Ons pleintje nu:

maandag, februari 01, 2016

Reis naar Seattle en het Chihuly glas museum

Zaterdag

Als ik beneden kom heeft Rick al koffie en broodjes van Starbucks gehaald.  In gezelschap van Cosmo, die altijd de helft van mijn brood krijgt, en de steeds brutaler wordende eekhoorntjes eten we het op. 

Een eekhoorntje is in de horrendeur geklommen en Rick ziet dat hij tegen het raam plast.  Dat wordt Rick te gortig en hij laat Cosmo naar buiten, die hem maar al te graag wegjaagt.

Bijna vijftienjarige Meike speelt iedere ochtend schattig met haar muisjes

Na mijn uur cardio op de elliptical pakken we vast in.  We halen lunch bij Potbelly en dan gaat Rick nog wat werk verrichten.  Ik breng intussen Cosmo naar de kennel, mijn minst favoriete kant van het op reis gaan.  Cosmo gaat wel altijd heel gewillig mee naar achteren, want hij wordt hier flink in de watten gelegd, maar toch.
Voor ik hem wegbreng nog even genieten van een "bully stick"

Tegen drieen komt de Washington Flyer taxi voorrijden en laden we onze spullen in.  Zonder oponthoud rijden we door het witte landschap naar Dulles Airport.  Ik ben benieuwd hoeveel sneeuw er nog ligt als we terugkomen, want het wordt de komende week maar liefst 17 graden en gaat regenen.

We checken onze tassen in en gaan dan door de TSA Pre veiligheidscontrole.  Beiden zijn zo gepiept en we hebben een D gate dus lopen naar de voertuigen, die ze hier "people movers" noemen.

Onderweg zie ik het vliegtuig van South African Airways staan en zeg tegen Rick dat een reis, die ik graag zou willen  maken, met dat vliegtuig zou zijn.  Ze vliegen eerst naar Dakar waar ik in mijn kindertijd heb gewoond en daar zou ik dan een paar dagen willen vertoeven om bekende plekjes weer  te zien.  Vervolgens dan doorvliegen naar Zuid Afrika en daar een safari doen. Rick ziet dat ook wel zitten.

We hebben nog ruim een uur voor we aan boord zullen gaan en nemen plaats aan de bar van Moe's.  We bestellen een drankje en raken aan de praat met de man naast mij.  Laat die nu een Zuid-Afrikaan zijn, die safari's daarheen vanuit de VS regelt!  Hij geeft me zijn kaartje, je weet maar  nooit.

Keurig op tijd gaan we aan boord.  Rick en ik zitten in Economy Plus met meer beenruimte en er zit niemand tussen ons in, altijd heel fijn.  Het is heel warm in het vliegtuig dus ik ben blij dat ik me in laagjes heb gekleed, zodat ik in korte mouwen kan zitten.

Verder verloopt de 5,5 uur durende vlucht vrij snel.  Ik bestel een doos met tapas als avondeten en kijk een paar episodes van House of Cards.  Verder speel ik de verslavende Candy Crush spelletjes en voor ik het weet landen we op Seattle-Tacoma Airport.

Daar komen de tassen al heel vlot en we gaan op zoek naar een taxi.  Die is snel gevonden en na een minuut of twintig komen we bij het Fairmont Olympic hotel aan.  Omdat Rick al zo lang bij het bedrijf werkt, krijgt hij voor deze conferentie altijd een suite om in te logeren.

Zo ook dit keer, we krijgen een "executive suite" op de vijfde verdieping.  Hij bestaat uit een zitkamer en aparte slaapkamer en badkamer.  Het is een vrij grote ruimte, al is Rick er niet zo van onder de indruk. 

Vorig jaar had hij dan ook een veel grotere suite in het Sheraton hotel.  De inrichting van deze net gerenoveerde suite vind ik ook wel uit grootmoeders tijd, maar ach, een gegeven paard mag je niet in de bek kijken.

Het is hier drie uur vroeger dan thuis en voor ons gevoel na middernacht.  Toch wil Rick er nog op uit om iets te gaan eten.  Dat vind ik ook prima en we lopen naar de overkant waar we een tafeltje vragen in het Purple Café & Wine Bar.  Het is een gezellig restaurant met een gevarieerd menu.

Rick bestelt een hoofdgerecht, maar ik heb niet zo'n trek.  Ik neem een kop champignonsoep en wat ze "boerenkaas" noemen.  Die laatste smaakt als belegen Goudse kaas, maar de serveerster weet niet of dat het is.  Het smaakt in ieder geval prima.

Terug op de kamer maken we ons meteen klaar voor bed, want Rick moet morgenochtend om zeven uur al aan de bak!

Zondag

Rick neemt al voor dag en dauw afscheid, maar zelf ben ik ook om zeven uur klaarwakker.  Ik rek het nog even door mijn email te lezen, maar dan sta ik op.  Ik besluit een kop koffie te zetten in de Keurig machine en mijn blog van gisteren vast te schrijven.

Intussen "klets" ik ook met de kinderen.  Katja doet het beter dan ze dacht zonder Kevin, die de hele week op reis is.  Vanavond is ze door zijn ouders te eten gevraagd en dat geeft haar dan toch wel fijn gezelschap. Saskia is bij de dokter want al bijna een week ziek.  De dokter doet testen, maar denkt dat het een virus is.  Kai beleeft een fijne zondag met Bea.

Om een uur of negen besluit ik eens op zoek naar ontbijt te gaan.  Of eigenlijk weet ik precies waar ik heen wil, The Crumpet Shop bij Pike Place Market.  Vorig jaar wilde ik dat ook al proberen, maar toen waren ze gesloten.  Ik hoop alleen dat er geen lange rij staat en er zitgelegenheid is.

Tot mijn genoegen is het er zelfs (nog) helemaal niet druk.  Er is een uitgebreid menu van verschillende combinaties, zowel zoet als hartig, op een crumpet.  Ik ben dol op crumpets dus denk dat ik hier iedere ochtend ga ontbijten. 
Vandaag kies ik de green eggs and ham crumpet (naar een boek van Dr. Seuss).  Hapje voor hapje smaakt het heerlijk!  Een lekker sterke Americano erbij en Petra is een happy camper.

Intussen bedenk ik me dat ik moet sporten, maar ik heb geen zin in de fitnessruimte.  Seattle heeft een heel regenachtig klimaat en het weerbericht voor de komende week klonk niet goed.  Ik ben dan ook aangenaam verrast dat het droog is vanochtend en de zon zelfs af en toe tevoorschijn komt.

Daarom besluit ik een lange wandeling door de stad te maken, flink doorstappend.  Er zijn hier ook steile heuvels dus dat maakt het ook meer cardio.  Het is zo'n leuke stad en er is van alles te zien.  Mijn favoriet blijft wel de kleurrijke Pike Place Market.    Om een uur of half elf heb ik mijn stappen bijeen.
 

Terug in het hotel fris ik me op en ga er dan weer op uit.  Ik kijk wat rond in Pike Place Market en besluit dan bij Lowell's daar te gaan lunchen.  Ze hebben uitzicht op de Puget Sound en met een paar Dungeness crabcakes en een glaasje wijn geniet ik ervan.
 
 
Dan loop ik de paar kilometer naar de Space Needle.  Seattle is echt een wandelstad en ik kijk mijn ogen uit.  Alleen vind ik wel dat er heel veel daklozen zijn, die duidelijk mentale problemen hebben.  Dat verbaast me wel een beetje, want Seattle staat bekend als een progressieve stad en ik had verwacht dat er opvang voor die mensen zou zijn hier.

Dichter bij de Space Needle begint het wat te spatten.  Echt regenen kan ik het niet noemen, gelukkig, al heb ik mijn paraplu mee.  Ik besluit vandaag niet naar boven te gaan in de Space Needle, want de bergen zullen in de wolken zitten.
Waar ik voor gekomen ben is het Chihuly Garden and Glass museum. Vorig jaar ben ik daar ook geweest en ik wilde er per se weer heen dit keer.  Vorig jaar was ik telkens met iemand anders en nu kan ik er helemaal de tijd voor nemen en fotograferen.  Ook kijk ik de viertal filmpjes met Dale Chihuly en hoe hij zijn werken maakt.  Heel interessant allemaal!
Na een paar uur heb ik het gezien en overweeg of ik de monorail terug zal nemen of weer zal lopen.  Ik kies het laatste, want ik heb alle tijd.  Onderweg haal ik ook wat soda's en wat Pringle chips als snack bij Walgreens.

Terug in de hotelkamer ben ik blij mijn voeten een paar uur omhoog te doen!  Ik computer wat en kijk naar HGTV.  Rick heeft tot zeker zes uur werk, maar vanavond kunnen we wel samen eten (veel van de andere avonden niet). 

We hebben gereserveerd bij Ivar's, een heel oude keten in Seattle aan het water.  We lopen erheen en worden heel vriendelijk ontvangen.  Tot onze verbazing staat er op het menu dat de bediening in de prijzen inbegrepen is.  Hoera!  Geen gedoe met fooi, wij zijn voor!

Zonder het menu te bekijken weet ik al dat ik de hele Dungeness crab wil.  Om ook wat groente binnen te krijgen bestel ik de groene salade vooraf, ook erg lekker.  Maar die crab, oh, wat een lekkernij!  Wij hebben de blauwe crab in ons gebied, maar die is een stuk kleiner en meer werk.  Hoewel ik met deze ook zo'n drie kwartier bezig ben met ontleden.  Het zijn de grootste crabben ter wereld en er zit heel wat vlees in.

De jet lag neemt over en terug lopen de heuvel op zie ik niet zitten.  We hebben geluk dat er net een taxi stopt bij het stoplicht.  We stappen in en een paar minute later zijn we terug bij het hotel.  Beiden moe na een lange maar leuke dag (Rick vindt deze conferentie erg leuk). Morgen heb ik ook alweer volgepland. Vervelen doe ik me niet!

Meer Chuhily foto's hier

12 reacties:

mexigirl zei

Wat ziet die crab er lekker uit.

Tineke zei

Mooie foto's van het glas museum.
Gezellig dat je zo met Rick mee op conferentie kunt.
De griep slaat hier ook overal toe, wij ontkomen 'de dans' tot nu toe.
Ook hier regen en regelmatig veel wind; echt erwtensoep weer.
Maar de tuin begint helemaal op te bloeien; veel kerstrozen en sneeuwklokjes, wat bloeiende primula's en narcissen. Bloeiende toverhazelaar ; het voorjaar is in de tuin al begonnen

Anoniem zei

Zo lekker dat je mee kunt naar Seattle. Ik vond het ook heerlijk dat alles op loopafstand is (als je van lopen houdt). Wij zaten in de wijk Capitol Hill en deden alles lopend. Alleen jammer dat we dan aan het einde van de dag altijd naar boven moesten lopen. In deze wijk ligt het Volunteer Park met een leuke kas en het Seattle Asian Art museum, misschien is dat leuk om te bezoeken als je niets meer hebt te doen. Vlakbij is ook een heel leuk restaurant, het Volunteer Park cafe, ook een aanrader (toen wij er 2 jaar geleden waren.)
Fijne maandag!
Anja L.

Anoniem zei

Indrukwekkend zeg,al die glaskunst.
Ben je nooit bang dat je verdwaalt in een vreemde stad of vind je de weg met een navigatie syssteem?Zelf ben ik niet zo op de hoogte van wat de mogelijkheden allemaal zijn op dat gebied.
Ook ongekend bij jullie thuis,dat de temperatuur zo schommeld,ene moment vriest het hard en de andere week word het weer even 18 gr.
Aardig veel kreeft op je bord,ziet er wel heerlijk uit,bordje ook leeg gegeten?

groetjes Joke

Anoniem zei

Wat een prachtige kunstwerken.
Hopelijk is Saskia weer snel de oude.
Geniet van de stad en van alles uit de zee wat je de komende dagen gaat eten.
Groet, Bea

Irene zei

Wat is eigenlijk het verschil tussen pancakes en crumpet?
Ik heb gezocht op het WWW maar kom er niet uit.
Men zegt dat een crumpet een pannekoek is, maar het ziet er meer uit als een broodje of een scone?

Anoniem zei

Je hebt weer een gezellige aantal dagen in Seattle.Heerlijk dat je nu met Rick mee kan.Het Glasmuseum is prachtig. Doet mij denken aan Murano glas , zoals het bloemenplafond in de Bellagio.
Jaren geleden was er een documentaire van Bert Haanstra "Glas " ,ik meen uit 1958.
Daar zie je hoe tijdens het glas blazen er vorm gegeven wordt aan een object. Vol verwondering heb ik er toen naar gekeken. Het is een kunst op zich.
Ik heb het recept ( via Google ) van crumpets opgezocht.. Dat is een soort pannekoek, gemaakt van bloem, gist en melk en wordt in een ring in een pan gebakken. Lijkt me wel smakelijk.
Ik vind de american pancakes altijd lekker luchtig. Thuis maak ik ze van een pak Koopmans, lekker met zwarte bessen of een fruitsalade.
Groetjes Wil
Ik ben gek op vis maar krab kan me niet echt bekoren.
Ik hoop dat het weer daar mee werkt, want in Seattle en Vancouver wil het nog wel
eens regenen.

Marion2 zei

Mooi, zeg, dat glas!

De vele daklozen vielen ons ook op toen we in Seattle waren. Er waren hele stukken waar we ons niet echt prettig voelden. Over de markt hadden we hele enthousiaste verhalen gelezen, maar dat viel een beetje tegen. De markt, die we hier twee keer per week hebben, vind ik eigenlijk veel mooier en beter. Maar misschien heb ik wat gemist, het was die dag ook zo druk dat we het maar voor gezien hielden.

Ga je ook nog naar Boeing? Dat vonden we heel interessant en indrukwekkend.

Petra zei

@Tineke - Ik zag hier in Seattle ook sneeuwklokjes en andere lentebloemen. Dit klimaat lijkt erg op dat van Nederland. Bij ons thuis is het maar vreemd weer.

@Anja - Leuke tips! Deze week zit al aardig vol gepland, maar ik ben van plan ieder jaar met Rick mee te gaan en dan zijn "off the beaten path" dingen leuk.

@Joke - Seattle is echt zo'n Amerikaanse stad met haaks op elkaar lopen straten dus het is vrij makkelijk navigeren. Ik gebruik nog heel ouderwets een kaartje en heel soms mijn telefoon om zeker te zijn dat ik de goede richting op loop. Ja, die crab heb ik helemaal op, was een hele maaltijd!

@Bea - Dat gaat wel lukken!

@Irene - Ik vind een crumpet eerder een broodje dan een pancake. Het is een plat broodje met gaatjes erin. Beetje moeilijk te beschrijven, maar lekker zijn ze zeker!

@Wil - Het bloemenplafond in het Bellagio is ook van Chuhily. Tot nu toe lijkt het weer beter dan oorspronkelijk voorspeld. Alleen voor woensdag wordt echt regen voorspeld.

@Marion - Inderdaad, soms voelde ik me ook niet heel prettig, er was een dronken zwerver in de Walgreens en die werd agressief toen ze hem geen drank wilden verkopen. Boeing heb ik een keer gezien, interessant ja, maar ik hoef er niet per se weer heen.

Petra zei

@Mexigirl - Had jouw commentaar helemaal bovenin gemist :). Hij was heerlijk!

Hester zei

Wat leuk! Seattle was mijn eerste kennismaking met de vs. Ik kwam daar aan voor mijn stage in Moscow Idaho. Ben er een paar keer geweest om mensen op te halen van het vliegveld. Het was het begin van vele goede herinneringen. Hester

Petra zei

@Hester - Het is een heel leuke stad, ik ben hier ook al heel vaak geweest