Ons pleintje nu:

woensdag, augustus 13, 2014

Aruba 10: Laatste volle dag vol snorkel- en zeeplezier

Alweer lukt het ons niet vroeg uit de veren te gaan.  We nemen ons voor morgenochtend de wekker voor half acht te zetten om nog alles uit de laatste ochtend hier te halen.


Toch zijn we om half negen helemaal paraat en besluiten weer bij The Bread Basket te gaan ontbijten.  Er gaat toch niets boven aan het strand eten, bovendien zijn hun broodjes met ham, kaas en ei heerlijk.  Ik neem weer een English muffin en Rick een wrap.

Terwijl we zitten te smullen en genieten van onze ijskoffies komen Katja en Kai ons ook vergezellen.  Een half uurtje zitten we er met zijn drieen, maar dan gaan Rick en ik onze snorkelspullen ophalen voor de laatste snorkel van deze vakantie.

We besluiten dit keer te parkeren bij het strand van Malmok en dat blijkt een goede keuze.  Klein nadeel is dat hier ook alle grote catamarans aanleggen met tientallen snorkelers.  Gelukkig is er hier heel veel te zien en hoeven we niet letterlijk in hun vaarwater te zwemmen.

Het is ook lekker helder en Rick en ik vinden van alles, waaronder een inktvis.  Helaas blijft die in zijn hol, want het lijkt me zo leuk eens een hele inktvis te fotograferen.  Ik heb er weleens een gezien, maar was te laat met fotograferen.

Als de grote catamarans weg zijn gaan we in die buurt snorkelen.  Ik hoop natuurlijk altijd een schildpad te zien, maar dat is helaas vandaag niet het geval.  We zien wel iets anders heel unieks.

We volgen een hele school met zeekatten (sepia's, een soort rif inktvis) en opeens zie ik een bruine wolk.  Een ervan heeft zijn inkt uitgespoten.  Niet veel later wordt duidelijk waarom.  Een gestippelde mureen doet er zijn maaltijd mee.  Zeker niet iets wat je iedere dag ziet!

Filmpje bij de maaltijd van de mureen

Na anderhalf uur genieten van de onderwaterwereld hebben we het beiden koud.  We zwemmen terug en rijden voor het laatst langs de noordkust van het eiland terug naar het hotel.  Daar treffen we de kinderen in het zwembad aan.

We gaan lunchen bij Bugaloe en of het komt doordat het druk is en we allen iets warms hebben besteld of wat, maar het duurt eeuwig voor ons eten komt.  Hopelijk gaat dat morgen niet zo, want we hopen daar nog gauw onze laatste (vroege) lunch te eten voor we naar het vliegveld gaan!

Vanmiddag willen we een aantal wateractiviteiten gaan doen.  Katja en ik willen als eerste gaan parasailen en Rick gaat mee als fotograaf.  Het duurt allemaal wat langer dan we hoopten en we vrezen dat het jet skien erbij in gaat schieten.

Het parasailen is fantastisch!  Prachtig uitzicht over het eiland van boven en we speuren het zeeoppervlak af naar schildpadden.  We zien er een, maar we hebben er gisteren zoveel gezien dat ik het prima vind.

We worden meteen weer van de boot gehaald om op tijd te zijn voor de jet ski's.  Alleen is de groep voor ons zeer vertraagd en nog niet eens vertrokken.  Marjolein, de heel aardige medewerkster bij het Aruba Watersports Center, zegt ons lekker weer aan het zwembad te gaan liggen en over drie kwartier terug te komen.

Dat doen we en om kwart over vier zijn we terug.  Helaas, de groep voor ons is heel erg vertraagd en als we zouden wachten op hun terugkomst zouden we niet op tijd klaar zijn voor onze restaurant reservering.  We besluiten dan maar morgenvroeg nog te gaan.

Om het leed een beetje te verzachten geeft Marjolein Kai en Katja veertig minuten op de paddle board gratis.  Heel erg aardig!  Ik blijf hun nog even fotograferen en ga dan ook weer naar het zwembad.  Daar heeft Rick al een lekker Amstel Brightje voor mij. 

Op woensdagavond is er een cocktailparty van het management van het hotel en Rick en ik gaan daar even heen.  We willen namelijk vooral de toekomst van dit hotel weten.  Toen we hier aankwamen vertelde de bellman dat ook dit hotel te koop is en sindsdien hoorden we allerlei wilde verhalen.

Gelukkig vertelt de manager Rick dat het hotel inderdaad verkocht wordt, maar nog steeds Radisson zal blijven.  Onze "angst" was dat RIU, die ook het Westin hier heeft opgekocht, dit hotel mede zou overnemen.  Zij zijn all-inclusive en dat willen wij niet hier met al die leuke restaurants.  De manager stelt Rick gerust dat dit hotel niet interessant is voor RIU.

We brengen een gratis wijntje en biertje mee naar boven en maken ons daar klaar voor het avondeten.  Vanavond lopen we makkelijk langs het strand naar Pelican's Nest.  Dit restaurant ligt op een pier aan het water en we krijgen een tafeltje met prachtig zicht op de zonsondergang.

Maar wacht, dit is niet het tafeltje dat wij gereserveerd hebben, komt de heel onaangename manager ons melden.  Alsof wij deze tafel zelf uitkozen, terwijl zijn serveerder ons erheen bracht.  Nee, deze tafel is voor half acht (ver na zonsondergang) gereserveerd en wij moeten naar een tafel dieper het restaurant in.  Hij laat me zelfs nog het boek met reserveringen zien dat hij gelijk heeft, zo onprofessioneel!

Maar goed, het is onze laatste avond hier en met zijn vijven dus we gaan gedwee aan de andere tafel zitten en de serveerster heeft duidelijk met ons te doen en biedt aan een familiefoto te maken.  Die wordt erg leuk, al is de zonsondergang vanavond minder dan de rest van de vakantie.

Het eten is zeer matig, helaas.  De ceviche smaakt erg vissig en mijn carpaccio duidelijk net ontdooid (ik had dit gerecht gisteren bij Salt & Pepper ook en daar was het ontzettend lekker, het kan dus wel). 

Ondanks de slechte bediening wordt het toch een gezellige maaltijd.  Vooral als er een Cubaanse zanger langskomt, die Guantanamera zingt en Katja met een paar maracas meedoet.  Na afloop lopen we door het nu koele zand terug.

De anderen moeten nu inpakken, ik ben daar al bijna klaar mee.  Nog een avond kijk ik naar het NOS journaal.  Dat vind ik wel erg leuk in dit hotel, de Nederlandse zenders.  Op tijd gaan we slapen, zodat we morgen vroeg op kunnen. 

Foto's van vandaag staan hier.

2 reacties:

Anoniem zei

Wat een leuke tijd hebben jullie gehad.En zoals altijd gaat de tijd veel te snel voorbij.Je kan in ieder geval terugblikken bij al die mooie foto's die je gemaakt hebt.
Nog 10 dagen en dan ga ik mijn koffers pakken om voor 3 maanden naar Cathy toe te gaan. Het is toch alweer 14 maanden geleden dat ik daar was.Dit jaar gaat zij en haar man,, voor het eerst in 18 jaar naar Nederland ,om het 60-jarig huwelijksfeest van haar schoonouders mee te vieren.Ondertussen zorg ik voor de honden en de katten. En de tuin natuurlijk.
Geniet nog van jullie samenzijn en voor straks een goeie vlucht. Groetjes Wil

Sandrah zei

Wat een heerlijke vakantie hebben jullie. Het straalt gewoon van de foto's af, maar jullie genieten natuurlijk ook driedubbel na alle schrik en ellende van de afgelopen periode.

Jammer dat het jetskiën er bij in is geschoten vandaag. Hopelijk hebben jullie daar vandaag nog tijd voor gehad.

Sandra