Ons pleintje nu:

dinsdag, december 15, 2015

Kerstkransen op Arlington Cemetery

Onder de lamellen door zie ik vrolijke zonneschijn.  Rick vertrekt naar zijn werk en ik probeer op te staan.  Ik ben volgens mij niet verkouden, maar ik voel me toch niet helemaal lekker.  Ik eet maar zoveel mogelijk groentes en extra vitamines. 


Als ontbijt heb ik een gerechtje met ei, boerenkool en quinoa van Whole Foods wat ik in de magnetron opwarm.  Het leek me weer eens wat anders en het smaakt prima.  Ze hebben verschillende combinaties, morgen misschien een andere proberen.

Boven op de elliptical doe ik een uur interval.  Ik heb allerlei spelletjes om me bezig te houden en ik probeer verder te lezen in mijn boek.  Ik wil weten hoe het eindigt en het is spannend, maar om de een of andere reden kan ik mijn aandacht er niet goed bijhouden op het moment.

Anja komt en we laten als eerste Cosmo uit.  Het is niet zo warm vandaag maar met een graad of zeventien nog een stuk warmer dan december gewoonlijk is.  We hebben dan ook enkel een vest aan.

Ons plan was om na de lunch naar de Clara Barton National Historic Site te gaan.  Clara Barton was de oprichtster van het Amerikaanse Rode Kruis.  Alleen moet ik een of ander voorgevoel hebben, want ik besluit toch even te kijken of dat huis wel open is.  Niet dus, het is een jaar gesloten voor renovaties.

We bedenken een plan B, want er is in de omgeving meer dan genoeg te doen.  Eerst denken we Hillwood Mansion, maar dat ligt een stuk de stad in en ik wil met Kai's auto niet zo ver rijden.  Dan komt Mount Vernon bovendrijven en dat lijkt een goed alternatief.

Eerst gaan we echter, nadat ik ook Kai's auto nog vol heb gegooid bij de Shell, lunchen bij Bazin's.  Church Street is het oude straatje van ons stadje en erg leuk versierd, zelfs de locomotief, die er staat.  Alleen vind ik de stadskerstboom een lachertje.  Het is niet eens een dennenboom, maar een hulstboompje!
 
Bij Bazin's is het altijd gezellig.  Anja en ik bestellen beiden een salade.  Ik, zoals bijna altijd, de met mosterdzaad gegrilde zalmsalade en Anja de kip citroensalade.  Intussen bedenken we dat het wel erg mooi weer is om in een museum door te brengen.  Eerst denken we naar Great Falls te gaan, maar dan herinner ik me dat dit weekend alle kerstkransen weer bij de graven op Arlington National Cemetery zijn gelegd.  We zijn het erover eens dat we die graag willen gaan fotograferen.

Zo gezegd zo gedaan.  Eerst gaan we nog even terug naar huis, want het is toch wat koel voor vesten.  Later zijn we inderdaad blij onze jassen opgehaald te hebben, want er staat een venijnige wind. Ook neem ik wat ibuprofen, want ik heb veel pijn.

Dan rijden we naar de begraafplaats.  Meteen al hebben we daar geen spijt van, want het is zo'n indrukwekkend gezicht al die kransen!  Het valt eigenlijk niet in foto's weer te geven, die heuvels vol witte grafstenen met groene en rode kransen. 

We lopen naar de graven van de Kennedy's waar natuurlijk ook kransen liggen.  Rechts ervan zien we nota bene kersenbloesems.  Een mooi, maar vreemd gezicht, die prille roze bloempjes met de winterse kerstkransen.  Deze prunussoort bloeit als het een warme herfst is en dat is het zeker.  Ook de magnolia's zitten in de knop hier.

Heuvels op en af en honderden graven langs lopen we naar de Tomb of the Unknown Soldier (graf van de onbekende soldaat).  Daar willen we, al hebben we het beiden al vele malen gezien, de ceremonie van de wisseling van de wacht om drie uur bekijken. 

Het blijft indrukwekkend en dit keer is de nieuwe wacht voor het eerst dat ik het gezien heb een vrouw.  Fantastisch!  Dit lijkt zo'n mannenwereld met de strenge stemmen en kaarsrechte ruggen.  Ik ken de jonge vrouw helemaal niet, maar ik ben trots op haar!

De tijd begint te dringen dus we slaan het Arlington house boven op de heuvel over.  Van daaruit is er prachtig uitzicht over de stad, maar dat hebben we teruglopend ook.  Op de terugweg hebben we te kampen met spitsverkeer en net na vieren rijd ik onze cul de sac weer in.

Onderweg vond ik het ook leuk om met Anja onze jeugd kerstervaringen te vergelijken.  Wij vierden altijd Sinterklaas dus geen pakjes met Kerst.  Toch was het altijd een groot (eet)feest.  Zo uitbundig als hier vierden we het zeker niet, maar de vroegere Sint pakjes liggen nu onder de boom.  Verder is er niet heel veel verschil, behalve de uitbundige tuinversieringen en natuurlijk de stockings.

Anja neemt afscheid en hopelijk zien we elkaar nog voor zij naar Nederland gaat, anders zal het februari worden.  Chris sms-t dat ze op weg is met PJ voor onze wandeling.  Cosmo gaat graag weer mee en we lopen door de buurt.  Als ik weer thuis ben vind ik dat ik met meer dan 20000 stappen het verdiend heb mijn voeten omhoog te doen.

Gek is dat zodra ik rust neem mijn pijnen en hoofdpijn weer terugkomen.  Ik voel me het best als ik in beweging ben dat is duidelijk.  Rick sms-t of ik zin heb in sushi.  Alsof hij mijn gedachten kan lezen.  Ik neem dat natuurlijk met beide handen aan!

Vanavond probeer ik te luisteren naar het Republikeinse debat, maar ik weet niet of dat goed voor mijn gezondheid is.  Ik heb me nooit geidentificeerd met een van de twee partijen hier, want ik ga altijd voor de meest gematigde kandidaat.  De Republikeinse kandidaten deze keer zijn echter zo extreem, ik kan me er gewoon niet in vinden.  En Donald Trump is ronduit eng.

Foto's van vandaag staan hier.

14 reacties:

Corry zei

De man is een idioot. Ik heb er gewoon geen ander woord voor. Vervelend van de pijnen weer, terwijl het weer zo meehelpt. Hier ook crazy. Morgen moet het 15 graden worden! Sterkte!!!!

Anoniem zei

Wat een tegenstelling: de lentebomen en de kerstkransen, maar dat levert in elk geval toch mooie foto's hé Petra.
Lang geleden in 1988 waren wij in Washington (groepsreis) en toen was er een bezoek voorzien aan Arlington Cemetery, maar dat spijtig genoeg niet kon doorgaan wegens zware regen die dag. Dan hebben wij ter vervanging het Lincoln theather bezocht, wat ook indrukwekkend was.
Maar nu geniet ik toch virtueel van Arlington Cemetery dank zij jouw foto's, waarvoor bedankt.
Groeten van Hilde uit B.

Marion2 zei

Wat een mooi idee om kerstkransen bij de graven te leggen. Indrukwekkend.

Zou het El Nino zijn dat het weer zo van slag is? Het lijkt wel omgekeerd. Ik hoorde bijvoorbeeld dat het in Californië weer veel te koud is. Ook hier klopt er niets van en is het al tijden veel te warm. Het maakt me ergens wel een beetje bezorgd.

Jeanny zei

Mooie foto's. En wat is het inderdaad bijzonder een vrouw bij de wacht te zien. Chapeau voor haar!! Geniet ze nog van het mooie weer en de blauwe lucht! :)

Tineke zei

Het is een herfstprunus , die elk jaar in herfst winter rose bloeit, wij hebben er ook heel lang een gehad.
Bijzonder al die kerstkransen, waarom ontbreekt er op sommige een ?
Ik ben ziek thuis, voorhoofdholte ontsteking; jij sterkte met je pijnen.
De scholen hebben hier allemaal kersteten (ook openbare) voor de leerlingen bij kaarsjes en de kerstboom, ik begrijp dat vs scholen neutraal willen blijven en daar nooit aan doen. Het ziet er altijd heel sfeervol uit en ze staan stil bij wat voor elkaar betekenen.

Becs zei

Wat een mooie foto's hebben jullie weer gemaakt. Hopelijk kunnen jullie nog een keer afspreken voordat Anja naar Nederland gaat einde van de maand. Sterkte weer met al je pijnen.

Anoniem zei

Wat een mooi gebaar van die kerstkransen. Mijn kerstkrans heb ik net op de voordeur gehangen .
Het weer is grillig en zoals ik laatst las komt dat inderdaad door El Nina. Ook hier grote schommelingen zodat door het zachte weer de katjes nu al in bloei staan. Normaal is dat in februari.
Grappig dat de mensen in Las Vegas klagen over; de winter komt er aan. Dat betekent dat het een paar dagen een beetje koud is,iedereen gaat dan gekleed of ze naar de Noordpool moeten.
Geniet weer van de dag.
Groetjes Wil

Petra zei

Hier in Michigan gaat het sneeuwen, crazy

Petra zei

Leuk dat ik je zo toch een idee kon geven :)

Petra zei

Niets veranderlijker dan het weer. Ja, el nino schijnt de reden te zijn

Petra zei

Het is inmiddels winter hier in Michigan

Petra zei

De graven zonder kransen zijn vaak joden, maar soms waren ze ook omgewaaid. Beterschap!

Petra zei

Ja, voor Anja fijn om terug te gaan maar ik ga haar missen!

Petra zei

Grappig ja, dat zagen we ook in Chili. Warm voor ons maar koud voor hen