Ons pleintje nu:

donderdag, december 17, 2015

Dag 1 Muskegon: Winterse dag

Rick en ik hebben vannacht heerlijk geslapen.  Het geloei van de wind werkte slaapverwekkend, al zou ik me kunnen voorstellen dat anderen er juist niet van zouden hebben kunnen slapen. Pas om een uur of negen staan we eens op.


Gisteravond kwam ik tot de ontdekking dat ik het oplaadsnoer van mijn laptop vergeten was mee te nemen.  Gelukkig is er vlakbij een Best Buy en gaan we daar kijken of we er een kunnen vinden.

Maar eerst gaan we door de drive thru van de enige Starbucks, die Muskegon rijk is.  Daar bestellen we onze gewoonlijke koffies en de broodjes met ei, kaas en kalkoenbacon.  We eten ze wat ongezellig in de auto op, maar ze smaken er niet minder om.

De Best Buy is inmiddels open en al gauw vinden we een aantal oplaadsnoeren met verschillende connectiepunten, waaronder tot mijn opluchting ook die in mijn Lenovo laptop past.  We gaan kijken of ze werken, maar dan blijkt dat ze wel electriciteit verstrekken aan mijn laptop, maar de batterij niet opladen.  Toch besluiten we er een te kopen, want die batterij wordt als ik eenmaal thuis ben wel weer opgeladen met het snoer dat bij de laptop hoort.

Rick heeft inmiddels ook de usb cd speler, die hij voor het feest morgen nodig heeft, gevonden.  We rekenen af en rijden terug naar het hotel.  Rick vertrekt naar zijn vader en ik naar de sportruimte.  Daar doe ik een uur op de elliptical.  Ik heb spijt dat ik mijn zwempak niet mee heb, want ze blijken hier een hot tub en een sauna te hebben, heerlijk met die kou!

Boven op de kamer schrijf ik mijn blog van gisteren en dan komt Rick me ophalen. Het is zo koud buiten met harde wind en maar net boven het vriespunt!  Zo af en toe dwarrelt er zelfs een sneeuwvlok naar beneden.  Nogmaals ben ik zeer blij mijn warmste jas, das en handschoenen mee te hebben!

Onderweg rijden we door de drive thru van de Panera hier.  Wat een luxe, die drive thru's, vooral met dit ijzige weer.  Ik bestel een lekker warme soba noodle bowl, die er erg goed ingaat!

Bij Ricks vader thuis worden we weer zeer enthousiast begroet door kleine Beau Beau.  Wat een schattig beestje is het en hij wil de hele tijd bij mij op de bank springen.  Als dat niet lukt gaat hij met zijn voorpootjes zwaaien.  Het lukt me daar een schattige foto van te nemen.

Terwijl Ricks vader en Rick de muziek voor het feest van morgen regelen speel ik spelletjes op mijn telefoon.  Heel eerlijk gezegd vind ik het altijd doodsaai hier, vooral als het zulk ijzig weer is.  Je kunt nergens zonder auto heen, al is het uitzicht op het meer prachtig.

Tegen vieren gaan we met zijn drieen naar de Meijer (de namen hier in Michigan zijn vaak van Nederlandse afkomst), de enorme supermarkt hier, die ook kleding en allerlei andere spullen heeft.  We halen spullen voor het avondeten en wat snacks en drankjes.
Candy canes in allerlei smaken tegenwoordig

Ricks vader maakt altijd een heerlijke zalmdip van zalm gevangen in het Michigan Meer.  Hij weet dat ik daar dol op ben en heeft ook nu weer een bakje klaar voor ons.  We genieten van crackertjes met de lekkernij terwijl we het eten voorbereiden.

Carol, de vriendin van mijn schoonvader, en haar dochter, die net uit Ohio hierheen is gereden, komen met een salade en dessert.  Het wordt een gezellig avondmaal en gelukkig vindt iedereen ons recept van meergranen capellini met garnalen, erwten en champignons in tomatensaus lekker.  Er wordt meerdere keren opgeschept.

Alleen Rick en zijn vader hebben daarna nog trek in het dessert.  Wij dames kletsen gezellig terwijl de heren zich over de chocolade cheesecake ontfermen.  Voor we het weten is het half tien en nemen we afscheid en rijden terug naar het hotel.

De plas water op de parkeerplaats van het hotel is bevroren, de wind is zo mogelijk nog harder dan vanochtend!  Vannacht en morgen wordt er ook sneeuw voorspeld dus het is hier echt winter!  Intussen zie ik op ons weerbericht thuis dat het met Kerst weer tegen de twintig graden zal worden.

Morgen is het grote feest voor de tachtigste verjaardag van Ricks vader en werkelijk, ik zou hem nooit tachtig geven!  Ik teken ervoor zo vief en helemaal niet oud te zijn als hij op die leeftijd!  Ik ben benieuwd wie er allemaal komen, want tekenend voor mijn schoonvader heeft hij niemand officieel uitgenodigd.

7 reacties:

Marion2 zei

Wow, dat is wel even een verschil qua weer. Wel even goed voor het kerstgevoel.

Wat een schattig hondje! Het lijkt wel een speelgoedknuffel. Cosmo vind ik zo grappig: zelf de route bepalen. Bijzonder dat een dier kan laten blijken waar hij de voorkeur aan geeft.

Petr@ zei

Wat een schatje die Beau Beau.
Lijkt mij ook een saaie omgeving maar in de zomer heerlijk vertoeven aan het meer is wel fijn.
Fijn dat je schoonvader nog zo fit is.
Mijn ex schoonvader is nu 86 en begint nu duidelijk oud te worden maar dan meer qua geheugen. Hij is verder nog best actief.

Anoniem zei

Van harte gefeliciteerd met je schoonvader!
Fijn weekend nog.
Anja L.

Anoniem zei

BRR. Kou is meestal niet zo erg, het is die wind die door merg en been gaat.
Gelukkig is het maar voor even.
Alvast een heel gezellige tachtigste verjaardag voor de familie.
Groet, Bea

Anoniem zei

Wat een leuke hond toch die Beau. Kennissen van mij hebben er ook zo een.
Gefeliciteerd met je schoonvader en Rick met zijn vader.Een hele leeftijd 80 jaar en dan nog zo fit. Daar teken ik voor.
Cathy d'r schoonvader is onlangs. 89 geworden, is nu wel aan het kwakkelen.
Fijn weekend.
Groetjes Wil

Sandrah zei

Mijn oudtante woonde in Holland, Michigan. Dat vond ik als 20-jarige inderdaad ook doodsaai en dat veranderde niet toen ik een paar jaar later weer terugging! :)

Mooi om die leeftijd te bereiken en dan nog zo fit te zijn.

Wat een schattig beestje is Beau Beau. Het lijkt inderdaad wel een speelgoedhondje.

Vreemd die temperaturen. Jullie kunnen kerst bijna buiten vieren! Hier lijkt het ook maar geen winter te willen worden. Het is bijna te warm voor een jas.

Fijn weekend!

Sandra

Petra zei

@Marion - Het is mij hier veel te koud! Gelukkig blijven we niet zo lang.

@Petra - Een aantal plaatsjes in de omgeving is heel erg leuk, maar om de een of andere reden blijft Muskegon een saaie doodse plaats.

@Anja - Dank je!

@Bea - Inderdaad, wat maakt die wind verkleumd!

@Wil - Zo, 89 is ook echt een hele leeftijd

@Sandra - Holland heeft wel een leuk park met allerlei Nederlandse dingen en zelfs een echte molen.