Ons pleintje nu:

zondag, november 17, 2013

Een bewogen weekend

Zaterdag

Misschien doordat er geen licht van de zon door de lamellen komt slapen we vanochtend langer uit dan gewoonlijk. Het is inderdaad veel somberder weer dan voorspeld, hoewel de regen van vannacht is vertrokken. Flapjack en Cosmo komen mij op en naast me op bed begroeten, doet me aan de kinderen denken toen ze klein waren.

Na het ontbijt en allerlei gecomputer vind ik eindelijk de motivatie om te gaan sporten.  Boven op de elliptical doe ik een uur interval.  Ik heb ook een leuk boek dus blijf er nog iets langer op om dat uit te lezen.

Intussen sms-t Katja dat ze vannacht flink ziek is geweest.  Ze heeft een soort buikgriep met koorts.  Dan zou ik zo graag dichterbij zijn om haar in de watten te leggen!  Gelukkig voelt ze zich halverwege de dag alweer wat beter, want ze moet morgen werken. 

Rick stelt voor om bij Panera te gaan lunchen.  Daar is het gezellig druk en flikkert het "haardvuur".  Nieuw op hun menu is een champignonsoep.  Daar ben ik doorgaans dol op en bestel er een bak van.  Helaas is deze niet mijn favoriet, hij is me te zuur. 

Het is alweer, voor ons doen althans, een tijdje geleden dat we naar de bioscoop zijn geweest en deze ietwat sombere dag leent zich daar goed voor.  Dat hebben meerdere mensen gedacht, want het is beredruk bij Tysons Corner

De film, die wij willen gaan zien, About Time, is gelukkig niet zo druk en we krijgen goede zitplaatsen.  Het is precies het soort film waar ik van houd, romantisch, grappig en soms ontroerend en een goed lopend verhaal (al ziet Rick er wel een paar inconsistente gedeeltes in). 


Na afloop gaan we kijken waar we een hapje kunnen gaan eten.  Door de drukte staan overal rijen, maar we zien twee barstoelen open bij Coastal Flats.  Ik bestel hun gegrilde gamba's met Mediterranese orzo salade en gestoomde spinazie.  Altijd erg lekker, Ricks zalm gaat er ook goed in.

Rick is deze week jarig en wil voor de verandering eens cupcakes van Crumbs in plaats van een taart.  Om ze uit te proberen delen we een van hun red velvet cupcakes thuis.  Die is erg lekker en dat zegt wat voor mij, want ik ben niet zo'n zoet liefhebster.

Zondag

Ook vandaag blijven we langer liggen dan gewoonlijk, aangezien Rick en ik beiden niet goed hebben geslapen.  Flapjack ligt alweer bovenop mij te spinnen en dat is zo lekker warm!  Cosmo wordt daar jaloers op en jaagt Flapjack weg.

Als eerste iedere dag check ik mijn telefoon en daar tref ik vanochtend een heel verdrietig bericht.  De man van mijn vriendin Annette in San Antonio heeft zijn lang en heel dapper gevecht met kanker toch nog onverwachts verloren.  Hij is laat gisteravond vredig ingeslapen sms-te Annette mij. 

In april, toen ik hen in San Antonio bezocht, was Fred ook al ziek, maar gelukkig nog goed genoeg om mee uit eten te gaan.  Ik ben blij dat ik hem toen gezien heb.  Annette is een van de sterkste vrouwen, die ik ken, en in gedachten ben ik bijna constant bij haar.  Ik hoop dat alle steun, die ze van familie en vrienden en van virtuele vrienden en kennissen via het internet krijgt, haar door deze heel zware tijd zullen helpen.

Zoals bijna iedere zondag halen we ons ontbijt bij Starbucks.  De kalkoenbacon, ei en kaas sandwich voor Rick en mij beiden en als drankje bestel ik een Americano met pepermunt siroop.  Jammer, dat ze die siroop niet het hele jaar door hebben.  Ik vind hem zo lekker!

Met moeite zet ik me na het ontbijt ertoe drie kwartier op de elliptical te doen.  Waarom zou het in het weekend toch zoveel moeilijker zijn mezelf daartoe te motiveren?  Waarschijnlijk omdat er toch meer ritme in de weekdagen zit, ook voor Rick en Saskia.
Opgestaan, plaats vergaan, denken Meike en Flapjack

Ondanks het alweer sombere weer is de temperatuur buiten wel lekker.  Ik neem Cosmo mee voor een lange wandeling door de buurt en het bos hier vlakbij. Ik moet de hele tijd aan Annette denken en heb constant een brok in mijn keel, even de natuur in helpt.

Het ruikt overal echt naar herfst.  Het gros van de bomen is nu kaal, maar af en toe is er nog een mooie te vinden.  Ik neem dan ook een aantal foto's.  Als de zon niet schijnt zijn de kleuren ook mooi "diep".
Het oranje van de boom met de pompoenen en kransen van de buren vind ik mooi
 
Saskia en Rick werken ondertussen aan van alles en nog wat in huis.  Saskia is begonnen aan haar essay voor haar college aanmeldingen.  Ze moet zich voor 1 januari aanmelden en dan krijgen we weer de spannende tijd met wachten op de begeerde "je mag hier komen studeren" brief van een van die scholen.

Als afsluiting van het weekend stelt Rick voor weer eens een nieuw restaurant proberen.  Die schieten hier als paddestoelen uit de grond!  Dit is een Mexicaans restaurant, Cyclone Anaya.  Het is druk, maar we vinden twee stoelen aan de bar.  Mijn halve quesadilla met garnalen en spinazie is best lekker, maar volgende keer neem ik maar weer de gegrilde vistaco's. 

Vanavond is onze favoriete serie, Once Upon A Time, er weer.  Even ontsnappen naar een andere wereld.  Disney heeft hier een goede serie mee.  Grappig genoeg hebben Rick en ik geen van beiden datzelfde met het nieuwe Once Upon A Time in Wonderland.

Foto's van de wandeling staan hier.

7 reacties:

Anja zei

Oh, wat een triest en verdrietig berichtje. Ik kan me voorstellen dat je constant aan Anette moet denken. Het leven kan soms zo oneerlijk zijn. Heel veel sterkte voor Anette, familie en vrienden.

Anoniem zei

Wat een mooie herfst kleuren foto,s maakte je...

Ondanks dat je weet dat iemand heel ziek is en geen kans meer heeft,schrik je heel erg als het dan toch gebeurt,word ook gauw gezegd, ze is n sterke vrouw,maar als het je overkomt,dan voelt het wel heel anders.
Sterkte voor alle betrokkenen en jou.

Groetjes Joke

Anoniem zei

Verdrietig bericht kreeg je...
Ik kan me invoelen in wat Joke schrijft.
Mensen vinden mij ook sterk en denken al snel dat ik mij "wel red".
Waarschijnlijk heeft je vriendin je steun over een jaar meer nodig dan nu...

Maar voor nu; een fijne week gewenst!
Lian


Anoniem zei

Begrijpelijk dat je steeds aan je
vriendin moet denken.Ik weet wat het is als je een dierbare moet verliezen.Het is nog maar zo kort geleden.
Heel veel sterkte voor haar.
Groetjes Wil

Brin zei

Iemand verliezen uit je naaste vriendenkring is heel treurig...natuurlijk ben je er constant mee bezig. Veel sterkte voor jou en je vriendin, hopelijk komt het zonnetje vlug weer tevoorschijn en kan je buiten eens flink uitwaaien met Cosmo, dat zal je deugd doen!

Toch nog heel prachtige kleuren hoor bij jullie ondanks het mindere weer. Hier enkel somber, grijs en mistig, kleur is hier bijna niet meer te zien...

Nog een tip voor je hoge bloeddruk: 1 a 2 glazen rode bietensap drinken per dag zal je bloeddruk helpen dalen. Het proberen waard misschien?

Petra zei

@Anja - Dank je

@Joke - Natuurlijk, maar de manier waarop zij (en Fred) met zijn ziekte omgingen en hoe ze nu na zijn dood is, daar wil ik wel een voorbeeld aan nemen.

@Lian - Ja, dat is de reden dat ik niet naar de Memorial Service zal gaan. Dan heeft ze genoeg gezelschap. Ik spaar dat geld voor de vluchten liever voor als al die aandacht wat weggeebt is. Ik denk trouwens niet dat ze "zich wel redt" al vindt zij dat zelf wel. Ik hoop dat ze weet dat ze bij mij niet sterk hoeft te blijven.

@Wil - Dat kan ik me helemaal voorstellen.

@Brin - Bedankt voor de tip, ik houd helemaal niet van bieten, maar ik kan ze snel drinken ;)

marielle zei

Sterkte!!!