Ons pleintje nu:

woensdag, april 17, 2013

National Gallery of Art

Arme Cosmo heeft vannacht aardig wat hoestaanvallen gehad.  Rick en ik hebben daar minder door geslapen, maar we wilden hem ook niet ergens anders vastzetten, want wat een zielig hoopje hond is hij als hij zo hoest!

Rick moet al heel vroeg naar zijn werk en ik heb het geluk dat ik nog even kan blijven liggen.  Toch nog ietwat onuitgerust sta ik op.  Meteen geef ik Cosmo een van zijn hoesttabletjes en laat hem dan uit.  Zo te zien heeft het vannacht flink geregend.  Helemaal goed, laat het maar lekker plenzen als wij slapen en dan overdag mooi weer zijn.

Het is in ieder geval warm genoeg dat ik zonder jas naar de sportschool kan.  Daar warm ik even op en dan komen Sharon en Tom me halen voor onze gewichtenroutine.  Dit keer maken we er een uur van en ik voel mijn spieren goed na afloop.

Vandaag heb ik geen tijd voor cardio.  Ik haast me naar huis en maak me klaar om naar Washington te gaan.  Daar heb ik met Irene afgesproken om te gaan lunchen en een museumpje te pikken (hoewel "museumpje" gaat hier niet op, ieder museum is gigantisch).

Het is lekker warm als ik naar de metro loop.  De trein staat al klaar en ik haal mijn telefoon tevoorschijn om mijn boek verder te lezen.  Ik zit er zo in dat ik mijn station nota bene voorbij rijd!  Gelukkig merk ik het bij het volgende station en maak gauw rechtsomkeerts.  Gelukkig komt de volgende trein al in een minuut en raak ik niet veel tijd kwijt met die misser.

Irene en ik komen vrijwel tegelijk aan bij Del Frisco's.  Zij hebben een leuk terras en met dit lekkere weer willen we buiten eten.  Helaas blijken alle tafeltjes al gereserveerd te zijn.  Alleen de bar binnen is nog open.  Daar hebben we geen zin in, dus we lopen naar het buurrestaurant.

Bij Elephant & Castle is er gelukkig nog wel plaats op het terras.  Dit is een "echte" Britse pub en Irene en ik herinneren ons Shandy uit onze tienertijd.  Voor de grap bestel ik dat en de serveerster heeft er duidelijk nooit van gehoord.  Irene bestelt een Arnold Palmer, ijsthee met lemonade, klinkt ook lekker.

Tot de verbazing van de serveerster komt ze een paar minuten later inderdaad met een groot glas Shandy voor mij naar buiten.  Het smaakt prima en doet me aan leuke studentenfeestjes denken.


Voor de lunch neem ik de kipsalade met gedroogde cranberries, feta, walnoten en natuurlijk gemengde sla.  Irene neemt de flatbread (helemaal de rage hier) met kip en barbecue saus en salade.  Alles smaakt bijzonder goed en het is lekker in het warme zonnetje te zitten.

Na het eten lopen we naar de National Gallery of Art.  Er zijn zoveel interessante musea hier in Washington, maar het klassieke gebouw van de National Gallery of Art is mijn favoriet.  Het ademt rust uit en er lopend vraag ik me af hoeveel miljoenen er aan kunst hangen hier. 

Wij bezoeken de Faking It tentoonstelling eerst.  Erg interessant en knap wat mensen voor Photoshop al konden doen met het manipuleren van foto's.   Dingen, die ik zelfs niet zou kunnen doen met Paint Shop Pro, het fotobewerkprogramma dat ik gebruik.

Na al die foto's bekeken te hebben lopen we via het meubelgedeelte naar de leuke winkel.  Hier kijken we een tijdje rond en zien allerlei leuke dingen, vooral sieraden, maar te duur, helaas.  Ooit stuur ik Rick hierheen voor mijn Kerstcadeautjes.

Boven bekijken we vervolgens de Pre-Raphaelites Brotherhood tentoonstelling.  Dit zijn schilderijen van voornamelijk Britse schilders in de Victoriaanse tijd, die schilderden zoals de kunstenaars voor Rafael deden.   Mooie schilderijen, maar voor ons allemaal een beetje te overweldigend qua kleur en compositie.

Via de tunnel met de lichtjes, die als kunstwerk begon, maar nu blijvend is, lopen we naar het oostgebouw waar de moderne kunst gewoonlijk gevestigd is.  De tentoonstelling,  die we vandaag zullen bezoeken, is allerminst modern.

Het is de grootste tentoonstelling van Albrecht Duerer ooit.  Meer dan honderd van zijn werken zijn te bekijken.  Ik vind het speciaal om zijn welbekende werken, zoals de biddende handen, in werkelijkheid te zien.  Onvoorstelbaar ook dat al deze tekeningen meer dan 500 jaar oud zijn! 

Met hoofden vol kunstwerken lopen we weer naar buiten.  Dit is het voorlopig het laatste museumbezoek voor Irene hier in Washington, want zij gaan volgende week terug naar Michigan voor de zomer.  We nemen dus met een hug afscheid op Pennsylvania Avenue en ik loop naar mijn metro station en Irene naar het hare. 

Thuis verkleed ik me gauw want ik ben net op tijd terug om naar yoga te gaan.  Als Sharon hier niet ook heen zou gaan, zou het heel makkelijk zijn om weer niet te gaan.  Maar ik heb het Sharon beloofd, dus het "moet" (ik zou natuurlijk altijd een excuus kunnen bedenken).  Later op de dag gaan sporten werkt voor mij gewoon niet.

Deze yogaklas is echter wel heel populair en dat heeft alles met Mary Beth, de instructrice, te maken.  Vandaag vindt zij bijvoorbeeld uit dat ze mijn naam verkeerd uitsprak (Sharon doet dat al jaren) en maakt er een punt van dat te verbeteren.

Het wordt een leuke klas, maar oh, wat is het nodig!  Mary Beth laat ons de poses lang vasthouden en au!  Maar het zal morgen vast beter voelen.  Ik ben blij gegaan te zijn.

Vanavond bestellen we makkelijk Zpizza, die we buiten op het deck opeten.  Iets zegt me dat ik vannacht goed ga slapen na al dat sporten.  Cosmo hoest echter nog steeds, hopelijk houdt hij ons niet teveel wakker.

7 reacties:

Anoniem zei

Ik veronderstel dat "Shandy" een licht Britisch biertje is, zo te zien aan de kleur, een soort pils of heb ik het mis.
Groeten van Hilde uit B.

Marie zei

Lekker he, yoga aan het eind van de dag? Ik ben ook een ochtend sporter, heb grote moeite mezelf te motiveren om na de lunch nog eens te gaan sporten. Yoga is de uitzonder: elke donderdag avond om half 9 ga ik zennen. Ondanks dat ik me na de les altijd super voel, heb ik vaak moeite om in de auto te stappen en er naar toe te rijden. Heel raar eigenlijk. Mooie fotos van de kunstwerken!

Jurgen de Bruin zei

Shandy is bier met seven-up. Ik dronk dat vroeger ook wel en vond het eigenlijk best lekker. Ik zie het tegenwoordig nooit meer.

Met Paint Shop Pro heb ik ook een tijd gewerkt en kreeg toen zakelijk te maken met Photoshop. In het begin snapte ik er helemaal niets van, maar na verloop van tijd heb ik het mezelf aardig eigen kunnen maken en gebruik niets anders meer. (icm lightroom. Ook een Adobe product)

Beterschap aan Cosmo!!

Tink zei

Arme Cosmo! Kennel hoest is jammer genoeg net zo als de griep, een virus waarvan er honderden variaties zijn. Er wordt gegokt op de meest voorkomende dat jaar met de inenting maar dat werkt niet altijd.
Houdt Cosmo van zoet? Ik geloof get wel hé? Je kan en mag honden net zo als kinderen een theelepetje honing laten oplikken om hun keel te verzachten. Je kunt het Googlen om er zeker van te zijn dat het okay is. :-) hoop dat het snel beter gaat.

Anoniem zei

Leuke afspraak, dat is toch wel de luxe van niet vast zitten aan een baan van 9 tot 6.
Hopelijk gaat het weer wat beter met Cosmo.
Wij hadden vanmorgen een verrassing op elke zitting van de bank (en bedankt Reus!).
Groet, Bea

Anja zei

Ja Shandy, dat dronken wij vroeger ook.
Hopelijk gaat het inmiddels beter met Cosmo.

Petra zei

@Hilde - Zoals Jurgen al schreef is het pils met 7 Up (of in dit geval Sprite).

@Marie - Precies! Als ik er eenmaal ben ben ik altijd blij gegaan te zijn.

@Jurgen - Ik heb weleens een hele dag workshop gehad over een aspect van Photoshop! Ben het allemaal allang weer vergeten, maar dat zegt wel wat over de complexiteit van het programma!

@Tink - Ik denk inderdaad ook aan een virusje nu. Hij niest ook wat. Kan ook zijn dat hij allergisch is, want veel pollen op het moment. Hij heeft vandaag nog maar een paar keer gehoest, dus het lijkt beter te gaan.

@Bea - Ja, zeker, die vrijheid is vaak heel fijn. Balen van de "verrassingen"!

@Anja - Grappig toch hoe drankjes ook aan mode onderhevig zijn.