Ons pleintje nu:

dinsdag, januari 12, 2016

Lunch en een museum in DC

Het is onder het vriespunt bij het opstaan, maar nadat we dit weekend het thermostaatschema hebben aangepast hoef ik niet meer in een ijskoude kamer mijn bed uit te komen.  Dat is zoveel aangenamer!

Beneden heeft Rick de koffie al klaar en hij moet vandaag op tijd weg dus neemt afscheid.  Ik warm een Weight Watchers Smart Ones met ham, ei en kaas op als ontbijt.  Mijn laptop ga ik naar Lenovo moeten sturen, want die doet nog steeds raar.  Ook krijg ik mijn Fitbit niet gesynct.

Een van mijn Valentijnsbeertjes

Mijn telefoon is door de laptop perikelen niet opgeladen en die wil ik voor ik naar de stad ga opgeladen hebben.  Ik besluit dan ook in plaats van de elliptical drie kwartier op de plaats te "joggen" en intussen tv te kijken.  Als ik klaar ben heb ik 7000 stappen bijeen dus niet gek zo.
Zodra ik mijn zwarte broek haarvrij heb gemaakt komt Cosmo er tegenaan hangen, maar zo lief!

Gauw maak ik me klaar, want ik heb om half twaalf met Lia afgesproken.  Zij komt precies op tijd en we lopen naar de metro.  Ik heb mezelf dik ingepakt, maar het is niet zo winderig als ik had gedacht.

We moeten even op de trein wachten, maar dan komen we zonder oponthoud bij het Metro Center metrostation aan.  Het is even orienteren als we weer boven de grond zijn, maar dan lopen we naar Zaytinya (dankzij Ricks vader weet ik nu dat dat olijfolie betekent in het Turks).

Dit is een van mijn favoriete restaurants in de stad en tegenover het museum dat we na het eten willen bezoeken.  Ik heb een tafel gereserveerd en dat is maar goed ook, want het restaurant zit flink vol. 

We krijgen een gezellig hoektafeltje. De serveerster is zeer attent.  We krijgen verse pita's met op mijn verzoek hun heerlijke knoflook"creme".  Lia vindt het ook erg lekker. 

Er staat allerlei lekkers op het menu en het is altijd moeilijk kiezen, maar we zijn het alweer met elkaar eens en bestellen hetzelfde.  Eerst de avgolemono soep, die met boerenkool en een gepocheerd ei wordt geserveerd, zo fluweelachtig van smaak.  En dan de citrussalade met feta, voor mij zonder grapefruit, want die mag ik niet met mijn medicijnen.  Het smaakt allemaal hapje voor hapje voortreffelijk.
\
Na het eten lopen we naar de overkant.  Daar liggen twee musea in een gebouw, de National Portrait Gallery en de American Art Museum. Lia is hier nog nooit geweest en er zijn altijd nieuwe tentoonstellingen, dus ik vind het leuk er ongeveer eens per jaar heen te gaan.  Het is een van de minder bekende Smithsonian musea en we hoeven onze tassen niet eens te laten nakijken bij binnenkomst.

Eerst bekijken we een heel interessante en goede tentoonstelling van Irving Penn.  Prachtige zwartwit foto's, foto's van mensen over de hele wereld en ook foto's van dagelijkse dingen zien we.  Je moet er maar opkomen.
Een kunstwerk van aluminiumfolie dat hier permanent staat (tijdelijke tentoonstellingen mogen niet gefotografeerd worden helaas)

We lopen langs portretten en werken van befaamde Amerikaanse kunstenaars.  Ook in het American Art gedeelte is een speciale tentoonstellingen, ook met schilderijen van niet Amerikanen, zoals Picasso en Miro. 
 

Mijn favoriete permanente tentoonstellingen hier, die vrouw zit er jaar in jaar uit

Het gebouw zelf is ook prachtig met heel wat negentiende eeuwse snufjes, die belangrijke architecten daar in aangebracht hebben.  Het is een mooie mix van oud en nieuw na de renoveringen van zo'n tien jaar geleden. 
 
 

Als laatste bekijken we de portretten van de presidenten.  We beginnen natuurlijk met George Washington en ik kan Lia een paar dingen over sommige andere presidenten vertellen.  Het portret van Bill Clinton blijf ik het interessantst vinden. 
Na een paar uur staan we weer buiten.  We lopen wat verder naar Federal Triangle, een metrostation voor Metro Center, zodat we zeker kunnen zitten terug naar Vienna.  Dat lukt goed, we krijgen nog de laatste twee lege stoelen naast elkaar.

Terug in Vienna wandelen we naar ons huis waar Lia en ik weer afscheid nemen na een heel gezellige middag.  Binnen wacht Cosmo me trouw op en ik lijn hem aan voor een wandeling door de buurt.  Als ik terug kom schemert het en er vallen sneeuwvlokjes!  Wauw, de eerste deze winter en later dan ooit, verder hebben we nog geen meetbare sneeuw gehad, ook een record.  Ik vind het wel best.

Als Rick thuiskomt sneeuwt het ook een beetje.  Al een tijdje willen we weer eens naar het dichtstbijzijnde restaurant, Glory Days Grill.  Voor ik het menu zag wilde ik de crab cakes, maar dan zie ik mijn favoriete sandwich opeens weer staan, de Vermonter!

Een paar jaar lang kwam die niet op het menu, hoezeer ik er ook om vroeg.  Het is eenvoudig, maar zo'n lekkere combinatie van rozijnenbrood, appelboter, ham, appel en kaas.  De zoete aardappelfrietjes erbij zijn ook erg lekker. 

Als we naar buiten stappen vallen de sneeuwvlokjes weer.  Er zal geen pak vallen, maar morgen wordt het wel tot nu toe de koudste dag deze winter.  Ik ga zoveel mogelijk de warmte opzoeken.

Vanavond houdt president Obama zijn laatste State of the Union speech.  Hij is emotioneel en mooi, de man Obama komt naar buiten en ook zijn frustraties over wat hij niet heeft kunnen bereiken.  Ik zal hem missen en vrees voor de verkiezingen.

7 reacties:

Tineke zei

het kunstwerk met de gekleurde staten van amerika vond ik ook heel mooi, leuk om het zo terug te zien.
Ik had niet aan de staat 'Washington' gedacht als staat waar Saskia gaat studeren, maar aan de stad washington. Jeetje zeg , dat is wel ver weg. Hoe moet je haar spullen daarheen verhuizen?
Wordt ze altijd toegelaten of zijn er nog toelatingseisen?
Bij ons wordt het vanaf morgen ook kouder en mogelijk in het weekend sneeuw.

Anoniem zei

Leuke dag heb je gehad.
Het blijft heel bijzonder dat alle entrees gratis zijn.
Hier betaal je een flink bedrag.
Groet, Bea

Caroline bunnemeyer zei

Washington is gewoon één groot museum, wat een stad! Ook hier zijn we erg benieuwd wat er met de verkiezingen in de US gaat gebeuren.

Caroline bunnemeyer zei

Washington is gewoon één groot museum, wat een stad! Ook hier zijn we erg benieuwd wat er met de verkiezingen in de US gaat gebeuren.

Anja zei

Een gezellig uitstapje samen met Lia!
Er is zoveel te zien in Washington en wat is het toch een mooie stad.

Marion2 zei

Wat een bijzondere kunstwerken. Die van de staten van Amerika en die van aluminiumfolie vind ik erg mooi. Wat ik me afvroeg: is Lia ook Nederlandse? Aan haar naam te zien wel, zou ik denken.

Petra zei

@Tineke - Ja, dat wordt nog een hele onderneming. We zullen het land moeten doorkruisen

@Bea - Inderdaad, dat vind ik ook zo heerlijk, gewoon binnenlopen, bekijken wat je wilt en weer weg. Nooit het gevoel dat je alles moet zien omdat je zoveel betaald hebt

@Caroline - Als die blaasbalg Trump maar gauw eruit ligt!

@Anja - In februari weer met zijn drietjes!

@Marion - Ja, Lia is ook Nederlandse, ik heb haar via Anja leren kennen.