Ons pleintje nu:

zondag, augustus 03, 2014

Inpakken en naar Aruba


Zaterdag

Eindelijk een dag waarop we niet ergens moeten zijn en op tijd op hoeven.  Rick en ik zijn tegen achten toch wel wakker, maar blijven nog lekker in bed lezen en computeren.

Dan lopen we naar Panera voor ons ontbijt.  Even iets anders dan het ontbijt beneden wat ik tijdens het weekend toch minder vind dan door de week.  Ik hoorde een van de receptionisten aan een gast vertellen dat de kamerprijzen hier in het weekend de helft zijn van door de week.  Misschien ligt de mindere keuze daaraan.

Van Panera kies ik de power breakfast sandwich met ei, kaas, spinazie en tomaat.  Rick neemt een sandwich met ei en bacon.  Ik bestel er ook een large ijskoffie bij en krijg me toch een enorme beker in de hand gedrukt!  Nog groter dan Starbucks' venti.  Ik kan het dan ook niet helemaal op.

We gaan wel in het ontbijtgedeelte van het restaurant eten.  Daar is het gezellig druk, maar we vinden nog net een tafeltje.  Dan vertrekt Rick naar ons huis en ik naar het sportzaaltje hier.

Mijn uur cardio op de elliptical gaat tergend langzaam, ondanks mijn spannende boek.  Ik kan de Out of Time serie van harte aanraden.  Het tweede boek vind ik zelfs beter dan het eerste.  Naast mij doet een man zuchtend en kreunend zijn cardio routine.  Ik probeer heel hard het niet te horen, maar dat lukt niet goed.  Ik ben dan ook blij als hij klaar is, al gaat hij daarna nog luider verder met de gewichten.

Blij dat het uur eindelijk volbracht is ga ik terug naar boven.  Daar pak ik alvast wat in en douche. Daarna ga ik aan de receptioniste vragen een paar taxi's voor morgenochtend voor ons te bestellen.

Als dat gedaan is loop ik even naar Lou Lou.  Ik bedacht me dat het leuk zou zijn bijpassende oorbellen bij mijn nieuwe ketting te hebben.  Met behulp van de verkoopster, die helemaal blij is de ketting om mijn nek te zien, vind ik een leuk paar dat goed past en niet teveel van het goede is.

Saskia vraagt of we nog even naar Tysons Corner kunnen.  Er hoeft vandaag geen belasting op kleding betaald te worden en zij wil nog een paar dingen voor school vinden.  Die vindt ze snel bij Urban Outfitters, Garage en PacSun.  Ook kopen we een hoes voor haar computer bij de Microsoft Store.

Intussen is het al na enen en mijn maag rommelt.  Saskia stelt voor lunch te halen bij Mom's Organic Market naast het hotel.  Daar bestel ik de zomerbowl met slierten courgette, watermeloen, feta, rode quinoa, pesto en zonnebloempitten.  Saskia houdt me gezelschap, terwijl ik buiten op een bankje smul, want het is heerlijk.  Saskia had al eerder lunch gegeten.

Omdat dit een van Saskia's laatste dagen in Vienna is voor school begint gaat ze de rest van de middag met haar vriendinnen rondbrengen.  Ik besluit bij het zwembad te gaan zitten lezen, maar het begint al snel te spatten.

Dan verhuis ik maar naar de lobby.  Daar vermaak ik me ook met kijken naar hoe de receptionistes geduldig blijven met veeleisende klanten.  Zo is er een Arabier, die kennelijk denkt dat andere gasten maar uit hun kamers gezet moeten worden, zodat hij de kamer zal krijgen, die hij voor zijn gezin wil.  Met een vriendelijke glimlach blijft de receptioniste uitleggen dat dat bij dit hotel niet zo werkt.

Als Saskia belt om te zeggen dat de tussendeur naar onze kamer op slot zit, ga ik weer naar boven.  Rick komt terug met de snorkel- en duikspullen en we gaan verder met inpakken. 

Om half zeven hebben we een reservering bij het splinternieuwe restaurant Gypsy Soul vlak naast ons hotel.  Makkelijker kan het niet.  Dit restaurant serveert sjiek gepresenteerde zuidelijke cuisine.  De chef R.J. Cooper zien we vanavond bezig in zijn open keuken.

Al gauw weet ik mijn keuzes, drie voorafjes.  Rick neemt konijn en Kai catfish.  Mijn gerookte gazpacho komt eerst en is ontzettend lekker. 

Het is alleen stervenskoud in het restaurant met ijskoude lucht, die op me blaast.  Ik voel letterlijk mijn spieren verkrampen en heb na een half uurtje veel pijn en zit te rillen.  De serveerster maakt haar oprechte excuses, want ze heeft gevraagd het warmer te zetten, maar dat is kennelijk niet gebeurd.  Ze gaat het weer vragen en dan wordt het eindelijk wat verdraaglijker.

Ricks konijngerecht blijkt slechts een paar hapjes te zijn, terwijl Kai's catfish en mijn voorafje van oesters met artisjok juist een flinke portie zijn.  De artisjokken in mijn gerecht zijn keihard dus meer dan de helft eet ik niet.  Verder smaakt het wel lekker.  Duidelijk zijn er nog wat "kinderziektes" hier.

Mijn derde gerecht is verreweg het interessant.  Het is runderbeenmerg met zeeegels, zeegas en inktvisinkt toast.  Het smaakt best lekker, maar het beenmerg vind ik niet veel smaak hebben en te gelatine-achtig.  Ik laat dit dus maar mijn enige keer dat ik beenmerg eet zijn. 

Rick had zo weinig te eten dat hij nog trek heeft.  De desserts van het restaurant trekken hem echter niet en we lopen naar Dolcezza, het gelato restaurant hier.  Ik ging eerst niets nemen, maar dan zie ik een paar interessante smaken sorbet op het menu staan.  Ik bestel het kleinste ijsje met komkommer, tarragon, gin smaak en citroen, opaal, basilicum smaak.  Ze smaken beiden heel goed.

Op de kamer leggen we de laatste hand aan het inpakken.  Morgen gaan we in alle vroegte naar het vliegveld dus we gaan bijtijds slapen.

Zondag

Om  kwart voor zes gaat mijn wekker, maar ik was al een stuk eerder wakker.  Kennelijk toch wel heel erge zin om op vakantie te gaan en ik wek gauw de anderen.  Ook bel ik de receptie nog even om zeker te zijn dat we twee taxi's zullen krijgen, die genoeg plaats voor zeven flinke tassen hebben (er moet snorkel en scuba materiaal mee).

Keurig om kwart over zes zijn we ingepakt en beneden en zien daar een taxi staan.  Dat gaat echt niet lukken met vier mensen en zoveel bagage, hoewel het de chauffeur wonder boven wonder lukt zes van de tassen in zijn auto te stouwen. 

Van een tweede taxi is echter geen sprake en de chauffeur belt de centrale.  Daar bleek men gedacht te hebben dat het om een dubbele boeking ging en er wordt snel nog een taxi gestuurd.  Gelukkig nemen we altijd ruim de tijd om naar het vliegveld te komen.

Saskia en ik gaan met de eerste chauffeur mee en Kai en Rick blijven op de tweede taxi wachten.  Zo'n tien minuten later sms-t Rick al dat die taxi er ook is, voordeel van een hotel dicht bij de metro.

Het is enorm druk bij de United check in, zelfs bij het Premier gedeelte, dus Saskia en ik gaan vast in de rij staan om in te checken.  Net als we aan de beurt zijn komen Rick en Kai aanlopen, dus dat is prima geregeld.

Rick en ik hebben TSA Pre en de kinderen mogen dan ook door de snellere veiligheidscontrole dus daar zijn we in een paar minuten doorheen.  We nemen de trein naar de C gates en hebben nog net tijd om ontbijt te halen voor we aan boord gaan.

Later ben ik daar heel blij om, want het duurt lang voor het eten aan boord langskomt.  De flatbread met ham, kaas, ei en champignons gaat er heel goed in.  We zitten allemaal in onze stoelen en er wordt omgeroepen dat de deur wordt gesloten, als we opeens allemaal bagage weer uit het vliegtuig zien komen, onze tassen incluis.

We vragen ons allemaal af wat er aan de hand is, maar weten zo tenminste wel dat onze tassen er zijn.  Er blijken een aantal passagiers niet op te zijn komen dagen, maar hun bagage wel en met een internationale vlucht moet die gevonden en verwijderd worden.

Dat en het papierwerk ervoor leveren ons een vertraging van een uur op, helaas.  Iedereen klapt dan ook als we eindelijk het luchtruim kiezen.  Daarna is er flink wat turbulentie, dus het personeel kan geen eten en drankjes rondbrengen.  We prijzen ons gelukkig met ons ontbijt.

Verder verloopt de vlucht voorspoedig.  De dames achter ons hebben kleine flesjes drank mee en bieden Rick en mij er ook een aan.  Ik vraag om bloody Mary mix en maak zo een lekkere Bloody Mary.  Rick vertelt later dat de dames al flink aan het feesten waren.  Dat was hen ook wel aan te zien. 

Eindelijk landen we ruim een uur vertraagd in Aruba.  De immigratie gaat met onze Nederlandse paspoorten altijd erg snel.  De beambte vraagt of we ook Nederlands spreken, vanwege Ricks paspoort.  Ja, hoor, antwoorden we allemaal volmondig.

De bagage komt ook snel en dan gaan we bij Digicel sim kaarten voor onze telefoons kopen.  Dat duurt een tijd en ik ga intussen de huurauto ophalen.  Die blijkt al klaar te staan bij Amigo en zodra de man hoort dat ik Nederlands spreek wordt hij helemaal vriendelijk. 

In een Hyundai Santa Fe 4wd rijd ik niet veel later weg.  De anderen zijn intussen klaar en we laden de bagage in de auto.  Het past warempel allemaal!  Rick brengt ons naar het Radisson hotel waar we de bagage aan de bellman geven.

Rick rijdt terug naar het vliegveld waar Katja al snel aan moet komen.  Ik check in en we krijgen twee prachtige aansluitende kamers met uitzicht op het zwembad en de zee.  Heerlijk, de wuivende palmen en het geruis van water, ik zou zo alleen al op het balkon kunnen blijven genieten.

We hebben echter sinds het ontbijt niets gegeten en vooral Saskia en Kai hebben honger.  We kleden ons in zwemkleding en lopen naar Bugaloe.  Vanaf het Westin Hotel waar we voorgaande jaren logeerden (is nu verkocht en wordt gerenoveerd) was dat even lopen, maar nu is het vlakbij.

Aan een van de lege tafeltjes nemen we plaats en bestellen drankjes (Amstel Bright!) en Kai en ik delen een portie sate met pindasaus.  Saskia neemt salade en doet daar ook pindasaus overheen.  

Intussen heeft Rick Katja gevonden en komen zij ook naar het hotel en dan naar Bugaloe.  Een van de serveersters daar is de vriendin van een van de eigenaars en de vorige keer dat we hier waren was ze zwanger.  Nu ontmoeten we hun schattige dochtertje, die ons allemaal kusjes komt geven.  Ik vind haar naam ook zo ontzettend leuk, Vlinder.

Nadat iedereen genoeg gesnackt en gedronken heeft gaan we naar het zwembad.  De anderen halen mij over er ook in te gaan en het voelt inderdaad heerlijk.  We spelen wat en dan gaan we boven om te douchen en klaar te maken voor avondeten. 

Vanavond lopen we even gemakkelijk naar Cafe Rembrandt.  Dat vonden wij altijd een lekker Nederlands restaurant, maar vanavond valt het ons tegen.  Er stond vroeger nasi en bami op het menu, maar het is nu helemaal veranderd.  Er staat alleen nog sate en een hachee met rode keel en aardappel wat echt Nederlands is.
De eerste zonsondergang in Aruba gezien vanuit onze kamer

Toch is het best lekker en we zitten lekker buiten in een briesje. Saskia heeft ook moeite met iets te vinden dat zij kan eten.  Ze bestelt rijst met groentes, maar de rijst blijkt, ondanks de vraag of dat zo is en ontkenning, toch met boter bereid te zijn.  Uiteindelijk eet Saskia de gestoomde groentes en onze aardappeltjes en pindasaus.
Wij wel!

We lopen terug naar het hotel en met de balkondeur open om de zee te horen computeren we wat en kijken tv.  Het voelt een beetje als thuiskomen hier op ons favoriete eiland.  En toch zijn er in die twee jaren dat we er niet waren dingen veranderd, die we de komende week vast allemaal gaan zien.

9 reacties:

Anoniem zei

Prettige vakantie en geniet van jullie samenzijn.
Groeten van Hilde uit B.

Anoniem zei

Heerlijk genieten van deze welverdiende vakantie!!Veel plezier met je hele gezin! Greet

Tineke zei

Fijn dat je voeten kunnen uitrusten. Wij zijn net terug van een laptoploze vakantie in zeeland; heerlijk weer, veel gefietst door de duinen en leuke oude stadjes bezocht.
Je foto's via faceboek zijn tegenwoordig goed te bekijken; heel leuk.
Wij hebben nu onze dochter met gezin met 2 kleindochters te logeren, hun huis wordt gestuucd en geschilderd; een gezellige maar wel vroege start in de ochtenden.

jolanda zei

Rare smaakjes ijs... en beenmerg...mwah. Geef mij maar wat anders. Maar als iemand zegt dat de Amerikaanse keuken alleen fastfood is, dan wijs ik ze op je blog. Veel plezier op Aruba!

Anoniem zei

Ik wens jullie een super fijne en welverdiende vakantie.... Zoooo blij dat jullie daar weer zijn, kan ik weer kwijlen bij de prachtige foto's (zoals die leuke gekleurde stoeltjes op het witte strand met de blauwe zee, daar word je toch helemaal vrolijk van).

Geniet ervan,
Groetjes,
Evelyn

Ineke zei

Oh wat een heerlijke, echte, vakantiefoto's, wat zullen jullie genieten met elkaar.
Heel veel vakantieplezier~!

PS hebben jullie de hotelkamers "thuis'gewoon aan kunnen houden?

Sandrah zei

Dat begin van de vakantie ziet er al veelbelovend uit. Volgens mij gaan jullie het weer prima naar jullie zin hebben.

Veel plezier en lekker genieten!

Sandra

Anja zei

Fijne vakantie, geniet ervan samen met je gezin!!

Petra zei

@Hilde - Dank je, doe ik zeker

@Greet - Ja, echt zo fijn om allemaal samen te zijn

@Tineke - Kan me de dubbele gevoelens helemaal voorstellen. Je wilt ze bij je, maar je hebt ook inmiddels je eigen ritme

@Jolanda - Inderdaad, je kunt hier van alles en nog wat eten

@Evelyn - Ik hoop binnenkort weer te gaan fotograferen, vandaag echt een niets doen dagje

@Ineke - Ja, daar komen we bij "thuis", dat is ons tijdelijk onderkomen, tenslotte

@Sandra - Ja, zeker

@Anja - Gaan we zeker doen!