Ons pleintje nu:

vrijdag, juni 19, 2015

Op weg naar Santiago

Opgewonden word ik wakker, we gaan vandaag op reis naar een nieuw werelddeel voor mij!  Rick is al op en als ik beneden kom wacht een sandwich van Starbucks en een venti ijs Americano.  Buiten op het deck waar het zonnig en warm is eet ik ontbijt.

Duidelijk heeft het gistermiddag en vannacht huisgehouden, want overal liggen takken en takjes.  Ons regenmetertje Mickey laat zien dat er bijna vijf centimeter is gevallen!  Na het eten vul ik de vogelbakjes bij en laat Kai zien hoe dat moet.  Hij gaat het de komende week bijhouden want de beestjes eten en drinken heel wat!


Rick gaat naar de BMW garage om zijn auto te verkopen.  Hij was gisteren bang dat hij er niets meer voor zou krijgen nu de auto ter ziele is.  Gelukkig is dat wel het geval al is het maar heel weinig. 

Ook Saskia gaat naar de garage met haar Kia Soul.  Die heeft een "recall" op de banden en intussen worden haar remmen ook bijgesteld.  Zij maakt zoveel kilometers dus het is belangrijk dat de auto veilig is.

Zelf begeef ik me naar boven voor een uur op de elliptical.  Dat kan me niet snel genoeg gaan!  Sommige dagen is het sporten het laatste waar ik zin in heb!  Na afloop pak ik mijn laatste spullen in en kleed me voor het vliegtuig.  In Chili zal het een stuk koeler zijn dus ik neem een jasje mee.

Met Kai gaan we lunch halen in Vienna.  Kai en ik bestellen die van Manhattan Bagel, voor mij natuurlijk de dunne bagel met gerookte zalm en light cream cheese.  Rick haalt zijn lunch ernaast bij Paisano's.

We eten het gezellig op het deck op.  Vandaag is het precies een jaar geleden dat we brand hadden.  Daar staan we even bij stil, want het heeft ons ons huis nog meer doen waarderen.  Het was een heel nare ervaring voor ons allemaal, inclusief Cosmo, maar we zijn er met zijn allen prima doorheen gekomen.
Een jaar geleden

Dan laden we de laatste spulletjes in en wachten tot Saskia thuiskomt om in persoon afscheid van haar te nemen.  Kai brengt ons in de van naar Reagan National Airport.  

Het verkeer is gelukkig goed en een half uurtje later nemen we ook van Kai afscheid.  Het is de tweede keer in een maand dat de twee jongsten samen thuis zullen zijn, fijn dat ze elkaar als gezelschap hebben.  Al betwijfel ik dat ze veel samen zullen ondernemen.

Rick en ik checken onze bagage in en lopen dan in een paar minuten door de veiligheidscontrole.  TSA Pre is zo fijn, niets hoeft uit de tas, schoenen hoeven niet uit, helemaal goed.  Hier op National Airport zijn we ook zo bij de gate.  Dit is het fijnste vliegveld in de omgeving vind ik, ook genoeg gelegenheid om electronica op te laden en gratis wifi.

Terwijl Rick nog wat werk emails beantwoordt koop ik een oogmaskertje voor de nachtvlucht naar Santiago straks.  Ik ben vastbesloten zoveel mogelijk te gaan slapen tijdens die 10,5 uur durende vlucht.

Al gauw is het tijd om aan boord te gaan.  Wij stonden hoog op de lijst voor business class, maar er zijn maar acht stoelen daar.  We krijgen dus gewoon onze Economy Plus stoelen.  Prima, zolang we naar Santiago maar business krijgen, want daar hebben we mijlen voor gebruikt en wat bijbetaald.

Keurig op tijd vertrekken we naar Houston.  De vlucht verloopt snel met wifi aan boord.  We zitten aan de juiste kant om foto's van de National Mall te maken en ik krijg een aantal erg mooie.  Grappig te denken dat ik daar gisteren nog liep. 



Eenmaal in Houston geland krijg ik meteen een berichtje van United dat onze vlucht naar Santiago met vijftig minuten is vertraagd.  Dat geeft ons meer dan vier uur hier!  We besluiten eerst te gaan eten en kiezen daarvoor Papardeaux, een zuidelijk visrestaurant.

We krijgen een tafeltje met uitzicht over de landingsbaan en het eten is erg lekker.  Ik begin met een kreeft sushi rol en dan twee voorafjes.  De gerookte zalm en de "biefstuk" tomaat met blauwe kaas kruimels.  Alles smaakt prima en ook Rick is zeer tevreden met zijn crawfish etouffee.

Na het eten lopen we naar de United Club. Rick is United Premier Gold en voor internationale vluchten mag hij hier binnen met een gast.  Ik heb er ook bonnen voor van Hyatt, maar die bewaar ik dan wel voor een andere keer.  De Club heeft comfortabele stoelen, gratis snacks en drankjes en eindeloos veel stopcontacten.  Die laatsten hebben we vooral nodig.

We laden onze laptops, telefoons en tablets op onder het genot (in mijn geval) van een glaasje wijn.  Ik hoop dat ik vannacht echt ga slapen want voor ons gevoel zullen we om 23 uur vertrekken dus dan moet ik toch moe genoeg zijn.  We zullen zien. Wordt vervolgd...

6 reacties:

Anoniem zei

Hi petra
Hoop dat jullie goeie reis hebben gehad en wens jullie heel veel plezier daar....
Gek genoeg heb ik de mail niet ontvangen(spiekerman.evelyn@gmail.com)wellicht kun je resenden wanneer je in de gelegenheid bent of wanneet je thuis bent...
Geniet in chili
Groetjes
Evelyn

Greet Stroomer zei

Ik hoop dat de reis goed gegaan is en dat jullie kunnen genieten van een mooie vakantie in Chili!! Lijkt me een schitterende bestemming!

Ann zei

Geniet ervan !

Marion2 zei

Jullie staan er heel wat beter voor dan een jaar geleden!

Ik kijk graag naar een serie 'Op weg naar Santiago', waar mensen die een pelgrimstocht maken geïnterviewd worden. Daardoor was ik even in verwarring gebracht door de titel van je blog, haha. Heel veel plezier daar!

Petra zei

@Evelyn - Oeps, ik geloof dat ik je voor- en achternaam heb omgedraaid. Zal het snel weer versturen.

@Greet - Het was een prima vlucht en de eerste dag hier ook!

@Ann - Doen we zeker

@Marion - Grappig, we maken toch echt geen pelgrimtocht ;)

Anja zei

Geniet van jullie vakantie!!