik ben het met je eens, de rest van de service hier is prima.

@Petra - Hopelijk niets ernstigs? Ik had je al gemist, hoewel ik je op Facebook natuurlijk wel actief zag :).

@Marion - Het voelde niet zo snel, want Rick werd nog constant ingehaald. Ik wil wel wedden dat sommigen van die automobilisten tegen de 240 km/u reden! Rick reed altijd in de middelste of rechter baan en links scheurden nog constant auto's langs hem! Inderdaad zien we veel vegetarisch op menu's, maar die hebben dan meestal toch weer kaas of room als ingredient.

naomi zei

Hallo Petra

Tocjh leuk wat je schrijft over zo'n reisdag. Ik zie plaats namen als Nuremberg en Potsdam voorbij komen dat ikd enk is daar iets boeiends te zien. Ik moet geloof ik nog aardig wat in Duitsland ontdekken. Ook Berlijn staat op mijn bucket list. Al wordt ie steeds langer ipv korter ondanks mijn steden bezoeken.

Vandaag weer in mijn den haag centrum gelopen. Lekker in de zon met de kou. As donderdag is er op de NL tv de passion (het verhaal van de laatste uren van Jezus met kruizeging en weder opstanding) dat is dit jaar vanuit Den Haag. Ze lopen een ongeveer 5km lange route langs vredespaleis, paleis noordeinde richting hofvijver met een 6m lang kruis. Die wordt gedragen door het publiek. Verder zingen bekende BN-ers verschillende liederen niet kerkelijk.

Dus ik heb lekekr gefotografeerd en een stuk route gelopen.

Goede autorit morgen

Theo zei

@Petra
Ha Ha geweldig, een email als er iemand de oprit op rijdt. Ik dacht ook aan de katten, maar vond de tijd zo raar.

jolanda zei

Neurenberg is in de 2e wereldoorlog helemaal plat gegooid omdat daar het hoofdkwartier van Hitler's partij zat. Daarom zijn daar ook de Neurenberg processen gehouden als een soort statement dat de partij gebroken is en de dienst nu wordt uitgemaakt door de winnaars van de oorlog. Na de oorlog is Neurenberg weer in oude staat hersteld, zoals zo veel Duitse steden. Zo is de Frauenkirche in Dresden pas na de Wende hersteld en in 2005 pas opnieuw ingewijd.

Marion zei

Wij hebben sinds twee jaar ook Duitsland ontdekt, wonen er vlak bij (20 km) maar reden er alleen maar snel doorheen af en toe. Twee jaar geleden waren we een week in Beieren en vorige zomer ruim twee weken door Duitsland getrokken van hotel naar hotel. Ook een kleine week Berlijn.

Vervelend van de bediening, natuurlijk niet te vergelijken met de VS maar meestal in Duitsland erg aardig is mijn ervaring. Alsje in Nederland in de Randstad bent dan is dat vaak een stuk onvriendelijker en mondiger.

Potsdam en Neurenberg, mooie plaatsen, Bambergen is een mooie maar niet zo bekende plaats. Maar er zijn nog veel meer plekken in Duitsland. Wij reden vorige zomer jullie omgekeerde route, van Berlijn naar Beieren. De windmolens vallen inderdaad op sommige plekken op vanwege hun aantal. Ten eerste heb je er natuurlijk heel veel meer ruimte dan in Nederland, zeker langs die weg. En daarnaast is men op dat gebied veel verder dan andere landen. Er wordt heel veel subsidie gegeven op zonne- en windenergie.