Ons pleintje nu:

zondag, augustus 23, 2015

Perziken plukken, huwelijksverjaardag vieren en Kai aangenomen aan de Duitse universiteit

Zaterdag

Om half negen komt Berend-Jan mij en Athena wekken.  Wij en Kai zijn nog de enige luilakken van de familie en Kai gaat niet mee op onze excursie van vandaag.  Het ontbijt en de koffie staan al klaar en we eten op het deck met zijn allen.  Het is heerlijk weer!

Dan gaan we op weg naar Delaplane en Cosmo mag mee.  Dat is zo'n drie kwartier rijden en we zoeken de Hollin Farms op.  Daar gaan we perziken plukken en we zijn niet de enigen.  We parkeren de auto en dan zijn Athena en Ana Maria meteen verknocht aan de kippen, die tegenover onze auto lopen.  Ze mogen er dan ook mee knuffelen.


Berend-Jan en ik kopen beiden hun eieren, want die zijn vers van de pers, letterlijk.  Als we de doos met twaalf eieren bekijken valt op dat ze allemaal verschillende kleuren en groottes hebben. De eigenaar van de kip legde uit hoe je de kleur van de eieren kunt zien aan de poten van kippen.  Weer wat geleerd!

Het is weliswaar het einde van het perzikseizoen, maar we worden gewezen naar boompjes waar nog volop perziken aanzitten.  Inderdaad plukken we twee volle zakken met heerlijk ruikende en uitziende vruchten.  Ik maak ook nog veel foto's van vlinders op bloemen en dan gaan we weer huiswaarts.  Athena wil Cosmo mee naar huis nemen, want die slaapt op haar been.

Het bezoek van mijn broer en schoonzus komt nu tot een einde. Ik vond het zo leuk om Athena beter te leren kennen!  We halen nog met zijn allen lunch van Elevation Burger en eten die op hun terrasje op.  Hun frietjes zijn de lekkerste ooit, verse aardappel en direct gefrituurd. 

Thuis pakken de Canadezen in en we nemen afscheid.  Hopelijk zie ik ze volgende week weer en Rick heeft nu ook plannen die kant op te gaan.  We zien elkaar zo weinig dat alle gelegenheden aan moeten worden genomen.  Dit waren in ieder geval al een paar kwaliteitsdagen samen.

Alle drukte van de afgelopen week maakte echter wel dat ik doodmoe ben.  Ook mijn spieren reageren op die vermoeidheid.  We hebben net de hot tub laten maken en Rick stelt voor dat ik lekker met mijn Kindle ga "bubbelen".  Dat laat ik me geen tweede keer zeggen en het is inderdaad superontspannend.

Vanavond gaan we onze huwelijksverjaardag vieren met een sjiek etentje en daarvoor laat ik mijn nagels doen.  Helaas werkt mijn favoriete nagelstyliste Thu niet meer bij Pro Nails 3.  Ty vertelt dat ze van de ene op de andere dag vertrok.  Waarschijnlijk om meer te verdienen, denkt Ty, want zij werken maar voor een heel klein salaris.  Ik geef haar dan ook maar een dubbele fooi als ik met keurige nagels een uurtje later weer vertrek.

Bij de Dive Shop kijk ik of ik iets leuks voor Rick kan vinden voor vanavond.  Veel is er niet, maar ik koop een onderwaterpotlood en leitje.  Bij de Safeway haal ik een grappige kaart en een tasje om het allemaal in te pakken.

Dan haast ik me naar huis en we maken ons klaar voor ons avondje uit.  Stom, stom, stom genoeg krijg ik geldeodorant in mijn linkeroog.  Pijn dat het doet!  Het traant en wat ik ook doe, het helpt niet.  Ik ga dus met een rood en tranend oog uit eten.  Vanavond geen foto's van Rick en mij, want ik zie er niet uit!

Gelukkig is het in het restaurant, Marcel's, sfeervol donker, zodat het oog hopelijk niet teveel opvalt.  We beginnen met een heerlijke amuse bouche en drinken beiden rose vanavond.  Dan kunnen we kiezen voor 4,5, 6 of 7 gangen van het menu.  We gaan beiden voor vijf gangen.



Mijn keuzes zijn een lekkere witte gazpacho, een tonijn tartaar gerecht, gerookte zalm "napoleon", blauwe kaas met honing en een toetje van hazelnootmousse met perzik.  Alles is even exquisiet voorbereid.  Ook Rick smult van zijn keuzes, hij heeft twee visgerechten, twee vleesgerechten en hetzelfde dessert als ik.

Rick is blij met mijn cadeautje en van hem krijg ik de Pandora ketting met de jurken van Doornroosje, Belle en Sneeuwwitje, die we in Grand Cayman samen hebben uitgekozen.  Ik kan niet wachten hem te dragen!

De bediening is ook erg aardig.  Onze hoofdserveerder komt uit Algerije en een aantal anderen uit Marokko.  Het restaurant is Belgisch-Frans en het personeel spreekt dus duidelijk ook Frans.  Rick en ik hebben genoten en gaan tevreden huiswaarts.

Terwijl we aan het eten waren heeft Kai de post uit de bus gehaald en daarbij zat zijn acceptatie voor de School der Talen van de Universiteit van Mainz.  Rick is wild enthousiast bij dit nieuws en ik ben natuurlijk ook blij voor Kai, maar nu is het dus ook echt dat hij binnenkort vertrekt.  Daar moet ik toch even bij slikken.

Zondag

Wat moet ik moe geweest zijn!  Ik slaap de hele nacht door en word pas om half acht wakker.  Dat gebeurt vrijwel nooit!  Ik heb dan ook moeite met opstaan en pas om een uur of negen begeef ik me naar beneden.

Rick schrikt van mijn "deodorant"oog, het is inderdaad bijna helemaal dichtgezwollen.  Het doet gelukkig geen pijn meer en ik heb goede hoop dat het open zal gaan.  Met het vorderen van de dag ziet het er inderdaad steeds beter uit.

Rick pocheert een aantal van de eieren, die we gisteren kochten, en die hebben zoveel meer smaak dan de eieren, die we uit de supermarkt krijgen!  Jammer dat we geen kippenboerderijen dichtbij hebben. 

Voor het eerst in lange tijd hebben we helemaal niets op het programma staan vandaag.  Rick gaat rond het huis bezig zijn en ik doe een uur op de elliptical.  Intussen vindt Kai uit dat hij voor 9 september in persoon moet registeren in Duitsland. 

Nu moet hij misschien de komende week al weg om dingen te regelen.  Dat valt me even rauw op het dak, want het plan was dat ik mee zou gaan om hem te helpen.  Dat gaat nu niet lukken, want ik heb allerlei rondleidingen.  Kai weet niet of het zin heeft om nog terug te komen voor zijn klassen beginnen.

Maar ja, het is niet anders en ik zal maar proberen "met de stompen mee te gaan", zoals we hier zeggen.  Wie weet kan ik eind september nog wel daarheen en zien hoe hij woont of dat we samen een andere stad gaan bezoeken.  Nog maar even genieten van de dagen dat Kai hier nog is.

Voor mijn lunch maak ik een paar lekkere pindakaas met sambal boterhammen.  Daar kan ik soms echt heel veel zin in hebben!  Als "toetje" eet ik er een lekkere perzik bij, helemaal goed.

Dan loop ik naar het zwembad, denkend daar even te blijven.  Dat "even" wordt echter tot vijf uur, want Lorraine, Chris en Mary Ellen zijn er ook.  Jammer dat het zwembad over twee weken alweer dichtgaat, maar gelukkig heb ik er deze zomer veel vaker gebruik van kunnen maken dan vorig jaar.

We hebben geen van allen puf om te koken of ergens heen te gaan voor het avondeten.  We bestellen Thais van Tara Thai en dat wordt keurig bezorgd.  We eten het lekker buiten op met de insektenconcerten op de achtergrond.  Onvoorstelbaar hoe luid die zijn (filmpje)!

Foto's van gisteren staan hier


9 reacties:

Becs zei

Wat een prachtig cadeau heb je gekregen! Is dat goud of lijkt dat maar zo door het licht? Ik kan me voorstellen dat het nieuws van Kai je rauw op je dak viel. Hoe oud ze ook zijn, het blijft moeilijk je kinderen los laten

Becs zei

Wat een prachtig cadeau heb je gekregen! Is dat goud of lijkt dat maar zo door het licht? Ik kan me voorstellen dat het nieuws van Kai je rauw op je dak viel. Hoe oud ze ook zijn, het blijft moeilijk je kinderen los laten

Tineke zei

Fijn dat Kai is aangenomen bij de universiteit van zijn keuze . Plan maar vast in er een aantal dagen heen te gaan en te zien hoe hij daar leeft; dan heb je er een beter beeld van.
Nog gefeliciteerd met jullie huwelijk jubileum.
Fijn dat je familiebanden met je broer en gezin zijn aanghaald.

Marion van de Sande zei

Ik kan me voorstellen dat je het moeilijk vindt om Kai ineens zo snel te moeten laten gaan, hij is natuurlijk ook een heel prettig iemand "to have around".

On the bright side: hij is al bekend met het land en hij is niet meer zo heel jong(ik bedoel: volwassen genoeg en zal niet snel meer te verleiden zijn tot puberale en studentikoze acties). Hij gaat vast een heerlijke tijd tegemoet, dat zal je goed doen, hij komt tussen alleen maar leeftijdgenoten, zal veel nieuwe mensen leren kennen en vrienden op doen. En omdat de wereld tegenwoordig zo veel kleiner is geworden zul je dat geluk van hem en dat plezier van best dichtbij mee mogen maken.

Nogmaals, ik begrijp je gevoelens, Charlotte is ongeveer net zo oud als Kai en geen eens ook ver weg. Maar Kai gaat het echt vast geweldig hebben!

Veel succes en je kunt tegen ons allemaal vertellen wanneer je even down bent. Kus!

Anoniem zei

Wat een leuke en gezellig dagen met je broer en zijn familie.

Wat fijn voor Kai dat hij toegelaten is en voor jouw even slikken bij je lege nest.
Groet, Bea

Anoniem zei

Ik kan me voorstellen dat je even moet slikken bij het idee dat Kai al zo snel weggaat.
Maar wel heel knap en fijn voor hem dat hij is aangenomen.
Gelukkig is je oog al wat beter, het zal best gevoelig zijn geweest.
Jammer dat je broer en zijn gezin al weer weg zijn maar zo te lezen hebben jullie het gezellig gehad.
Fijne maandag!
Anja L.

Marion2 zei

Zo'n schitterend diner en dan de 'domper' van Kai's vertrek. Dat is heel erg schakelen. Ik kan me goed indenken hoe moeilijk het nu voor je is (ik zit ook in zo'n soort situatie). Gelukkig heb je wel de mogelijkheden om hem regelmatig te bezoeken of over te laten komen.

Anoniem zei

Wat een leuke en gezellige dagen heb je gehad met je broer en zijn gezin.
Ik vind het ook zo leuk om diverse kinderen en kleinkinderen van mijn broers te zien opgroeien.Met de twee van mijn oudste broer heb ik ook een heel leuk contact.
En hun kleintjes zijn zo schattig.Een van hen gaat voor het eerst naar school, hij is 4 jaar. Mijn jongste kleindochter van 12 gaat nu naar de brugklas.
Zeg wat een verrassing voor jullie dat Kai is aangenomen. Geweldig voor hem en moeilijk voor jullie. Hij zal er vast een hele leuk studietijd tegemoet gaan, zeker wel.En jou kennende zal je vast snel een kijkje gaan nemen.
Ik was dit weekend in Nijmegen bij mijn schoonzus. Zo gezellig en we hadden weer zoveel onderwerpen om over te praten. En het weer was prachtig zodat we lekker in de tuin konden zitten. Dat heb ik thuis helaas niet dus geniet ik er extra van. En voor een volgend weekend hebben we ook al weer iets bedacht. Met de bus naar Kleve in Duitsland.Slechts een ritje van 40 min. Ooit eens geweest heel lang geleden.
Jullie huwelijksdiner was om van te watertanden.
Groetjes Wil

Petra zei

@Becs - Nee, het is zilver, maar het slotje is goud. Ik wacht nog op een gelegenheid het te dragen

@Tineke - Ja, ik ga er zeker heen, of in ieder geval een weekje met hem in Europa besteden

@Marion - Voor Kai is het echt goed. Hij heeft hier veel te weinig contact met leeftijdgenoten. Ik hoop dat hij in een leuke groep terechtkomt. En weet wat je zegt, straks moet je blogs vol met lamentaties lezen, LOL

@Bea - Ja, voor het eerst echt empty nest. We hebben het nog lang kunnen rekken

@Anja - Die familiebezoekjes gaan altijd veel te snel, maar we hebben weer veel herinneringen gemaakt.

@Marion - Dat is zeker fijn, ja, en ik ben van plan tenminste eens per week hem tot een Skype sessie te "dwingen"

@Wil - Hoe meer familie verder weg hoe moeilijker het is om iedereen regelmatig te zien. Gelukkig is er tegenwoordig Skype en Facebook e.d.