Ons pleintje nu:

zondag, november 09, 2014

Kinderen rondleiden in de National Gallery of Art en meer uitpakken

Zaterdag

Rick en de kinderen waren laat terug van de film dus ik doe het stilletjes aan als ik opsta om me klaar te maken om naar Washington te gaan.  Heel lief heeft Rick wel aangeboden me naar de stad te brengen en hij staat niet veel later op.

We halen ontbijt bij Starbucks en in de auto drink ik mijn Americano en peuzel mijn sandwich op.  In de buurt van het museum is van alles afgezet.  Het duurt dus even voor Rick een plek heeft gevonden om mij uit de auto te laten.

Voor het museum staan al allerlei ouders en kinderen van de Nederlandse school.  Ik vind de organisatoren gauw en krijg een velletje met stickers met telefoonnummer aangereikt.  Dat dienen de kinderen op te doen voor geval ze verdwaald raken.


Mijn groepje is groep 8 en ouder dus dat zal niet zo gauw gebeuren en vooral de wat oudere kinderen plakken de sticker met tegenzin op.  Samen met een andere ouder neem ik ons groepje van zes naar binnen.

We beginnen in de zaal met schilderijen van Rembrandt en zijn atelier.  Het eerste schilderij is Rembrandts molen en al is het een interessant schilderij, ik kan merken dat het de kinderen niet erg aanspreekt.

Er hangen ook een paar interessante vrouwenportretten en we spreken vooral over de reden waarom mensen hun portret lieten schilderen en het verschil in wat de vrouwen dragen.  Ik leid de discussie, maar de andere ouder heeft gelukkig ook af en toe een goede inbreng.

De National Gallery of Art heeft een van de grootste, zo niet de grootste collectie van Nederlandse meesterschilderijen buiten Nederland en ze kopen er nog regelmatig bij.  De stillevens zijn altijd favoriet bij mij.  Ik vind het zo knap hoe men glas en andere materialen zo levensecht schilderde.  De kinderen zijn daar duidelijk ook door gefascineerd.

De drie Vermeer schilderijen (van de vijfendertig die er bestaan) maken ook indruk.  Ze zijn dan ook zo levensecht.  We lopen langs winterlandschappen, zeezichten en landschappen van Hobbema en Ruysdael.

Na een uurtje beginnen de tieners, de broer en zus van het ene jongetje in ons groepje, met elkaar te hannesen.  De suppoost moet aan de oudere jongen herhaalde malen komen zeggen dat hij te dicht bij de schilderijen komt.  Het zusje doet nog wel redelijk mee, maar de jongens hadden er vanaf het begin al niet veel zin in dus ik vond het al bijzonder dat ze zolang nog meededen.

Gelukkig is er dan nog maar een kwartier en we bekijken nog de schilderijen van Jan Steen, die zeker ook voor kinderen leuk zijn, en het grote Daniel in de Leeuwenkuil schilderij van Peter Paul Rubens.  Dat laatste spreekt duidelijk tot aller verbeelding. 

We halen dus niet alle schilderijen, maar de belangrijkste hebben ze gezien en een uur en een kwartier was duidelijk lang genoeg.   Op weg naar de uitgang laat ik ze ook nog het enige Leonardo da Vinci schilderij aan deze kant van de wereld zien.  Daar zijn ze allemaal erg in geinteresseerd. Al met al was het een succes en vond ik het leuk om te doen.

Buiten zijn er stroopwafels en wat drinken.  Van dat laatste maak ik graag gebruik, want ik heb dorst gekregen van al het praten.  We kletsen nog wat verder bij en dan gaan Martine en ik weer naar binnen, want Martine wil graag de kleine danseres van Degas zien.  Zij is naar de musical bij het Kennedy Center geweest en raadt die van harte aan.
Een van hun nieuwe van Goghs

We bewonderen het mooie beeldje waar ik ook geen genoeg van kan krijgen.  Het is intussen lunchtijd en ik stel voor bij Paul te gaan eten.  Dit is het dichtstbijzijnde restaurant (behalve de museumrestaurants, die of heel duur of nogal saai zijn) en wordt de derde keer deze week dat ik er eet.  Geen straf want het is werkelijk een heerlijke bakkerij.

Dat blijkt ook uit de drukte, er staat een lange rij om te bestellen.  Wonder boven wonder vinden we nog wel een tafeltje met twee stoelen.  Martine bestelt het broodje met brie en ik kan het niet laten toch weer het broodje gerookte zalm te nemen.  We kletsen gezellig en lopen dan naar Federal Triangle, het dichtstbijzijnde metrostation.

De oranje lijn naar Vienna komt meteen aanrijden.  Tot East Falls Church praten we verder en dan moet Martine op de zilver lijn overstappen.  Ik rijd door naar Vienna en besluit naar huis te lopen.  Het is mooi, maar vrij koud weer, en een lekkere wandeling langs vlammend rode, oranje en gele bomen.
 
 

De rest van de middag besteden we rustig thuis.  Katja is bezig haar spullen op te ruimen, al heeft ze nog geen beslissing genomen omtrent de baan in New Jersey.  Ze kan dus zomaar opeens weer moeten verhuizen. 

Voor het avondeten gaan we met zijn vieren naar Chef Geoff.  Daar heb ik een hele tonijn maaltijd, want eerst delen Katja en ik de tonijntartaar en daarna heb ik een heerlijk hoofdgerecht van tonijnbiefstuk met komkommer.


We zijn net van plan om naar bed te gaan als Saskia opbelt.  Ze heeft met Kaylee Aoife bezocht bij William & Mary in Williamsburg en ze heeft een lekke band.  Rick denkt haar te instrueren hoe ze de reserveband erop moet zetten, als blijkt dat er zowel in Saskia's als in Kai's Kia Soul geen reserveband zit.

Gelukkig is er AAA en zijn wij daar lid van.  De auto wordt uiteindelijk naar een Walmart gesleept en Rick regelt een hotelkamer voor de meisjes.  Dit alles gebeurt als ik al in diepe rust lig, Rick wilde niet dat ik opbleef.

Zondag

We slapen allemaal lang uit, maar Rick helemaal.  Ik ga ontbijt halen bij Starbucks en zelfs als ik terugkom is Rick nog niet op.  Het blijkt dat de meisjes pas tegen drieen in hun hotelkamer waren en Rick toen dus ook pas kon gaan slapen.  Gelukkig staat er vandaag niets op het programma en kan hij het rustig aan doen.

Na het ontbijt en de koffie ga ik naar boven om drie kwartier cardio te doen.  Intussen zijn Saskia en Kaylee in Williamsburg ook op en worden de nieuwe banden (de andere voorband is ook versleten) op Saskia's auto gezet.  Zo is dat avontuur ook weer goed afgelopen.

In het centrum van Vienna haal ik bij Rite Aid wat medicijnen op.  Dan koop ik bij Petco meer van het feromonenspul voor de katten.  Dat lijkt goed te helpen, want waar we ze hebben hangen wordt niet meer geplast of gepoept.

Intussen sms-en Rick en Katja hun lunchbestellingen, die ik bij Panera ophaal.  Voor Katja en mij weer de kippensoep en halve tonijnsalade sandwich op tomaat basilicum brood.  We praten tijdens het eten weer over Katja's toekomst.  Ik krijg de indruk dat ze toch graag naar New Jersey wil en Kevin en zij gaan bekijken of ze ergens samen kunnen wonen. 

Het is weer heerlijk herfstweer met een graad of zestien.  Tot de zon achter de huizen verdwijnt ga ik voor zitten lezen.  De esdoorns langs ons plein beginnen nu op hun hoogtepunt te komen en werpen een warme oranje gloed op alles.  Voor eind volgende week worden ronduit winterse temperaturen voorspeld dus het is zaak nu zoveel mogelijk te profiteren van het warmere weer.

Zodra de zon echter weg is wordt het te koel buiten.  Helaas heb ik ondanks het toch redelijk warme weer enorm veel pijn.  Van mijn voornemen om de Kerstdozen op zolder uit te gaan pakken komt dus helaas niets.  In plaats daarvan kijk ik op de bank afleveringen van Tussen Kunst en Kitsch.

Rick gaat daar wel aan werken en als hij klaar is is er zoveel papier in onze kast dat het bijna tot het plafond reikt.  Rick kan daardoor niet meer van zolder dus ik ga gauw naar boven om hem letterlijk uit te graven!  Wat een papier hebben ze gebruikt om onze spullen in te pakken, onvoorstelbaar! 
Rick zit vast op zolder

Er is zoveel dat Rick de buitenhaard van de buurman leent om het daarin te verbranden.  Anders zit de garage weer vol en kan er weer niet in geparkeerd worden.  Het neemt Kai en Rick nog een half uur om alles te verbranden! Nu zijn er alleen nog maar een paar dozen van Katja en dan zijn we weer helemaal netjes en ingericht.

Katja heeft vanmiddag een oefentest van haar toelatingstest voor Physician's Assistant school gedaan en die duurde meer dan drie uur.  We zijn allemaal moe en hebben enkel nog fut om pizza te bestellen en eten.  Het voelt wel heel fijn dat onze dozen uitgezocht zijn en we weten waar welke kerstspullen zitten.  Over een paar weken is het alweer tijd om daarvoor te versieren.  Dit jaar vliegt voorbij!
De honden zijn ook uitgeteld

5 reacties:

jolanda zei

Moeilijk dilemma voor Katja. Gaat ze naar New Jersey en samenwonen of blijft ze nog thuis en wat voor effect heeft dat op relatie en werk. Ik hoop dat ze haar instinct volgt. Werk is overal, misschien niet direct op niveau, en terugkomen kan ze altijd. Hoe ging die test, misschien dat dat ook helpt in haar besluit.

Hollandse meesters konden mij als tiener ook niet boeien. Nu ben ik 38 en begint de interesse te komen. Op de basisschool loopt hier nu een project over kunst. De kinderen vinden vooral film, mode en muziek kunst. De rest is saai....

Marion2 zei

Pittig, zo'n rondleiding.

Wat houdt het beroep van physician assistent in? Als je het vertaalt, zou ik denken dat het 'doktersassistent' betekent. Maar uit jouw beschrijvingen maak ik op, dat dat het ook weer niet is.

Theo zei

Moeilijke beslissing voor Katja. Als ze nu voor NJ kiest, wordt het dan later eventueel niet moeilijker om weer voor een opleiding als PA te kiezen. Kan ze die vanuit NJ doen, of moet ze dan weer op zich zelf in een studentensituatie? Lastig om dan je samenwonen weer op te schorten...

Heel veel succes met de afwegingen in elk geval.

Sandrah zei

Haha! Ik moet wel lachen om Saskia. Mijn zus en ik zijn een stuk ouder, maar als een van ons iets heeft, dan bellen we als eerste mijn vader.

Gelukkig is alles voor hen weer opgelost. Het is wel heel vreemd dat er geen band of iets dergelijks is meegeleverd.

Het moet voor Katja wel een fijn gevoel zijn dat ze ook in NJ is aangenomen. Ik ben benieuwd wat ze gaat doen.

Sandra

Tineke zei

Leuk om je stukje over de rondleiding te lezen;f reacties van de kids ook herkenbaar, goed dat je daar op in kunt spelen.
Zelf vind ik het contact met mensen in mijn baan erg belangrijk; zorgt voor veel afwisseling en een tuin om in te lunchen zoals Katja nu heeft is ook wel luxe.
Met mijn oudste kleindochter ga ik voor haar verjaardag naar een tentoonstelling over mode en samen high tea-en , ik verheug me erop.