Ons pleintje nu:

woensdag, augustus 10, 2016

Een dagje op en in het water (of althans dat was het plan)

Het werd gisteravond laat met samen met Katja en Kai Olympische Spelen kijken dus ik mag van mezelf tot half negen blijven liggen. De zon schijnt weer en het is lekker warm buiten. Ik maak koffie en pocheer een paar eieren waar ik buiten van geniet.


De honden komen mee naar buiten, maar Katja heeft geklaagd dat ze haar met hun geblaf wekken dus ik roep ze ook gauw weer binnen. Katja's kamer kijkt uit op de achtertuin en die is ook op het oosten.  We moeten nodig gordijnen ophangen in die kamer, want al zijn Katja en Kevin er niet vaak, ze hebben wel meer verduistering nodig dan enkel dunne lamellen.

Kai is de enige, die al wakker is, als ik naar Anytime Fitness vertrek.  Hij gaat met Bea skypen.  Ik kom een kwartier voor mijn personal training afspraak aan en Sharon stelt voor meteen maar te beginnen.  Ik vind het prima, zo ben ik ook eerder klaar. Voor vandaag heb ik geen cardio plannen.

We doen een intensief uur gewichtenoefeningen, maar gelukkig niet zoveel schouderwerk.  Het is vreemd voor mij om na dat halve uur gewoon klaar te zijn.  Ik ga waarschijnlijk vandaag mijn Fitbit stappendoel niet maken, maar zal op een andere manier sporten.

Thuis tref ik Katja helemaal klaar aan en ik maan Kai dat we op pad willen gaan. Intussen douche ik gauw en trek goede kleding aan om in te gaan kanoen.  We gaan namelijk een kano huren en de Potomac rivier op in Washington.

Alleen kan ik geen plek vinden op onze gewoonlijke parkeerplaats voor Boating in DC in Georgetown. Nu ben ik echt blij de stad goed te kennen en met een kleine omweg vind ik de parkeergarage aan het water. 

Daar moeten we de van valet laten parkeren dus we nemen onze tassen, die we eigenlijk in de auto wilden laten, toch maar mee.  Gelukkig heeft het Thompson Boat Center kluisjes.  We huren een kano voor een uur, want daar kunnen we met zijn drieen in.  Meestal nemen we kayaks, maar dan zou een van ons een eigen moeten hebben.

Zo'n kano is dus nieuw voor ons allen.  We moeten een zwemvest aan en nemen dan plaats in de boot.  Kai gaat achterin, Katja in het midden en ik voorin.  We krijgen korte aanwijzingen dat we het midden van de rivier, die hier vrij breed is, voor motorboten moeten laten en niet verder dan de Memorial Bridge mogen gaan.

Het vergt wel even wennen voor we uit hebben gevonden hoe we met drie peddels de boot wat recht houden en ook echt kunnen varen.  Naar mijn gevoel leggen we zeker een langere afstand af dan gewoonlijk met de kayaks.

Eerst varen we tot onder de Key Bridge en draaien dan om.  Langs het Roosevelt Island natuurgebied varen we naar de Theodore Roosevelt brug en die is best ver weg.  Van hieruit hebben we zicht op het Lincoln Memorial en Washington Monument.  Weer eens een heel ander uitzicht dan ik gewend ben!

Na iets langer dan een uur zijn we terug bij het Thompson Boat Center.  De man, die ons uit de kano helpt, is ontzettend onbehulpzaam.  Katja en Kai gaan eerst uit de boot en dan moet ik uit mijn stoel kruipen.  Ik ben bijna op als mijn sandal slipt op algen op het hout. 

Boem! Daar lig ik letterlijk tussen wal en schip. Bovenlichaam op het droge, maar benen in het water.  De medewerker doet helemaal niets en het is Katja, die me ophelpt.  Een halfhartige "are you alright" komt er nog van zijn lippen, maar ik ben razend.  Ik heb namelijk het idee dat hij de boot losliet waardoor ik mijn grip op het hout verloor.

Gelukkig heb ik me niet erg bezeerd, enkel mijn knie aan de zijkant.  Voor je aan boord gaat teken je een formulier dat hen niet aansprakelijk stelt voor eventuele verwondingen, maar dit was echt te wijten aan hun medewerker! Enfin, half nat kan ik er ook wel om lachen, vanavond maar even ijs op mijn knie doen.

We halen de spullen uit het kluisje en betalen voor het leuke uur in de kano.  Katja gaat Pokémon vangen, ik kan niet wachten tot ik Kai's sim krijg en het ook veel vaker kan doen.  Op het moment heb ik geen Pokeballen meer.

We kiezen het terrasje van Nick's Grill aan het water om lunch te eten. Katja en ik bestellen beiden de bison gehakt taco's en Kai heeft een kalkoenburger.  Terwijl we op het eten wachten zien we het piratenschip aanleggen. Washington wordt steeds meer een echte toeristische trekpleister.
 

Het eten smaakt goed en met moeite onttrekken we ons aan het idyllische uitzicht.  Na even zoeken vindt de valet meneer, die niet dezelfde is als vanochtend, mijn van en vrijwel zonder oponthoud, want de I-66 zou niet "gewoon" zijn zonder korte files, komen we thuis.

Saskia is ook thuis, maar wil naar de sportschool en niet met ons mee.  Wij drieen maken ons klaar voor het zwembad, want het is perfect zwemweer.  Alleen blijkt bij aankomst dat er voor het eerst dit seizoen een "ongelukje" is gebeurd.

Een kind heeft in het bad gepoept en het is dus gesloten tot het schoon is. Volgens het meisje zal het een half uur duren.  Nou ja, zo lang kunnen wij wel lezen of zo.  Maar uiteindelijk duurt het anderhalf uur voor we het water in kunnen!
Een gedwongen leeg zwembad en we willen er zo graag in!

Kai is al terug naar huis, want hij wil nog wat winkelen in Tysons Corner op de valreep.  Katja en ik springen meteen het water in.  Dat is echt koel, waarschijnlijk hebben ze al het water moeten vervangen.  Als ik de moeder van dat poepende kind was zou ik me doodschamen!

Tegen half zes lopen we weer huiswaarts en maken ons klaar voor het avondeten. Kai en Saskia komen terug van hun uitjes en met zijn vieren gaan we in Kai's auto naar het Mosaic District.  De keuze voor het avondeten valt op Matchbox.

We moeten even op een tafeltje wachten en bestellen een drankje aan de bar.  Al gauw gaat de buzzer af en nemen we de drankjes mee naar de tafel.  Katja en ik delen een voorafje van crab en avocado en Kai en ik nemen dan beiden de prosciutto en vijgen pizza. 

Katja heeft de gegrilde tonijn en Saskia een pizza met alle groentes, die ze hebben.  Ik ben zo blij Saskia ook eens lekker in een restaurant te zien eten! Het blijft moeilijk al zijn er hier zoveel veganistische opties, maar Saskia vindt ook niet alles lekker natuurlijk.

Het wordt een heel gezellige maaltijd met mijn drie kinderen en ook heel bijzonder, want ik sta eigenlijk een beetje aan de zijlijn van hun gesprek.  Het doet me zo enorm goed te zien hoe ze er alle drie voor elkaar zijn en elkaar raad verstrekken.

Kai wil nog wat dingen bij Target halen.  De meisjes hebben daar ook een paar dingen nodig en ik eigenlijk ook.  We vinden alles (en meer) wat we nodig hebben. Bij het afrekeningen is dat toch (zoals altijd) weer meer dan gedacht. Target is zo'n winkel waar je altijd meer vindt dan je dacht nodig te hebben.

Bij Rite Aid haalt Kai nog wat drankjes, die hij en Bea willen hebben en dan is het weer Olympische Spelen kijken.  De Amerikanen doen het super bij het zwemmen, vooral Michael Phelps en Katie Ledecky.  Zij komen beiden uit ons gebied dus we volgen hen op de voet.

Katja zou vanavond vertrekken, maar blijft tot morgenochtend.  Dat is ook een teken dat de kinderen het echt fijn vonden samen te zijn.  Wat zal het weer vreemd zijn als Rick en ik weer met zijn tweeen zijn, maar we hebben volop genoten van het samen zijn zover het kon.

Meer kano foto's staan hier

7 reacties:

mexigirl zei

Gezellig zo'n dagje!!

Anoniem zei

Wat een heerlijke dagen met de kinderen! Het zal zeker weer stil zijn als ze weg zijn. Gr. Greet

Anoniem zei

Gezellig zo'n dagje met elkaar. Kan je weer even op teren.
Groetjes Wil

Anja L. zei

Jammer dat de afsluiting van het kanoën niet zo leuk was. Niet erg behulpzaam van die medewerker.
Maar goed dat je tegenwoordig kunt skypen, Kai zou een fortuin kwijt zijn aan de telefoon.
Fijne donderdag.

Corry zei

Wat een sukkel die man. Laat hij je ook nog aan je lot over.
Fijn dat het zo gezellig is met de kids!!

Anoniem zei

Ongelooflijk, dat zo iemand zo onbehulpzaam is. Dat heb ik hier nog nooit meegemaakt!

Wel begrijpelijk dat ze het hele zwembad sluiten vanwege een poepend kind, bij ons op de basis gebeurt dat ook. Maar wat dan wel grappig is dat je met een eigen zwembad zo nu en dan heerlijk dode beestjes uit je zwembad mag vissen (een baby konijntje en een rat dit jaar....brrrrr), en als je dan zoals ik toch een beetje bezorgd de zwembadmeneer belt of je je nu je water wordt vervangen, je dus ontzettend wordt uitgelachen, omdat al het chloor enige bacterieen zo zou doden. Maar ja, nu hadden jullie wel heerlijk schoon water!
Judith

Petra zei

@Mexigirl - Ja, een dag met een ster

@Greet - Nou, zeker, echt wel weer even slikken

@Wil - Het fijnst vind ik hoe de kinderen echt weer even onderling waren

@Anja - Inderdaad, wat had Bea gedaan toen er nog geen internet was!

@Corry - Echt een hark was het

@Judith - Volgens mij lieten ze het ook veel te lang dicht, maar ja, wat doe je eraan