Ons pleintje nu:

donderdag, januari 19, 2017

Cocoa Beach, Florida

Zonder honden in mijn kamer slaap ik kennelijk toch beter want word pas om half negen wakker.  Als ik naar beneden ga zie ik Orion al onder aan de trap op me wachten.  Hij haalt gauw een speeltje om mij te begroeten. Rick is dus al een tijdje wakker.

Het is wat vreemd om zo in verschillende kamers te slapen en gelukkig is Ricks verkoudheid vrijwel vertrokken dus dit was voorlopig de laatste nacht.  Rick heeft de koffie voor mij klaarstaan, maar wil zelf een latte van Starbucks en haalt dan gelijk voor mij ook de eiwit met paprika "egg bites" voor mij.  Ik vind die erg lekker en hoop dat ze eindelijk eens blijven, want Starbucks heeft nogal de neiging mijn favorieten uit hun assortiment te halen.

Terwijl Rick die dingen haalt bestel ik een taxi voor half elf.  Ik ben ruim op tijd daarvoor, maar Rick heeft nog ik weet niet wat te doen.  De taxi chauffeur is erg aardig en wacht geduldig, maar een kwartier nadat we hadden moeten vertrekken belt het taxi bedrijf dat hij zijn meter aan moet doen.  Gelukkig is Rick dan ook eindelijk klaar en kunnen we op weg naar het vliegveld.

Zonder oponthoud komen we daar aan.  Bij het inchecken moeten we allebei onze credit card in de machine doen om onze instapkaarten te krijgen, zo vreemd!  En bij de TSA Pre moet ik door een scanner en die ziet (natuurlijk) mijn armbanden en horloge aan mijn polsen.

De TSA agent is mannelijk en alleen vrouwelijke agenten mogen zelfs de polsen van vrouwen nakijken.  Dat zorgt weer voor wat oponthoud, want niemand anders kan intussen door de scanner en er zijn niet veel vrouwelijke agenten aanwezig.  Gelukkig komt er na bijna een kwartier eindelijk iemand en binnen een paar seconden kan ik verder.

Rick en ik kopen lunch van Au Bon Pain en dan kunnen we vrijwel meteen aan boord. Het is een Airbus 320 en overvol.  Er wordt zelfs $750 aan tegoedbonnen aangeboden als je een latere vlucht wil nemen.  Dat willen wij niet dus we gaan gewoon aan boord.


Rick heeft de gangpad stoel en ik het raam en er komt dus iemand tussen ons inzitten.  Maakt niet uit, Rick gaat toch altijd zijn films kijken en als ik iets tegen hem wil zeggen reageert hij altijd geergerd.  Ik koop wifi en de tijd gaat lekker snel.

Mijn bij Au Bon Pain gekochte sandwich smaakt werkelijk verschrikkelijk en ik eet er maar een paar hapjes van.  Om toch iets lekkers te eten te hebben koop ik een tapas snack box aan boord.  Die heeft allemaal lekkere hapjes en voortaan doe ik dat gewoon, want ik vind het meeste vliegveld eten niet te pruimen.

Maar liefst 25 minuten voor op schema landen we in Orlando.  Hier is het maar liefst 27 graden en ik ben blij dat ik me in laagjes heb gekleed.  Rick daarentegen heeft veel te warme kleding aan en kan niet wachten iets koelers aan te doen in het hotel.

Onze bagage komt vrijwel als eerste op de band en ook de huurauto van Avis staat al klaar.  De rit naar Cocoa Beach duurt ongeveer een uur en dan checken we in bij de Hilton daar. We frissen ons wat op en gaan dan naar Ron Jon's Surf Shop.
Ons uitzicht

Dat is een gigantische winkel hier met allemaal kleding en natuurlijk surfboards.  Ik vind er alleen een dunne rugzakje en een pet, maar Rick slaagt met wat korte broeken, een t-shirt, stickers en meer.
De man achter de kassa vertelt dat er met "Spring Break" over een maand of wat een rij van wel dertig diep staat!
Wij rijden vervolgens naar de Cocoa Beach Pier en zoeken naar stoelen aan de bar bij Pelican's. Die zijn er niet, maar we vinden een open gedeelte en de mensen naast ons zeggen weg te gaan als hun bier op is.  Dat duurt nog wel een uurtje, maar niet getreurd, Rick en ik delen wat calamari en genieten van onze drankjes.
Prachtige zonsondergang!

NASA's Kennedy Space Center is hier vlakbij en toevallig staat er een raketlancering op het programma vanavond.  Iedereen wacht daar dus op en om half acht gaan wij naar buiten om erop te wachten.  Het kan tussen 19:46 en 20:26 gebeuren en iedereen wacht vol verwachting.

Echter wordt het telkens tien minuten uitgesteld en als het 20:26 is vliegt er een vliegtuig in het pad van de raket.  De lancering wordt dus tot morgenavond uitgesteld.  Hopelijk kunnen we het dan nog van ons cruise schip zien.  Toch vond ik het leuk om dit mee te maken en te horen hoe NASA communiceert tijdens zo'n mogelijke lancering.

Naast mij stond een Frans Canadese en ik begon een gesprek met haar.  Verbazingwekkend hoe weinig Engels zij spreken!  Ze klamde zich vrijwel aan mij vast voor nieuws, terwijl iedereen om ons heen van alles vertelde erover.

Met honderden anderen lopen we terug naar de parkeerplaats.  We hebben intussen besloten waar we willen eten en dat is Florida's Fresh Grill. Daar krijgen we meteen een tafeltje en ik bestel een tomatensoep en de Florida stone crab claws.  Rick neemt een plaatselijk visgerecht.

Die stone crab claws doen hun naam eer aan!  Ze zijn enorm moeilijk te kraken en dan is het vlees er ook moeilijk uit te krijgen.  Ik heb eigenlijk een beetje spijt van mijn bestelling, al smaakt wat ik eruit krijg heerlijk.  Rick helpt met het kraken, mijn handen doen teveel pijn. Als we klaar zijn vind ik overal kleine krab deeltjes wat op onze lachspieren werkt.

Op weg naar ons hotel rijden we nog even door een drive thru geldautomaat.  Het blijft handig zoiets.  Dan is het ontspannen in het hotel en voor mij nog even blog schrijven.  We zijn van plan wifi te kopen aan boord, maar ik kan niet garanderen dat ik de tijd zal hebben te schrijven.  Het volgende blog kan dus pas dinsdag zijn. 

4 reacties:

Anoniem zei

Heerlijk een cruiise vanuit port Canaveral voor mij alweer 2 jaar geleden maar I love it :-) geniet ervan !!! Grtjes Toos.

Anoniem zei

Goeie reis

Marieke zei

Geniet van de cruise en het lekkere weer!

Sandrah zei

Geniet er lekker van!

Sandra