Ons pleintje nu:

dinsdag, april 08, 2014

Eerste kersenbloesemwandeling

Het is bewolkt als ik opsta, maar het voelt een stuk warmer dan gisteren als ik Cosmo uitlaat.  Gauw eet ik ontbijt en denk dan aan mijn cardio te beginnen.  Een lief sms-je van Saskia of ik alsjeblieft lunch voor haar wil brengen stelt dat echter even uit. Volgend jaar kan ik dat niet meer doen, dus doe het nu met liefde.

De bestelling is een sandwich met hummus en groentes en een ijsthee van Whole Foods.  Ik haal het en breng het naar de school.  Thuis heb ik nog net tijd voor een half uur cardio voor ik me klaar moet maken naar de stad te vertrekken.

Onderweg naar de metro whatsapp ik Irene dat ik misschien wat laat ga zijn, maar dat valt alles mee.  Vijf minuten voor onze afgesproken tijd van twaalf uur kom ik bij bakkerij Paul aan.  Irene is er al en we zijn de grote drukte voor, dus hebben de keuze binnen of buiten te zitten.

We vinden het buiten nog wel wat fris, hoewel genoeg mensen in het zonnetje op het terras zitten.  We vinden een tafeltje bij het raam wat bijna hetzelfde is.  Ik ben helemaal weg van hun sesamzaad stokbroodje met gerookte zalm en bestel dat weer.  Irene neemt de salade met gerookte zalm, die er ook erg lekker uitziet.

Na de lekkere lunch gaan we eerst een paar tuinen op de National Mall bezoeken.  Alles staat hier prachtig in bloei.  We beginnen met de Beeldentuin bij de National Gallery of Art en lopen dan naar de Enid A. Haupt tuin, die in de lente mijn absolute favoriet is met al zijn bloeiende magnolia's en andere bloesems.


Het is lunchtijd en daardoor vrij druk.  We nemen een aantal foto's en lopen dan naar het Tidal Basin.  Ook daar is het natuurlijk druk en geen wonder, want de kersenboompjes zijn al heel mooi.  Nog niet helemaal op hun hoogtepunt, maar wel al helemaal roze.
Panorama van het Tidal Basin

We lopen eerst naar het Jefferson Memorial en dan naar het George Mason Memorial.  George Mason zit daar altijd een beetje zielig te zitten, want ik denk wel dat dat het minst bezochte monument aan de Mall is.  Maar in de lente bloeien er een prachtige haag forsytia en grote magnolia's met het Washington Monument op de achtergrond.  Hier maken Irene en ik dan ook foto's van elkaar met al die kleuren erop.

We lopen helemaal rond het Tidal Basin en hebben dan dorst.  We strijken neer in de zeer comfortabele bankjes op het terras van de Occidental Grill.  Ze hebben heel interessante frisdranken op het menu staan.  Irene neemt degene met grapefruitsap en ik het huisgemaakte gemberbier.  Het smaakt heerlijk fris.

Na een uurtje gekletst te hebben nemen we afscheid.  Irene loopt terug naar haar huis verderop in de stad en ik zoek het Federal Triangle metrostation weer op.  Daar komt Saskia me van het station halen, want na 20000 stappen voel ik mijn benen toch wel, maar het was het helemaal waard.

Rick komt thuis met sushi voor het avondeten en dan kan mijn dag natuurlijk helemaal niet meer stuk!  Ik zie er zeer naar uit de boompjes de komende dagen steeds verder uit te zien komen met vriendinnen, die ze voor het eerst zullen zien.

Foto's van vandaag staan hier.

9 reacties:

Anja zei

Leuk, ik verheug me op vrijdag!!

Anoniem zei

Prachtige foto's Petra en bedankt om te mogen meegenieten. Geniet ervan ook nog de volgende dagen!
Zonnige groeten van Hilde uit B.

Anoniem zei

Wat is dat toch mooi, die bloesem.
Als ik in Parijs ben, ga ik ook altijd naar 'Paul'. (Heerlijk)
Marjon

Anoniem zei

Wat is de lente toch mooi met al die bloeiende bomen.
Ik geniet van je foto's.
Alvast heel veel succes aan Rick voor donderdag.
Groet, Bea

Anoniem zei

Prachtig die bloesems.
Mijn vriendin was daar gisteren ook, zo mooi.
Annemiek

Jurgen de Bruin zei

Kan je er voor zorgen dat die bloesem er over 5 en een halve week nog hangt?

Petra zei

@Anja - Ik ook!

@Hilde - Dat ga ik zeker doen.

@Marjon - Het is maar goed dat Paul niet zo dicht bij ons is, anders zou ik er veel vaker heengaan

@Bea - Dank je, hij heeft zo hard gewerkt het moet goed gaan

@Annemiek - Het is schitterend, niet op foto's weer te geven

@Jurgen - Ha ha, helaas, maar wie weet zijn dan de azaleas nog in bloei, ook mooi

Anoniem zei

Hi Petra, leuk stukje in AD vandaag over "jouw" Whole Foods, groetjes, Evelyn

Hoe Whole Foods de hipste supermarkt van Amerika werd
Gepubliceerd: 08 april 2014 21:30
Het ‘emotioneel betrokken leiderschap’ binnen de hippe Amerikaanse supermarkt Whole Foods legt het bedrijf geen windeieren.


Whole Foods begon in 1980 als een organische supermarkt met 19 werknemers, maar heeft inmiddels 373 filialen in de VS, Canada en het Verenigd Koninkrijk, met 80.000 werknemers.

De supermarkt met organische en duurzame producten is razend populair bij de Amerikaanse hogere middenklasse. Het bedrijf is al die jaren niet afgestapt van de hippie-achtige ideeën over management waarmee het in 1980 begon.

Sfeer van medezeggenschap

Zo heeft Whole Foods niet één algemeen directeur, maar een tweekoppige leiding: oprichter John Mackey en Walter Robb. Door het hele bedrijf proberen zij een sfeer van medezeggenschap te creëren, vertellen ze tegen de BBC.

Zo krijgen krijgen nieuwe medewerkers een proeftijd, waarna hun teamleden in een geheime stemming mogen bepalen of de nieuweling blijft of niet. Filialen hebben veel zeggenschap over hun budget en personeel krijgt de ruimte om beslissingen te nemen.

Samen ontbijten: teambuilding

Goed voor de innovatie, zegt Mackey. Zo kwamen werknemers in één filiaal met het idee van een bar in de winkel, waar klanten wat kunnen eten en bier en wijn per glas kunnen bestellen. Inmiddels hebben 100 filialen zo’n bar.

Mackey gaat zelfs zover om slaapfeestjes te organiseren voor medewerkers. “Ik weet dat het gek klinkt, maar in hetzelfde huis slapen en dan samen ontbijt of avondeten maken is echt een teambuilding-ervaring.” De zeven leden in de raad van bestuur verdienen allemaal even veel: 19 keer het gemiddelde loon van een voltijds medewerker.

Grootste omzet ooit

Mackey geeft toe dat het systeem inefficiënt kan zijn, als mensen het wiel opnieuw uitvinden, maar “je mensen zijn dynamischer en meer betrokken”, zegt hij. ’Emotioneel verbonden’ leiderschap stelt werknemers in staat om op te bloeien, stelt Mackey.

En dat lijkt het proberen waard: een recent onderzoek onder Amerikaanse werknemers wees uit dat 70 procent van de ondervraagden een hekel hadden aan hun werk of er helemaal niets bij voelden.

Afgelopen jaar meldde Whole Foods de grootste omzet in zijn bestaan. De omzet nam toe met 12 procent tot 12,9 miljard dollar, en de inkomsten met 18 procent tot 551 miljoen. De afgelopen 17 jaar staat het bedrijf in de ’100 Best Companies to Work For’ in de Verenigde Staten van Fortune Magazine.

Petra zei

@Evelyn - Leuk! Bedankt voor het plaatsen.