Ons pleintje nu:

dinsdag, december 30, 2014

Op de hoek van de straat staat een man met net zoveel ogen als dagen in het jaar...

Dat grapje maakte mijn opa altijd bij het wakker worden op de eennalaatste dag van het jaar.  Mijn opa en oma woonden in Den Haag en op de hoek bij hen was een tramhalte.  Natuurlijk had iedere man, die twee dagen voor het einde van het jaar bij die halte stond ook twee ogen, maar als kind vonden wij dat altijd heel spannend en stelden ons een vreemd uiterlijk voor.

Vanochtend wacht ons een andere "verrassing" bij het wakker worden.  Net als ik de fan uit wil doen gaat die vanzelf uit!  Uit Saskia's kamer komt een kreet waarom de electriciteit uit is.  Er blijkt een auto tegen een electriciteitspaal twee straten verderop te zijn gereden waardoor een groot deel van onze buurt in het donker zit.

Via Dominion Power krijgen we te horen dat ze verwachten de stroom pas tussen 13 en 15 uur weer aan te krijgen.  Wel verdorie, dat betekent dus geen koffie zetten.  Rick en ik vertrekken dus maar met ook een bestelling van Kai naar Panera en Starbucks, want zonder koffie kan ik in ieder geval niet!

Als we met het ontbijt terugkomen zien we alle wagens en werkers van het electriciteitsbedrijf bezig en thuis wacht de verrassing dat de lichten weer aan zijn.  Dat is nog eens fijn, want nu kunnen Kai en ik ook gewoon thuis sporten in plaats van naar de sportschool te hoeven.


Dat laatste doen we dan ook en ik haal bijna de 10000 stappen in het uur op de elliptical.  Dan maak  ik me gauw klaar want Rick en ik hebben nog een heel lijstje af te werken.  Gisteren had ik ook bij FedEx gevraagd of mijn laptop dan toch maar bezorgd kon worden. 

Helaas was dat kennelijk te moeilijk om aan te passen door de allerminst vriendelijke medewerkster daar, hoewel ze dat gisteren wel beloofde. Gelukkig keek ik op de website waar staat dat ik hem lekker zelf kan ophalen. Had ik niet gekeken dan had ik de laptop vandaag dus ook niet gekregen.

Het FedEx warenhuis is een half uur rijden van ons vandaan, maar de supermarkten, die we daarna willen bezoeken liggen op de weg terug.  Rick wacht in de auto terwijl ik mijn pc ophaal.  Er is maar een medewerker dus het duurt even, maar dan krijg ik eindelijk mijn "baby" weer overhandigd.

Op weg naar Whole Foods sms-t Katja me enthousiast dat ze een leuk een slaapkamerappartement heeft gevonden.  Het ligt vlakbij het strand, ziet er netjes uit en is in hun huurbudget.  Bovendien zijn honden en katten, weliswaar voor een kleine maandelijkse prijs, toegestaan.  Nadeel is wel dat het zeker drie kwartier van haar nieuwe werk is.

Vanavond zal ze er met Kevin weer heengaan, maar zij is er alvast erg enthousiast over.  Later sms-t Katja dat ze inderdaad een aanbetaling hebben gedaan.  Er is nog een ander appartement wat ze willen bezoeken dus bindend is het nog niet.  Als ze doorgaan met deze kunnen ze er 16 januari in.

Bij de grote Whole Foods in Fairfax beginnen Rick en ik met de lunch.  Hij kiest een wrap met rosbief en ik een lekker kleurrijk bord met allerlei verschillende salades van de salad bar.  Dat is altijd zo smullen en iedere hap zit vol vitamines.

Als de magen gevuld zijn beginnen we aan ons lijstje.  Dat wordt echter al gauw een frustratie, want een aantal dingen, die we echt moeten hebben, zijn niet te vinden.  Dan toch nog maar even naar Wegmans.  Daar vinden we alles wat nog nodig is in recordtijd en dan kunnen we eindelijk weer huiswaarts.

Anders dan andere jaren heb ik besloten alvast wat hapjes voor het middernachtbuffet morgen vandaag te maken.  Zo sta ik morgen dan hopelijk niet de hele dag in de keuken.  Rick helpt mee en we maken spiesjes met tomaatjes en mozzarella, miniworstjes met mandarijnenpartjes en salami met cornichons.  Ook snijden we de Goudse kaas vast in blokjes, daar komt morgen een stukje ananas bovenop.  De rest van de hapjes, salades en natuurlijk oliebollen zullen we morgen maken.

Het geeft een goed gevoel alvast wat klaar te hebben.  Rick vertrekt naar de basement om op de XBox One te spelen.  Ik ga nog verder met de puzzel waar we eerder vandaag een groter bord voor bij Michaels hebben gekocht.  De hele rand is af, nu kan het invullen beginnen.  Dat zal nog wat tijd nemen!

Voor het avondeten bestellen we makkelijk Chinees.   Dan lopen Rick en ik even naar buren waar we voor een "eve of the eve" (vooravond van de vooravond) feestje zijn uitgenodigd.  Het wordt supergezellig met roze champagne met frambozen en lekkere hapjes.

We hadden ons voorgenomen om een uurtje te blijven, maar na anderhalf uur onttrekken we ons met moeite aan het feestgedruis. We hebben tenslotte morgenavond hier feest tot na middernacht. Van onze buren Ross en Jeanne krijgen we een lift naar huis, fijn, want mijn tenen doen alweer pijn in mijn laarzen.    Het blijft leuk zoveel mensen in de buurt te kennen.  Wat dat betreft is Vienna echt een "small town" in de voorsteden van Washington.

5 reacties:

Anoniem zei

Wat fijn voor Katja en Kevin. En vlak bij het strand, dat is lekker om de hond uit te laten!
Gezellig zo'n voorfeestje.
Succes in de keuken vandaag!
Ik wens jou en je familie een hele fijne jaarwisseling!
Groetjes Anja L.

Anoniem zei

Wat zijn ze snel geslaagd in het zoeken naar woonruimte.En dan maar hopen dat het door gaat natuurlijk.Leuk voor Katja en Kevin.
Lekker karweitje oliebollen bakken.Ik maakte vroeger niet alleen appelbeignets maar ook met bananen en ananas.
Nu haal ik wat appelbeignets bij de bakker, deze zijn gevuld met amandelspijs. Zo lekker.
Ik wens jou en je familie een fijne jaarwisseling en voor 2015 een gelukkig, gezond en leuk jaar toe. Voor Saskia ; Be strong .
Groetjes Wil

Petra zei

@Anja - Jullie ook een heel fijne jaarwisseling en gelukkig 2015

@Wil - Jij ook een heel gelukkig en gezond 2015 gewenst!

hester zei

De beste wensen voor 2015! Dat het voor jullie allemaal een goed jaar mag worden. Hester

Petra zei

@Hester - Dank je wel, hetzelfde voor jou!