Ons pleintje nu:

vrijdag, februari 07, 2014

Lincoln's Cottage en de Shrine of the Immaculate Conception

De zon schijnt lekker en dat maakt het opstaan toch altijd weer wat makkelijker.  Ook is het een beduidend betere dag voor de excursies, die Irene en ik woensdag naar vandaag hebben uitgesteld.

Saskia heeft een late schoolstart dus we eten gezellig samen ontbijt.  Daarna vertrekt zij naar school en begin ik aan een dubbele Max Capacity routine.  Intussen kijk ik de nieuwste afleveringen van Pawn Stars en zo gaan de 32 minuten lekker snel voorbij.

Tijd voor cardio heb ik vandaag niet,  Gauw douche ik en stel dan mijn GPS in op Irenes adres in Washington.  Het is alweer even geleden dat ik in de stad heb gereden en dat vergt toch altijd een stuk meer opletten dan hier in het voorstedelijk gebied.  Toeristen, die opeens de straat oversteken, politieauto's, die iemand aan hebben gehouden, en vrachtwagens, die een baan versperren met lossen en laden.

Zonder kleerscheuren gelukkig kom ik in Irenes straat aan.  Daar vind ik een makkelijke parkeerplaats en loop dan naar haar huis.  We kletsen wat onder het genot van een kopje koffie en dan heeft Irene een heerlijke zelfgemaakte tonijnsalade als lunch.


Na het eten zoeken we mijn van weer op en laten de GPS ons naar President Lincoln's Cottage navigeren.  Dit is een van die geheime schatten, die onze hoofdstad te bieden heeft, blijkt.  Het huis ligt op het terrein van  het Armed Forces Retirement Home wat er ten tijde van Lincoln ook al was.

We kopen kaartjes en lezen wat over de geschiedenis hier. Na een kwartiertje komt Kelsie onze gids ons ophalen.  Na een korte film neemt zij ons mee naar het "cottage", wat een flink huis blijkt te zijn.  Vanaf de zomer van 1862 bracht het gezin Lincoln hier vrijwel al hun vrije tijd door.  De president gebruikte het Witte Huis voornamelijk als kantoor tijdens de Burgeroorlog.

Kelsie vertelt heel interessant over het leven van de president hier.  Zij wordt daarbij geholpen door audiovisuele presentaties in bijna elke kamer.  Op deze manier krijg je echt een gevoel van hoe het hier in de Burgeroorlog was.  Er staan ook weinig meubelen in het huis en geen originele omdat ze, zoals Kelsie zo mooi zei, een museum van indrukken en gevoelens willen zijn en geen museum van dingen.

In 1862 schreef Lincoln hier ook zijn belangrijke Emancipation Proclamation, die alle slaven zowel in de Union (Noorden) als de Confederacy (Zuiden) vrij verklaarde.   Later kreeg hij de 13e wijziging van de Constitutie erdoor, die slavernij illegaal maakte.

Na een uurtje staan we weer buiten, ons hoofd vol met een stukje Amerikaanse geschiedenis, zeer de moeite waard weer, dit oude huis!  We kijken nog even rond op het terrein en rijden langs het Burgeroorlog militaire kerkhof waar in Lincolns tijd dagelijks soldaten begraven werden.  Hij was dus letterlijk door de oorlog omgeven, want hij had uitzicht op Virginia waar veel gevechten plaatsvonden.

Niet ver hiervandaan is de National Shrine of the Immaculate Conception, de grootste katholieke kerk in Noord-Amerika.  Ik ben er een keer geweest, maar Irene nog nooit, dus we besluiten de kerk een bezoek te gaan brengen, want hij is schitterend mooi, zowel van buiten als van binnen.

We lopen eerst door de beneden kerk in de catacomben waar al een aantal heel mooie kapelletjes met mozaieken te bewonderen zijn.  Elk van die kapelletjes huist een aparte groep Katholieken, sommigen uit andere landen, zoals Slowakije en Polen.  Ik stel me zo voor dat daar iedere zondag diensten in die talen worden gegeven.  Soms staan er maar een tiental stoelen en andere keren enkele tientallen.

We nemen de trap naar boven de hoofdkerk in.  Mijn nek doet na een tijdje gewoon pijn van het naar boven kijken, zoveel prachtige mozaieken zijn er in het plafond te bewonderen.  Ook hier weer allerlei zijkapelletjes met allemaal een unieke aankleding.  We fotograferen erop los en nemen een goed half uur voor we alles bekeken hebben.

Dan zet ik Irene weer bij haar thuis af en rijd de stad weer uit naar huis.  Niet veel later komt Rick ook thuis en we vertrekken meteen naar Pazzo Pomodoro om voor het begin van de Openingsceremonie van de Olympische Spelen een hapje te eten.  We delen een van hun heerlijke pizza's.

Op tijd voor de uitzending van de ceremonie, die natuurlijk veel eerder vandaag hebben plaatsgevonden, zitten we voor de tv.  Het is altijd een van onze favoriete delen van de Olympische Spelen en ik ben blij er deze heerlijke dag mee af te sluiten!

Foto's van vandaag staan hier

6 reacties:

Anja zei

Wat een leuke, interessante dag had je samen met Irene! Wij zijn ook naar de openingsceremonie aan het kijken. Fijn weekend!

Anoniem zei

Wat een mooie kerk is dat zeg en wat mooie foto's heb jij er gemaakt. Het is alsof ik er zelf bij was.
Lincoln's Cottage doet mij herinneren aan de film 'Lincoln', die trouwens zeer goed de geschiedenis van Amerika weergeeft.
Prettig weekend voor jullie en groeten van Hilde uit B.

naomi zei

Hallo

Ik wildde nog zeggen dat als jij het over Mon Ami gabi heeft dat ik dan aan Las Vegas moet denken waar het zit in het Paris hotel.

Wat een leuke dag en zeker weer een verstopte schat die je hebt gevonden. Wel leuk al die geschiedenis plekjes.

Ik ben benieuwd wat jij van de opening vondt. Ik vondt het erg tegenvallen, rommelig. En niet zo'n feestje idee. Het Ballet was zeker mooi maar overall niet helemaal mijn ding.

Fijn weekend en laten we op mooie resultaten hopen dit eerste weekend voor beide landen.

Liefs Naomi

Ineke zei

Wat interessant dat jullie die 'cottage' bezochten. Jammer dat dit niet zo bekend is.

Anoniem zei

Indrukwekkende foto,s heb je gemaakt,van je dagje uit met Irene,zeer de moeite waard hoor,hoe kregen ze dat in die tijd allemaal gemaakt,zonder die hulpmiddelen die er op vandaag allemaal zijn.
Fijn dat we konden mee genieten ervan.

groetjes Joke

Petra zei

@Anja - Ja, er zijn zoveel van dit soort historische plekken in de stad

@Hilde - Ik leer hier nog iedere keer zoveel geschiedenis bij. Veel Europeanen vinden dat de VS geen geschiedenis heeft, maar daar ben ik het absoluut niet mee eens. In korte tijd is hier heel veel gebeurd.

@Naomi - Grappig, dat dat restaurant ook in Las Vegas is. Ik vond de opening ook tegenvallen, maar ik vind meestal de parade van athleten sowieso het leukst.

@Ineke - Zoveel in Washington is niet zo bekend, helaas.

@Joke - Zeker! Al die mozaieken, ik betwijfel of men daar tegenwoordig nog het geduld voor heeft, ueberhaupt.