Ons pleintje nu:

zondag, november 08, 2015

Rick ook weer thuis van zijn vakantie

Zaterdag

Gisteravond kon ik de slaap maar niet vatten (ook vanwege heel veel pijn waarmee ik vanochtend ook weer kamp, het gaat gewoon nooit weg) met als gevolg dat ik met moeite pas na negenen wakker word.  En dat dan nog door het toontje van ontvangen Facebook berichtjes.  We hebben de afgelopen week lange conversaties gehad met het hele gezin via dat medium.  Het voelt bijna alsof we niet zo ver van elkaar verspreid zijn en ik merk dat het de kinderen ook dichter bij elkaar brengt.  Helemaal goed!


Een ander heel leuk Facebook berichtje is dat er een stukje over mijn rondleidingen in het tijdschrift De Kek Mama staat.  Het staat in een artikel over de Amerika reis van een gezin dat ik deze zomer rondleidde.  Zo'n leuke verrassing, de FB vriendin, die mij aan hen aanraadde, stuurde me de foto ervan.

Langzaamaan kom ik op gang.  Ik heb echt koffie nodig!  Gauw zet ik een bak, maar als ik er melk in wil doen blijkt die helemaal te klonteren!  Hij is niet eens over zijn datum.  Dit is nu al de tweede keer dat dit gebeurt.  Ik vraag me af of onze koelkast misschien niet koud genoeg staat. 

Er zit niets anders op, want zwarte koffie vind ik niet te drinken.  Bij Starbucks bestel ik een grande americano met vijf shots en wat magere melk.  Ah, caffeine!  Ik bestel dan ook maar een van hun ei en kaas sandwiches, want mijn maag knort.

Nu ik dan toch op weg ben besluit ik Cosmo meteen op te halen.  Het huis is altijd zo stil zonder hem.  De medewerkster van de kennel zegt hem eigenlijk niet mee te willen geven, zo dol zijn ze op hem.  Dat is natuurlijk erg leuk om te horen.

Cosmo heeft een gratis bad gehad en ziet er lekker schoon uit.  Alleen is hij ook enorm in de rui en binnen de kortste keren zit ik onder het hondenhaar.  Het is schattig hoe aandoenlijk blij hij is weer thuis te zijn!

Hij volgt me dan ook als een lam overal heen.  Terwijl ik mijn halve uur op de elliptical doe ligt Cosmo ervoor te slapen.  Na afloop laat ik hem even uit.  Het regent nog steeds en er is nog wel wat kleur, maar jammer genoeg is er in de afgelopen week heel wat aan bladeren naar beneden gekomen.

Bij Whole Foods haal ik nieuwe melk en ook een orchidee.  Nu het weer wat kaler word buiten wil ik de kleur weer binnenhalen.  Ik neem ook meteen wat sushi mee voor mijn lunch om mijn interne klok weer een beetje normaal te krijgen.  Gek genoeg heb ik meer last van drie uur jet lag dan van zes uur!
Mijn Color Pop foto voor vandaag bij Whole Foods genomen

Het blijft maar druilerig buiten en ik heb gisteren al besloten naar de bioscoop te gaan.  Ik bestel een Uber, die me naar het Angelika Theater brengt.  Ik ben niet de enige, die op het film idee is gekomen, maar de meesten zijn hier voor Spectre.  Ik heb Rick beloofd die met hem samen te gaan kijken.

Mijn keuze vandaag is Burnt met Bradley Cooper.  Ik krijg er geen spijt van.  Het is een goed verhaal en natuurlijk vind ik, die helemaal niet van koken houd, een film die over restaurants met heerlijk eten gaat hartstikke leuk.  En laten we wel wezen, anderhalf uur naar Bradley Cooper kijken doet ook niemand kwaad.

Als de film klaar is, is het na vijven.  Ik besluit aan de bar bij Matchbox wat te gaan drinken.  Dit restaurant bezochten we heel vaak toen we in het hotel logeerden en ik ken er de barmensen.  Ashley werkt vanavond en voorziet me meteen van een glas rose.

Het is hier gezellig en hun menu heerlijk. Ik laat mijn oorspronkelijke plan om bij True Food Kitchen te gaan eten varen.  In plaats daarvan bestel ik de heerlijke crab soep hier en de tonijnsalade  Die laatste heb ik nog niet eerder gehad en ik vind hem erg lekker, maar de rauwe tonijn is er doorheen gehutseld en gek genoeg vind ik dat niet zo'n goede combinatie.

Ashley zegt dat ik de volgende keer kan vragen het ligt gegrild te krijgen.  Meestal vind ik rauwe tonijn heerlijk, maar misschien dat het in deze salade seared beter smaakt.  Ik bestel weer een Uber, die me zonder problemen thuisbrengt.  Ik ben zo blij met deze service!

Omdat ik niet in het donker kan rijden kan ik nu eigenlijk na vijven nergens meer heen. Als Rick op reis is, is Uber dus een uitkomst.  Het maakt hen niet uit hoe kort de rit is, in tegenstelling tot een taxi.  En ze zijn toch altijd net ietsje goedkoper.

Nu is het wachten op Ricks thuiskomst.  Hij heeft het duidelijk fantastisch gehad!  Omdat het al na elven is als de taxi hem afzet praten we niet lang, maar zoeken al gauw ons bed op.

Zondag

We slapen wat uit, maar niet te lang.  Rick ziet er helemaal naar uit vandaag allerlei Amerikaans eten te eten.  Ik plaag hem en zeg dat ik net zo'n zin had in couscous vanavond.  Hij trekt een gezicht, al zegt hij het eten in Marokko best lekker gevonden te hebben, alleen veel van hetzelfde.

We beginnen met ontbijt van Starbucks en Panera.  Onderweg vertel ik eerst Rick mijn avonturen van de afgelopen week.  Thuis eten we samen en krijg ik Ricks verhalen te horen. Natuurlijk heb ik alle foto's al bekeken op Facebook dus ik heb er een goed beeld bij. 

Rick heeft ook verrassingen mee.  Voor de meisjes oorbellen en voor Kai een mes, ik krijg een paar oorbellen met handjes van Fatima en een Berber zilver armbandje met amber.  Ik ben er erg blij mee, heb nog goede herinneringen aan de souks van vroeger.
Rick en zijn vader in Marrakesh
Na het ontbijt besluiten we Cosmo een lange wandeling door de buurt te geven.  Het is heerlijk weer met een graad of zestien.  Het moet hier vorige week wel flink gewaaid hebben, want de meeste bladeren zijn van de bomen.  Af en toe komen we echter nog mooi gekleurde bomen tegen.
Mijn color pop van vandaag



Terug thuis ruimen we eerst de Halloweenversieringen op.  We bedenken ons dat we over een paar weken de kerstversieringen alweer zullen aanbrengen.  De tijd vliegt gewoon!

Voor de lunch wil Rick een echte Amerikaanse sandwich.  We gaan daarvoor naar Potbelly en hij bestelt een grote roast beef met kaas sub.  Ik neem mijn gewoonlijke favoriet, de veel kleinere mushroom melt met kaas en champignons.

Terwijl Rick zijn spullen uitpakt ga ik in het zonnetje zitten lezen.  Lorraine komt langs om te vragen hoe onze reizen waren en we kletsen gezellig bij.  Als de zon achter de huizen verdwijnt wordt het echter te koel buiten. 

Toen we weg waren zijn onze nieuwe Microsoft Bands aangekomen.  Een hele verbetering over de vorige lichting vind ik het.  Alleen is die van Rick te groot.  We gaan dus naar de Microsoft Store om te kijken of ze de medium hebben in plaats van de large.  Jammer genoeg is dat niet het geval, gelukkig is de small van mij wel de juiste maat.

Onze Amerikaanse etensdag voortzettend gaan we bij Barrel and Bushel eten.  Rick neemt de Texas style chili macaroni met kaas, Amerikaanser kan niet.  Dat is mij te zwaar, ik neem de Maryland crab soep en de gegrilde artisjokken, beiden zeer smakelijk! 

Rick heeft allerlei tv shows opgenomen, die hij gaat kijken.  Ik ook, maar onze smaken verschillen.  Na een gezellige dag samen gaan we onze eigen weg.  Het is goed om weer thuis te zijn en ik ben zo blij dat Rick deze ervaring met zijn bijna tachtigjarige vader heeft gehad.  Hoewel ik wel sterk het gevoel krijg dat een week meer dan lang genoeg was.  Morgen heb ik een rondleiding, zou het de laatste dit jaar zijn?


7 reacties:

Anoniem zei

Vanaf mijn bed in Jamaica even je verhalen doorgenomen.
Leuke week heb je gehad.
Mijn vriendin heeft ook een fitbit en ik ben zo enthousiast geworden dat ik er ook een besteld heb.
Veel plezier met je rondleiding.
Groet, Bea

Marion2 zei

Het is inderdaad heel bijzonder en mooi om op deze leeftijd nog een reis met een ouder te kunnen maken. Ik heb het afgelopen zomer ook gedaan en heb ervan genoten.zal fijn Ik eet ook veel liever Amerikaans eten dan Marokkaans. Het is, naar mijn mening, niet erg gevarieerd. Het zal ook fijn zijn om allebei weer thuis te zijn.

Leuk trouwens, dat je in dat tijdschrift genoemd wordt. Dat kon ook niet uitblijven. Ik verwacht nog wel een keer ergens een uitgebreidere reportage te zien.

Anoniem zei

Geweldige foto van Rick met zijn vader, ze lijken erg op elkaar! Leuke vergelijking het moderne Las Vegas en het historische 'oude' Marokko!

Sally zei

Wat leuk zo'n goede recensie over je rondleidingen. Fijn dat Rick en zijn vader het leuk gehad hebben samen. Toch mooi dat ze dat nog doen met elkaar. En jij hebt duidelijk ook genoten van je tripje

Anoniem zei

Heerlijk voor Rick en zijn vader om samen zo'n reis te ondernemen.Zijn vader lijkt me nog aardig fit met zijn 80 jaar. De foto spreekt weer voor zich.Leuk.
Bij vrienden van Cathy kwam laatst de uitspraak ; mijn ouders /vader / of moeder
komen logeren. Zal blij zijn als ze weer weg zijn . !!!!! Die komen dan voor een week. Cathy viel om van verbazing , kon het zich niet voorstellen .
Je komt maar zo lang als je wilt hoor mam, hoor ik altijd.
Groetjes Wil

Tineke zei

Ik ben benieuwd hoeveel reacties; nieuwe boekingen je krijgt nav het stukje in Kek mama; heel leuk tijdschrift.
Lekker om weer samen thuis te zijn. Ja Rick zijn vader is er nog heel fit uit.
De moderne techniek verbindt heel goed binnen gezinnen/familie ; ik ben er ook heel blij mee; bij ons is het whats app.
Hier is de herfst vanddaag begonnen met regen en wind dus de laatste bladeren zullen er nu wel gauw afwaaien.

Petra zei

@Bea - Oh leuk, kunnen we Fitbit vriendjes worden. Veel plezier op Jamaica!

@Marion - Ik herinner me inderdaad ook niet veel variatie, maar wel veel groentes en daar ben ik dol op, Rick minder

@Anoniem - Inderdaad, grappig contrast

@Sally - Dit was voor het eerst ooit dat Rick en zijn vader samen reisden dus heel bijzonder

@Wil - Fijn dat je zo'n goede relatie met Cathy hebt en ik hoop dat onze kinderen ook zo zouden reageren, maar ik snap de andere reactie maar al te goed voor mezelf :)

@Tineke - Ik had nog nooit van dat tijdschrift gehoord, zou er weleens een willen lezen nu