Ons pleintje nu:

woensdag, april 22, 2015

Virginia bluebells

Kai heeft vandaag een belangrijk examen Duits bij Catholic University.  Dit examen bepaalt of hij in Duitsland het bachelors programma vertaler kan gaan doen.  Begrijpelijk is hij er zeer zenuwachtig voor en Catholic University ligt midden in Washington, moeilijk te bereiken tijdens het spitsuur.

Rick moet vandaag toch in Washington zijn en bood tot Kai's opluchting aan hem te brengen.  Ze vertrekken voor dag en dauw om zeker te zijn niet in het verschrikkelijke spitsuur rond de stad terecht te komen.  Net als ik opsta krijg ik van Rick een sms dat ze ruim op tijd waren.  Nu duimen dat Kai het examen goed maakt.

Ik vind deze prunus wellicht nog wel mooier dan de vroeger bloeiende
 

Het blijft een genot op het moment de lamellen te openen.  Onze achtertuin staat in volle bloei en vandaag is het weer felle zonneschijn. Onder mij zie ik de cardinaaltjes aan hun ontbijt van overgebleven eekhoorn mais.  Idyllisch zou ik het bijna noemen.

Terwijl de koffie pruttelt laat ik Cosmo naar buiten en tot mijn verrassing is het al zeventien graden.  In het zonnetje dus warm genoeg voor ontbijt op het deck.  Terwijl ik daar zit bedenk ik me dat ik hier zo uren zou kunnen zitten, maar er moet bewogen worden.

Binnen is geen optie met dit weer dus ik lijn Cosmo aan.  Ik loop zo snel ik kan en jog de heuvels af.  Onderweg neem ik toch ook de nodige foto's, want het is alsof ik door een groot park loop.  Overal bloeiende bomen, roze, wit, geel en paars en zelfs tuinen waar mensen niets aan doen zijn op het moment mooi met paardebloemen en wilde viooltjes.
 
 
 
 
Na een uur ben ik terug thuis en zoek de douche op.  Terwijl ik me afdroog hoor ik de schoonmaaksters binnenkomen.  Gelukkig ben ik bijna klaar, want ik was vergeten dat het woensdag is en omdat er toch niemand thuis was had ik de badkamerdeur niet dicht want Cosmo lag op de drempel.  Dat had een genante situatie kunnen zijn geweest!

Anja komt om half elf en we nemen Cosmo mee voor ons avontuur van vanmiddag.  We gaan eerst lunchen bij Noodles & Company.  Cosmo mag daar ook op het terras zijn, maar ik neem hem zonder te denken mee naar binnen om te bestellen.

Niemand zegt er wat van en ik realiseer me opeens dat hij niet binnen mag zijn.  Gauw neem ik hem mee naar buiten terwijl Anja voor ons beiden bestelt.  Anja neemt de Bangkok curry soep en ik de Bangkok buff bowl, die groente bowls vind ik zo ontzettend lekker!

Het is nog prachtig zonnig weer, maar op mijn radar app zie ik dat de regen met rasse schreden nadert.  Het is een koufront dat snel langs moet komen volgens de weerman op de radio.  We besluiten toch naar de bluebells bij Bull Run (in het zuiden van de VS worden riviertjes "runs" genoemd) te gaan en desnoods in de van te wachten tot de regen voorbij is.

Dat blijkt een goede strategie want er komt waar wij zijn nauwelijks regen.  We wachten de spetters even af, maar als de radar schoon lijkt beginnen we aan onze, weliswaar flink modderige, wandeling door de heel licht roze (eerst) en daarn blauwe velden.

Panorama klik om groter te zien

Gewoonlijk kom ik hier eerder in het seizoen, maar dit jaar "ontwaakt" de natuur ontzettend snel!  De kersenbloesems waren vorige week nog in bloei en nu zijn de tulpen al aan het uitbloeien en de bluebells ook!  De lente is hier prachtig, maar gaat ook heel snel!

Anja en ik hadden graag wat meer zon gehad, maar de kleuren zijn sowieso adembenemend.  We lopen het pad een stuk af en dan terug.  Net als het weer begint te regenen zijn we terug bij de van.  Zaterdag zullen Anja en ik elkaar weer zien voor het Koningsdagfeest dat zij met een aantal anderen organiseert.

Over dat feest gesproken, mijn nagels zijn weer aan "vernieuwing" toe en ik vraag Thu of ze een van mijn nagels rood, wit en blauw kan maken.  De rest wil ik oranje.  Een uurtje later heb ik rood, wit, blauwe grote tenen en ringvingers en de rest een mooie diepe kleur oranje.  Zelfs als het te koel is om mijn oranje t-shirt te dragen op zaterdag zijn mijn nagels tenminste juist gekleurd.

Kai is inmiddels thuis en denkt dat hij zijn examen goed heeft gemaakt.  Om dat te vieren vraagt Rick waar Kai graag wil gaan eten en dat wordt Mad Fox Brewing Company.  Ze hadden hier altijd bitterballen op het menu staan, maar die zijn er helaas niet meer.

De mannen genieten natuurlijk van een biertje en ik van hun lekkere rose.  Rick en ik bestellen beiden de varkenshaas met tuinbonenpuree, gegrilde krieltjes en morel champignons en een bosbessen sausje. 

Het smaakt werkelijk heerlijk en dat in een eenvoudig Amerikaans restaurant.  De portie is ook niet belachelijk groot zoals vroeger.  Het is niet meer het ongezonde menu van vroeger, dit menu zou zo in willekeurig welk Nederlands restaurant goed staan.

De rest van de avond spelen de mannen Age of Empires op hun telefoon en ik kijk sitcoms.  Bij The Middle hebben de broeders van Dyke een gastrol.  Dick van Dyke is volgens mij ook in Nederland wel bekend, onder anderen door Mary Poppins.  Hij is 88 en ziet er een heel stuk jonger uit!

Over tachtig gesproken, dat wordt Ricks vader dit jaar.  Die man, die altijd dol op de winter was en daarom tegen Ricks moeders wensen in terug naar Michigan verhuisde, klaagde vanavond op Facebook over het feit dat ze weer sneeuw hebben en er nog meer op komst is.  Zelfs de grootste winterliefhebber krijgt er met het ouder worden genoeg van!  Geef mij maar zomer!

Foto's van vandaag staan hier.

5 reacties:

Anoniem zei

Wanneer hoort Kai of hij geslaagd is?
Ik blijf me verbazen over de schitterende natuur bij jullie in de buurt. Fijn dat wij mogen meegenieten.
Het eten ziet er heerlijk uit.
Inderdaad hoe ouder je wordt hoe meer je een hekel krijgt aan kou. Althans, dat merk ik aan mezelf en bij mijn schoonmoeder staat de verwarming ook altijd op 25 graden!
Groet, Bea

Ron zei

Als hij er een goed gevoel over heeft is dat al een goed voorteken toch! En je woont inderdaad mooi daar Petra...Prachtig wandelen met Cosmo. én goed voor de conditie ;-) Wordt er bij jullie ook nog iets gedaan aan 4/5 mei of leeft dat niet? Omdat er toch veel Amerikanen ons bevrijd hebben..?

Ann zei

Ja, die kou gaat tenslotte bij iedereen in het lijf zitten he!

Allso dann spricht Kai schon gutes deutsch ?

Anja zei

We hadden geluk met het weer vandaag!
Je bent al helemaal in stijl voor het koningsfeest.

Petra zei

@Bea - Pas over zes weken. Bij mijn grootouders was het altijd om te rillen, maar dat kan met hun zuinigheid te maken hebben gehad.

@Ron - Zeker goed voor de conditie, ik haal mijn tienduizend stappen telkens ruimschoots. Nee, hier geen 4/5 mei, behalve een Nederlandse ceremonie bij het Netherlands Carillon. De Amerikaanse herdenkingsdag is Memorial Day, de laatste maandag in mei.

@Ann - Ja, er sprecht es wie ein Deutscher

@Anja - Nu maar hopen dat het weer geen roet in het eten gooit zaterdag