Ons pleintje nu:

vrijdag, september 26, 2014

Nog drie nachtjes

Rick vertrekt al heel vroeg naar het huis, maar niet vroeg genoeg, want Katja werd al om zeven uur gewekt door de eerste groep werkers, die kwamen.  Daar was zij natuurlijk niet blij mee en ging ook terug naar bed.  Ik val weer in slaap en met moeite sta ik om half negen op, het bed lag zo lekker!

De regen van gisteren is compleet vertrokken.  Vrolijke zon en blauwe luchten lachen me toe als ik de gordijnen open.  Kai is ook net wakker en we gaan samen ontbijten.  Dit keer bestel ik wel weer een eiwitomelet van de vriendelijke omeletdame. 

Na het eten gaat Kai aan het werk en ik naar de sportruimte.  Daar doe ik mijn acht tabata oefeningen met gewichten en dan nog een half uur cardio.  Achteraf denk ik dat toch te zware gewichten heb gebruikt, want mijn spieren trillen wel erg. 

Boven in de kamer doe ik mijn kleding uit de lades alvast in een doos.  Ik kan echt niet wachten om uit te checken, hoewel de winkels en restaurants zo vlakbij wel fijn waren.  Er gaat echt niets boven thuis!

Thuis tref ik Rick hard aan het werk aan.  Het alarmsysteem werkt en kan zelfs van onze telefoons bediend worden.  Helaas zijn wel een aantal ramen zo geverfd dat ze niet meer open kunnen.  Dat moet dus weer gemaakt worden.  Gelukkig bemerkte Rick dat nu, zodat de schilders dat nog kunnen verhelpen.

Na nog wat meer lades en keukenkastjes opgeruimd te hebben ga ik lunch halen voor ons beiden.  Katja is intussen vertrokken naar haar tweede interview bij de cardioloog.  Ze heeft nog twee interviews, waarvan eentje in New Jersey.  Die laatste om dichter bij Kevin te zijn, hij probeert ook een baan in onze buurt te vinden.

Voor Rick en mij haal ik lunch bij Panera.  Ik probeer eens de Mediterranese groentesandwich en die is echt heerlijk!  Rick heeft een sandwich met rosbief en kaas.  Het is weer heerlijk zomers weer en we eten, met twee bedelende honden erbij, op het deck. Django en Cosmo zijn de beste vriendjes.

Dan ga ik de euros en ponden, die ik woensdag bestelde, ophalen bij de bank.  Alleen zijn de ponden ook euros geworden volgens Suntrust.  Ik moet dus maandag terug om de ponden op te halen.  De filiaalmanager kan zich niet genoeg verontschuldigen, maar het is helemaal niet haar schuld.

Gauw rijd ik naar Lofty Salon waar ik precies op tijd aankom.  Ik krijg een nieuwe haarkleur, nog steeds donkerrood.   Terwijl ik wacht tot de kleur intrekt krijg ik een lekker glaasje wijn.  Al lezend en slokjes nemend is het heel ontspannend.  Dan knipt Mona me weer eens bij, hard nodig, want ik vond mijn haar veel te lang.


Na afloop ga ik huiswaarts en daar is eindelijk na drie pogingen onze nieuwe koelkast geinstalleerd.  Hij ziet er goed uit, nu nog hopen dat hij het helemaal goed doet.  Het blad van het keukeneiland heeft Jose ook alweer teruggezet.

Daarna ga ik door naar de nagelsalon.  Daar maakt Thu mijn nagels ook weer netjes.  Ik kies dit keer een lichtpaarse kleur met glittertjes van verschillende kleuren.  Nu ben ik klaar voor mijn Europese reis.  Voor ik naar huis ga tank ik nog even en sta versteld hoe goedkoop de benzine is!

Kevin is intussen ook aangekomen en ik zie hem voor de tweede keer ooit.  Ik ben de enige van het gezin, die hem al eerder heeft ontmoet, want jaren geleden kwam hij op doorreis bij Katja en mij langs om te lunchen.  Het is een leuke man en hij is duidelijk dol op Katja, helemaal goed.

Na nog wat meer dingen opgeruimd en weggegooid te hebben in de keuken en badkamer rijd ik terug naar het hotel.  Daar werk ik wat correspondentie af en dan rijden Kai en ik naar BJ's.  De anderen hebben daar al een tafeltje en het wordt een gezellige maaltijd.

Katja, Kevin (die meteen ook deel maakt van het gezin) en ik bestellen de calamari.  Die is veel te lang gefrituurd, maar we eten ze toch.  Dan bestellen we de hoofdgerechten, voor mij de Marokkaanse zalm.  Alles, inclusief de zalm, is veel te ver doorgekookt.  De zalm is zo droog dat ik het niet allemaal door mijn keel kan krijgen.  De anderen lijken zeer tevreden dus ik zeg er dit keer maar niets van.

Als dessert nemen we een paar "Pizookies" en wauw, die zijn wel echt heerlijk!  Ik proef van de salted caramel en het is maar goed dat Rick en Kai nog meer zin erin hebben, anders had ik er veel meer van gegeten.
Mooie zonsondergang vanavond

Kai en ik rijden terug naar het hotel waar de receptionisten ons weer hartelijk welkom heten.  Ze willen ook weten of we inderdaad maandag vertrekken.  Ian, een van de aardigste, zegt dat hij afscheid nemen vreselijk vindt.  Ik laat wat foto's van het huis zien en ze zijn oprecht geinteresseerd.  Ik wil volgende week wat laten bezorgen om de medewerkers hier te bedanken voor de fijne tijd, die we mochten hebben in dit hotel.

Morgen gaan we het laatste hotel weekend in.  Wie had gedacht dat het 14,5 weken zou duren voor we terug zouden kunnen verhuizen.   Wij zeker niet!

9 reacties:

Anoniem zei

14,5 weken is wel wat veel van het goede. Eindelijk kunnen jullie terug naar huis. Het enige goede aan de brand is dat jullie huis intussen helemaal vernieuwd is en dat die nare periode voorbij is.
Groeten van Hilde uit B. en nog een fijn verhuisweekend.

Anoniem zei

Zo lang in een hotel leven, je kunt geen hotel meer zien. Heel fijn dat het hotel goed is en dat de service uitstekend was. Maar niets is beter dan je eigen huis!Heel veel succes met de verhuizing en dat zoiets nooit meer zal gebeuren. Groetjes Greet

Karla zei

Dat aftellen duurt zo lang! Ik kan me voorstellen dat je lekker naar je eigen huis wil, ik heb na drie weken vakantie alweer genoeg van die hotels

Nel zei

Eindelijk is het dan bijna zover. Had erg te doen met jullie, had je ooit gedacht dat het zo lang zou duren ?

Wat fijn dat Katja nu zo een lieve vriend heeft en dat jullie er ook blij mee zijn. Nu maar duimen dat ze beiden dicht bij jullie in de buurt een baan krijgen, dan is het helemaal goed !

Fijn weekend alvast en sterkte voor maandag met het terug verhuizen.

Anoniem zei

Ik heb hier even gekeken, wij tanken diesel en die kost bij de zelfpomp Euro 1,38 liter. Is 2 cent goedkoper dan vorige week.
Wat fijn dat Katja en Kevin het leuk hebben, nu nog bij elkaar in de buurt een baan.
Fijn weekend, Bea

Tineke zei

spannend waar Katje en Kevin een baan gaan vinden. Het is zo leuk om je kids wat dichter bij je in de buurt te hebben.
Jammer dat jullie maar zo kort in je eigen huis kunnen zijn; met de geplande reisjes. Wat gaan Kai en Rick doen?
Ik ga morgen uit met de mede molenvrijwilligers en molenaars en vandaag een tekendag met zussen en schoonzussen gehad, en nog steeds lekker weer.

Anoniem zei

Wel grappig, dan kun je naar huis en dan gaan jullie weer op reis!
Heel fijn dat het echte aftellen is begonnen.
Prettig weekend!
Anja L.

Petra zei

@Hilde - Inderdaad, ik kan niet wachten tot we weer meubelen hebben!

@Greet - Dank je, dat laatste hopen wij ook vurig (misschien niet het beste woord in dit geval...)

@Karla - Inderdaad, het is nu echt de uren tellen.

@Nel - Nee, dat hadden we echt niet gedacht.

@Bea - Die hopen ze zeker te vinden. Gelukkig hebben beiden opleidingen waarin veel werkgelegenheid is.

@Tineke - Ik hoop stiekem inderdaad dat Kevin hier in de buurt wat vindt. Anders gaat Katja naar New Jersey en dat is weer 3,5 uur rijden. Kai en RIck gaan naar Oktoberfest in Muenchen

@Anja - Ja, het is allemaal net op tijd en wel een stuk fijner om in ons eigen huis terug te komen straks

Sally zei

Goh 14,5 week, toch lijkt voor mij als bloglezer de tijd voorbij gevlogen te zijn. Maar heerlijk om weer in je eigen huis te trekken. Fijn dat Katja een leuk lieve vriend heeft ik wens haar succes met de sollicitatie