Ons pleintje nu:

vrijdag, juni 10, 2016

Het is alweer vrijdag!

Het wordt een ritueel.  Als Rick gaat douchen laat hij onze slaapkamerdeur open en niet veel later springt Flapjack op mij en gaat daar luid liggen spinnen.  Als ik ooit mijn eigen kat zal mogen uitkiezen wordt dat absoluut een Maine Coon!

Alweer is het schitterend weer en ik neem mijn ontbijt van koffie en wafels naar buiten.  Saskia slaapt lekker uit en komt ook iets later naar beneden druipen.  Ze vond haar reis super, maar is er duidelijk erg moe van.  Natuurlijk heeft ze ook iedere dag nieuwe indrukken opgedaan.


Hoe verleidelijk het ook is om gewoon te blijven zitten, ik dwing mezelf toch weer naar de sportschool te gaan.  Daar doe ik een kwartier cardio en dan komt Sharon me halen voor een half uur gewichten.  Ze gebruikt vandaag wat zwaardere gewichten en heel andere oefeningen.  Soms moet ik aangeven dat iets mijn nek pijn doet, maar verder gaat het goed.

Daarna maak ik de 10000 stappen vol op de ARC trainer. Het is maar goed dat ik weet dat het helpt, want vaak vind ik het maar een kwelling dat sporten. Ik ben dan ook blij drie kwartier later klaar te zijn.

Saskia rijdt ons beiden naar de Whole Foods in Fair Lakes.  Zij gaat daar beginnend dinsdag deze zomer werken.  Terwijl Saskia haar rooster ophaalt schep ik verschillende salades op een bord.  Saskia wil niet eten, maar ik heb trek en ik klets gezellig met haar terwijl ik van het veelkleurige lekkers geniet.
 
Het maandthema is "Perspectief", deze foto  nam ik daar vandaag voor

Dan brengt Saskia mij naar de Toyota garage waar ik mijn DRAAKJE weer helemaal opgeknapt ophaal.  Alleen het spiegeltje is nog niet gemaakt.  Ik heb namelijk sterk het gevoel dat dat bij een body shop (weet niet hoe die in het Nederlands heten)  goedkoper zal zijn.  Ik maak dus meteen een afspraak voor vier uur vanmiddag bij Fairfax Body Shop waar onze verzekering ons altijd heen stuurt.

Even overweeg ik in de tussentijd naar het zwembad te gaan, maar ik heb veel pijn en ben moe.  Ik besluit gewoon op het deck te gaan nietsen.  Ik vul wel nog eerst even de buisjes met kolibrie suikerwater bij en word beloond met maar liefst drie bezoeken van dat mooie en schattige vogeltje!

Bij de Body Shop helpt Tony me, hij heeft de vorige keer ook de reparatie van de zijkant van het DRAAKJE overzien.  Ik krijg hier echt het gevoel dat ze het zo goedkoop mogelijk willen doen, maar toch goed werk leveren.  Uiteindelijk zal het zo'n $150 minder kosten hier dan bij de Toyota garage!  Dat ga ik dus over een aantal weken laten doen.

Op Facebook las ik al dat onze buren hun lieve Deense dog Apollo moesten laten inslapen. Apollo was Cosmo's vriendje, al was hij 100 pond zwaarder.  Hij kreeg een agressieve kanker en binnen vijf weken na diagnose kon hij echt niet meer en moesten zij de moeilijke beslissing nemen hem op vijf jarige leeftijd al te laten gaan.

Als ik thuiskom zie ik Chuck met hun nieuwe hond, Fay, die ze net voor Apollo's diagnose kregen. Wij waren ook dol op Apollo dus ik ga hem meteen mijn condoleances aanbieden.  Het zegt wat over honden als zelfs mijn zeer strenge en stoicijnse buurman zegt dat hij een gat in zijn hart heeft en hij heeft moeite zijn tranen in te houden.  Ik knuffel Cosmo vandaag maar weer eens extra.  Ik hoop dat hij nog lang heeft, maar realiseer me dat dat moment voor ons ook zal komen. Moet er even niet aan denken!

Als Rick thuiskomt gaan Saskia en hij de huurauto terugbrengen.  Ik ben blij dat ik dat niet hoef, want ik voel me helemaal niet lekker.  Grappig genoeg wil Rick (en ik ook) altijd een reden vinden voor mijn pijnen. 
Intussen willen de heren katten ook dolgraag naar buiten

Is het het weer (kan bijna niet beter), ben je gespannen (niet meer dan anders), kortom soms is er gewoon geen uitleg voor. Ik krijg wel het gevoel dat de pijn steeds meer de overhand krijgt, ondanks al mijn pogingen.

Rick stelt voor bij Clare and Don's Beach Shack te gaan eten.  Dat is een erg leuk en populair restaurant met een Florida thema.  Ze hebben hun "strand"terras dit jaar zelfs uitgebreid, maar we moeten nog steeds een half uur wachten en krijgen een sms als onze tafel klaar is.

Intussen kijken we onze ogen uit met de mensen en honden, die er binnenkomen.  Een hondje is een acht weken oude husky.  Toen ik Rick ontmoette had hij een husky, die net als de hond van de buren, die vandaag overleed, Apollo heette.  Ook zo'n mooi ras, maar onze Apollo wilde maar een ding, rennen, en daardoor ontsnapte hij constant. Cosmo wil bij ons bljjven en dat vind ik veel fijner.

Eindelijk krijgen we een tafeltje en dan delen we de lekkere gerookte vis dip.  Rick neemt de garnalen, die op drie verschillende manieren bereid zijn.  Ik kies de meergranen penne met verschillende soorten vis. 

Het duurt en duurt voor het eten komt, maar er is gelukkig live muziek.  Als het eten eindelijk komt is mijn gerecht met linguini. Die wilde ik toch echt niet dus stuur het terug.  Een kwartiertje later heb ik ook mijn gewenste gerecht en het is zeer smakelijk. Omdat het verkeerd was wordt het van de rekening gehaald en hebben wij dus een zeer goedkoop maaltje hier. 

Onze ballonvlucht kan morgenavond ook weer geen doorgang vinden.  Het blijkt 's zomers nogal moeilijk met onweersdreigingen, te hete temperaturen en meer.  Enfin, eens zal het er wel van komen.  Wij gaan maar genieten van een lekker zomers weekend.

5 reacties:

Anoniem zei

Wat sneu voor jullie buren.Is nooit leuk als je weet dat je je trouwe kameraad moet laten inslapen. Moeten jullie ook nog maar niet aan denken , Cosmo is er nog.
Huskies zijn mooi en hebben heel veel beweging nodig . Bij ons in de flat is ook een jong gezin met 3 kinderen en zij hebben pas een Husky pup. Je smelt als je hem ziet.Heel verstandig dat ze vrij snel op training met hem zijn gegaan. Ik ken mensen die een stel van die Huskies hebben ,in het weekend worden ze geregeld
voor de slee gespannen en dan rennen. Prachtig vinden die honden dat. Het zijn niet
voor niets sledehonden.
Jammer dat jullie uitgestelde ballonvaart ook dit weekend niet door kan gaan.Inderdaad heel afhankelijk van allerlei weersomstandigheden.
Zoals ik jaren al lees weten jullie van ieder weekend wel iets leuks te maken.
Fijn weekend , groetjes Wil

Sandrah zei

Volgens mij is een Body Shop hetzelfde als een schadeherstel bedrijf.

Ach, het is zo treurig als het afscheid komt met een huisdier. Ook ik moet er nog niet aan denken om afscheid te nemen van mijn viervoeter.

Ellendig dat je weer zoveel pijn hebt. Hopelijk voel je je vandaag weer iets beter.

Fijn weekend!

Sandra

Petra zei

@Wil - Ja, genieten van het weekend kunnen wij heel goed :)

@Sandra - Dat zal inderdaad de term zijn, ik ga het onthouden, dank je.

Ann zei

Niet elke maine coone is een kat die veel aandacht wilt, jammer genoeg, onze eerste wou de hele tijd bij ons zijn en geaaid worden, die die we nu hebben vindt het al genoeg als je 's ochtends een aai geeft en that's it :-(

Deense doggen zijn toch echt een kwetsbaar ras ook - onze Uras is 4,5 jaar geworden

Petra zei

@Ann - Met katten weet je het inderdaad nooit. Ik weet ook niet of we er nog een nemen als Meike en Snickers er niet meer zijn. Ja, Deense doggen en andere heel grote honden hebben een korter leven meestal. Ik vind 12-14 jaar al zo kort :(