Ons pleintje nu:

zondag, april 14, 2013

Over bier festivals en meer bloesems

Schitterende zonneschijn stroomt onze kamer binnen en wekt Cosmo kennelijk vrij vroeg.  We negeren hem nog een tijdje, maar om half acht lukt dat niet meer en staan we voor ons doen ongewoon vroeg op een weekenddag op.

Het is wel wat koeler vandaag, dus op het deck ontbijten gaat niet.  Binnen onze gepocheerde eieren met uitzicht op de steeds groener wordende tuin opeten is echter ook zeker geen straf.

Via Amazon.com hebben we nieuwe bloemenbakken gekocht om van het deck te hangen.  Rick heeft ze al geinstalleerd en vertrekt naar Home Depot om er geraniums voor te kopen.  Intussen ga ik bij de sportschool mijn uur cardio doen.  Dat gaat snel want ik heb weer een goed boek van Barbara Freethy.

Eigenlijk blijf ik een beetje te lang sporten en lezen, want ik was vergeten dat Rick de van nodig had om een nieuwe hor voor onze achterdeur te gaan bestellen.  Gauw rijden we naar Sterling waar we vijf minuten voor sluitingstijd bij het horrenbedrijf aankomen. 

Cosmo heeft het gaas dat in de deur zit helemaal gescheurd met zijn poten.  Het zou nu zeker de muggen en andere insekten die spoedig weer zullen komen niet buiten houden!  Dit bedrijf heeft gaas dat bestendig is tegen die honden- en kattennagels van onze schatjes.  Donderdag kunnen we de deur weer ophalen.

Inmiddels is het lunchtijd en we gaan wat halen bij Panera. Daar hebben ze een nieuwe soep: boerenkool, bonen en gerookte kalkoenworst.  Ik kan hem van harte aanraden!  Boerenkool is hier op het moment echt de rage. 

Het is zulk mooi weer, dus binnenzitten is zonde.  Ik heb gelezen dat Meadowlark Gardens vlakbij ons ook heel veel kersenbloesems heeft in de lente.  Ik besluit mijn fototoestel erheen te nemen.  Rick wil niet mee, dus ik ga alleen.

Het duurt even voor ik een parkeerplaats vind, want er is een bruiloft gaande.  Het bruidspaar wordt net voor een rij kersenboompjes gefotografeerd.  Een mooie locatie om te trouwen is het hier zeker.


Bij de ingang betaal ik de $5 toegang en dan loop ik de botanische tuinen in.  Inderdaad staan er heel wat kersenboompjes, ook treurkersen.  Verder hele velden met mooie narcissen.  Helaas zijn de bloesems ook hier wel wat over hun hoogtepunt heen, maar het is nog steeds genieten van de kleuren en het prille lentegroen.
 

Na een uurtje rondgelopen en gefotografeerd te hebben rijd ik door het drukke Vienna weer huiswaarts.  De van kan wel weer een slokje gebruiken dus ik tank bij de Shell even bij.  Daar worden ook door een groep high school meisjes auto's gewassen om geld in te zamelen voor een goed doel.  De van kan een bad goed gebruiken, maar er staat zo'n rij dat ik het maar voorbij laat gaan.

Saskia en Rick zijn vertrokken als ik thuiskom.  Saskia ging haar vriend aanmoedigen bij zijn hardloopwedstrijd en Rick bracht onze oude kapotte magnetron eindelijk weg.  Hij belt op zijn terugweg dat Shadi en Frank vroegen of we zin hebben naar het Spring Bock Festival bij de Mad Fox Brewing Company te komen.

Wetend wat een bierliefhebber Rick is zeg ik natuurlijk ja.  Bovendien vind ik Shadi en Frank (die Duits is) erg leuke mensen.  Het blijkt dat ze hier met een groepje bekenden zijn met wie wij ook kennis maken.  Meteen worden we in de groep opgenomen, iets wat ik altijd zeer kan waarderen in Amerikanen.  Niemand is een "vreemdeling".

We proberen een paar biertjes, maar wij kwamen tegen het einde van het evenement dus het is al gauw voorbij.  Intussen is het heel gezellig geworden en met een groepje van acht besluiten we een tafel binnen te vragen voor het avondeten.

Dit restaurant heeft bitterballen op het menu staan en die wil iedereen, nu ze weten dat ik Nederlands ben, natuurlijk proberen.  De vulling van deze bitterballen is wel een eigen invulling door de chef, gekruid gehakt en groentes.  Stiekem vind ik ze lekkerder dan de traditionele bitterballen.  Ik ben niet zo'n fan van ragout.  Ze vallen ook bij dit gezelschap in de smaak en zijn binnen de kortste keren verdwenen.

Als hoofdgerecht heb ik de gegrilde zalm met ceviche van garnaaltjes en mango en zoete aardappelpuree.  Heel erg lekker!  Intussen ben ik diep in gesprek met Sally naast mij.  We hebben veel gemeen, trouwens sowieso als groep klikt het goed. 

Voor we het weten loopt het al tegen negenen en is het tijd om af te rekenen.  Een van de aanwezigen krijgt om de een of andere reden tien procent korting en dat maakt het al heel goedkoop.  De rekening wordt door vieren gedeeld en de fooi uitgerekend over het volle bedrag voor de korting.

We nemen afscheid en beloven dit nog eens te gaan doen.  We hebben allemaal een erg leuke avond gehad en tot onze verbazing is het al na negenen!

Terug in onze buurt rent dezelfde vos, die ik gisteren zag, net voor onze auto de straat over.  Het is een mooi beest en ik vind het bijzonder dat er nooit ruzies tussen de vossen en de katten in onze straat zijn.  Onze Snickers en de katten van de buren zijn daar baas en kennelijk zijn de vossen net niet groot genoeg om de confrontatie met de katten aan te gaan.

Zondag

Helaas heb ik om onverklaarbare redenen vannacht enorm veel last van mijn rechterkant. Van mijn nek tot mijn heup doet die veel pijn waardoor ik maar geen fijne slaappositie kan vinden.  Misschien heb ik toch te veel van mijn spieren geeist de afgelopen week, dat is altijd zo'n precaire balans.  Ik besluit het vandaag maar eens rustig aan te doen en niet echt te gaan sporten.

Om een uur of negen staan we op en gaan dan naar Starbucks om onze zondagse ontbijt te halen.  Voor het eerst dit jaar bestel ik een ijs-Americano. Daarbij natuurlijk hun lekkere broodje met groente omelet en kaas.  Rick houdt het nog bij een warme hazelnoot latte, hij vindt het nog te koel voor een ijsdrankje.

Na het ontbijt zetten we de laatste geraniums in de bakken.  Het ziet er zo voor en achter het huis weer vrolijk uit.  Iedere ochtend heeft de tuin ook weer net wat meer kleur.  Het is een genot om naar buiten te kijken!

Met de komst van het warmere weer hebben Mary Ellen en ik besloten als het even kan onze zondagse wandelingen te hervatten.  Zij komt mij met haar sheltie Marty ophalen en de honden zijn ook duidelijk blij elkaar weer te zien.  We lopen een stuk door de bloeiende buurt, Marty en Cosmo schattig naast elkaar alsof ze dat altijd zo gewend zijn.

Na de wandeling maken Rick en ik ons klaar om naar Bull Run Regional Park te gaan.  Onderweg stoppen we, voor mij voor het eerst in heel erg lange tijd, even bij de drive thru van McDonald's.  We halen er een paar snack wraps voor de lunch, die van mij met gegrilde kip en barbecue saus.  Heel af en toe vind ik die wel lekker.

Bull Run Park is bekend om zijn velden met wilde bloemen langs de rivier, vooral de Virginia bluebells.  Cosmo is helemaal blij met deze tweede wandeling van vandaag.  Hij is absoluut niet de enige hond hier, dus er moet regelmatig begroet en besnuffeld worden.

Het pad voert eerst door moerasland met velden vol Virginia spring beauty bloempjes.  Die zijn ook prachtig met hun lichtroze en geel.  Hun bijnaam is "fairy spud" (spud = bijnaam voor aardappel), omdat de Indianen hun heel kleine bollen aten als een soort aardappel.

Pas dichterbij de rivier zien we de blauwe waas van de bluebells.  Ze staan er prachtig bij, helemaal op hun hoogtepunt.  Aan weerszijden van Bull Run zijn er mijlen en mijlen lang velden van te zien.  We lopen ongeveer drie kilometer langs de rivier, ik natuurlijk al fotograferend. 
Het is moeilijk om met foto's over te brengen hoeveel wilde bloemen hier bloeien, dus ik maak ook een paar filmpjes.  Zelfs dat laat het natuurlijk nog steeds niet helemaal zien, maar geeft wel een beter idee.  Het is een tapijt van bloemen op de bosvloer, een schitterende gezicht.



Rick moet Cosmo ook nog even in bedwang houden als er een paar paarden langskomen en dan zijn we alweer terug bij de van.  Ik ben blij dat we gegaan zijn, want alles bloeit ook zo snel weer uit.  De bluebells bloeien ook langs de Potomac en andere riviertjes, maar nergens in zulke hoeveelheden als hier.

Intussen sms-t Saskia dat ze met Lawrence naar de dierentuin gaat.  Gelukkig wel met de metro, want het is een drukte van jewelste in Washington en op een dag als vandaag zal er weinig tot geen parkeerruimte zijn bij de zoo.  Het is ook goed voor ze om de metro te nemen, want ik moet haar helemaal uitleggen hoe er te komen met een overstap.

Met dit mooie weer hebben we zin om te grillen.  Op de terugweg stoppen we bij de grote Whole Foods in Fairfax.  We nemen verse asperges en maiskolven mee en kip-, lams- en biefstukspiesjes (die laatste twee voor Rick).  Dat gaat ons vast prima smaken!

Thuis gaat Rick nog verder met de tuin en ik ga op het deck zitten computeren.  Prompt komt ons cardinaaltje ons ook weer toezingen.  Wat een heerlijk weekend was dit weer!  Rick verzucht ook zich heerlijk ontspannen te voelen.  Hij kan de werkweek weer aan, zegt hij.


Foto's van Meadowlark Gardens staan hier

Foto's van de bluebells staan hier.

11 reacties:

tineke zei

Heel mooie natuurfoto's , wij waren vorig jaar ook in dit park. gisteren hier een rondleiding gehad in een stinsenplantentuin , heerlijk weer en mooie bloemen.
Fijn dat Rick goed uitgerust is; heeft hij een vrij stress volle baan?
HOeveel kilo is hij afgevallen, hij deed via zijn werk toch een afvalprogramma?

Anoniem zei

Lekker meegenoten van de natuur, die in de vroege lente op zijn mooist is.
Jullie hebben werkelijk alles met Washington in de buurt en dan niet te vergeten de parken en dat op zo een kleine afstand van jullie woonplaats.
Groetjes van Hilde uit B.
De filmpjes zijn van de blog gehaald, zou er daar een goed reden voor zijn?

jolanda zei

Mooi, al die bloemen! En het klinkt als een fijn weekend.

Saskia en Lawrence gaan al een hele tijd. Wil Lawrence ook naar Virginia Tech?

Jurgen de Bruin zei

Goed te horen dat Rick weer helemaal is opgeknapt!

Groetjes...

Anoniem zei

Mooi die wilde bloemen. Ik kijk er hier naar uit, misschien deze week hier ook!
Hopelijk bewaart de vos de katten niet voor later :(
Annemiek

Tink zei

Petra, over insect eh gesproken, ik las angel open week over the 17 jaar cicades due binnenkort jullie kant opkomen want de 17 jaar zijn op. Heb je er ook over gelezen en ben je er klaar voor? Lijkt mij niksvhor! Brrrrr! Ben blij dat ze aan de oostkant blijven! De man in het interview had het over biljoenen die een geluid veroorzaken gelijk een rock concert. Niet alleen dat ze eten ook al het groen en groenten dat ze tegen komen op. Je moet het maar ondergaan hé, er is verder niks tegen te doen! Ze schreven dat de te voorschijn komen als de grond 64 graden is. Dus even in de gaten houden. :-) ik moest er meteen aan denken toen je schreef de hordeur hebben laten maken ivm de insecten. Goed idee! :-)

Petra zei

@Tineke - Ja, Rick heeft een vrij stressvolle baan. Hij doet het werk van drie mensen op het moment. Met de drukte op het werk is dat afvallen wat op de achtergrond geraakt, maar hij sport zoveel hij kan.

@Hilde - Ik zie de filmpjes nog gewoon op het blog staan?

@Jolanda - Dat weet ik niet, maar ik denk dat Saskia daar ook niet meer per se heenwil.

@Jurgen - Vind ik ook!

@Annemiek - Ik hoop het ook niet, maar heb nog nooit gehoord dat een kat werd gegrepen en we hebben hier altijd al heel veel vossen.

@Tink - Ik ben benieuwd want onze laatste grote plaag was in 2004, dus nog geen 17 jaar geleden. Ik vind het altijd ook wel weer fascinerend, zo'n plaag.

Anoniem zei

Op jouw blog staat de volgende boodschap te lezen in verband met de video's en dan een lege ruimte:
Video niet beschikbaar. This video has either been removed from Facebook or is not visible due to privacy.........
en voor de volgende video juist dezelfde boodschap.
De foto's kan ik nu zonder problemen bekijken wat in het verleden ook niet altijd zo was.
Het recente nieuws vanuit Boston treft ons ook weer allemaal in verband met de aanslagen bij de aankomst van de marathon, waar ook Belgen in meeliepen.
Het is verschrikkelijk dat bij zo een loopwedstrijd altijd mensen zijn die slechte bedoelingen hebben.
Groeten van Hilde uit B.

Anoniem zei

Helemaal bijgelezen.
Wat een prachtige foto's van de bloesem en de bloemen, wat is de lente toch een mooi seizoen.
Gelukkig begint het hier ook te kleuren.
Groet, Bea

Petra zei

@Bea - Ik kan mijn fotografiehart in dit seizoen zeker ophalen!

@Hilde - Probeer deze links eens:
https://www.facebook.com/photo.php?v=10151579867915590&l=3281684140564839099

en

https://www.facebook.com/photo.php?v=10151579826855590&l=851034401310842000

Laat je me even weten als ze werken?

Anoniem zei

Beste Petra,
Ik krijg spijtig genoeg het volgende bericht, na jouw aanwijzingen:
Deze inhoud is momenteel niet beschikbaar
Deze pagina kan nu niet worden weergegeven. Mogelijk is deze tijdelijk niet beschikbaar, is de link verlopen, of heb je geen toestemming om deze pagina te bekijken.
Terug naar startpagina
Groetjes van Hilde.