Ons pleintje nu:

woensdag, november 19, 2014

Sully Plantation en The Little Dancer

Ricks wekker gaat al om zes uur, maar ik hoor hem niet vertrekken.  Eindelijk om half negen vat ik de moed om mijn lekker warme bed te verlaten.  Ik denk terug aan de jaren dat ik op pijndagen mijn bed niet uitkwam.  Gelukkig weet ik nu dat juist beweging belangrijk is.

Beneden geniet ik van een paar lekkere koppen koffie en wafels.  Dan ga ik die beweging nemen en doe, in gezelschap van twee honden en een poes, een uur op de elliptical.  Daarna pak ik een warme winterjurk uit de kast en maak me na een hete douche klaar om op pad te gaan.

Anja komt om half twaalf en we gaan eerst een lekker hete bak pho eten.  Met dit weer kan ik die dagelijks wel op.  Dit keer gaan we naar Pho Thang Long, want ik vind hun pho toch beter (en goedkoper) dan die van Pho N More.  Er zit ook veel meer kip in.

We smullen van de warme soep en gaan dan op weg naar Sully Plantation.  Deze plantage stamt uit 1794 en is gebouwd door het eerste Congreslid van dit gebied, Richard Bland Lee.  De Lee familie kom je door heel Virginia tegen en de beroemdste, Robert E. Lee, de Zuidelijke generaal in de Burgeroorlog was een neef van deze man.

Sully Plantation heb ik al vaker bezocht, maar voor Anja is het de eerste keer.  We kopen kaartjes bij het winkeltje en kijken daar ook even rond, want we moeten bijna een half uur wachten op de volgende rondleiding. 


Langs de slavencabine lopen we dan naar het huis waar Judy ons al opwacht.  Er komt nog een andere man bij en dan geeft Judy ons een interessante rondleiding.  Er staan heel wat originele meubelen van de Lee familie en verder antiek uit die tijd.

Het geeft een mooi beeld van het leven in de laat achttiende, begin negentiende eeuw in dit gebied.  De familie woonde heel erg op het platteland, de "grote" stad Alexandria was een dagrit weg.  We mogen ook fotograferen en dat is altijd leuk, want in veel historische huis mag dit niet.

Na iets meer dan een uur staan we weer buiten met een hoofd vol geschiedenis.  Het doet ons beiden weer denken aan de enorme verschillen in levensgemak tussen die Coloniale/ Federale tijd hier en onze tijd.  Ook het denkgoed was zo anders, ondanks dat deze mensen tegen de slavernij waren hadden ze toch slaven.  Die werden wel heel goed behandeld en leerden lezen en schrijven wat ongewoon was.

Thuis neemt Anja weer afscheid en ik maak een warme bak thee en ga zitten lezen tot Katja thuiskomt.  Zij verkleedt zich en dan gaan we op weg naar het Kennedy Center.  We hebben eerst een reservering in het Rooftop Terrace restaurant. 

Katja maneuvreert ons bekwaam door het drukke verkeer en we komen keurig op tijd aan.  We krijgen een tafeltje bij het raam met uitzicht op het Lincoln Memorial en de rivier.  Ik neem twee voorafjes, de linzensoep, die heerlijk is en de biefstuk tartaar (rauw), ook erg lekker.

Ook Katja vindt haar keuzes smakelijk en wil nog een dessert delen.  Dat wordt pompoenmousse met cranberry shortcake.  Tot mijn verbazing, want ik ben niet zo'n enorme pompoenliefhebster, is het heerlijk.

We hebben nog een half uur voor onze musical start en we bestellen vast drankjes voor de pauze.  Dat is altijd erg handig, want die is maar een kwartier en zo hoef je niet in de rij te staan.
Het Kennedy Center is een immense schouwburg met drie volle theaterzalen naast elkaar

Dan zoeken we onze plaatsen op boven in de balcony.  We hebben goed zicht op het podium waar de set al klaarstaat.  We gaan naar de wereldpremiere van de musical Little Dancer kijken.  Die is gebaseerd op het verhaal van het standbeeldje van Degas wat in de National Gallery of Art staat. 

Martine maakte me op de musical attent en we bekeken twee zaterdagen geleden het standbeeldje van de 14-jarige ballerina Marie van Goethem.  Ik vind vrijwel alle musicals leuk, maar ik word niet snel echt heel enthousiast of bewogen erdoor.  Deze is zo prachtig en emotioneel, ik zit soms met tranen in mijn ogen. 

Prachtig schitterend, overweldigend, ik kan het niet beschrijven.  Ik zit de hele tijd op het puntje van mijn stoel.  Het dansen is prachtig, het toneel een groot schilderij (de omlijsting is een gouden lijst), het decor doet vaak aan een impressionistisch schilderij denken, de liedjes zijn zo mooi.  Ik ben er letterlijk lyrisch over!

Al is het voor een musical een lange zit, het einde komt mij veel te snel.  Het ensemble krijgt dan ook een luide en staande ovatie.  Wat ben ik blij dat we gegaan zijn!  Dit was echt genieten zeggen Katja en ik tegen elkaar.

Op de terugweg komen we nota bene om half elf nog in de file te staan dus we nemen maar een sluipweg.  Thuis drinken we nog wat en dan is deze dag met een sterretje ook weer voorbij.

5 reacties:

Gabrielle (otje) zei

Ik heb even de link bekeken van de musical en de foto's zijn prachtig! Bijzonder, een balletstuk en musical in 1 ! Wie weet, als de musical ook hier naar NL komt.

Anoniem zei

Wat een heerlijke dag heb je gehad, inderdaad met een ster.
Groet, Bea

Sandrah zei

Dit is een musical die ik ook graag zou willen zien. Heel bijzonder, ballet en musical.

Sandra

Petra zei

@Gabrielle - Het is enorm goed, denk ook een moeilijke musical met serieus ballet en zingen en acteren.

@Bea - Ja, was super

@Sandra - De zaal zat propvol en ze hebben er niet heel veel mee geadverteerd.

Anja zei

Fijn dat jullie zo genoten hebben van The Little Dancer!