Ons pleintje nu:

vrijdag, januari 09, 2015

Vlindertuin in het Natural History Museum

De hele nacht heb ik enorme scherpe pijnen in mijn nek, schouders en rug.  Zelfs de Icyhot, die ik er gisteravond op spoot helpt niet echt.  Denkelijk waren Sharon en ik wat te enthousiast met de gewichten voor mijn schouders en rug.  De massage heeft dit keer helemaal niets uitgehaald.

Gelukkig blijft Rick vanochtend ook iets langer liggen.  Als hij vertrekt sta ik ook op want blijven liggen doet alleen maar meer pijn, maar uitgerust ben ik allerminst.  Dat maakt dat ik maar langzaam op gang kom.

Na een paar lekker sterke koppen koffie en een ontbijtbroodje voel ik me weer wat mens.  Met deze pijn is het zaak te sporten en ik ga een uur op de elliptical doen.  Ik stel hem niet te zwaar in om mijn spieren niet te overbelasten.

Ik krijg vaak vragen hoe onze "sportkamer" eruit ziet, zo dus

Kai gaat naast mij hardlopen, maar eerst zet hij Cosmo op de loopband.  Die vindt dat best leuk en als Kai hem stilzet schraapt hij zijn poot er zelfs op om door te gaan.  Na Kai's halve uur gaat Cosmo nogmaals op de loopband staan en ik laat hem er nog eens op lopen.

Na mijn uur op de elliptical douche ik gauw en maak me klaar om met Anja naar de stad te gaan.   Zij komt rond kwart voor twaalf en Kai brengt ons weer naar de metro.  Het is vandaag boven nul en zonnig, maar de stoepen zijn nog heel ijzig dus ik ben blij dat we die niet hoeven te trotseren.

De trein staat alweer klaar en vertrekt vrijwel meteen, goede timing dus!  Dit keer stappen we bij Federal Triangle uit en lopen naar bakkerij Paul.  Iedere keer neem ik me voor eens iets anders te proberen, maar Anja en ik nemen toch weer hun sesamstokbroodje met gerookte zalm, tomaat en sla, zo ontzettend lekker!

Daarna lopen we naar het Natural History Museum.  Daar zien we dat over tien minuten een IMAX begint, die we beiden nog niet hebben gezien.  We kopen kaartjes en nemen plaats in de zaal. Alleen start de film maar niet en een kwartiertje later wordt er omgeroepen dat er een technisch probleem is en we allemaal ons geld terugkrijgen.  Die film proberen we dan volgende week nog weleens.

Boven kopen we kaartjes voor de vlindertuin.  Daarbinnen waan je je in de tropen.  Het is er warm en kleurrijk en een van mijn favoriete bestemmingen in de winter.  Met mijn macrolens krijg ik een aantal mooie close ups en de vlinders zijn vandaag extra sociaal.  Twee ervan landen zelfs op mijn fototoestel.

Na zo'n anderhalf uur hebben we het beiden heel warm en genoeg foto's.  We kijken nog even naar de prachtige foto's van de fotowedstrijden, die in het museum hangen, en lopen dan terug naar het Smithsonian metrostation.  We hoeven alweer niet lang op de trein te wachten en Saskia komt ons met een van haar vriendinnen ophalen in Vienna.

Anja vertrekt weer naar huis en Rick belt dat hij mij op komt halen om bij Matchbox te gaan eten.  Daar aten we vaak toen we in het hotel woonden en we worden dan ook meteen herkend door de twee barkeepers.  Al gauw komen er twee stoelen vrij en we bestellen ons eten.  We delen de "trio" van crabcakes, scallops en mini burgers en als hoofdgerecht neem ik de zalm met gnocchi, erwten en paddestoelen, zo lekker!

Thuis gaan de voeten omhoog en straks spuit ik mezelf weer onder de Icyhot in de hoop de pijn te overwinnen.  En dan is zomaar de eerste week van januari al voorbij!  Dit weekend gaat Saskia terug naar school, alweer voor haar tweede semester!  Ze heeft haar major nu veranderd naar Environmental Science en ik denk dat dat wel bij haar past.

Foto's van de vlinders staan hier.

Het artikel over Saskia's relatie:

In-Depth

Abusive Relationships

Grace Rogers  

Note: Names followed by an asterisk (*) have been changed to protect the privacy of those individuals.

 “I just thought it was all me,” Saskia Engle (’14) said. “I thought it was my problem because I was being too clingy or obsessive. It was hard talking to people because they’d tell me, ‘Just stop being so obsessive.’ He never physically hurt me, so I thought, ‘Oh, it’s not abuse. He just doesn’t need to know how to be a good boyfriend.’”

Engle, a recent Madison graduate who now attends Virginia Commonwealth University, began dating Josh* in December of their junior year. Their relationship started off well, much like a honeymoon phase: Josh showered Engle with flattery and praise, put her on a pedestal and gave her undivided attention. Engle felt important, wanted and loved.

But soon, Engle was thrown off the pedestal. Criticized for wearing a certain shirt or acting a certain way, Engle felt devalued. Josh compared Engle to other girls and sporadically gave her the silent treatment, making her feel needy and dependent. Engle started to believe if she was not so “clingy” or “jealous,” Josh would return to normal. Josh would change. She would stick with Josh; she would change him.   

Instead, Engle endured long-term emotional abuse.  

“The small stuff really hurt,” Engle said. “You love them so much, and they’re making constant jabs at you. He wouldn’t want to kiss me and seemed grossed out by me. We’d be somewhere in public, and he’d be like, ‘Uhg, are you going to hold my hand the entire time?’ It’s just sucky knowing you’re with someone who’s horrible for you, and you don’t want to leave.”

Engle, like many victims of abusive relationships, would not realize its unhealthy nature immediately; it took seven months for her to realize and two years for her to leave. Her closest friends Kaylee McGuffin (’14) and Laura Stange (’14) offered frequent advice, but made little progress cracking the dangerous barrier Josh created.  

“There were times when the three of us would spend hours talking about it,” McGuffin said. “And at the end Saskia would say, ‘I acknowledge everything you’re saying to me, and I agree that it’s not healthy, but I’m probably still going to go back to him.’ She was never aggressively defensive of [Josh], but she was very dependent, and that’s how these relationships are.”

With the surfacing of Ray and Janay Rice’s video and the investigation of rape on college campuses, relationship and sexual abuse have been sparking conversation. But the conversation primarily lies between university dean and faculty member; between president and nation. According to the U.S. Department of Justice, girls and young women between the ages of 16 and 24 experience the highest rate of intimate partner violence. Yet many high schools across the nation fail to address the issue, creating a misguided popular belief: 81 percent of parents believe teen dating violence is not an issue or admit they don’t know if it’s an issue.

“We weren’t aware how bad things were,” Saskia’s mother Petra Engle said. “The only thing we noticed is how tight-lipped Saskia became and how she would not answer our questions. It’s very difficult to watch your child go through what you know is a bad situation for them. But once they turn 18, as Saskia did when all came to light, there is nothing us parents can do except try to counsel.”

Madison and all Virginia public schools follow strict guidelines in teaching sexual education or Family Life Education (FLE) classes. From kindergarten to twelfth grade, objectives are made clear through teachers’ scripted lessons. The gist of what is taught about abusive relationships, sexual, emotional or otherwise is “Just say ‘no.’”  

****quote from counselor Ms. Dubit****  

“Having those resources out there is really important, because no one’s going to try to get help if they don’t know they’re being abused,” McGuffin said. “For the longest time, Saskia didn’t know she was in an abusive relationship. It wasn’t until she looked up how people emotionally abuse that she realized what she was in. Acknowledging you’re in this kind of relationship is important.”

Engle began to realize her relationship’s abusive nature after reading a blog post about abusers’ methods. The blog from which it came from, titled Safe Care Haven, is based off the book “The Smart Girl’s Guide to Self-Care” and provides information and inspiration for girls in abusive relationships. If given more information in high school, Engle said, she may have left earlier on.

 “I would’ve noticed the red flags more,” Engle said. “I thought he was just an immature boy, and that that’s how they all are. But if I knew what it meant when he started criticizing me, I think I would’ve been able to leave earlier. I knew I should’ve probably left him, but something enticed me to stay. If I knew about it I would’ve been able to say, ‘Okay, this isn’t normal. I can’t get deeper into this.’”  

Engle’s relationship with Josh negatively affected every factor of her life. She skipped school whenever they fought to avoid a possible encounter. Her friends, many of whom were mutual between her and Josh, took his side and called her “obsessive” and
“psychotic.” Her grades were slipping, her confidence waning. As a cry for help, Engle took pills and was taken to the hospital on Nov. 21, 2013.  

“That was when her best friends made us aware of how abusive [Josh] was,” Petra said. “I realized almost immediately she did it to punish him and get his attention. She didn't take enough pills to be dangerous, but I'd been concerned about her harming herself for a while. Thankfully, it never went further than that.”

During the fall of 2014, Engle received aggressive text messages from Josh about a month after ending their relationship. McGuffin encouraged Engle to write a Facebook post explaining what she had been through, not just as a soapbox, but as a helping hand for those who were going through the same thing. On Nov. 1, Engle posted her story and received overwhelmingly positive feedback.

“I didn’t expect it would become that popular,” Engle said. “I got messages from people in New York who saw it from a mutual friend saying they were happy to see me post about it and that they went through the same thing for years. People from high school that I never even talked to messaged me being like, ‘I’m here for you.’ It was nice.”  

Today, Engle feels she has grown from her experience. When assigned a research project at VCU, Engle chose the topic of abusive relationships. For five minutes, she stood in front of her English class and talked about her own experience as well as the dangers of victimblaming. Engle has seen positive changes in herself and her life throughout her recovery.

“I’ve definitely become happier,” Engle said. “I can be more open with other people now because I don’t feel so embarrassed by everything. I’m a lot more considerate of other people because I realize they might be going through some really crappy stuff, and I take people seriously when they talk about stuff like this. I’ve gotten a more positive outlook on life because I know things get better, even in tough situations.”

18 reacties:

Anja zei

Het was een leuke middag, mooie foto’s heb je gemaakt.
Heftig om het verhaal over Saskia zwart op wit te lezen.

Suus Laban zei

Hoi Petra, prachtige foto's weer. Die nieuwe lens is echt geweldig.

Wat een mooi artikel. Heftig maar mooi. Ik hen het even moeten laten bezinken. Kippenvel. Dat had ik al na het bericht toen op Facebook. Maar nu ik dit lees. Wat een vreselijke tijd moet dat geweest zijn. Zo knap dat Saskia, en jullie ook, er open en eerlijk over zijn. Wat moet dat een hoop steun voor anderen ook weer geven. Jullie zijn een prachtig gezin.
Liefs

naomi zei

Wow wat een goed, maar zeker ook open en persoonlijk stuk. Ze geeft zich hier helemaal "bloot" heel knap. Zeker ook heftig om te lezen wat dit met haar doet. Ik hoop dat meer kinderen er iets aan hebben. Liefs naomi

Nel zei

Lieve Petra en Saskia, wat een mooi artikel. Mijn Engels is niet zo heel erg goed, maar de essentie heb ik er duidelijk uit kunnen halen. Wat zullen jullie zware tijden hebben doorgemaakt. Ondanks alles toch een hecht gezin en de steun voor elkaar was geweldig. Fijn dat er zoveel positieve reactie op zijn gekomen van onbekenden, bekend en vrienden. Een hele diepe buiging vooral voor jou Saskia en voor jullie hele gezin.

Anoniem zei

Een goed artikel hoor.

Annemiek

Karla zei

Mooi artikel, ik kreeg er kippenvel van. Ik geloof echt dat dit andere mensen in soortgelijke situaties gaat helpen.

Marie zei

Heftig! Ik ben er eigenlijk een beetje stil van. Moedig en sterk van je dochter dat ze het gedurfd heeft een punt achter de relatie te zetten, en dat ook nog eens definitief: ze heeft zich niet laten beïnvloeden door haar ex om terug te komen naar hem. Mooi artikel- en ze zal er zeker anderen, die in eenzelfde situatie zitten, mee helpen. Heel knap! Heel veel sterkte met alles Family Engle!

Monique zei

Wat mooi die vlindertuin. Weer wat voor op het lijstje!
Wat een heftig verhaal van je dochter! Ik hoop dat ze het op een gegeven moment een plekje kan geven.
Voor jullie als ouders ook heel heftig om je dochter zo te zien. Wel heel knap dat jullie alles zo open delen. Denk zeker dat het voor andere meisjes/ vrouwen hulp kan bieden als ze in zo'n situatie zitten.

Jeanny zei

Heftig verhaal. Goed van Saskia, dat ze er zo uitgekomen is!! Vooral: sterk!!

Anoniem zei

Wat een mooi artikel over Saskia.
Maar wat een paar vreselijke jaren heeft ze gehad.
Ik hoop dat ze nieuwe vriend krijgt waar ze helemaal zichzelf kan zijn en dan ervaart hoe het echt hoort te zijn.
Groet, Bea

TOG zei

Blijf het flink vinden dat ze sterk staat en de facebook post heeft geschreven en meegewerkt aan het artikel. Het zal zeker veel mensen helpen.

marijke zei

Wat een heftig verhaal. Heel sterk van Saskia en de rest van de familie om het verhaal te delen, en zo anderen te helpen.

Petra zei

@Anja - Ja, ik voelde ook die machteloosheid weer toen ik haar vragen beantwoordde

@Suus - Het was een vreselijke tijd ook omdat wij met lede ogen toe moesten zien hoe ze telkens weer naar hem terugging

@Naomi - Ik vind het ook knap dat ze zo open was

@Nel - Het was zeker een zware paar jaar en ik hoop van harte dat Saskia het nu achter haar kan laten.

@Annemiek - vind ik ook

@Karla - Dat hoopt Saskia ook erg

@Marie - Voordat ze die stap nam is ze wel zeker drie keer nog naar hem teruggegaan. Zo overtuigend was hij :(

@Monique - dank je voor het aanbod om een Blond mok mee te nemen. Als ik er een vind zal ik het je laten weten. We hopen dat het anderen zal helpen, maar ook dat Saskia nu een verkeerde relatie herkent.

@Jeanny - Ja, was een moeilijke tijd

@Bea - Het erge vond ik ook dat de laatste high school jaren meestal leuk en onbezorgd zijn. Voor Saskia door die rotzak dus allerminst

@Tosca - Het delen is ook een helen voor Saskia

@Marijke - Zeker heftig en voor hem zijn er verder geen consequenties, dat maakt me nog weleens erg kwaad!

Tineke zei

Lekker even in de warmte bij al die mooie vlinders; leuk dat je lens zo goed bevalt.
Ik hoop voor je dat je pijnen weer minder worden.
Wat een nare jongen, dat zoiets zomaar kan gebeuren en zijn ouders er niet tegen optraden. Fijn dat jullie er als gezin toch goed doorheen zijn gekomen

Anoniem zei

Wat een mooi artikel en wat knap van Saskia dat ze dit heeft verteld. Ik heb bewondering voor haar.
Groetjes Anja L.

Marion2 zei

Ik moest het artikel even laten bezinken. Wat een heftig verhaal. Het doet me een beetje aan de werkwijze van een loverboy denken. Wat bezielt zo'n jongen in vredesnaam?!Hopelijk blijft hij nu verder uit de buurt en treft ze snel een goede jongen.

Petra zei

@Tineke - De pijnen nemen op het moment wel heel veel van mijn gedachten in beslag, helaas. Waar de ouders van die jongen zijn in dit geval is ons een raadsel

@Anja - Ja, wij ook

@Marion - Dat hopen wij ook en dat hij geleerd heeft en andere meisjes niet zo behandeld

Marion van de Sande zei

Wat een krachtig stuk.

Het is natuurlijk afschuwelijk dat ze het heeft meegemaakt maar ik denk dat ze er wel veel sterker en volwassener uitgekomen is.

Respect!