Ons pleintje nu:

dinsdag, december 22, 2015

Kai is geland voor de feestdagen!

Rick vertrekt vrij vroeg naar zijn werk en Saskia brengt Kyle naar zijn baan bij Jiffy Lube.  Ik heb grote moeite op te staan.  Mijn hele lichaam staat weer eens "in brand".  Saskia biedt aan mijn nek en schouders te masseren en dat neem ik dankbaar aan.  Het helpt gelukkig wel iets.

Na mijn ontbijt met gepocheerde eieren en koffie help ik Saskia met haar kerstcadeautjes voor de anderen uitkiezen.  Dan vertrekt zij weer naar Richmond waar ze voor het laatst voor Kerst nog moet werken.  Laat vanavond komt ze tot tweede Kerstdag (die we hier niet vieren) thuis.


Dan kan ik het niet meer uitstellen en hijs mezelf naar boven voor mijn uur op de elliptical.  Na afloop voel ik zoals altijd een stukje beter, maar het is iedere dag weer een berg tegenzin overwinnen.

Rick komt om een uur of een thuis en is nu tot en met vier januari vrij, heerlijk!  We gaan het vieren met een lunch bij Coastal Flats.  Wij zijn zeker niet de enigen hier en het vergt even een parkeerplaats te vinden. 

Dicht bij de Plow and Hearth gaat er iemand weg. Dat is zo'n leuke winkel en ze hebben veel feetjestuin spullen.  We lopen er even doorheen en ze hebben inderdaad ook leuke kerstspulletjes, maar ik heb daar eigenlijk al genoeg van.  Er is zoveel wat ik mooi en leuk vind, maar we lopen er toch zonder iets te kopen uit.  Ik neem me voor de zoveelste maal voor vaker naar deze winkel te gaan.

Bij Coastal Flats is het een drukte van jewelste en een lange wachttijd voor een tafeltje.  Gelukkig zijn er nog een paar krukken vrij aan de bar, want we hebben geen tijd om te wachten.  Rick bestelt het broodje garnalen en ik het broodje kreeft.  Dat peuzel ik met kleine hapjes op, want zo ontzettend lekker.

Dan is het tijd voor ons jaarlijkse bezoek aan Wegmans. We gaan hier inkopen doen voor ons Kerstavond buffet en Kerstdiner. Het is er altijd een gekkenhuis en vandaag is het niet anders.  Er is geen andere supermarkt, die ooit zo druk is als deze rond Kerst!

Misschien heeft het er ook mee te maken dat alles heel onlogisch gesorteerd is.  Je moet van de ene naar de andere kant lopen en sommige kazen zijn aan de ene kant en anderen aan de andere kant te vinden, bijvoorbeeld. 
Deze kerststukjes kosten een idiote $55!

Het is heel vermoeiend, vooral omdat ik toch al veel pijn heb.  Na bijna twee uur hebben we alles bijeen en het is niet eens zoveel, gewoon een heel gezoek naar precies wat we nodig hebben.  Als we gaan afrekenen stelt Rick gelukkig voor dat ik in de auto wacht tot hij klaar is.  Ik vind het vervelend hem met de spullen achter te laten, maar ik voel me alsof ik geen vijf minuten langer kan staan.

In de auto zijg ik dankbaar neer in de stoel en vraag me af hoe ik de rest van de dag door ga komen.  Ik sluit mijn ogen even en voor ik het weet is Rick er met de boodschappen.  We moeten ons haasten, want we hebben bioscoopkaartjes voor kwart voor vijf en het is kwart voor vier!

Thuis neem ik gauw wat ibuprofen en een Cola Light, hopend dat die mijn energie weer wat zullen opkrikken.  We leggen in sneltreinvaart de boodschappen weg, geven Cosmo eten en laten hem uit en vertrekken dan naar Tysons Corner.

Ook hier is het flink druk, maar in de parkeergarage vinden we met gemak een plek op het niveau van de bioscoop.  We hebben al kaartjes voor Star Wars, The Force Awakens en heel goede stoelen.  Ik ben geen enorme Star Wars fan, maar ik vind dit een spannende en leuke film. Ik deel nog steeds de euforie niet, maar de bijna 2,5 uur gaan snel voorbij.

Als we de bioscoop uitlopen zien we een enorme rij voor de volgende Star Wars voorstelling.  We hebben duidelijk de juiste tijd uitgekozen. Onze magen rommelen en we bedenken waar te gaan eten.

Over iets meer dan een uur zal Kai landen dus we besluiten dicht bij het vliegveld bij Stone's Cove Kitbar neer te strijken.  Dit is een heel gezellig bar-restaurant en we vinden er makkelijk twee stoelen aan de bar.

De barkeeper vertelt dat hun bloody Mary martini halve prijs is vanavond, die heeft ook met blauwe kaas gevulde olijven, helemaal mijn ding.  Rick houdt het bij water.  We bestellen appetizers (groter dan voorafjes en bedoeld om te delen) als eten. 

We hebben een heerlijk maal met de kreeft hoorntjes, een lekker frisse salade, verschillende dips en meatloaf "cupcakes".   Als we klaar zijn landt Kai net op Dulles en we rijden daarheen.  Het is enorm druk en we zien eerst mensen uit Londen en San Salvador naar buiten komen.

De eerste Duitser, die ik zie, herken ik meteen als een Duitser!  Hij kijkt zo geergerd omdat mensen zijn pad blokkeren en ik verwacht ieder moment een Duits woord uit zijn mond.  Duidelijk heb ik nog een trauma van de Duitser, die mij bij IKEA in Mannheim aanviel. Inderdaad zie ik FRA op zijn bagage.  Toch vreemd hoe je soms gewoon de nationaliteit van iemand kunt gissen!

Niet veel later zie ik Kai door de deuren lopen.  Met tranen in mijn ogen ren ik op hem af.  Ik vlieg hem om de nek wat hem ook wat emotioneel maakt.  Ik realiseer me dan opeens toch hoezeer ik zijn aanwezigheid gemist heb.  Rick is wat gereserveerder, maar geeft Kai ook een "bear hug".

Onderweg naar huis krijgen we het hele verhaal hoe Kai en Bea elkaar ontmoetten en hoe ze nu een stelletje zijn.  Ik ben zo blij voor Kai! Thuis is hij heel erg enthousiast om Cosmo en de katten weer te zien. 

Kai heeft allerlei Duitse lekkernijen mee, waaronder onze Stollen!  Dit jaar zullen we een heuse Duitse marsepein en kersstol eten.  Ook heeft hij lebkuchen en verschillende mosterds mee.  We zullen meer dan genoeg te eten hebben, zoals altijd.

Lang houdt Kai het niet uit, het is natuurlijk zes uur later voor hem.  Hij neemt Cosmo mee zijn kamer in en gaat slapen.  Rick en ik kijken een leuke Hallmark film. Ik blijf nog op tot Saskia thuiskomt en dan is het echt slaaptijd!

PS: Kijk eens naar de temperaturen hier de komende dagen!  Kai kwam naar buiten en kon niet geloven hoe warm het was. 

10 reacties:

Anoniem zei

Ik begrijp je emotie, dat heb ik al na een paar weken.
En mannen zijn natuurlijk veel stoerder ;)
Wat een leuke naam heeft Kai zijn vriendin, hahaha.

Geniet van al de kids in het nestje en van de temperaturen, heerlijk.

Groet, Bea

Nancy zei

Wat fijn dat Kai weer thuis is! En super leuk, dat hij een vriendin heeft! Ik geniet enorm van je blog! Blijf vooral zo doorgaan! Happy Holidyas! Lieve groet uit Rotterdam! 🎁🎄🎁

Anoniem zei

Wat ziet Kai er gelukkig uit! Leuk dat hij een vriendin heeft. Hij heeft lekkere dingen meegenomen hoor.
Hier is het ook zo idioot warm. Het kerstgevoel bij mij is heel ver weg hoor. Waarschijnlijk ook omdat ik gewoon werk (behalve de kerstdagen).
Wij willen ook nog naar de Star Wars film gaan. Ik ben ook geen superfan maar een film met een beetje vaart wil ik best wel zien.
Fijne woensdag!
Anja L.

Anoniem zei

Hartstikke leuk dat hij er is! Even lekker bij elkaar met de familie zijn nu de momenten waar je van kunt genieten. Het was ooit heel gewoon, maar nu niet meer zo.

Gek ja, hoe je de nationaliteiten er soms uit pikt.

Fijne kerst samen!

Annemiek

Marion2 zei

Wat gezellig dat Saskia en Kai er zijn! En dat Rick deze periode vrij heeft. Kerstmis zonder kerststol, dat kan gewoon niet, hoor. Leuk dat Kai dat soort lekkernijen heeft meegebracht.

Dat kerststukje is te lelijk voor woorden en dan nog zoveel ervoor vragen! Ik ben erg dol op kerststukjes, maar ze moeten wel smaakvol zijn. Ik heb een paar echt heel erg mooie. De duurste daarvan kostte € 35,00 (en dat vind ik al veel geld).

Ron zei

Wat fijn dat het gezin weer bijna compleet is.... fijne dagen! er komt rust aan nu je niet meer op zoek hoeft naar cadeautjes... :-)

Gr Ron

lotte zei

Wat een heerlijk vooruitzicht voor een paar mooie dagen! Fijne kerst!
Groetjes Lotte

Anoniem zei


Kai ziet er goed uit. Gezellig ook dat Rick al vrij is.Jullie gaan vast een paar leuke en gezellige weken tegemoet. Kai zal zijn vriendinnetje wel missen.
Lekker hoor die Lebkuchen. Ik had laatst Lebkuchen van marsepein met een kirschvulling. To die for, zou Cathy zeggen.
Mag ik zeggen dat ik jaloers op je ben . Ik moet Cathy alweer missen dit jaar.
Gelukkig is de telefoon geduldig. Skypen is erg lastig want hun verbinding valt steeds weg.
Wat een lelijk kerststuk en dat voor zo'n prijs. Bij ons zie ze ook, worden snel in elkaar gezet en dan allemaal dezelfde.
Ik maak ze altijd zelf.
Ik wens jullie hele fijne dagen met elkaar.
Groetjes Wil

Anoniem zei

Heerlijk dat Kay weer thuis is...ja daar ben je gelijk emotioneel van..logisch ook.
Wat fijn dat hij een vriendinnetje heeft,dat vult zijn leven daar in Duitsland ook weer in...

Die duitser ,die je zag op het vliegveld, met FRAN... op zijn koffer, zijn niet de letters van Duitsland,of bedoel je de plaats waar hij vandaan kwam,Frankfurt bv?
Ik zie dat nou nooit of het duitse,nederlandse of belgen zijn.
Je hebt er wel een goede kijk op hoor..maar die gedachte aan toen in Mannheim was echt heel erg heftig...logisch dat dat je bij blijft.
Nu maar genieten van het heerlijk samen zijn met Rick de kinderen.
Ja, zag het al enkele dagen dat de temperaturen bij jullie zo hoog zijn,echt lenteachtig he..
Hier,in het limburgse land , is het ook aardig weer met zon erbij...tussen de 10 en 15 gr...zeer aangenaam voor de tijd van het jaar..
Nog een mooie tijd met ,z,n allen.

groetjes Joke

Petra zei

@Bea - Ja, zeker een leuke naam, ha ha. Het was vandaag warm, maar plensde :(

@Nancy - Dank voor het compliment! Jij ook fijne feestdagen!

@Anja - Nu wil ik de twee vervolgfilms ook zien, want hij eindigt in een enorme cliffhanger

@Annemiek - Inderdaad, ieder moment samen is nu dierbaar

@Marion - Kerststol zie je hier op zich overal, maar het leek ons leuk een echte Duitse te hebben. Er zijn wel mooiere kerststukjes te koop, hoor, maar ik vond deze echt belachelijk duur voor wat het was.

@Ron - Nog niet helemaal compleet, Katja moet nog komen. Maar het is al gezellig met de andere twee, natuurlijk.

@Lotte - Dank je, insgelijks!

@Wil - Ik neem me ieder jaar voor er een te maken, maar het komt er nooit van. Ach, we hebben wel genoeg versieringen.

@Joke - Er stond FRA (de vliegveldcode van Frankfurt) op zijn bagage. Ik weet nooit precies uit te leggen hoe ik voel dat iemand van een bepaalde nationaliteit is, maar ik heb het vaak wel bij het rechte end.