Ons pleintje nu:

maandag, april 20, 2015

Het eerste flinke onweer van het jaar

Het heeft vannacht flink geregend, maar als ik opsta begint de zon alweer door te komen.  Nog voor ik ontbijt en koffie neem pak ik mijn fototoestel en neem Cosmo mee voor zijn ochtendwandeling.  Ik vind bloemen altijd nog mooier als er waterdruppels opzitten dus maak een aantal foto's onderweg.


Het is gewoon zo'n genot nu in de buurt te lopen met alle kleuren.  Het duurt maar zo kort dus het is zaak er zoveel mogelijk op uit te gaan.  Het is ook al zo'n 17 graden dus ik loop met korte mouwen.  Dit is natuurlijk ongewoon voor april en er wordt vanavond dan ook zwaar weer verwacht.
 

Mijn ontbijt van gepocheerde eieren, spinazie en kaas en een bakje bosbessen eet ik buiten op het deck op.  Dan moet ik er van mezelf aan geloven, een uur interval op de elliptical.  Alleen heb ik teveel gedraald en na 9000 stappen en vijftig minuten moet ik toch echt de douche in.

Dan hijs ik mijn golf club set de van in, want die ga ik verkopen en rijd naar Tysons Corner mall. Daar heb ik met ex-collega Dawn afgesproken te gaan lunchen.  Ik heb nog geprobeerd of ze met dit mooie weer ergens met een terrasje wilde eten, maar Dawn heeft last van allergieen en eet liever binnen.

Terwijl ik naar de ingang loop hoor ik haar achter mij mijn naam roepen.  We werkten zo'n twintig jaar geleden samen bij American Express en vorig jaar hebben we elkaar voor het eerst weer gezien.  Ik kon en kan altijd heel goed met Dawn opschieten en ook nu kletsen we weer alsof al die jaren er niet tussenin zaten.

We gaan naar Seasons 52 om te eten.  Daar bestelt Dawn haar water met komkommer en citroen.  Dat klinkt wel erg lekker en is gratis dus ik neem hetzelfde.  We bestellen beiden een flatbread, die van mij met prosciutto, camembert en asperges en die van Dawn met kreeft en mozzarella.

Dawn heeft daarna nog zin in een van hun minidesserts.  Om mee te doen bestel ik het minidessert bosbessen met citroensaus en slagroom, dat is wat lichter dan de rest.  Intussen kletsen we erop los en heeft Dawn mijn Microsoft Band aan mijn arm ontdekt.

Als ze hoort wat die allemaal doet wil zij er ook een.  Zij heeft een iPhone, maar geen probleem want de Band werkt ook met iPhone en Android.  We lopen naar de Microsoft Store en de medewerkster helpt Dawn haar band op te zetten.  Blij met haar nieuwe aankoop en met mijn belofte te helpen als ze vragen heeft lopen we terug naar de parkeergarage.

Daar neemt Dawn de golf clubs van mij over.  Golfen bleek niet goed voor mijn schouders en die clubs stonden dus al een paar jaar ongebruikt in onze basement.  Ik ben blij dat ze nu weer gebruikt gaan worden.

Onderweg naar huis belt Laura, mijn massagetherapiste, dat ze weer ziek is en vanmiddag niet kan komen.  Daar baal ik wel van, want de pijnaanval van dit weekend liet wel zien dat mijn lichaam de massages mist.  Maar ja, Laura is ook niet blij longontsteking te hebben dus ik wens haar van harte beterschap.

Op het deck geniet ik van de warmte en lees mijn boek uit.  Ik zie wel onweerswolken in de verte, maar bij ons blijft het droog.  Een kennis, die zo'n twintig kilometer verderop woont, plaatst een foto van hagel op Facebook.  Die onweersbuien kunnen zo plaatselijk zijn.  We hebben ook een "tornado watch", maar het gebeurt maar zelden dat er hier serieuze tornado's komen gelukkig.
Waarschijnlijk de hagelbui
 
Rick komt thuis met mijn favoriete sushi en we eten nog buiten.  Intussen horen we echter wel vervaarlijk gerommel in de verte.  Ik heb Cosmo op aanraden van een kenner zijn Thundershirt al de hele middag aangedaan.  Volgens hem moest ik niet wachten tot de eerste donder en zou het zo werken. 

Veel merk ik daar niet van, want Cosmo wordt meteen net zo nerveus als anders bij de eerste donderslag.  Binnen de kortste keren hebben we een "severe thunderstorm warning" en is het hemelse geweld indrukwekkend. 

Alleen gebeurt er weer wat wij zo vaak meemaken, ten noorden en zuiden van ons ziet de radar er zeer kleurrijk uit en wij krijgen heel even een plensbui en dan is het afgelopen.  Onweren trekken heel vaak precies om ons heen.

De rest van de avond kijken we naar Animals Gone Wild op National Georgraphic channel wild.  Onvoorstelbare filmpjes waar zelfs Rick met graagte naar kijkt. 
Met zijn Thundershirt is hij nog steeds bang

Foto's van de beregende bloemen staan hier.

5 reacties:

Anja zei

Ook hier een flinke plensbui met een enkele donderklap.

Marion2 zei

Ach, die arme Cosmo. Zou het Thundershirt net zo moeten werken als het inbakeren van baby's?

Prachtige foto's heb je weer gemaakt! Ik houd erg van bloemen en bloesem, dus het spreekt me enorm aan.

De Gulle Aarde zei

Onze hond is ook altijd heel angstig voor onweer. Gelukkig kom het hier niet zo vaak voor maar zij heeft heel veel baat bij rescue remedie. Misschien ergens bij jullie ook te koop?

http://www.nmlhealth.com/p,37,556/Rescue-Druppels-en-Spray.aspx

Anoniem zei

Wat jammer dat het Thundershirt niet echt werkt.
Vervelend dat Laura ziek is.
Ik krijg wel de indruk dat zij vaak wat heeft. Wat natuurlijk jammer voor haar is maar zeker ook voor jouw omdat je de massages zo nodig hebt.
Groet, Bea

Petra zei

@Anja - Het heeft elders wel erg huisgehouden

@Marion - Ja, ik denk het, maar werkt niet echt voor Cosmo.

@De Gulle Aarde - Die tip van rescue remedy kreeg ik gisteren ook. Ga ik eens proberen.

@Bea - Laura is inderdaad niet erg consistent.